Will Wil Wel : Pyjamafeestje
Een paar jaar geleden werd ik door Frits Spits uitgenodigd voor een televisieprogramma waarin hij aandacht besteedde aan een bepaalde gebeurtenis uit het verleden. Ik zat daar vanwege een marathonuitzending van de Pin Up club, de pyjamaparty, die ik had gepresenteerd. Voor zover ik me kan herinneren begonnen we ’s avonds om twaalf uur met het speciale feestje en duurde het tot vroeg in de morgen. Vier of vijf uur moet het geweest zijn. Ik weet het niet meer precies, maar dat het een heel lange uitzending was, staat als een paal boven water want ik rolde tegen zeven uur ’s morgens in mijn bedje.
Als ik zwaar heb getafeld, word ik nog steeds zweterig wakker als ik aan die uitzending denk! Er werd niet gerepeteerd en er was volgens mij geen draaiboek of een schema. Er was eigenlijk niks behalve veel camera’s en een heleboel mensen die verplicht in pyjama rond liepen.
Toen ik de trap afkwam van de eerste verdieping van de discotheek waar de gedenkwaardige uitzending live vandaan kwam, hoorde ik alleen maar –broek uit ,broek uit- en dat viel me vrij rauw op het dak, want de laatste keer dat ik die kreet had gehoord was in de legerplaats Ossendrecht toen ik Ria Valk tijdens een bonte avond voor de militairen moest aankondigen.
Ik heb de opnames van de pyjamaparty jaren geleden nog een keer gezien. Wat een zooitje en wat weinig seks. In die tijd dacht ik en met mij heel Nederland, dat het programma een zwaar pornografisch gebeuren was waar blote dames af en aan liepen terwijl ze olijk lachend met hun grote boezems zwaaiden en tussendoor nog even bewegingen richting de twee als zijnde getrouwde cameramannen en een toevallige voorbijganger demonstreerden.
Niks van dat alles.
Geen blote borst te bekennen en blote buiken nul. Als je tegenwoordig in een winkelcentrum loopt zie je meer blote navels en buiken dan tijdens die beroemde pyjamaparty. De kranten stonden er vol van, niemand had het gezien, maar de volgende morgen sprak iedereen er wel schande over…
En ik… Ik werd tijdens de uitzending van links naar rechts gesleept. Het ene moment stond ik bij een aantal dames die meededen aan de miss wet T-shirt verkiezingen en aangemoedigd door het publiek onder een douche stonden met veel te dikke T-shirt aan zodat je niks kon zien en even later had ik een diepte interview met iemand zo stoned als een garnaal die bezig was met bodypainting, maar de verf zo dik op het lichaam van zijn vrouw had gesmeerd dat je moest raden of ze naakt was of dat zich had laten beschilderen terwijl ze zich eerst in jaeger ondergoed had verpakt.
De meeste lol heb ik gehad met een Italiaanse zangeres, die in Rome en omgeving beroemd was omdat ze seksueel zong. Helaas was het ook vals, maar dat componeerde ze door te strakke kledij en een push up BH waar je een vrouw van tachtig nog sexy mee kunt maken. We hadden elkaar ’s middags even gesproken en op de een of andere manier klikte het niet tussen ons en dat liet ze ’s avonds tijdens de uitzending goed merken. Alvorens zij zou optreden had ik aan het begin van de show een interview met haar aan de bar van de disco. De planning was dat ze dan aan het eind van de uitzending als klapper twee liedjes zou zingen.
Het interview ging ongeveer als volgt:
Will: Leuk dat je hier bent. Ik hoorde dat je vanmiddag in Amsterdam hebt gewinkeld. Was het leuk?
Seniora Borst: Si.
Will: Ze zegt dat het gezellig was in Amsterdam en dat ze een heleboel leuke dingen heeft gekocht. Vooral de winkels in de PC waren super.
Dus je vindt Nederland wel wat?
Seniora Borst: Si.
Will: Mijn Italiaans is niet zo goed, maar ik begrijp dat ze Nederland een mooi land vindt en dat de mensen hier zo aardig zijn. Wat ga je vanavond voor ons zingen?
Seniora Borst: Si
Will: Dat is nou leuk! Zij zal straks twee werkjes ten gehore brengen waar ze in Italië geen hits mee heeft gehad, maar haar platen liggen vanaf maandag in de winkel en ze hoopt dat u, als ze straks heeft opgetreden, de liedjes gaat kopen.
Toen het interview was afgelopen, liep de Italiaanse diva boos weg en wilde meteen vertrekken, richting Amsterdam. Niks optreden. Arrivederci…
Dankzij een vriendje van me die mij vaak reed als ik ergens moest optreden, is ze toch gebleven en heeft ze ook nog gezongen.
Ik ben er nooit achter gekomen wat er precies is gebeurd in haar kleedkamer, maar ik reed ‘s nachts naar huis en mijn vriend lag met een smile op zijn gezicht op de achterbank van mijn auto te slapen.
Rij en pyjama voorzichtig,denk aan mij.
Tags: Pin up Club, Pyjama, Will Wil Wel
Categories:
Will Wil Wel