Veronica Story

De natuur in, de planken op, of aanschuiven in de collegebanken? De jonge blonde Menno Bentveld (22 juni 1967) heeft uiteenlopende ambities en besluit na het vwo dan ook eerst tot een oriënterend tussenjaar aan de Vrije Hogeschool in Driebergen. Daarna vertrekt de geboren en getogen Leidenaar naar Utrecht om daar Algemene Letteren te studeren. Vooral de vakken bij Theaterwetenschappen weten hem te boeien.

Al op de middelbare school is Menno actief bij een amateurtoneelclubje, waar zijn podiumprestaties niet onopgemerkt blijven. Oud-klasgenoot Jan-Pieter Stafleu is inmiddels eindredacteur van het jongerenprogramma Club Veronica Compleet dat in 1990 van start zou gaan. Op zoek naar fris televisietalent benadert hij Menno voor een screentest. Uit zo’n vijfendertig kandidaten wordt een presentatieduo gekozen. Zodoende belandt Bentveld naast het al even onbekende gezicht van Peter Jager om tweewekelijks vanuit een Amsterdams café een live jongerentalkshow te maken.

(more…)

De presentator van het spraakmakende Veronica-programma RUR wordt geboren op 9 december 1948 in het Overijsselse Dalfsen. Tijdens zijn studies Nederlands en Psychologie in Nijmegen houdt Jan Lenferink zich vooral bezig met het redigeren van het universiteitsblad. Eind jaren zestig begint hij bij de VARA radio met het opstandige studentenprogramma Uilenspiegel, begin jaren zeventig bij diezelfde omroep het informele politieke programma Dit is het begin. Ondertussen schrijft hij voor de mediapagina van het NRC Handelsblad, Het Parool en heeft hij een tv-column in HP.

Dan maakt Lenferink de oversteek naar de VPRO, waar hij onder de naam Piet Ponskaart aan verschillende radioprogramma’s meewerkt. In zijn eigen radioprogramma De Lennie Len Show deinst hij er niet voor terug minister-president Piet de Jong rechtstreeks in het Catshuis te bellen over een recent politiek besluit. Twee jaar lang presenteert Lenferink Met het oog op morgen. In 1973 maakt hij zijn televisiedebuut in het roemruchte VPRO-programma Het gat van Nederland.

Zijn groeiende interesse in de talkshow voert Lenferink vervolgens naar Amerika, de bakermat van dit populaire tv-format. Terug in Nederland komt de kennis die hij er opdoet van pas als hij in 1982 samen met glamourjournalist Gert-Jan Dröge op eigen houtje een live talkshow begint in een Amsterdamse discotheek. De titel Richter op zondagmiddag verwijst naar de locatie: discotheek ’36 op de Schaal van Richter’ in de Reguliersdwarsstraat (huisnummer 36). In eerste instantie zijn de omroepen niet enthousiast over het format. Na negen maanden hapt Veronica toe en wordt Rechtstreeks uit Richter – kortweg RUR – Nederlands eerste echte late night talkshow.

Het praatprogramma met de licht stotterende doch vileine presentator, steevast gekleed in klassiek streepjesoverhemd en met een glas melk voor zijn neus, maakt Lenferink tot regelrechte publiekslieveling. Van 1988 tot 1990 presenteert de typische ‘yup’ de talkshow vanuit zijn eigen café Royal – de naam wijzigt in Rechtstreeks uit Royal. Overigens is de presentator in 1989 even te zien in het probeersel Jan achter de schermen van…, waarin hij een kijkje neemt bij verschillende beroepen.

Van 1990 tot 1992 zendt Veronica de opvolger RUR Magazine uit over ‘rampen, ruzies en royalty’, ditmaal vanuit het Amsterdamse Rembrandtspleintheater. Vast onderdeel van de show is het rondbrengen van taarten aan bekende jarigen. Op Koninginnedag lukt het Lenferink eens een taart aan koningin Beatrix aan te bieden. Alleen een jarige Hell’s Angel wil niks weten van het gebak; de talkshowhost eindigt met taart in zijn haar en gezicht, waarna in de keuken nog een vuistslag volgt. Na maar liefst negen seizoenen RUR houdt de VOO het voor gezien.

Midden jaren negentig is de talkshow nog een tijdje te zien bij RTL4. Bij RTL werkt Lenferink voor en achter de schermen aan diverse tv-programma’s, waaronder het wekelijkse Jerry Springer-achtige Lenferink! Het succes van RUR weten deze programma’s echter niet te evenaren.

Van 2002 tot 2003 krijgt de late night show een bescheiden tweede leven bij SBS6. Deze twee seizoenen van RUR hebben een hoog retrogehalte; hetzelfde decor en dezelfde rijmpjes ter introductie van gasten die ook in de beginjaren van het programma in de rieten fauteuils plaatsnamen. In 2002 wordt tevens de dagelijkse talkshow Louter Lenferink uitgezonden, waar SBS al na twee weken de stekker uittrekt.

Lenferink pakt het schrijven weer op, maar zijn vrolijke en ontroerende boek Ben in de stad: Uit het leven van een moderne hond (2005) wordt geen groot succes. Anno 2010 maakt de dan 61-jarige Amsterdammer zich hard voor de legalisering van commerciële bingo’s in zijn stad. Voor de gemeenteraadsverkiezingen richt hij de Partij voor de Bingo op.

Door Suze Krijnen, 23 juli 2010

Lyda van Leersum, bekend door haar rolletje in Pisa en enkele plaatjes, gaat haar „kunsten” nu waarschijnlijk bij Veronica tonen. Lyda: „Veronica gaat als eerste in Nederland een erotisch programma maken, waarvoor ik nu ben benaderd. Het gaat ‘Pin-Up Club’ heten. Hoe het er uit gaat zien is nog niet helemaal duidelijk, maar ze hebben me verteld dat je het moet zien als een TV-versie van het blad ‘Playboy’. Het contract heb ik thuis liggen, ik hoef alleen nog maar m’n handtekening te zetten. Er is echter nog een probleempje dat opgelost moet worden. Ik wil niet helemaal naakt. Ze moeten wel van heel goeden huize komen willen ze me zo gek krijgen. topless? Daar maak ik geen probleem van. Waarom ik nooit in Playboy heb geposeerd? Gewoon een kwestie van geld. Playboy bood me 12.000 gulden. Aangezien ik voor een naaktreportage van Panorama veel meer kreeg, ben ik met dat blad in zee gegaan. De hoogste bieder wint,logisch toch?”

(more…)

‘Een keurige man, met een keurige bril, een keurige vrouw en een keurig cv, bij een iets minder keurige omroep’, zo omschrijft HP/De Tijd in 1994 de op dat moment 48-jarige televisiedirecteur van Veronica. Joop Daalmeijer: de verpersoonlijking van de zakelijke richting van de zender, maar ook bedenker van de themamaand ‘Sekstember’.

In de tien jaar dat Joop Daalmeijer (Schiedam, 24 april 1946) bij Veronica werkt, weet hij menige affaire te overleven. Zijn dikke huid ontwikkelt hij op 23-jarige leeftijd als LTS-docent in Schiedam – op zijn eerste dag doordrenken de leerlingen zijn stoelkussen met ijswater. Maar al snel maken zijn radiowerkzaamheden voor de VARA Daalmeijer reuze interessant. De schooldirecteur kijkt goelijk de andere kant op als hij weer eens te laat komt vanwege een radioklusje.

Trouw aan zijn arbeidersroots doet de VARA-reporter hartstochtelijk verslag van stakingen in de Rotterdamse haven en maakt hij zich hard voor items over gastarbeiders in het programma Dingen van de dag en later Achter het nieuws. Zijn collega’s vol onbegrip achterlatend, draait hij op dinsdag bovendien een tijd plaatjes op Hilversum 3. Daalmeijer werkt hard en lang, en zijn ambitie groeit even hard als zijn ijdelheid. De VARA wordt hem spoedig te klein..

In 1985 krijgt hij een telefoontje van Rob Out. Die is op zoek naar professionele redacteuren voor Veronica’s nieuwe actualiteitenrubriek Nieuwslijn, en herinnert zich hoe Daalmeijer hem eens kundig had geïnterviewd voor de VARA-radio. Diens vriendin, de toenmalige KRO-presentatrice Maartje van Weegen, is niet zo gecharmeerd van Veronica, maar Daalmeijer weet haar te overtuigen. Twee jaar later is hij eindredacteur bij het nieuwsprogramma en in 1990 promoveert hij tot televisiedirecteur van de Veronica Omroep Organisatie.

Joop Daalmeijer werkt bij de VARA als eindredacteur bij Achter Het Nieuws wanneer hij gevraagd wordt om bij Veronica te komen als televisieverslaggever voor de actualiteitenrubriek Nieuwslijn. Hij neemt dit aanbod graag aan. Hij wil weer werken in plaats van de hele tijd te vergaderen Mensen vinden het wel raar dat hij van de VARA naar Veronica gaat. Het zijn tenslotte twee hele verschillende omroepen. “Veronica was een rock-’n-roll station en dat is weer even iets anders dan een wat bureaucratische organisatie als de VARA.” Maar het gaat Joop meer om het programma en de organisatie. “De mensen bij Veronica waren leuke mensen, dat Rob Out me niet zo lag maakte niet zoveel uit.”

Met het binnenhalen van deze ‘grijze denker’ wil Out van ‘jong, snel en wild’ een gevestigde omroep maken. Daalmeijer is de personificatie van de zakelijke richting die de VOO inslaat. Professionalisering uit noodzaak, volgens de tv-directeur: “We kregen 75 tot 80 miljoen gulden per jaar van de overheid, daar hoor je als bedrijf netjes mee om te gaan.”

De sfeer die er heerst is ook heel anders dan bij de VARA. Bij de VARA is alles veel meer in hokjes. “Als je bij de actualiteiten zat dan had je niks te maken met bijvoorbeeld de programmering. Bij Veronica loop je overal binnen en maak je met iedereen een praatje.”

In het begin werkt Joop in een pand op de ‘s Gravelandseweg, later werkt hij in een naar eigen zeggen rock-’n-roll kantoor op de Vaartweg. “Daar was het feest, allemaal hokjes en gangetjes en iedereen liep bij elkaar naar binnen.” In de kantine zit iedereen aan dezelfde tafel en als het warm is zitten ze zelfs buiten in de tuin.  Joop zit op de bovenste verdieping en als het daar warm is doen ze de ramen open en gaan ze vergaderen in de dakgoot.  “Een keer zaten de drie secretaresses van Rob Out beneden en die hoorden we praten. Een van de secretaresses kon maar geen kerel vinden en daar zaten ze dan met elkaar over te praten, hoe ze dat aan moesten pakken. Op een gegeven moment zei de een tegen de ander, je moet ook eens iets spannender ondergoed aan doen. We hebben toen met  elkaar gespaard en hebben haar  toen een setje gegeven.”

Nieuwslijn heeft een erg groot budget en ze krijgen alle vrijheid. “Dat was erg fijn. We mochten veel reizen en veel reportages maken.” Bij een actualiteitenrubriek is alles heel vast en bij Veronica is alles veel vrijer. De redactie heeft nog geen geschiedenis met elkaar dus ze kunnen alles doen wat ze willen. “We hebben een keer een reportage gemaakt over spionage satellieten. We zijn naar Amerika gegaan om met deskundigen te praten en we hebben foto’s geprobeerd te bemachtigen van het Veronica gebouw die gemaakt waren door spionage satellieten. Dat heeft het programma wel snel op de kaart gezet.”

Veronica is dan wel vrijer en de sfeer is er fijn, toch zit er voor Joop ook een minder leuke kant aan, de onbetrouwbaarheid van Rob Out. “Je wist nooit wat er de volgende dag ging gebeuren. Ik ben een keer ontslagen door Rob. Dat kon natuurlijk niet, omdat ik door het bestuur was aangesteld.” Rob is in die tijd aan de alcohol en cocaïne. “Rob had op verschillende plekken in zijn kantoor glazen met wodka staan. Hij ging dan iets in een kast rechtzetten en dan zag je dat hij snel een slok wodka nam. De secretaresses van Rob zorgden ervoor dat de glazen vol bleven. Rob was hierdoor niet 100% sociaal betrouwbaar.”

Als blijkt dat Veronica RTL Veronique heeft opgericht, dreigde het gevaar dat Veronica uit de lucht wordt gehaald. Het Cowboy gedrag zoals Joop het noemt van de top van Veronica kan erg leuk zijn, omdat ze er zelf rijk van worden, maar er werken nog meer mensen die er geen cent van gezien hebben. Van der Heijden heeft ervoor gezorgd dat de mensen kunnen blijven werken. “Het klopte allemaal niet, het was een beetje ranzig.” Het zat volgens Joop fout in de top en niet bij de medewerkers, die werkten zich een slag in de rondte. Van der Heijden en Daalmeijer sluiten een bondje om “de ranzigheid” uit te bannen. Dat lukte, Rob Out, Lex Harding en nog andere zijn weggegaan.

Joop kan zich het ontslaggesprek van Rob Out nog goed herinneren. Er is een interimmanager Tiede Herrema die een kamertje naast Joop heeft. Joop moet als getuige bij het gesprek aanwezig zijn. Rob komt met een hele grote hond het kantoor binnen lopen.

“Herrema zei: nou we nemen afscheid van elkaar, wil je dit papier even tekenen.”  Rob deed dit en wilde weglopen, maar toen draaide die hond een hele grote bonus op de vloerbedekking. Waarop Herrema zei: “Rob, ruim je dat nog even op?”

Hoewel kritiek op Daalmeijers ‘nieuwe Veronica’ niet van de lucht is, ontstaan onder zijn verantwoordelijkheid veel belangrijke Veronica-initiatieven. Ook maakt hij de arbeidsovereenkomsten socialer. “Geen logische Veronica-man, maar wel een serieuze programmamaker”, erkent oud-Veronica medewerker Gerard Timmer. Overigens verzorgt Daalmeijer tot en met 1995 “met plezier en inzet” de tv-uitzending met Koninginnedag.

Joop kan zich niet vinden in het beleid van de HMG en vertrekt naar betaalzender Canal Plus. Daar weet hij in korte tijd de beeldvorming rond het bedrijf positief te veranderen. Na een driejarig commercieel avontuur keert de bestuurder terug naar de publieke omroep. Als netmanager van Nederland 1 en later Nederland 2 geeft hij de publieke zenders een eigen gezicht. Hier is ‘de verpersoonlijking van het omroepbestel’ (aldus Lex Harding) meer op zijn plaats: “De publieke omroep is iets om trots op te zijn”, vindt Daalmeijer. Tot op de dag van vandaag vindt Joop het heel erg jammer dat Veronica commercieel is gegaan. Ook het samengaan met SBS6 vind hij een onverstandige keuze. Volgens Joop is Veronica alleen nog maar een naam en verder niks. “Veronica is geld kwijt. Het had de rijkste omroep van Nederland kunnen worden.”

Begin 2005 gaat de omroepman aan de slag als hoofdredacteur van de Wereldomroep. “Een heerlijk bedrijf”, aldus een enthousiaste Daalmeijer: “Mensen in de hele wereld staan met ons op en gaan met ons naar bed.” Inmiddels de zestig gepasseerd, verwelkomt Daalmeijer nieuwe, digitale technologieën als een uitdaging voor het journalistieke metier.

Naast zijn hoofdredacteurschap is Daalmeijer sinds mei 2006 voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ). Per 1 januari 2008 is hij de nieuwe directeur van de NPS en blijft daarnaast programmaleider van BVN, de tv-zender voor Nederlandstaligen in het buitenland. “Ik geniet van voor tot achter van het leven”, aldus de oud-Veronicaan, die voorlopig nog niet met pensioen wil: “Ik voel me vijfentwintig jaar jonger dan ik ben.”

 Radio Veronica, Kees Baars en Annette van Trigt

Terug in de tijd naar het jaar 1978, waarin Kees wordt gebeld door Lex Harding. Lex is op zoek naar een redacteur voor het popprogramma Countdown. Het is dan een live programma op televisie. Na een paar jaar wil Lex Countdown commercieel maken met als hoofdonderwerp, de Top 40. “Dit sprak mij niet aan want ik was meer liefhebber van livemuziek en echte bandjes en de Top 40 was voornamelijk muziek waar ik weinig mee had”. Daardoor komt Lex met het idee om op televisie een hitparade uit te zenden en het ‘oude’ Countdown naar de radio te verplaatsen, het zo succesvolle Countdown Café. Kees zet dit programma op met Annette van Trigt en Lex Harding. Na een tijdje stapt Kees op vanwege een opkomend bandje, die hij in Amerika gaat managen. Lex en Kees bespreken wie zijn opvolger moet worden en zijn beiden enthousiast over Alfred Lagarde, die op dat moment werkeloos rondloopt. Nadat Lex Alfred telefonisch benaderd wordt Kees zijn plaats overgenomen door gepassioneerd radiomaker Alfred Lagarde. “Dat vond Alfred fantastisch, eindelijk was Alfred op zijn plek. Ik vond hem een goede keus, hij was een echte muziekliefhebber, met het hart op de juiste plek, ook wat betreft livemuziek op de radio. De gemeenschappelijke band (liefde voor muziek en voornamelijk hardrock) tussen mij en Alfred bestond al voordat hij bij Veronica in dienst kwam”. Tijdens Countdown Café blijkt het niet zo goed te boteren tussen Alfred en Annette “Volgens mij omdat Annette de hardrock geen warm hard toe droeg, Alfred wilde die liefde kunnen delen. Het gemeenschappelijke wat ik met Alfred had tijdens de samenwerking ontbrak met Annette”. Die botsing kan ten koste van de show gaan. Om dit te voorkomen vraagt Lex, Kees terug om erbij te komen in het programma. Echter in trioverband voelt Annette zich zo buitengesloten, dat ze uit zichzelf opstapt.

Het grote succes
Alfred en Kees zitten samen helemaal op één lijn en de sfeer neemt zodanig toe dat vanaf dat moment de grote bloei van het programma ontstaat. De twee hardrockers zitten dan iedere week op locatie. Eerst in de Anna’s Hoeve, een restaurant net buiten Hilversum waar vrij veel lawaai kan worden gemaakt. Na een paar jaar verhuist de club naar café/restaurant Bos en Duin in Soest, “die twee locaties waren mijn mooiste tijd dan praat je over 1985 tot begin jaren ’90”. Vele bekende en onbekende artiesten treden jaarlijks op waaronder Herman Brood, Golden Earring, De Dijk en vele anderen. Het programma wordt door veel mensen gewaardeerd, net als het merk Veronica. Voor de artiesten en platenmaatschappijen is het voordeel dat ze live op mogen treden, een interview kunnen houden en mee kunnen feesten tot in de late uurtjes. Hierdoor ook optredens van buitenlandse bands als U2, INXS, Simple Minds, Toto, e.a. In het eerste uur treden dan meestal wat onbekendere artiesten op en de bekende artiesten treden vanaf half 12 op tot het einde van de show. Om twaalf uur houdt de radio op, menig keer gaat het feest buiten de radio om gewoon door. Zowel Alfred als Kees voeren naast het Countdown Café andere activiteiten uit, Alfred is producer van verscheidene bands en inspreker van spotjes en Kees houdt zich bezig met de eindredactie en het begeleiden van de presentatoren van het Countdownprogramma op televisie.

Concurrenten?
Het aantal luisteraars van het Countdown Café wordt niet echt bijgehouden, dit omdat Veronica totaal geen concurrentie heeft in die tijd. Tijdens de show is er ook publiek bij aanwezig. Wanneer Kees bij Veronica geen kans krijgt op een vast contract gaat hij in op het aanbod van de platenmaatschappij BMG, met als functie Hoofdpromotie. Alfred staat er op dat moment opnieuw alleen voor, hij start een samenwerking met Francis Dix. “De twee kunnen persoonlijk goed met elkaar overweg, echter in het programma heeft Francis weinig inspraak. Alfred deed het grootste deel van de presentaties, het was geen opzet, hij was iemand die je een beetje tegenwicht nodig had, iemand die hij kon respecteren dat had hij bij mij wel. Francis durfde hem geen weerwoord te geven omdat ze tegen Alfred op keek. Dat verstoorde het evenwicht.” Bij Veronica is het ook duidelijk dat zonder Kees het programma in elkaar zakt en zij nodigen hem uit voor een etentje, met als doel hem over te halen terug te komen. Na anderhalf jaar komt Kees terug bij Alfred nu met een vast contract op zak. BMG is voor hem een leuke tijd, maar bij de platenmaatschappij krijgt Kees niet de artistieke vrijheid die hij bij Veronica zo gewend was.

Het succesfactor
Een belangrijk gezamenlijke factor tussen Alfred en Kees is muziek, vooral rock- en livemuziek. Daarnaast zijn ze totaal verschillende personen, buiten Countdown Café is er geen sprake van een vriendschap. “Alfred leidde een totaal ander leven, zat altijd in studio’s, gebruikte veel alcohol en drugs, nu achteraf mag dat wel hardop gezegd worden. Zijn privé-leven was één en al chaos, vrouwen, ruzies en verhuizingen. Een keer woonde hij plots in een zomerhuisje, wanneer hij daar ook uitgegooid wordt, gaat hij op zoek naar een hotelkamer.” Belemmeringen voor Countdown zijn er niet, Alfred neemt zijn werk serieus; er gebeuren wel eens dingen maar dan houden zijn collega’s hem de hand boven het hoofd. Wanneer hij niet komt opdagen bij een vergadering of te laat is voor een uitzending, roept men “Ah het is Alfred! Maar dan zaten wij daar wel om tien uur, live op de radio, de show al begonnen. Maar waar is Alfred? Dan begon ik alvast en hopen dat hij snel zou komen, we hadden in die tijd natuurlijk nog geen mobieltjes”, aldus Kees. Van het stel is Alfred de grote chaoot, maar tijdens de show is het ook Alfred die ‘de’ sfeer maakt, als geen ander. Hij maakte van het programma één groot feest, ook al heeft hij vooraf geen idee wat hem te wachten staat. Vooraf en tijdens het programma is Kees degene die op kantoor zit, hij maakt de afspraken, teksten, zoekt plaatjes uit en regelt de artiesten. “Als Alfred op een vrijdag binnenloopt, vroeg hij mij wat we die dag gingen doen. Dan riep ik bijvoorbeeld dat De Dijk zou komen en dan sprong hij van zijn stoel van blijdschap. Hij wist van te voren gewoon van niks, maar dat vond ik wel oké hoor.”

Vanuit de hangmat
Ondanks het drank- en drugsgebruik is Alfred vrijwel altijd aanwezig. Behalve één keer dat Alfred totaal spoorloos blijkt te zijn. Telefonisch laat hij om tien uur (Nederlandse tijd) weten dat hij in de Caribbean zit. Hij ligt in een hangmat en presenteert telefonisch de show, gewoon mee. “Dan ging hij spontaan op stap met artiesten. Zijn bestaansrecht was radio en muziek, dat was een heel groot deel van zijn leven, bij Veronica is zijn mooiste tijd begonnen. Hij werkte eerst bij de VARA en had wel een hardrockprogramma, maar voor de rest voelde hij zich daar niet thuis. Toen hij bij Veronica kwam sprak dat jonge, snelle en wilde hem wel aan. Veronica was helemaal zijn stijl, hij kon nachten lang in het pand in de weer blijven.”

Goede oren
“Alfred had ontzettend goede oren, hij produceerde platen en spotjes, hij hoorde alles. Daar was hij een meester in. Voor een groot deel heeft hij het imago medebepaald voor Veronica, ten eerste door zijn stem maar ook door het maken van die spotjes. Dan zat hij hele nachten en weekenden te klungelen. Hij nodigde bandjes uit en het werd één groot feest in ons pand, maar maandag lag het product er wel. De kwaliteit was top, altijd. Vraag het maar aan alle grootheden van Veronica, Alfred was gewoon de King daarin, die kon dat als geen ander”. Eén van zijn talenten is zijn gehoor een ander talent is dat als een band met hem een week in de studio gaat zitten het in ieder geval gezellig wordt. Hij kan sfeer maken als geen ander, door zijn talent en inzet is hij erg geliefd bij bandjes. Zijn enthousiasme maakte mensen erg gemotiveerd. “Ik ben zelf een aantal keer gaan kijken bij bandjes, dat was een verschil van dag en nacht. Als Alfred erbij was, is het gelijk gezellig en heeft iedereen er zin in, als hij er niet was zakte het als een pudding in elkaar”. Voor veel artiesten is Alfred heel belangrijk, hij doet alles op een enthousiaste manier en de prestaties gaan door zijn aanwezigheid direct omhoog. Hij kraakt ook nooit iets af maar verbeterd het product met opbouwende kritiek. “Hij zei nooit dat iets kut was of slecht, maar zorgde wel dat het beter werd met een positieve benadering.”

Johnny Camero
Naast het produceren heeft Alfred platen gemaakt als Johnny Camaro. Hij wordt daarvoor gevraagd, Alfred staat bekend om het doen van verscheidene stemmetjes. In dit geval de stem van een Surinamer. “Hij reed altijd in een Camaro, dat is een Chevrolet, een enorm groot slagschip en zo kwam hij op die naam. Hij heeft drie of vier hits gemaakt.”

In vijf woorden
“Alfred kan ik in zowel positieve als negatieve woorden omschrijven. Negatief over drugs, drank en chaos in zijn leven maar aan de andere kant is dat gewoon Alfred zijn stijl. In de muziekwereld in die tijd gebeurde dat bij veel artiesten en hij was gewoon zo een rock ’n roll type en haalde ook rustig nachten door. Iedereen zei op een gegeven moment dat Alfred de vijftig niet zou halen. Alfred gebruikte, ook tijdens de shows, dat merkte wij wel aan hem, maar wij zwegen in die tijd daarover. De buitenwereld vermoedde het alleen maar.”

Kink fm
Eerst is het programma nog erg populair maar wel in een teruglopende fase, mede door de opkomst van dancemuziek, wat meestal niet live is. Op Countdown Café wordt in die tijd bezuinigd en vaker opgenomen in de studio in plaats van op locatie. Door de komst van mensen als Joop van der Reijden en Joop Daalmeijer, ziet Kees Veronica veranderen. Wanneer Bob de Jong ontslagen wordt gaat hij voor zijn andere passie naast live hardrockmuziek, namelijk auto’s. Alfred baalt in die tijd omdat Countdown Café in een dalende lijn zit. “Alfred was naast Countdown vaak bezig met ‘het mooiste wat er volgens hem was’ produceren en daardoor was hij vaak te vinden in studio’s met artiesten, verder deed hij het inspreken van spotjes en presenteerde hij ook Schoolplein en Radio Romantica”. Wanneer Veronica commercieel gaat, vertrekt Kees voor de laatste keer bij Countdown Café om zijn vrijheid te behouden en zorgt dat zijn autoprogramma ‘Veronica Auto’ nu met de vernieuwde naam ‘Stapel op Auto’s’ door een publieke omroep (de TROS) wordt opgekocht. “Door het overstappen naar de TROS raakte ik ook mijn radioprogramma kwijt, maar door het commercieel gaan, werd de radio toch helemaal om zeep geholpen. Joop van der Reijden geloofde alleen in televisie.” Alfred blijft het programma trouw en komt rond 1995 in een hele moeilijke positie. Hij probeert in samenwerking met Jan Hoogesteijn via KINK FM en een nachtprogramma te redden, wat er te redden valt. Het programma is eigenlijk al op en de financiële steun van Veronica is op dat moment minimaal. “Voor Alfred was dat wel heel moeilijk om zijn radiocarrière in duigen te zien vallen, dat vond ik wel erg zielig. Omdat die nieuwe mensen geen begrip hadden voor radio, hadden Alfred en Jan eigenlijk eerder op moeten houden met het programma, ze hebben te lang geprobeerd om het in leven te houden.”

Een laastste ontmoeting
Wanneer het met Veronica Countdown minder gaat, gaat het met Alfred privé ook achteruit. Voor Alfred is het ondenkbaar in die tijd om iets anders te gaan doen. Zijn liefde voor Countdown Café is groot, net als produceren. Alfred probeert met nachtprogramma’s Countdown Café in leven te houden, maar dat is een onmogelijke taak. “Soms zag ik Alfred nog wel eens op feestjes dan maakte hij de indruk dat hij er niet veel zin meer in had. Ik heb het zinkende schip op tijd verlaten, maar Alfred kon dat gewoon niet. Op een gegeven moment zag ik hem minder, omdat hij niet veel meer deed. Twee maanden voor zijn overlijden heb ik hem nog gezien”. Tijdens een concert in Paradiso van Paul Carrack (vaak bij Countdown Café geweest), daar beleven de mannen samen voor een laatste keer een leuke avond. Na afloop gaan zij, Paul Carrack en Jan Hoogesteijn naar een bar in een hotel. “Dat was weer als vanouds, wij samen met een artiest die net een mooie show had neergezet. Het was erg gezellig en we kregen allemaal de Countdown Cafésfeer weer te pakken. Dat was de laatste keer… Alfred droomde die avond over een nieuw begin van Countdown Café, ik miste het ook wel maar niet zo gigantisch als hij.” Die avond is Alfred in zijn element, iedereen kan zien dat hij zoiets lang niet heeft meegemaakt. Het is voor Kees een hele mooie laatste herinnering aan Alfred.

Het overlijden van Alfred Lagarde
“Toen ik het hoorde schrok ik enorm, maar als je er dan over nadacht wist je dat het een keer ging gebeuren. We hadden altijd gedacht dat hij niet ouder dan vijftig zou worden. Vooral omdat het de laatste jaren ook minder ging met het programma, dat was voor iemand als Alfred die leefde voor sfeer en radio, een enorme klap. “Ik ben bij het afscheidsconcert geweest, dat was heel mooi. Alleen de band Toto was er niet, toch wel een hele belangrijke band die hij altijd enorm heeft gesteund.” Elk jaar sta ik op één januari stil bij Alfred. Ik merk wel dat er nu na tien jaar meer aandacht aan hem wordt besteed. Ik zal die dag aan hem denken en ook daarna natuurlijk ook nog.

Terugkeer Countdown Cafe: Downtown Cafe
Momenteel heeft Kees een radioprogramma bij Arrow Classic Rock, dit keer zonder partner. Nu is Arrow sinds de aankoop van de FM-frequentie van Caz, een groeiend bedrijf. Bij Arrow is er momenteel vaag sprake om het programma Countdown weer tot leven te blazen met in de presentatie Kees Baars en (waarschijnlijk) Manuela Kemp. Dat betekent een programma vol met livemuziek. De baas van Arrow vindt Countdown Café één van de beste radioprogramma’s ooit en ziet nu weer kansen om dat opnieuw op te starten, als hiervoor sponsors te vinden zijn. Op dit idee roept Kees: “Ik roep al jaren dat we dat moeten gaan doen, het probleem was altijd geld. Misschien dat het er nu weer van komt, maar het zal nooit hetzelfde programma worden als het ooit geweest is. Toen hadden we geen enkele concurrent, er was niets anders op de radio op vrijdagavond. We waren groeiende met Veronica, het was één groot succes. Samenwerken met Manuela lijkt me erg leuk, zij is ook voorstander van livemuziek, alleen het is geen Alfred Lagarde natuurlijk, maar dat is niemand want die man was natuurlijk heel uniek.”

Maandag 11 mei 2009 keert het legendarische programma Countdown Café na jaren terug op de radio. Vanaf maandagavond 11 mei brengt Countdown Café presentator sinds jaar en dag Kees Baars samen met Fred Siebelink van 21:00 tot 24:00 uur het live muziek programma vanuit Stairway to Heaven in Utrecht. De bekende tune zal echter niet klinken en Baars mag de naam Countdown Café niet in de mond nemen. Het programma zal nu worden uitgezonden als LiveXS DownTown Café. Vanaf oktober 2009 is LiveXS niet langer verbonden aan het radioprogramma. Verschil van inzicht in de muzikale koers is daarbij de hoofdreden. KXradio-zenderbaas Rob Stenders zegt over het stoppen van de samenwerking: ‘We voegen volgens mij niet zoveel meer toe aan elkaar. We hebben een andere richting gekozen met ook andere mensen. Ik wil LiveXS wel enorm bedanken voor jullie inzet bij KX. Dat was een niet geringe inzet.’

Je bent jong en je wilt wat’, luidt de door Rob Simon Out (Amsterdam-Oost, 4 maart 1939 – Laren, 25 december 2003) bedachte Veronicaslogan. Zelf weet hij nog niet goed wat hij wil als zijn diensttijd – Out staakte zijn katholieke opleiding in een Jezuïetenklooster om commando te worden – erop zit. Na enkele onbeduidende baantjes krijgt hij het muziekvirus te pakken, als eigenaar van een platenzaak en later als hoofdredacteur van het poptijdschrift Muziek Parade. Met de radio komt hij in aanraking via het jongerenprogramma Minjon van de AVRO en Op tienertoeren van de NCRV. In 1961 presenteert hij al even voor Veronica; als ‘Bob en Brenda’ is hij samen met Freda Keuker te horen in het programma Teenager Muziek Express.

Na omzwervingen bij de VARA en Radio Noordzee haalt programmaleider Willem van Kooten de voormalige ‘Bob’ terug. Die is blij als hij vanaf 1965 het programma Hits A Go Go mag presenteren: “Bij Veronica kreeg ik meer vrijheid. Ik hoefde niet alleen de teksten van anderen op te lezen, maar mocht zelf de platen uitkiezen.” De jaren die volgen presenteert Out onder andere de Rob Out Show, Goud van Out, Sad Mood en Dinsdagmiddag Speciaal. Hij wordt één van de populairste DJ’s van het station en hij ligt goed in de groep. In 1970 wordt hij benoemd tot programmaleider. Tijdens zijn reizen, onder meer naar Amerikaanse radiostations, laat hij zich inspireren door de werkwijze in het buitenland.

Als presentator van de Top 40 heeft Out veel invloed. Een liedje van BZN dat al jaren op de plank ligt benoemt hij tot alarmschijf, korte tijd later staat het op nummer 1. De band Flux is geen lang leven beschoren nadat Out hun plaat uitroept tot ‘flop van de week’. Ook de tipparade blijkt invloedrijk. Begonnen als grap (“het waren platen waar wij in gelóófden”) neemt de platenhandel de tipparade gaandeweg over als selectiemiddel bij de inkoop.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Eenmalig treedt Out zelf als artiest naar voren. Na een avondje doorzakken in het café oppert vriend en producer/songwriter Peter Koelewijn het idee om met Out een plaat op te nemen. Onder het pseudoniem Egbert Douwe zingt deze het nummer Kom uit de bedstee (1968), dat twaalf weken op de eerste plaats in de Top 40 staat. In hetzelfde jaar volgen nog twee singles: Mamma Oh Mamma (hoogste notering: plaats 20), Vader is de dader (plaats 23) en een LP die de titel van de eerste single draagt.

Als in 1974 alle Nederlandse radiopiraten hun vergunning dreigen te verliezen, leidt Out de strijd voor het voortbestaan van Veronica. Drie jaar eerder zette hij al de stickeractie ‘Veronica blijft als u dat wilt!’ mede op poten. Eind mei 1974 bedenkt hij de brievenactie ‘Veronica moet aan land’. Tevergeefs: Veronica moet stoppen. De laatste dagen op het schip zijn misschien wel de mooiste van zijn leven, aldus Out: “We lagen in onze slaapzakken in de open lucht, vogels over je heen. Wakker worden in de prille ochtend en de kok, die in de kombuis bezig was koffie te zetten… Ik zal het nooit vergeten.” Op 31 augustus 1974 spreekt hij de legendarische laatste woorden vanaf het Veronicazendschip: “Bij het afscheid nemen van Veronica sterft ook een beetje de democratie in Nederland. Dat spijt mij. Voor Nederland.”

Rob Out geeft niet op. “Met nul centjes” richt hij de Veronica Omroep Organisatie (VOO) op. “Veronica was in zeker opzicht een ideaal, maar ik heb het altijd beschouwd als een job. Keihard gewerkt.” Als algemeen directeur weet hij dan ook te bewerkstelligen dat zijn omroep op 28 december 1975 terugkeert als aspirant-omroep in het publieke bestel. “Zonder hem was dat niet gebeurd”, aldus collega-diskjockey Tineke de Nooij. Out maakt van Veronica de grootste A-omroep – met meer dan een miljoen leden verkrijgt ze deze status in 1985. Ook is hij hoofdredacteur van het meest verkochte weekblad, Veronica Magazine. Bijna alle politieke partijen komen bij hem langs om te vragen hoe hij toch in godsnaam al die jongeren weet te bereiken.

‘Mister Veronica’ is voorstander van behoorlijke commerciële radio en tv voor een zo groot mogelijk publiek. Hij is medeverantwoordelijk voor de oprichting van Sky Radio, Radio 538 en TMF. In 1989 is het zakenpartner Lex Harding die de droom van Out verwezenlijkt: het eerste commerciële televisiestation, RTL Veronique. De voorloper van RTL4 vraagt Out als (flink betaalde) directeur, maar ondanks zijn ambities kiest de omroepbaas voor Veronica: “Ik wilde mijn werk daar afmaken.”

Zijn avontuurlijke stijl en visie helpen de omroep naar de top: “Ik wil alles een beetje anders dan gewoon. Ik wil dat Veronica een heel eigen gezicht gaat krijgen.” Met zijn voorliefde voor alcohol, blonde vrouwen en mooie auto’s is Out de belichaming van Veronica: jong, snel en wild. Tegelijk gaat er van zijn buitengewone gedrevenheid een stuwende kracht uit naar zijn medewerkers. Zijn geestdrift vergaat hem echter als het bedrijf, na het bereiken van de A-status, in Outs opinie een keurige, maar wel erg saaie omroep wordt: “In Hilversum zitten ze urenlang te vergaderen over nieuwe bloembakken.” Collega’s bekritiseren zijn grillige karakter en veelvuldige afwezigheid.

In april 1992 komt er een eind aan “een spannend jongensboek”, zoals Out zijn ruim vijfentwintigjarige loopbaan bij Veronica omschrijft. Uiteindelijk kost zijn betrokkenheid bij RTL Veronique hem de kop; voorzitter Joop van der Reijden verwijt Out Veronique opgezet te hebben ten koste van Veronica, waardoor de omroep zeven weken op zwart moest. Na vernietigende kritiek van het organisatiebureau KPMG neemt Out min of meer gedwongen ontslag. Wel blijft hij tot het jaar 2000 voor zo’n 75 duizend euro per jaar aan Veronica verbonden als ‘media-adviseur’.

De laatste jaren van zijn leven markeren een omslag in Outs carrière. Hij houdt zich bezig met de plaatselijke politieke partij Laren 2000, die hij in februari 1997 opricht. In zijn woonplaats heeft hij samen met zijn vrouw een videotheek. Hij rookt niet meer, drinkt iets minder en werkt aan een boek over zijn leven, dat nooit is gepubliceerd. Op Eerste Kerstdag 2003 overlijdt ex-‘Mister Veronica’ op 64-jarige leeftijd aan een hartstilstand.

December 2007 ~ Veronica Magazine draagt Mercur d’Or op aan Rob Out
Veronica Magazine is gisteravond tijdens het tiende TijdschriftenGala onderscheiden met de oeuvreprijs, de Mercur d’Or. Met de Mercur d’Or / LOF-prijs voor Publiekstijdschriften wordt een tijdschrift of een persoon geëerd vanwege langdurige en opvallende prestaties op de Nederlandse publiekstijdschriftenmarkt. Peter Contant, algemeen directeur en hoofdredacteur, nam de prijs in ontvangst en droeg hem op aan Rob Out.

Peter Contant: “Het voelt fantastisch, dit is de prijs die Veronica zo graag had willen winnen en nu heeft gewonnen. En terecht, de redactie maakt wekelijks een geweldig blad, en dat al meer dan 30 jaar. Dit is echter niet alleen de verdienste van de ploeg die er nu zit, dit hebben we te danken aan de mensen die Veronica groot hebben gemaakt. In dit verband denk ik aan één man, deze prijs hebben we te danken aan Rob Out.”