Veronica Story

Het zal wel een soort tik van mij zijn, maar als het stormt, moet ik altijd denken aan de tijd dat er ergens op de Noordzee nog een schip lag waar onder de naam ,,Radio Veronica” muziek vandaan kwam. Zoals u misschien nog wel weet werden die aardige programma’s op banden opgenomen in de studio in Hilversum en vandaar via Scheveningen aan boord gebracht. Wij zaten dus altijd lekker makkelijk aan de wal, terwijl de jongens aan boord storm en ellende moesten trotseren om alles aan de praat te houden. Ze hebben daar nooit een medaille voor gekregen, maar dapper waren ze af en toe wel…

Een paar keer per jaar, meestal in de zomer, als het zonnetje scheen en de zee zo glad was als een spiegel gingen wij van Hilversum aan boord en maakten dan programma’s rechtstreeks vanaf de zee. Nu hebben mijn voorouders ooit op een turfschip gevaren, maar dat zeemansbloed heb ik niet in de aderen. Als er een lichte deining op de Noordzee stond was ik al verloren. Ik kreeg dan een onbehaaglijk gevoel in de maagstreek en na verloop van tijd stond het klamme zweet op mijn rug. En als ik dan niet binnen de kortste keren vaste grond onder de voeten kreeg werd ik doodziek met alles d’rop en d’ran. Zo heb ik menig keer met een emmertje naast me een programma gepresenteerd omdat een run naar de reling te lang zou duren. Jaren geleden waren Stan en ik weer aan de beurt om aan boord te gaan.

Het was géén stralend weer, maar een kennis in Scheveningen vertelde via de telefoon dat de zee wel een beetje bewoog, maar dat er eigenlijk niets aan de hand was. Onderweg naar Scheveningen maakte Stan mij er heel voorzichtig op attent dat de bomen langs de weg toch wel aardig heen en weer zwiepten, maar een boom is nog geen zee riep hij en we deden alletwee of er niets aan de hand was. In Scheveningen reden we langs de boulevard. De wind was vrij krachtig, en er stonden leuke schuimkoppen op de golven. We werden al bleek, zwak en ziek in de auto. Niks aan de hand zei een van de matrozen in de haven. Buiten is het hartstikke kalm en we zijn er binnen een half uurtje.

„ Wat doen we,” zei Stan. „ We gaan mee,” zei ik dapper en gaf hem een droge boterham die ik van thuis had meegenomen. „Eet die maar op” zei ik, „dan heb je nergens last van. Zeggen ze…” Toen we buiten de haven waren dacht ik even dat de wereld vanaf dat moment ongeveer op haar kop stond. Metershoge golven kwamen links, rechts, voor en achter het bootje voorbij. Na tien minuten hing ik over de reling en ben daar niet meer vandaan gekomen. Stan lag, hoorde ik later, als een voddebaal in de stuurhut over de grond te rollen en weet zich niet zoveel meer van de reis te herinneren.

Toen we trouwens bij het grote schip aankwamen konden we niet overspringen vanwege de hoge golven. En daar waren we eigenlijk best blij om. Toen we terug waren in de haven heeft Stan de grond gekust en heb ik de rest van de droge boterhammen die inmiddels nat waren geworden aan de meeuwen gevoerd. En als het nou stormt… Juist dan denk ik daar nog wel eens aan.
Rij en zee voorzichtig, denk aan mij Will

Harry Kies Theaterproducties en Beeldenstorm presenteren de nieuwe Nederlandse musical Herinnert u zich deze nog?! Vijftig jaar nadat de uitzendingen van de roemruchte zeezender Veronica begonnen, wordt in de productie terug gekeken op het veertien jaar durende avontuur op de Noordzee. Antonie Kamerling en Frans Frederiks, ofwel Lange Frans, nemen de hoofdrollen voor hun rekening en verder zijn ondermeer Ruben Lürsen, Thijs Steenkamp en Mylene d’Anjou te zien. Op basis van het oorspronkelijke idee van Harry Kies, hebben Dick van den Heuvel en Sjoerd Kuyper het script geschreven. Tijdens de samenstelling van de muziek kan geput worden uit het archief van de Nederlandse popmuziek uit de periode van 1960 tot en met 1974. De regie is in handen van Peter de Baan, waarmee het creatieve team van de succesvolle musical Turks Fruits is herenigd. De opvolger van Dromen… zijn bedrog gaat op 15 februari 2011 in première in het oude Luxor Theater te Rotterdam.

Regisseur Peter de Baan:
“Veronica is eigenlijk de basis van het huidige radiolandschap. Het waren vijftig jaar geleden de pioniers die het opnamen tegen de gevestigde orde. Hun verhaal is een mooi verhaal om te kunnen verpakken in een musical. De ‘cowboys’ van toen zijn grotendeels uitgegroeid tot succesvolle media-ondernemers. Maar dat konden ze niet vermoeden toen ze op zee zaten en vanuit een enorme liefhebberij zich inzetten voor hun Veronica. Een Veronica dat in die tijd van vrijwel alle mensen leek te zijn. Wij willen straks de verhalen achter de zeezender laten zien. Dat doen we aan de hand van de script van Dick van den Heuvel en Sjoerd Kuyper, met wie ik eerder aan Turks Fruit heb mogen werken. Voeg daar de namen van onder anderen Lange Frans Frederiks en Antonie Kamerling bij en je mag van een droomopstelling spreken. Ik ben blij dat de basis van Turks Fruit er staat en dat we het team alleen maar sterker hebben kunnen maken. Het duurt nog even, maar ik kijk nu al uit naar de kreet Herinnert u zich deze nog….”

Jelka van Houten in Musical Herinnert u zich deze nog?!
Jelka van Houten gaat een rol spelen in de nieuwe Nederlandse musical Herinnert u zich deze nog?! van Harry Kies Theaterprodukties en Beeldenstorm, de producenten van onder andere Turks Fruit en Dromen…zijn Bedrog. In de productie wordt terug gekeken op het veertien jaar durende avontuur op de Noordzee van de roemruchte zeezender Veronica. De voorstelling zit vol met Nederlandse popmuziek uit de periode van 1960 tot en met 1974.

Jelka stond onlangs nog in het theater als Venus in de musicalkomedie Dromen…zijn Bedrog. Ook speelde zij een hoofdrol in de musical Turks Fruit, waarvoor zij in 2006 een John Kraaijkamp Musical Award ontving. Zij was te zien in onder andere Sexual Perversity en de musicals Hair en Verplichte Figuren en op televisie in de serie Shouf Shouf!, Gooische Vrouwen, ’t Schaep met de Vijf Poten, Rozengeur & Wodka Lime en Bitches. Daarnaast speelde Jelka in diverse films waaronder Dennis P., Zomerhitte en De Indiaan.

Naast Jelka bestaat de cast uit Antonie Kamerling, (Lange) Frans Frederiks, Ruben Lürsen, Thijs Steenkamp en Mylene d’Anjou. De regie is in handen van Peter de Baan. Het script is geschreven door Dick van den Heuvel en Sjoerd Kuyper. De voorstelling gaat in februari 2011 in première in het oude Luxor Theater te Rotterdam.

Dromen… Zijn Bedrog, de voorganger van Herinnert U Zich Deze Nog – en van hetzelfde team en ook met Jelka van Houten daarin, heeft 10 nominaties ontvangen voor Musical Awards.

In 1972 vertellen omroepers en technici van het eerst uur van Veronica hoe het er aan toeging. Het is nog twee jaar voordat het doek gaat vallen voor Veronica als zeezender en alweer 12 jaar geleden dat Veronica begon. In die twaalf jaar is er veel veranderd en gebeurt. Lees en geniet mee met de Veronica Story’s van de mensen van het eerste uur zoals zij er in 1972 tegen aan keken.

Ik versleet in een jaar meestal zo’n vier bazen, Ja, kijk er Is altijd wat wat nietwaar. Da laatste was een radio en tv-handelaar. Ik had het er best naar m’n zin maar dit kaar zag de patroon het niet meer zo zitten. Op een vrijdagavond keek ik in m’n loonzakje en toen zat er een briefje in met de mededeling dat ik vanaf de volgende week aan beetje minder zou verdienen vanwege de slechte tijden. Ik dacht die slechte tijden knap Je dan zelf maar op en ik ben nooit meer terug gekomen. Nou zat ik In Hilversum op kamers bij een oude dama en toen Ik weer eens thuis kwam met de mededeling dat Ik en m’n baas het niet eens waren keek ze aan beetje zorgelijk en haaide een krant voor de dag. Kijk zei ze, hier staat een advertentie van radio Veronica, die zoeken een technicus waarom ga je dat niet proberen. Na het eten ben ik op m’n brommer gestapt en daar stond Ik dan op de zeedijk. Nico de Jong deed open. Dat is trouwens een naam die ik nog niet ben tegengekomen In die verhalen van de anderen. Hij was In die tijd programmaleider. Ik denk dat-ie z’n werk zeer rustig deed want Iedereen heeft hem tot nu toe over het hoofd gezien. Krankzinnig eigenlijk. Nico de Jong zei dat ze inderdaad nog een technicus zochten. Ze hadden wel iemand maar die werkte alleen ‘s avonds en knutselde dan wal versterkers in elkaar. Die man moest mij enkele vragen stellen want voor het zelfde geld had ik net zo goed een boekhouder kunnen zijn die graag bij de radio wilde werken. Hij zei, wat denk je, hoe gaat het ongeveer. Ik zei dat lijkt me niet zo moeilijk je hebt twee pick-ups, een bandrecorder en een mengversterkertje nodig. Prima zei hij toen, ja bent aangenomen. De eerste dag dat ik daar rond liep zei iemand tegen mij; in de gang staat een oude bandrecorder ga jij dat ding nou maar eens repareren en zorg dat-ie zo snel mogelijk weer loopt. Ik naar de gang toe en zoeken naar een bandrecorder. Nou was die gang ook nog opslagplaats van die textielfabriek naast ons en midden tussen de kousen en andere troep zag Ik dal hete grote zware kreng staan. Het was nog zo’n oud ampex geval met die hele brede banden. D’r klopte helemaal niets van want er waren gewoon een stel onderdelen uit en die dingen zijn nergens meer te krijgen. Ik heb er kwartiertje aan slaan rammelen, gaf er een paar grote trappen tegenaan en toen ben ik maar gaan koffie drinken. Af en toe liep ik dan weer even voorbij dat kreng, gaf hem een trap en liep weer fluitend verder. ]a, verrek ik dacht als ze nou af en toe maar geluid uit die gang horen denken ze dat ik er mee bezig ben. Die bandrecorder heeft trouwens nooit meer gelopen. Gelukkig was-ie erg zwaar. Oud ijzer was in die tijd hartstikke veel waard…

Die eerste cel waar ik ging werken was toen al een museumstuk. Het is misschien wat moeilijk om jou uit te leggen hoe dat ding in elkaar zat, maar ik zal het toch proberen. Om te beginnen zaten de technicus en de omroeper in één ruimte, Er zat geen raam of niks tussen. Dat is natuurlijk erg gezellig maar het geeft wel een paar aardige problemen. Je moet bijvoorbeeld een plaat scherp zetten maar dat kan in zo’n geval al helemaal niet want alles wat de technicus deed hoorde de luisteraar in de radio via de microfoon van de deejay. Boven m’n hoofd hing een speaker en daar hoorden we dan alles door wat de luisteraars ook mochten horen. Verder had ik nog een koptelefoon en als ik dan dacht nou die ene plaat is bijna afgelopen deed ik gauw die koptelefoon op, zette de andere plaat scherp en als ik de mond van de deejay niet meer zag bewegen liet ik het spul los. In die tijd nam ik al op met oom Frans Nienhuis en die man deed soms wel tien minuten over de aankondiging van een plaat vanwege al die namen die hij op moest noemen. En daar zat ik dan. Deze plaat is voor Jan van z’n vriendin Truus, voor Gerrit vanwege z’n twaalfde verjaardag. Nou ja je kent dat wel en dan dacht ik na vijf minuten daar komt-ie en dan haalde oom Frans alleen maar even adem om nog eens honderd namen te noemen..

Ze zaten trouwens ook altijd te donderen met het buitengeluid. Er is een tijd geweest dat je op de zender precies kon horen of er die dag veel auto’s over de zeedijk waren gereden. We waren het er op een gegeven moment wel over eens dat het niet meer ging een technicus en een omroeper in een cel. Dus wat deden we. We maakten een apart kamertje voor de omroeper en daarnaast een apart kamertje voor de technicus. Ze konden elkaar niet zien want er zat gewoon een muur tussen en de omroeper kon niks horen want dat was niet nodig. Degene die in die spreekcel zat moest beginnen te praten als het rode lampje ging branden en als het lampje uit was wist hij dat er een plaat draaide. Het werkte voortreffelijk. Je kunt er nu wel om lachen maar in die tijd was radio heel anders dan tegenwoordig. Dat ging allemaal nog heel rustig. Zo van, „goede middag luisteraars het is nu twee uur en we gaan beginnen met gezellige plaatjes voor de huisvrouwen. Allereerst is hier dan het kwartet van Dave Brubeck. Dan kwam er een plaat en ging het rode Lampje uit. Geen enkel probleem hoor, Tegenwoordig met platen die worden Ingesproken en jingles die je gebruikt kan het natuurlijk helemaal niet meer. Later Is er een raam in gekomen maar we waren in het begin al dik tevreden met dat rode lampje. Die cel werd later helemaal opgeknapt en ik weet nog goed dat ik in de nacht met Toon Vos de hele boel vol geplakt heb met akoestische tegels. We hadden een beetje geld gekregen om materiaal te kopen en die tegels zagen we helemaal zitten. We begonnen boven in de cel en toen we aan het einde van de nacht op de helft zaten, waren de tegels op. Geld was er voorlopig niet meer en wij waren allang blij dat het weer een stukje beter klonk. Zo ging dat nog in het hela prille begin van Veronica. Je bent er in meegegroeid en je hebt gezien hoe alles beter werd, hoe er steeds meer mensen kwamen werken en het is eigenlijk een stukje van je zelf geworden.

We hebben ook eigenlijk zes jaar toegeleefd naar die nieuwe studio waar we nu zitten. Op een gegeven moment werd er dus gezegd dat we in de toekomst wel eens naar een groter gebouw zouden kunnen gaan en dat was dan ook echt wel nodig want op de zeedijk barstten we er zowat uit. Over de spullen die we daar hadden staan zal ik het helemaal maar niet hebben. Het Was gewoon op. Adje had bijvoorbeeld een grote rubberhamer naast z’n bandrecorder liggen en als-ie het dan niet deed gaf hij er een enorme klap met die hamer op en dan liep-ie meestal wel weer. Je kunt rustig zeggen dat de laatste drie jaar op de zeedijk gemaakt zijn met elastiekjes, touwtjes en knutselen. Ik heb in die tijd m’n bandrecorder zovaak uit elkaar gehaald dat ik elk schroefje precies kon uittekenen. Je hoorde ook aan de geluidjes van die krengen wat er aan mankeerde. Het is trouwens nog een wonder dat ze het 20 lang uitgehouden hebben want ze draaiden zeven dagen per week twaalf uur en tijd voor een goede revisie hadden we gewoon niet.

Weet je wat de pest Is nou ik hier zo zit te praten ik weet eigenlilk alleen nog maar dingen die de andere jongens ook al verteld hebben, Ja, het wordt natuurlijk steeds moeilijker. Ik weet nog wel dat het toen helemaal in was om stukken voor te dragen en gedichten voor te lezen in de huiselijke kring. Tineke woonde toen in Hollandse Rading en als we dan klaar waren in de studio reed ik op m’n'bromfiets met Mn fles martini en wat gedichtenbundels in de fietstassen naar haar toe en dan zaten we tot diep in de nacht elkaar gedichten voor te lezen. Nou nou wat een tijd.

Tja, dat eerste sponsorprogramma van ons. Die mensen wilden graag een eigen orkest]e hebben en aangezien Toon Vos jaren z’n eigen kwartet had gehad kon hij daar uiteraard wel voor zorgen. Een broer van Toon speelde piano Toon zelf klarinet of bas, maar wie er nog meer meespeelden weet ik echt niet meer. Het programma namen we bij Toon thuis in Hilversum op, want er moest natuurlijk een piano staan en die hadden we niet op de zeedijk, Iedere week haalde ik dus uit mijn studio het mengpaneel de bandrecorder en uit de andere cellen haalde ik dan nog wat microfoons en dat hele zootje gooide ik in m’n oude volkswagentje en reed er mee naar Vos. De kelder van hel huis hadden we een beetje opgeruimd en daar installeerde ik mijn toestanden. Dan gooide ik allemaal microfoonkabels door de gang naar de kamer en we konden beginnen. Het eerste Veronica huisorkest. En de mensen vonden het prachtig ook. Nou is het op den duur natuurlijk geen pretje als Je tot ‘s morgens vijf uur in een kelder zit maar daar wen Je wel aan.

Het werd namelijk meestal zo laat om dat er ‘a avonds natuurlijk mensen belden en de telefoon stond min of meer op de piano en het was of de duivel er mee speelde, maar net als een moeilijk nummer er bijna opstond ging óf de telefoon óf stond er Iemand op de stoep met z’n vinger aan de bel. Ais we dachten dat het een beetje in de maat was lieten we het nog wel eens staan. Je hoorde in het begin soms
toch krankzinnige dingen over de zender.

Ik zal nooit vergeten dat ik met mijn oor in de radio lag, dat deed je In die dagen nog, toen ik dwars door de aankondiging van de omroeper allemaal mensen hoorde lachen en gieren. Deuren werden dicht geknald er werd geschreeuwd, enfin het was een kompleet hoorspel op de achtergrond. Wat bleek nou. Door dat oude gebouw en die gammele cellen die we hadden pikte de microfoons alles op wat er in de gang gebeurde en daar moet je natuurlijk wel mee oppassen. Zeg nou zelf, af en toe geef jij ook wel eens een kreet waarvan je denkt dat zou Ik nooit voor de microfoon zeggen.

Maar goed voor die hoorspelen op de achtergrond hebben we ook weer een oplossing gevonden. Overal in het gebouw kwamen rode lampjes te hangen en een ieder werd vriendelijk verzocht zeer rustig te zijn als die dingen brandden. Was trouwens erg makkelijk want als je ‘s morgens een kater had deed je een zootje van die rode dingen aan. Dan was het lekker rustig.

In 1972 vertellen omroepers en technici van het eerst uur van Veronica hoe het er aan toeging. Het is nog twee jaar voordat het doek gaat vallen voor Veronica als zeezender en alweer 12 jaar geleden dat Veronica begon. In die twaalf jaar is er veel veranderd en gebeurt. Lees en geniet mee met de Veronica Story’s van de mensen van het eerste uur zoals zij er in 1972 tegen aan keken.

Veronica’s eerste programmaleider: “draaien met waterlooplein repertoire”.

Tot 1 januari 1959 had ik gewerkt bij Philips als copywriter. Gebruiksaanwijzingen schrijven. Ik vond dat ik niet genoeg verdiende en vroeg om salarisverhoging, Dat ging niet en toen heb ik maar dag met m’n handje gezegd. Ik zat toen in een orkest en ik leefde zo’n beetje van het schnabbelcircuit. Op een gegeven moment las ik in de krant een artikeltje over de oprichting van Veronica. Zo’n vrije zender leek me wel wat en ik schreef een briefje dat ik daar wel wilde werken. Een paar dagen later moest ik in Amsterdam komen. Ik kwam terecht bij een Deen, lensen ofzo. Die hadden ze zolang te leen van een deens piratenschip en die man moest hier zo’n beetje de boel op poten zetten. Ik hoor die Deen nog zeggen „Can you splice?” Ik wist dat splice een vakterm was voor banden aan elkaar plakken en zei dus „ja, dat kan ik wel”. Okee zei hij toen, dan ben je aangenomen.

We zaten toen nog in een studio van het Nederlandse Filmlaboratorium op de een of andere gracht in Amsterdam. Die mensen hadden niet zoveel te doen en omdat die studio toch vaak leeg stond konden wi] daar onze programma’s opnemen. Nou ja, programma’s. We zochten wat platen op en maakten dan heel netjes aan- en afkondigingen. En alles van een papiertje. Gewoon een pak plaatjes pakken en dan wat praten was er toen nog niet bij. Nee, als je wat voor de radio zei, moest je eerst je tekst netjes opschrijven en dan voor de microfoon oplezen.Nou moesten die teksten zo neutraal mogelijk zijn, want die banden werden vaak herhaald en de mensen mochten natuurlijk niet in de gaten krijgen dat we zo’n band soms tien keer draaiden voordat-ie uit de roulatie werd gehaald. Alles was goed als er maar geen opvallende dingen gebeurden. Toen ik ongeveer een week in Amsterdam had gezeten verhuisden we naar de Zeedijk in Hilversum. Daar was helemaal niks. We kwamen in een kaal huis en moesten maar zien hoe we de banden vol kregen. Er stond nog geen stoel in en geld was er helemaal niet.

Met een geleende microfoon die we aan een touwtje hebben opgehangen en een geleende bandrecorder werden daar de eerste programma’s gemaakt. Het was geen gehoor want het klonk zo hol als de pest. Ik heb toen ergens wat gordijnen op de kop getikt en die hebben we hier en daar aan de muren gespijkerd. Je deed tn die tijd eigenlijk van alles. Platen opzetten, bandjes draaien en af een toe een programma aankondigen. We hadden maar een echte omroeper, Max Groen, die ben ik laatst nog tegen gekomen in Amsterdam. Hij staat in de garderobe van een nachtclub.

Platen hadden we trouwens ook niet. Max had vijftig singles en vijftig elpees op het Waterlooplein gekocht en dat was ons hele repertoire. Ouwe tweedehands dingen, maar we hadden tenminste muziek. Van thuis nam je dan ook nog wat mee en dan ging het allemaal wel. De platenmaatschappijen gaven ons niks. Veronica was illegaal en als er dan een plaat van een maatschappij werd gedraaid stonden ze onder verdenking van illegale activiteiten. Later was er een maatschappij die wel z’n platen stuurde. Dat deden ze dan naar een zeker mijnheer X. Ik kreeg ze dan thuis, maar mijn naam mocht niet op het pakje staan omdat ze bang waren dat de jongens in het magazijn die de pakjes verstuurden iets in de gaten zouden krijgen. Allen Arton gaf heel gauw platen. Die waren toen niet aangesloten en dat vonden wij allang goed. Het was tenslotte een lekkere aanvulling van ons Waterlooplein repertoire.

Op een gegeven moment was het hangen of wurgen geblazen. Financieel ging het niet zo lekker en met de reclames liep het ook niet. We hadden wel wat dingen van middenstanders, meubelzaken en slagers enzo maar dat bracht toch niet veel geld op. We werden toen voor de keus gesteld of ontslag nemen of de helft van het salaris. Toen heb ik maar gekozen voor de helft van het salaris. Het was een hobby van me die zeer slecht betaald werd. Je kon er nauwelijks van leven maar voor mij was het eigenlijk geen beroep. Trouwens dat halve salaris heeft niet zo lang geduurd want kort daarna ging het opeens stukken beter. ]e moet natuurlijk niet vergeten dat het bereik van de zender in die da- gen erg klein was en dat het daarom niet meeviel om reclames te versieren. Toen we begonnen met Veronica kon je het alleen in Den Haag ontvangen. Toen stond er geloof ik een zender aan boord van een halve kilowatt. Dat ding was net zo groot als een strijkijzer. Later werd dat randstad Holland en als de omstandigheden erg gunstig waren kon je Veronica in het Gooi en zelfs in Friesland ontvangen. Toen werd het pas leuk voor de mensen die reclame wilden maken.

Op een gegeven moment kwamen we er achter dat het toch wel goed zou zijn als we op bepaalde tijden vaste programma’s hadden. We gingen van een redenering uit die eigenlijk heel simpel was. ‘s Morgens muziek voor de huisvrouwen, om vier uur als de kinderen uit school komen teenagerplaten, zoals dat in die dagen nog werd genoemd en om zes uur een programma voor het hele gezin. Later is dat wat uitgebreid, maar dat principe heeft Veronica nog steeds. We hadden toen in ’60 helemaal nog geen voorbeeld. Ik luisterde veel naar AFN Frankfurt en dat zag ik wel zitten, maar verder had je alleen maar de zuilen. Uit die tijd stamt trouwens het programma Juke box. Dat ging om zes uur de lucht in en dat is nog steeds zo. Jukebox heb ik in het begin gedaan. Ik schreef geen teksten op maar ging gewoon zitten met een stapel platen en een pak kaartjes. Eerst was het natuurlijk een stuntelige toestand maar we waren tenminste al een stuk op de goeie weg. Later was het heel normaal dat je een programma maakte zonder eerst een tekst op te schrijven. Op een gegeven moment kwam Willem van Kooten binnen. Hij studeerde Nederlands en we konden best iemand gebruiken die teksten schreef.

Ger Anne Verweij deed in die tijd koffietijd en Willem schreef haar teksten en zocht de plaatjes uit. Zijn eerste programma heeft hij gemaakt toen ik met vakantie ging. Ik had al een tijdje Jukebox gedaan en toen moest er iemand komen die het zolang kon overnemen. Van vooruit werken hadden we nog nooit gehoord. Met een natte vinger heb ik gezegd, nou Willem probeer het maar eens. Maak er maar wat van. Dat was zo gek. Hij zei zulke rare dingen. Maar ik vond het wel goed. Daarna kreeg hij eigen programma’s en met de teksten was het bijna afgelopen.

Begin 61 waren er weer wat financiële problemen en een aantal mensen gingen weg. Ze zelden toen tegen mij wordt jij maar programmaleider. Een gezellige tijd, maar wel veel spanningen. Toestanden met een rechecheur van de PTT die binnen kwam en dan de hele zolder nakeek of er ook zendmateriaal lag. En iedere keer maar weer die ellende of de zender het wel zou houden. In die tijd ging bijvoorbeeld de muziek regelmatig een toon naar beneden. Dan wisten wij in Hilversum dat de kok aan boord z’n electrische kookfornuis had aangezet. .. Dat kon die agregaat niet trekken. Het gebeurde trouwens ook vaak genoeg dat de zender helemaal uit de lucht was. Maar daar was je op den duur ook aan gewend.

Volgens mij is Veronica in de begin periode door al deze dingen zo populair geworden. En de mensen vonden het leuk naar iets te luisteren wat illegaal was. Iets wat eigenlijk niet mocht maar waar ze toch
ongestraft naar konden luisteren. De muziek die wij toen draaiden was natuurlijk heel anders dan tegenwoordig. We hadden nog geen hitparade en je deed eigenlijk maar zo’n beetje wat je lekker vond en wat er in de discotheek lag en dat was niet veel. We waren al blij als je een dag doorkwam zonder een plaat twee of drie keer te draaien. We spraken ook nooit met elkaar over het pouseren van een bepaalde plaat. Ik was eens helemaal kapot van een single… Hoe was die nou ook al weer… O ja, Ange, on my shoulder van Shelby Flint. Helemaal gek was ik er van, maar verder piste er geen hond tegen aan. Ik dacht dat het wel eens gunstig zou kunnen werken als ik die plaat vaak draaide. Een maand lang begon ik daar iedere jukebox mee. Toen heb ik bij de platenmaatschappij gevraagd of ze ook iets hadden gemerkt. Ze hadden toen de plaat uitkwam driehonderd stuks geperst. Daarna lag de plaat helemaal stil en toen was er weer vraag naar. Hebben ze nog eens driehonderd geperst. Omdat ik hem dus veel had gedraaid was de omzet verdubbeld.

Nu ligt dat natuurlijk allemaal heel anders maar het kon in ieder geval. Dingen die je je nu niet meer kunt voorstellen waren in de begin periode heel normaal bij Veronica. Ik zie oom Buil nog iedere vrijdag binnen komen met de reclameomzet van die week. Als het allemaal tegen had gezeten met het uitvallen van de zender enzo hield dat de moed er weer een beetje in. We waren toen een grote familie. Veel minder mensen maar wel ontzettend gezellig. Ik woonde in die tijd nog in Eindhoven, ‘s Morgens dook ik de studio in en ging dan ‘s avonds met de trein naar huis. Als ik dan weer in Eindhoven kwam dacht ik wel eens je hebt weer leuke programma’s gemaakt. Maar er was geen hond in Eindhoven die Veronica kon ontvangen. De financiën waren in die tijd eigenlijk het grootste probleem. Als je iets wilde doen moest je eerst nagaan of het met het geld wel ging. Maar dat leer je wel en op een gegeven moment weet je gewoon niet beter.

Aan boord ben ik nooit veel geweest. Ik kan niet zo goed tegen de zee. Ik ben een geweldige filmmaniak. Ik had op een gegeven moment het idee om een film te maken van een programma, dus van de band die wordt opgenomen, daarna naar het schip wordt gebracht, nou jij de hele toestand voor- dat het programma de lucht in gaat. Ik ging in Scheveningen aan boord en het was lekker rustig weer. Toen we de haven uit waren sloeg het weer om en ik zei tegen kapitein de Ruiter. Hou m’n camera even vast. Ik heb hem niet meer in m’n handen gehad die reis…

Dat geïmporviseer vond ik erg leuk. Laatst zag ik nog een foto van het begin op de zeedijk. Iemand ligt op z’n buik voor een tikmachine omdat er geen stoel was. Het is natuurlijk geweldig fijn als een bepaald ideaal van je werkelijkheid wordt. Ik vind het nog steeds erg belangrijk dat iemand die om twee uur Veronica aanzet weet wie er voor de micorfoon zit. En dat is iedere dag raak. Bij de zuilen gaat dat niet met die verdeling van de zendtijden. Met die vaste programma’s zijn wij toen begonnen en als ik in m’n autootje zit en ik hoor dat door m’n radio, ben ik daar nog steeds erg blij om.

In 1972 vertellen omroepers en technici van het eerst uur van Veronica hoe het er aan toeging. Het is nog twee jaar voordat het doek gaat vallen voor Veronica als zeezender en alweer 12 jaar geleden dat Veronica begon. In die twaalf jaar is er veel veranderd en gebeurt. Lees en geniet mee met de Veronica Story’s van de mensen van het eerste uur zoals zij er in 1972 tegen aan keken.

“ik was een echte mooi-weer-vaarder”

Hoe ik eigenlijk bij radio Veronica te- recht gekomen ben? Nou, he, via Nol Vis. Die was al een half jaartje hier in dienst en we vogelden wel eens wat samen. Nol en ik zaten vroeger bij elkaar op school en toen hij bij Veronica ging werken, kwam ik af en toe kijken en dan mocht ik ook wel eens helpen. Toen werd die Engelse cel in de oude studio omgebouwd en daar hadden ze een nieuwe technicus voor nodig. Nou ja, ik liep er toch al rond en dus namen ze me maar in dienst. Dat ging trouwens erg vreemd. Ik werd aangenomen door Karel en die ging naar oom Bul! en zegt: „nou he, deze jongen wordt hier technicus’. Toen zegt oom Bull: ,Verwey is de naam’. Ik heel netjes ]urg van Beem zeggen, want ik kende ‘m helemaal niet. Toen zegt ie tegen mij: ,dat komt goed uit dat je er bent, want oom Piet is ziek en de post moet worden uitgezocht.” Nou was er toen nog wel niet zoveel post als nu, maar het was toch een postzak vol. Je begrijpt dat ik wel even stond te kijken. Vooral toen bleek dat ik het een paar dagen achtereen moest doen. Ik wou al bijna weer ontslag nemen, toen Karel me kwam halen om een programma op te nemen. Nu ik het toch over Karel heb; hij ging in 1963 trouwen en Nol en ik hadden banden met bruidsmuziek gemaakt om die in het raadhuis in Amsterdam tijdens de plechtigheid te draaien. Nou, dat was een toestand in Amsterdam. De ene ambtenaar vond het wel goed en de ander weer niet. We moesten van het kastje naar de muur lopen. Uiteindelijk krijgen we dan toch toestemming van de vogel die Karel moest trouwen.

Wij een plechtig gezicht opgezet en voor een stemmig stukkie muziek gezorgd tijdens het huwelijk. Nou was er één moeilijkheid, we hadden maar één recorder en we wilde ook de trouwrede opnemen. De bruidsmars is afgelopen, iedereen gaat zitten en meteen begint die vogel aan zijn rede. Terwijl wij nog de hele band moesten terug- spoelen. Ik naar die man toe en vragen of hij even wilde wachten. Ik heb nog nooit iemand zo vreemd zien kijken. Maar goed, hij deed het toch. En terwijl iedereen in de zaal een beetje zat te lachen brak tijdens het terugspoelen ook nog de band. Gelukkig hadden we wat sellotape bij ons, waar we een beetje geïmproviseerd mee konden plakken, maar het was wel een ellende. Ik geloof dat het wel een minuut of twintig duurde voor hij eindelijk aan die rede kon beginnen. We hebben hem later nog een kopietje gestuurd en hij was er nog blij ook mee. Karel trouwens ook. Die draait ‘m elk jaar weer af voor zijn vrouw. Zo van: „weet je nog wel”.

Het was wel een gekke tijd in het begin, hoor. We I hadden bijvoorbeeld geen planning zoals nu. ]e kwam ‘s ochtends gewoon en was er wel de een of andere deejay die met je op wilde nemen. Het was allemaal niet zó efficiënt, maar het bevorderde wel de stemming. En als er veel werk was, omdat we om wat voor reden dan ook achter geraakt waren, dan werkten we tot s’ avonds heel laat door; sliepen dan in de studio en gingen de volgende morgen weer verder. En toch ging het wat minder serieus he. Als het mooi weer was en je had zin om een paar uur in de zon in Loosdrecht te gaan liggen, dan deed je dat gewoon. Daar zei helemaal niemand wat van. Als het dan helemaal uit de hand liep, dan codeerde je gewoon een paar ouwe banden opnieuw en dan werden ze nog een keer uitgezonden. Er werden ook erg veel programma’s non stop gemaakt. Dat komt nu bijna niet meer voor. Ik geloof ook niet dat je dat nu zou kunnen maken. De luisteraars zijn gewend geraakt aan gepresenteerde programma’s. In 1964 ben ik naar boord gegaan. Ik was namelijk verloofd met Willy Hogenbirk; dat was het hoofd van onze reclameafdeling en het ging niet zo goed met z’n tweetjes in eén bedrijf. Het was een nogal stevige tante, die ervan hield de boel te regeren en dat gaf dan wel eens wat moeilijkheden. Ik ben toen voor een poosje aan boord gegaan, maar dat was wel een heel ander leven. De werkte een week op en een week af en dat is wel een goeie planning, maar ja, je zit er met tien kerels, hè, en dat blijven kerels. Op zichzelf niet zó erg, maar wel vervelend als je s’ zomers met een verre- kijker naar het strand stond te kijken waar allemaal mooie vrouwen in badpak rondhuppelde.

En dan de ontberingen die je doormaakt. Neem nou eens storm. ]e hebt dan geen minuut rust. Het enige wat je kunt doen is slapen. Nou, ja, slapen. De ligt en daar is dan alles mee gezegd. Tenslotte ligt dat ding geen moment stil. En onweer bijvoorbeeld. Tjonge, zoiets maak je je hele leven niet meer mee. Wij zijn het hoogste punt op zee en als de bui boven je hangt dan slaat de bliksem onmiddellijk in. Met de huidige zender valt dan automatisch de hoogspanning uit. De bliksem vloeit dan af en de spanning komt weer te- rug. Toen moesten we dat nog met een handschakelaartje doen. Bliksem d’er in. Schakelaartje om. Hoogspanning eruit. Bliksem weg. Schakelaartje weer in de ouwe stand en de spanning was er weer. Ik heb het meegemaakt dat we om de anderhalve seconde een blikseminslag hadden. Dat was op een avond. We zijn twee uur de lucht uitgeweest, want er was geen houden aan. Van die hele grote luchtcondensatoren waren krom getrokken van de spanning. We zijn toen met z’n allen in de kombuis gaan zitten; deur dicht en dan krijg je de kooi van faraday. Maar omdat de zender eruit was geslagen, gebeurde er opeens allemaal vreemde dingen. De bliksem liep via de antenne, langs de lamp naar beneden en dat kon je zien hoor, dat kon je gewoon allemaal zien. Maar het krankzinnigste moet nog komen.

Via de railing van het schip sloeg ie op de koperen bel en weer terug. Het was net of er iemand stond te bellen het was ontzettend eng. Vooral ook omdat het klaarlichte dag leek. Je kon gewoon schepen voorbij zien varen. Allemaal in zo’n oranje gloed. Het leek wel het spookverhaal van de vliegende Hollander. Ik kon me achteraf goed voorstellen dat veel zeelui bijgelovig zijn. We stonden daar allemaal op een hoopie in de kombuis en de één was nog banger dan de ander. We hebben allemaal een vrij langdurig gesprek met onze lieve heer gehad. En het heeft nog geholpen ook, want we zijn er door- heen gerold. Veel van dit soort avonturen heb ik trouwens aan boord niet meegemaakt. Ik was bijna nooit aan boord als er storm was. Ik ben wat ze aan boord noemen, een mooiweervaarder. Ik slofte altijd, nou ja bijna altijd.

Ik heb één keer een pittig orkaantje meegemaakt. En dat was nog wel op oudejaarsavond Het stormde jongen, dat hou je niet voor mogelijk. Enorme golven die over het schip denderde. En een lawaai, het lijkt dan wel of de hele wereld vergaat. Ontzettend angstaanjagend. Vooral omdat wij aan een ketting liggen en het schip meer klappen krijgt dan een varend schip. Nou hadden we omdat het oud en nieuw was een paar flessen drank mee naar boord genomen en iedereen nam wat meer en sneller in dan gewoonlijk, zodat we tegen een uur of één ‘s nachts niet helemaal meer in aanmerking kwamen voor het predicaat .nuchter”. En toen vielen alle lichten uit. Moet je nagaan; midden in de nacht tijdens een storm. Ik was van angst meteen weer nuchter. Nou was het zo dat als de zender de lucht uitging, dan stopte de hoofdmotor en gingen we op een lichtaggregaat over. En daar was duidelijk iets mee aan de hand. Ik op onderzoek uit. Ga d’r maar aan staan. In pikkedonker. Eerst het dek op in vliegen- de storm. Dan het trappetje af naar het onderschip waar de aggregaat staat. En terwijl ik me langzaam naar beneden laat zakken, voel ik opeens iets nattigs. Ik denk, nou is het gebeurd met ons. Er is water naar binnen ge- komen, dus we zijn aan het zinken. Ik hing gewoon verlamd van schrik tegen dat trappetje aan en dat was net voldoende om die paniek reactie van hard weglopen te onderdrukken het stonk er namelijk ontzettend naar dieselolie en toen ik me nog wat liet zakken om te voelen wat het voor vloeistof was, merkte ik dat het geen water, maar olie was. De leiding was natuurlijk losgesprongen en daarom was de motor er ook mee gestopt. Ik heb toen zo’n drie uur tot aan mijn liezen in olie gestaan om het spul te repareren.

Zoiets vergeet je ook niet gauw hoor. Maar we waren ook zat leuke dingen aan boord, we gingen bijvoorbeeld in zee zwemmen op een hele speciale manier. Door de sterke stroom kun je namelijk niet gewoon zwemmen. Nee, we sprongen van de kop af in zeeën lieten ons dan een heel eind meedrijven. Dat kon, want het schip ligt altijd met de kop in de stroom en we hadden achter het schip een hele lange lijn met een mand eraan. En je kwam altijd ongeveer bij die mand uit. We gingen ook vaak met het bootje de zee op. Vissen met een garnalennet. Ontzettend goed gaat dat, en we maakten weleens een uitstapje naar het strand. Dat mocht eigenlijk niet, maar ja. Als je al die gezelligheid van uit de verte zag, dan was de verleiding ge- woon te groot en dan gingen we ook een paar uur het strand op. Het was natuurlijk wel erg onverantwoordelijk, want ik was de enige zendertechnicus aan boord. Als ik ging vissen of op het strand, dan was er niemand om op de zender te letten. Nou nam ik wel altijd een zakradiootje mee en als je die aanzette en je hoorde muziek, dan dacht: „hij is er nog, ik kan nog wel effen blijven zitten’.

2e Kamerdebatten
14 jaar Veronica
25 jarig regering jubileum Koningin Juliana
Aan de Lopende Band
Accordeon Duo Las Estralles
Acht Glazen
Actie Eemeroord
Actueel Sportprogramma
Adje Bouman Top Tien
Adje Bouman Top 101
Adempauze
Adler’s muzikaal programma
Afspraak met Cees
Agenda
Al wakker?
Alice Cooper Special
Alle hens
Alle remmen los
Alleen is maar Alleen
Alleen toegang voor mannen
Alles draait om Dralon
Als het maar swingt
Alternatieve boord top 10
American Hot 100
Americana
Amerikaan in Holland
Amici Buona Sera
Amley Bueno Sera
Anita Tips
Ankers Los
Apart en Gezond
Appél
Applaus van Gisteren
Aquaviva Live
Arona Allerlei
Art Blakly in Concert
Artiesten met Eigen Stijl
Aspro Programma, het
Aspronaut
Avondprogramma
Bad Cel Toppers aangeboden door Duny Zeep
Barend Servetshow
Bayer Gevarieerde Muziek Show
Beatles Day
Beatles Show
Beatles and Stones Show
Beatles Story
Bell canto in top form
Berini Programma
Best of America
Bill Dena
Billboard, the American Hot 100
Binnen zonder kloppen
Binnenkort in dit theater
Boeket
Bonjour
Boot is aan
Borrel kwartiertje
Borrel uurtje
Brievenbus
Britain’s Top 20
Bubbling under Britain
Bijstands Actie
Cabalerro Show
Candlelight
Candlelight persiflage Tom Collins
Canta Italiana
CBS show
CD pour madame
Cees van Zijtveld zorgt voor Never Mind
C’est la France
Chez Madelon
Chiel in zijn zondagse kiel
Chiel Montagne in Hitfranje
Chiel Montagne Zonder Franje
Chip ik heb je
Ciao Anita
Clearasil Show aangeboden door Clearasil (Clearesil Time)
Cliff Richard Show
Cliff Richard en Elvis Presley Show
Club des Chansons
Club Zonder Naam
Cocktail
Cojo Nieuws, aangeboden Cojo Overhemden
Combo shirt geknipt voor U, aangeboden door Becopa
Commissaris Margriet
Concert Fauteuil
Concert Podium
Consul aangeboden door gelijknamige aanstekerfabrikant
Costa Italia
Country en Hollandse Nieuwe
Country And Western Hits
Country time
Daar komen de schutters
Dag in Dag uit
Daks gewijs
Dan’s Deuntje
Dansend door het leven aangeboden door Dot 3 kant
De Beuk erin
Dinsdag Totaal Programma 17.4.1973
Dinsdagmiddag Speciaal
Disc jockey van de week
Discologie
Dixie Case
Dodenherdenking
Doe de week de deur uit
Dokter in huis
Donald Jones zijn draaitafel
Donderdagmiddag Parade
Donderdagmiddag Schlager Parade
Doris Day kwartiertje
Draadloze Editie
Draaien maar
Draaikolk
Draaitafelen
Drie Sterren Show (Drie Sterren nylons)
Duitse cabaretliedjes
Dutch Swing College Band aangeboden door North State
Echt Amerikaans
Ed en Ellen op Zaterdag
Een Stem uit Duizenden
Eentje voor Onderweg
Eerste Kamer beslist over Radio Veronica
Eet Smakelijk
Eet Smakelijk maar intussen
Eet U smakelijk
Egbert Douwe Show
Elvis Presley Day
Elvis Presley Show
Engelse Top 30
En nu muziek!
En toen
Etalage
Even Bijtanken
Even Uitblazen
Even uitrusten
Even Voorstellen
Evening Show
Ezet Jorzolino
Exacta Show
Fabrieks reportage
Fant kwartier
Fanta Luisterwedstrijd
Fantasti Carbaret aangeboden door Willem II sigaren
Favorieten Express
Favorieten Festival
Favorieten van Favorieten
Fietsen rond de tafel
Fietsen rond het schip
Finale
Five Four three two one
Folk Jamboree
Fop Out Show
Fris, Vrolijk, Fantastisch
Ga je mee winkelen
Gastdeejay
Geestelijk en Lichamelijk Gehandicapten, inzamelingsactie
Gelino vier
Gezellig kwartier
Gevarieerd Kwartier
Gevarieerd Half Uurtje
Goed Nieuws met de Boordomroepers
Go Go Sad Mood
Gold Star
Golden Oldies
Gooise Matras
Goud van Oud
Gouden Platen Club
Gouden Week
Graag beluisterd
Grabbelton
Grand Gala
Gratis proeven
Groko Diepvries presenteert Wat eten ME NU?
Half uur met Count Basie
Half uur met Ella Fitzgerald
Half uur met Frank Sinatra
Half uur met Suhandi
Hallo Lies
Hallo met wie?
Hallo Veronica
Halterman, Mr.
Halverwege
Hammond Orgel Parade
Happy feet
Heel Bijzonder, aangeboden door HB Sigaretten
Help er zit een olifant in te tram
Hendrik Jan de Tuinman
Henk zijn kring
Herdenking rond Radio London
Herhaling Top 20
Het Aspro programma
Het koor van de week
Het nieuws de deur uit
Het Witte Kruis
Hier is Radio Renault
Hit Bewust
Hitmuseum
Hitparade Muziek Express
Hit tip toto
Hits a go go
Hits uit het vuistje
Hits uit Zee
Hits van de dag
Hits van morgen en van Overmorgen
Hollandse Nieuwe
Hollies Special
Honda Muziek tournee
Hondewacht
Horeca
Hot Hundred USA
Huishoudtips
Humor met Hofnar
Ibbeltje, aangeboden door Venz
Ideaal Persil
Ik weet het niet
In den Bogaard
In de Gilde Taverne aangeboden door de Gilde van het Gouden Glaasje
In the Midnight Hour
Indola Show
In naam der sterren
Instrumentaal Allerlei
Instrumentaal Half Uurtje
Intermezzo
Internationaal kwartier
’t Is Velasquez geblazen
Italia Mix
Italiaans programma
It’s Clearasil Time
It’s Lexington Time
Jacques Chocolaterie
Jade Hitparade
Jazz Journaal
Jim Reeves Show
Johnny’s pleisterplaats
Jonker Fris
Joost mag het weten
Joost Middernacht Club
Joost swingt
Joost weet nog niet wat hij mag weten
Jukebox
Jullie eigen stem in de ether aangeboden door Yoghi
Kantong Surat
Kees Jan wenst U ook goeiemorgen
Kerstmis 1968 totaal programma
Kerstmis 1970 totaal programma
Keus in kleur
Keus van de Kok
Klaar wakker
Klassiek Magazine
Klassiek Verzoek
Kleine zaal
Kleur in uw leven
Knorr Show
Koffie Actie
Koffietijd
Koffietijd met Tineke
Koffietijd op 538
Kolder op Zolder Show
Kookpunt
Kop er af, de
Kromme Golf
Kunstmagazine
Kwartier met Wout Steenhuis
Laatavondvoorstelling
Laatste Loodjes
La douche France
Latijnse Hits met Mimo
Leut zonder Beeldbuis
Leve het leven aangeboden door Asparin Bayer
Lexjo
Lexjo Special
Links rechts, links rechts
Lion Tops
Live Jazz
Lodalientje Tip Rubriek
Long Weekend
Loop binnen bij Suhandi
Loosdrecht 24 uurs zeilrace
Lotgevallen van de familie Zon
LP Parade
LP Top 20
LP Top 50
LP Topp 50 Aller Tijden
LP Uur
Lucky Strike Show
Luister, een programma aangeboden door de Twentsche Bank
Lunchmuziek
Made in England
Made in Holland
Magische toetsen
Mana Suka
Manifestatie 18 april 1973
Mannen onder elkaar
Margot weet raad
Matinee
Meet the beat
Meet the blues
Men vraagt en wij draaien
Met de benen op tafel
Met frisse moed de nieuwe dag tegemoet
Met het goede been het bed uit
Met muziek de lucht in
Met het nieuws de deur uit
Met Smiths Chips er op uit
Met Stan Haag op wacht
Met Tineke een plaatje om
Mircrosol programma voor alle zieken
Middag Puze
Middernacht onder de sterren
Midnight Hour
Miniatuur lunchprogramma
Minuut rust met Veronica
Montagne Chiel in zijn Zondagse Kiel
Morgen is het zaterdag
Mr. Halterman
Munt voor iedereen, een
Musik Disinara Sang Suraya
Music Lemaire please
Musik Disnari Sang Surya
Muziek aangeboden door Dermatol
Muziek aangeboden door Goldstar
Muziek aangeboden door N.A.P.
Muziek bij de lunch
Muziek bij de thee
Muziek Caleidoscoop
Muziek in Huize Musica
Muziek voor Niet Meer Zo Jonge Luisteraars
Muziek Express
Muziek Museum
Muziek Privé
Muziek rondom Tineke
Muziek terwijl U werkt
Muziek uit Musicals
Muziek voor kleinbehuisden
Muziek voor U
Muzika Kleuren Fleur
Muzikaal Menu aangeboden door Simon de Wit
Muzikaal Tussenspel
Muzikale Familie Service aangeboden door SPAR
Muzikale Gekkigheden
Muzikale koffietafel aangeboden door Albert Heyn
Muzikale Muziek Service
Muzikale Stamppot
Muzikale Taalles
Muzikale Zonnestralen
Na het concert
Nacht Club
Nachtwacht
Nakaarten
Namens ons
Nashville Tennessee
Nederland Terug in de Tour de France dankzij ‘Tele-Vizier’.
Nederlands Allerlei
Nederlandse Top 40
Nederlandse Kinderkoren zingen
Never Mind
Niet te diep
Nieuw en zo goed als nieuw
Nieuwjaarsgroeten 1970
Nieuwe Platen en Top Hits
Nieuwsbrief uit het Zuiden
Nobo Speelkwartier
Notenballet
Ochtendklanken in Driekwartsmaat
Om nooit te vergeten
Onder de Sterren
Onder ons gezegd
Onderste boven
Ook Goeiemorgen
Oom Bob
Oosterse Muziek
Op 33 en 45 toeren
Op handen gedragen aangeboden door Atrix
Op het promenade dek
Op locatie (1974)
Op Safari
Op Stap met Cap
Op theebezoek
Op Toeren
Operette Mozaïek
Opgedragen aan de kinderen
Opgelet, goed luisteren
Orgo Exekta
Orkest Minggu  Ini
Orkest van de week
Osmond Special
Oud als nieuws
Oud en Nieuw
Ouverture
Overall
Panique
Paradepaardjes
Parels van Will
Parels voor de Zwijnen
Party Talentenjacht
Patria Angels
Patricia Platenprogramma
Paul Anka Show
Pembikaan
Penutup
Perry Como Show
Persil Paradeplaatjes
Peter’s speelkwartier
Pirelli Show
Plaatje om
Platenallerlei
Platennieuws
Platenpalet
Pleister op de wonde
Polydor Show
Pop Kwis
Populair Zondagavond Concert
Populaire Ouvertures
Prodent Prominenten
Proef live uitzendingen Harmen Siezen (december 1965)
Proficiat
Programma aangeboden door Gazelle
Programma aangeboden door Jamin
Programma aangeboden door Persil
Programma aangeboden door Poly haarcosmetica
Programma aangeboden door VVM
Programma aangeboden door Vollemond
Programma aangeboden door Wasbeer
Programma van Toppers
Programma voor alle Spaanssprekende Mensen in Nederland
Programma voor alle Italiaanse luisteraars
Radio Karelina
Radio Popular de Mallorca
Radio Renault
Radio Sinar Sang Surya
Radio Veronica 5 jaar
Radio Veronica 12,5 jaar
RadioVeronica 14 jaar
Radiodrama
Recht zo die gaat
Record Rendezvous
Redband Toppers aangeboden door Redband Drop
Reisbureau Musica
Reisverhalen met Hansje van Twist
Reizen door Europa
Reizende Jukebox
Rhytmn and Blues
Rhytmn and Blues Hop
Riedel programma
Rob Out Show
Robison Mysterie
Rock and Roll Revival Show
Rock, beat and boogie
Rolling Stones Dag
Rolling Stones Show
Rond de wereld
Royal Crooners
Rufat Sponsor Show
Ruime Sop
Sad mood
Safari aangeboden door Safari sigaretten
Sangria
Schip schoon
Scholieren Top 10
Scholieren Top 15
Schoon schip
Schuif eens even bij
Schijnwerper op
Seven O’ Clock Show
Showtime
Simplexa
Sindy Popmuziek
Sjoo time
Skala
Sliep Uit
Slow Go
Smash Hair Spray
Smith Chips Party
Spar Programma
Spar Siesta
Spar Spaar Parade
Speak to me pretty
Speciaal voor U
Speelbal van de politieke golven actie
Speeldoos
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand
Sport Journaal aangeboden door Turmac Tobacco Company
Sport uit Zee
Sportief zijn beter worden
Sportief zijn beter worden (II)
Sportman van de week
Sportprogramma aangeboden door Mapple Leaf
Sportprogramma aangeboden door NCV en NSL
Stalles
Stan Haag Vandaag
Stan Staat op Wacht
Sterren spreken
Sterrenpallet aangeboden door Histor verf
Stichting Vrienden van Veronica
Stones in Kurhaus
Stonesshow
Strand Dialoog
Studie Centrum Culemborg
Tafeltje dek je
Techniek staat voor niets
Teenager Muziek
Teenager Muziek Express
Teenager Toppers
Teenager Troeven
Teenbeat Club
Teen Beat Toppers
Te Hooi en Te Gras
Tegen Midernachtclub
TeleSport op Veronica
Televisiefavorieten gepresenteerd door Willem ‘O’Duys
Testuitzending 538
Thé Dansant
Thom Kelling aangeboden door Wajang
Tineke’s Golden Oldies
Tiener Band Show
Tineke draait hits uit het verleden
Tineke draait verzoekplaten
Tip Parade
Tips voor de Top
Tips voor de vrouw
Tips voor Uw Toto
Tiroler Muziek
Top 20 (van een bepaald jaar)
Top 1000
Top Hits
Top Hits van Toen
Top Honderd Aller Tijden
Top Honderd van …1969
Top Six Club
Top 10 van (oude hit jaren)
Top 100 Aller Tijden
Top 20
Top 40
Toppers van Toen
Toppers voor tieners
Topsi presenteert huisvrouwentoppers
Tot besluit
Toto Tips van Mapple Leaf
Tour de Chant
Tragouda I Ellade Grieks programma
Trio
Tropicana
Tsja een programma dat niet te beschrijven is, maar alleen te beluisteren is
Tussen Koffie en eerste Pint
Tweede Kamer stemt over voortbestaan Radio Veronica
Tijd voor Haar aangeboden door Hahneman
Tijd voor Northstate
Tijd voor Teenagers
Tijd voor Toppers
U kookt, wij draaien
U voelt zich thuis bij Hatéma
Uit de droom
Uit de koers
Uit een andere wereld, aangeboden door Willem II
Uit en thuis op de 192 meter
Uit onze gouden discotheek
Uitgeslapen met Ubica
USA interview met Paul McCartney
Uurtje vrolijk sturen met Veronica
Vaak’s Fiasco
Vader Abraham Show
Vakantie Tips
Van Amstel tot Donau
Van E tot Z
Van Concertzaal tot Jukebox
Van d’ouden wijnpers
Van Horen Zeggen
Verhaal van de Dag
Verkade Musical Parade
Verleden tijd
Veronica blijft als U dat wil actie
Veronica Cats (Huisorkest)
Veronica droogt de was
Veronica helpt afdrogen
Veronica maakt U nu goed wakker
Veronica moet aan land
Veronica moet blijven
Veronica remembers Radio London
Veronica’s concert podium
Veronica’s Jeugdprogramma
Veronica’s Kleine Zaal
Veronica’s Rhythm and Blues Hop
Veronica’s Tipparade
Veronica’s Top 40
Veronica’s Zeil Race
Veronicacats
Vier met Gelino
Vier van Fant
Vlaams Programma
Vlaggen Parade
Voetjes van de Vloer
Vokaal allerlei
Voor de Liefhebbers
Voor de werkelijk eenzamen
Voor het middagdutje
Voor Jan en Alleman
Voor U geknipt
Voor vrij contact
Voorlopig Nederlands Platenelftal
Vrij blijvend
Vrijkaartjes voor de Opera
Vrijdagmiddag Matinee
Vrijdagmiddag special
Vijf van Fant
Waarom niet?
Warmte tegemoet
Wat ete me nu
We gaan van boord
Weekend Service
Weekend Sport Journaal
Weekend Surprises
Welkom in het land van Cuyck, aangeboden door Homburg
Welkom op 538
Welzijnszorg
Werken met muziek
Westclock tijd
Wie in Nederland wil zingen
Will’s Parels
Will Will Well
Willem II sigaren
Willem Keukenhof show
Willem ‘O’ Duys presenteert het VVM programma
Willy Alberti ontvangt
Winkracht 10 Show (live vanaf boord)
Winkelen met Veronica
Witte kruis, gezondheid en huis
Woensdagmiddag speciaal
Woensdagnacht onder de sterren
Woord is aan Anushka
Word je wakker
Wij zaaien en U oogst
Zanger van de week
Zangeres van de week
Zeil race Deltaweek
Zes van Siks
Zigeunermuziek
Zilverzegel
Zing een programma voor mensen die van zingen houden
Zing eens mee
Zingende Breipennen
Zingende Schijven
Zit en Luister
Zit wel goed met Loneker vakkleding
Zoek de zon op
Zondagavond klanken
Zondagmiddag magazine
Zondagmiddag matinee
Zondagmiddag speciaal
Zondagmiddag totaal
Zondagmorgen klanten
Zondagvitaminen
Zonnige klanken
Zwarte Schijf, de
Zwarte schijven voor teenagers
Zijne Majesteit

met dank aan Hans Knot