Tonnie Rietbroek
Op een gegeven moment kookt Tonnie voor honderdtachtig a tweehonderd man. Ze heeft vijf man personeel en is zeven dagen per week open. Tonnie Rietbroek is vijfentwintig jaar lang ‘kantinejuffrouw’ van Veronica, ook al wordt ze niet zo behandeld door het personeel. “Ik was als een soort moedertype. Het was een familiebedrijf. Ik mocht alles zelf regelen en mijn zoons hebben ook bij Veronica gewerkt. Mijn zoon Marco heeft tien jaar lang geholpen in bijvoorbeeld de kantine, achter de bar en hij heeft zelfs auto’s gewassen. Mijn zoons vonden het prachtig. Ze kenden alle mensen en andersom ook.” Zelf heeft Tonnie nooit gesolliciteerd bij Veronica. Ze wordt gevraagd door Hans Mondt en mag na enkele weken beginnen.
Tonnie begint bij Veronica aan de Vaartweg en krijgt op haar eerste werkdag de sleutel van Paul Vasseur, het hoofd van de huishoudelijke dienst. “Hij gaf mij de sleutel, had geen tijd, wees mij de koelkast en ik kon het verder uitzoeken. Zo is het altijd gebleven, die vrijheid. Ik heb met veel plezier gewerkt en was als een vis in het water!”
Men gaat vrij met elkaar om, “Paul Vasseur sloeg altijd zijn armen om je heen en dan maakte hij van die geluiden als een trotse beer. Hij deed dat bij alle vrouwen en heeft wel eens een paar klappen gehad.” Er is natuurlijk tijd voor ontspanning. “We hadden een keer een kaartavond in de kantine georganiseerd. We zaten daar met een paar collega’s te strip toepen. Die avond was er voor het eerst een portier, genaamd Hans Klein. Hij hoorde allemaal kabaal en kwam een kijkje nemen en op dat moment loopt Wim van Schaffelaar in zijn blootje over de tafel. Van de meiden zaten Marijke en ik daarbij, met alleen een bovenstukje aan. Toen waren we allemaal nog jong. Het was altijd een gekkenhuis. Soms verdwenen er ook wel eens een paar mensen in een kamertje…”
Van Veronica Goes America tot Tineke, ze is overal bij. “Ik dacht eerst dat het een grap was, toen ze aan me vroegen of ik meeging naar Amerika. Uiteindelijk ben ik met onder andere Anita Witzier en Gert Berg met een camper door Amerika gereden. In eerste instantie zou ik voor iedereen gaan koken. Daar kwam weinig van terecht omdat we vooral in hotels sliepen.” Tonnie blijft iets langer dan gepland in Amerika. Twee weken langer wel te verstaan. “Na één week belde ik naar Jan Herselman of ik nog wat langer kon blijven, maar dat kon natuurlijk niet. Ik heb toen maar opgehangen en net gedaan of er een technische storing was.” Na drie weken wil Tonnie samen met een collega terug naar Nederland, maar dan blijkt dat hun tickets niet zijn overgeboekt. Ze schiet twee enkeltjes voor, die ze bij terugkomst, na Jan Herselman’s woedende bui, weer vergoed krijgt. “Dat kon gewoon bij Veronica. Ik bedoel, bij welk ander bedrijf kun je dit nou maken?”
Als ze voor Veronica aan het werk is, neemt ze altijd stiekem haar hondje mee. Wat helemaal niet mag, daarom verstopt ze het beest altijd onder haar bureau. Wat overigens meer medewerkers doen in die tijd. Wanneer de ‘eigenlijk verboden’ viervoeter op een dag dood gaat, vinden haar collega’s dat zo zielig dat ze binnen een paar weken duizend gulden bijeen brengen. Ze koopt van dit geld wederom een Franse buldog.
Het pand aan de Vaartweg is altijd heel levendig. De eerste dj’s waaronder Lex Harding, Erik de Zwart en Bart van Leeuwen zitten er allemaal. “Soms ging het ook wel te ver, maar je raakte er aan gewend. Bij mij thuis werd wel eens gezegd van, let een beetje op je taalgebruik, je bent hier niet bij Veronica! Je vond die cultuur op een gegeven moment normaal. Ik moest ’s morgens ook altijd wodka in de jus d’orange van Rob Out doen. Het was niet normaal, maar een gewoonte. Op een gegeven moment zorgde ik altijd dat ik drank had, want ik voelde me niet geroepen om hem van de drank af te helpen. Hij functioneerde anders niet. Wel was er op een gegeven moment een tap geïnstalleerd in de kantine. Ik ging op mijn strepen staan en zei, die tap eruit of ik eruit, want anders begint het wel erg op een kroeg te lijken.” Uiteindelijk is de tap eruit gehaald, want zoveel inspraak heeft Tonnie. Van Rob Out en Lex Harding moet ze haar eigen problemen in de keuken of met anderen zelf op zien te lossen. Ze staan achter haar, goed of fout. “Ja, de waardering die je kreeg…het was echt een leuke tijd.”
Ze werkt aan verschillende radioprogramma’s mee, om bijvoorbeeld een programma als Radio Romantica op te starten. Ze belt dan onder de naam ‘Jansen’ en vraag al stotterend hoe een vibrator werkt. Dit doet Tonnie vier à vijf keer totdat er genoeg mensen bellen. Ook werkt ze mee aan De spreuk van de dag van Jeroen van Inkel. Ze bedenkt spreuken en die worden op de radio uitgezonden, totdat Van Inkel een spreukenboek gebruikt.
Bij het programma Tineke kookt ze met bekende Nederlanders. Wel blijft ze op de achtergrond. Dit werd door Tineke beaamd. “Tineke zei wel eens, het programma heet Tineke en geen Tonnie.” Als Tineke weggaat bij Veronica vraagt ze of Tonnie meegaat. Ze blijft echter bij Veronica omdat ze zekerheid wil en dat niet ziet bij het nieuwe kookprogramma. Bij één van de laatste afleveringen van Tineke gaat de kokkin nog wel mee naar Curaçao en kookt daar samen met Liberia Peters, oud-minister president van de Nederlandse Antillen.
Bij Veronica zijn er behalve heel veel up’s, ook een paar downs.. “Iedereen werd aangenomen op uiterlijk. Als je niet mooi genoeg was viel je meteen af. Wanneer je ook nog wat kon was dat meegenomen. Bij Veronica kon je net zo makkelijk aangenomen als weer ontslagen worden. Een medewerkster werd een keer ontslagen terwijl ze stond te wachten voor een verkeerslicht. Bleek dat haar contract was verlopen.” Wanneer Tonnie een conflict heeft met Paul Vasseur blijft ze een hele week thuis, totdat Paul haar thuis een bezoek brengt en zijn excuses aanbiedt. De maandag erop staat Tonnie gewoon weer in de keuken.
“Ik heb natuurlijk ook veel relaties zien mislukken. Al die mannen waren telkens op pad. Als mensen er doorheen zaten, dan kwamen ze dat in de kantine vertellen. Er zijn natuurlijk ook ‘Veronicarelaties’ ontstaan zoals die van Rita Lammers en Paul Boots, die nog steeds bij elkaar zijn.”
Na de Vaartweg verhuist Veronica naar het Laapersveld. Veronica heeft in die tijd haar eigen ‘kinderboerderij’. Het begint allemaal met wat kippen die met gevaar voor eigen leven op het parkeerterrein rondlopen. Op een dag besluiten Tonnie en de tuinman om voor de loslopende kippen een hok te bouwen. De tuinman maakt een wit met blauw kippenhok. Precies in de kleuren van Veronica, alleen kost het hok duizend gulden! Tonnie schildert in de hoop op een vergoeding het eerste ei goud en schenkt het aan de directie. Die vinden het zo een leuk gebaar dat het hok toch door de directie van Veronica wordt betaald.
“Ik kreeg een keer klachten over een geit dat de hele tijd in de vensterbank stond te mekkeren. Samen met een collega hebben we de geit in mijn auto gezet en naar een kinderboerderij in Naarden gebracht. Daar hebben we de geit over het hek getild.”
Tonnie zorgt onder andere voor het hangbuikzwijn Paul (naar Paul Vasseur vernoemd) en de bok Joop (naar Joop van der Reijden). De dieren worden vernoemd naar verschillende Veronicamedewerkers. Uiteindelijk staan er bij Veronica drie geiten, een hangbuikzwijn, kalkoenen, kippen en cavia’s. “Ik wist helemaal niet dat ik een zwangere geit had gekregen, tot er een jong bokje werd geboren. Iemand zei opeens ‘Ton, dat beest doet een beetje raar…’ blijkt dat de geit aan het bevallen is. Ik heb het nieuwe bokje, naar Van der Reijden vernoemd, die toen net in dienst was en gezegd dat hij zijn naamgenoot maar moest sponsoren.
Tonnie vindt Van der Reijden geen fijne man. “Van der Reijden liep ook net als de anderen altijd achter de jonge meiden aan te kwijlen. Hij was tegen iedereen wel altijd heel aardig. Die man was gewoon heel slim, hij wist altijd de juiste mensen te bespelen. Ik vond dat hij niet deugde, maar wie was ik? Ik was de kantinejuffrouw.
Nadat Van der Reijden is binnengehaald als voorzitter voor de vereniging, ontslaat hij de directeur Rob Out. “Ik begreep wel dat er een ander moest komen en dat Rob Out niet meer geschikt was om een groot bedrijf te runnen, maar ik had gewoon het gevoel dat Veronica verkocht was aan de duivel. Ik vond het ook heel erg dat Lex Harding op een gegeven moment het pand niet meer in mocht.” De laatste jaren aan het Laapersveld is het volgens Tonnie een harde business geworden. Ze weet nog goed dat de Nieuwslijn wordt opgeheven. Het is voor iedereen een hele shock, omdat er in één keer zeventig mensen worden ontslagen. “Jan de Hoop en Loretta Schrijver zaten daar ook bij. Gelukkig zijn er velen, uiteindelijk goed terecht gekomen.”
Ze ziet de nieuwe leiding als de Hilversumse maffia. Veronica is geknakt, wanneer de oude kern begint te verdwijnen. “Wanneer iemand een goed idee heeft en dit eerlijk uitwerkt, mocht je van mij schatrijk worden. De eerste mensen van Veronica hadden een visie, dat was iets waar ze voor leefden. Het draaide bij de nieuwe kern alleen maar om geld, macht en aandacht.”
Tags: Kantinejuffrouw, Tonnie Rietbroek
Categories:
Personen