Veronica Story

Als Veronica in 1975 een oproep plaatst wie Miss Veronica wil worden melden vele meisjes zich aan. Ze hoeven niet bedwelmend mooi te zijn, verschrikkelijk sexy of een enorm aantrekkelijk lichaam te hebben. Nee, de Miss Veronica die we zoeken moet persoonlijkheid bezitten, iets dat veel belangrijker is.

26/08/1975 – De uitspraak van de Raad van State
Uitspraak Raad van State: “afwijzing aanvraag VOO voor toewijzing zendtijd verdraagt zich niet met artikel 14 omroepwet”. Niet afdoend aangetoond dat uitzendingen van Veronica niet zouden voldoen aan de eisen die de omroepwet stelt. Dientengevolge moet o.g.v. artikel 14 omroepwet de Minister, gelet op het getalcriterium, aan VOO aspirant-status verlenen.

Het kost u : 25 gulden
Vanaf 1976 staan ook alle radio- en televisieprogramma’s in het Veronica Magazine. Je ontvangt een jaar lang 48 pagina’s volledige programma informatie en redactionele artikelen voor de hele familie! De boemerang actie die gehouden wordt in 1977 gaat van start in het Veronica uurtje op Hilversum 3. De respons is meteen geweldig. Dagenlang is het telefoonverkeer van de omroeporganisatie ontwricht door de duizenden nieuwe leden en sympathisanten, die graag een handje uitsteken voor Veronica en voor vernieuwing in ons omroepbestel. De boemerang suist door ons land en brengt in de eerste ronde een rijke buit binnen.

De Veronica Omroep Organisatie krijgt vanaf 1 januari 1976 drie uur radio- en één uur televisiezendtijd per week. De VOO heeft deze toelating als aspirant-omroep te danken aan het advies van de Raad van State, nadat de VOO een beroep had ingediend tegen de beslissing van Minister van Doorn. Veronica is eindelijk aan land!!!

05/1976 – “Een week voor het uitkomen is het al bekend”
Leo van der Goot presenteert de top 40 op vrijdagavond op Hilversum 3 ter vervanging van Lex Harding. Hij deed toen de verkeerde top 40, namelijk die van de week daarop, de week die nog komen moest. Dick Kos vond dat ontluisterend destijds, want de top 40 was blijkbaar al een week voor het uitkomen al samengesteld, wisten we toen.

The day the music died
In augustus 1977 had Veronica op TV een thema-avond over de zeezenders onder de naam The day the music died. Artiesten traden op het strand op, en de Norderney weer hiervoor op zee werd gebracht. Trinity had een disco-uitvoering van WE love the pirate stations op single uitgebracht n.a.v. deze avond en in de herinnering is Marianne Faithfull gebleven die Summernights ten gehore bracht. Er kwam zelfs een LP uit over deze avond en Tom Collins hield een befaamde voordracht over de zeezenders en de maand augustus.

Tegenstand wordt geboden door medewerkers van de Heineken brouwerij
Veronica Televisie is vanaf 15 november 1978 elke zondagmiddag op de buis! Tot 1 april volgend jaar zenden we elke week uit van half vier tot vijf uur op zondagmiddag via de zender Nederland 2. Op 12 mei 1979 speelt Veronica’s voetbal organisator Huub Veenhof zijn 500ste wedstrijd met het Veronica-elftal. Een feestelijke gebeurtenis die plaats vindt op het Gooische Boys veld te Hilversum. Het Veronica-elftal komt voor de gelegenheid in een extra sterke bezetting uit met o.a. Lex Harding, Ad Bouman, Theo van Duivenbode, Rini van der Lee en wellicht Albert West in de gelederen.

In de eerste 3 maanden van 1979 werd de ABTT weer uitgezonden op Hilversum 3 tussen 19.00 en 20.00 uur met Bart van Leeuwen en Ad Bouman. Dick Kos heeft nooit begrepen waarom dit maar 3 maanden heeft geduurd.

In ons overzicht van 1979 schrijven we dat de eerste Veronica-nacht (eens in de 5 weken) per 09-11-79 werd uitgezonden, welnu, de eerste Veronica (oh wat een) nacht was op 21 april 1979, toen Leo van der Goot na 12.00 uur en de eerste plaat (four seasons-december 1963) zei ‘” Terwijl het een diep donkere nacht is in Hilversum, herleven oude tijden, vrienden, want dit is echte radio, tot 7 uur vanochtend” en toen kwam de alarmschijf van Cheap Trick – I want you to want me. Daarna somde hij de nachtindeling op, waarbij hij zei dat er een hoop nostalgische figuren bij zaten die je jaren niet meer had gehoord op de radio (Tineke, Lex, Adje voor het eerst als presentator, Bart) .

Zo klonk het in de jaren 70

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Waar was u toen..
- Miss Veronica werd gezocht?
- de bom afging aan boord van de Mebo?
- Wij onze verjaardag vierden op het Malieveld?
- De ledenactie Boemerang van start ging?
- Veronica van de 1-9-2 meter naar de andere kant van de schaal ging?
- De openingsrace van de Delta Week zal weer fungeren als VERONICA RACE’, een 200-mijls- Noordzee-Race, waarbij de Veronica als hoofdboei moet worden gerond.
- Veronica de Flight-in-show hield?
- Het laatste uur werd uitgezonden op 31-8-1974?

De jaren 80 gaan de boeken in als de jaren waarin Veronica via de hink-stap-sprong van C-status, via de B-status uiteindelijk de (dubbele) A-status bereikt! Club Veronica ziet het licht, en Veronica schokt Nederland; eerst met “Emanuelle” en later met “de Pin Up Club“… Nederland is “Staandebij”. De naam van het wekelijkse programma op Hilversum 2 voor bakken-tokkelaars – een programma dat inmiddels luisterrijk in den lande is te ontvangen. De opmars van leden van Veronica is niet meer te stoppen en de aanvraag voor de B-status kan in 1981 op de bus worden gedaan.

1980 in Vogelvlucht
- Veronica brengt Star Trek terug op het Nederlandse Televisiescherm
- De flaters van Guust elke week te lezen in het Veronica Magazine
- Een Top 100 Aller Tijden van Nederlandstalige produkties
- Nieuwe afleveringen van Starsky and Hutch
- Erik de Zwart komt bij Veronica en presenteert Muziek voor Miljoenen
- In Augustus gaan de medewerkers van VOO terug naar de Noordzee
- In het nieuwe televisieseizoen is Veronica elke woensdag van de partij
- De eerste veronica award wordt uitgedeeld : Maywood is de gelukkige!
- Veronica telt 300.000 leden
- De firma Jan Spek Rozen b.v uit Boskoop introduceert een nieuwe roos genaamd Veronica

We hebben een B!
Rond 1982 worden de jongerencentra inmiddels bevolkt door een nieuwe generatie die de eigen Nederlandse taal minder met een vooroordeel tegemoet treedt. Groepen als “Doe Maar”, “Toontje Lager”, “Het Goede Doel”, “De Dijk” en “Het Klein Orkest” vinden er een gewillig gehoor en veroveren in rap tempo de hitparade. Net op tijd want in de vroege jaren tachtig moeten door bezuinigingen veel jongerencentra hun deuren sluiten. In het Amsterdamse RAI-complex openen de poorten van de Firato. Een gigantisch spektakel rond omroep- en amusementselektronica. Het belangrijkste nieuws is de introductie van de Compact Disc. Veronica gaat dit jaar over van de C-status naar de B-status. In 1983 wordt de eerste Personal Computer (PC) door IBM in Nederland gepresenteerd. In de loop van de jaren tachtig gaat administratief Nederland en het bedrijfsleven massaal gebruik maken van computers.

1982 in vogelvlucht
- De eerste nationale surfdag wordt georganiseerd in Bussloo
- Veronica leden stijgt door naar 360.000
- Toeters en bellen krijgt een andere naam, Nederland Muziekland

1983 kort samengevat
- Erik de Zwart presenteert Countdown, hij wordt opgevolgd door Adam Curry
- Veronica’s Rocknight in Rotterdam Ahoy
- Veronica’s Strandrace in Scheveningen
- Veronica’s Motorsportgala in Rotterdam Ahoy

Club Veronica
Veronica heeft altijd de naam voor jongeren te zijn. In 1984 voegt ze daar een mooi instituut aan toe. Club Veronica. Een heus opleidingstraject voor echt jonge mensen, van ongeveer vijftien tot 25 jaar. Zij kunnen via Club Veronica op een soort doe-stage bij Veronica van het radio en TV vak proeven. Uiteraard hoopt Veronica dat er talenten opstaan die ze zelf kan blijven inzetten. En dat zou ook gebeuren. Een greep uit de Club Veronica kids: Daphne Deckers, Jeroen Kijk in de Vegte, Danny Rook, Floortje Dessing, Rene Mioch, Gerard Timmer, Wim ter laak, Francis Dix, Judith de Klijn, Robert Feller, Marjolein Dekkers, Pernille La Lau, Menno Bentveld, Sipke Jan Bousema, Anita Witzier.. Club Veronica blijft tot het eind van de publieke tijd van Veronica bestaan maar wordt in 1995 stopgezet.

We hebben een A!
Filmregisseur Dick Maas is boos en verbaasd als de videoclip die hij heeft gemaakt voor de nieuwste hit van Golden Earring, When the lady smiles, door de AVRO maar voor een deel uit wordt uitgezonden. Teveel bloot en teveel bloed. De Veronica film over Tjerk Vermaning is om onduidelijke redenen nimmer uitgezonden. Vermaning werd beschuldigd van zaken als vervalsing en verduistering en ook als zodanig door de Asser rechter veroordeeld. In mei 1984 wordt Club Veronica opgericht. Leden krijgen een “Club Veronica Card”, die recht geeft op het gratis bijwonen van R&TV opnamen en andere door Veronica georganiseerde activiteiten. Op 6 december 1985 is directeur Rob Out euforisch: ‘Zeven dagen per week, 24 uur per dag, daar streven we naar. Ik heb vroeger geroepen:”In 1990 zijn we de grootste omroep van Nederland”. Dat is helemaal niet waar. Dat is pakweg in 1987 al het geval!” Veronica viert in 1985 de A-status met een tv- en radiomarathon.

Will Luikinga deed midden jaren 80 een keer op woensdagmiddag tussen 12.00 en 14.00 uur geen Will wil wel, maar een volledige imitatie van het TROS-Hilversum 3 -programma 50 pop of een envelop met de daarbij horende tune en jingles, dit omdat hij vond dat de TROS alles van Veronica nadeed. Deze aktie haalde de kranten destijds. Niets hierover in jullie overzicht. nu wel. met dank aan Dick Kos.

Veronica’s Gouden Bladfeest in Houten
Veronica’s Bladfeest wordt gevierd in beurscomplex “Samen Sterk” in Houten. Voor de adverteerders is een Caribisch feest georganiseerd op het tropische droomeiland ‘Acinorev’ in 1986. Volgens Van Kooten en De Bie heeft Jef Rademakers in 1987 recht op ‘een oorvijg’ vanwege zijn “Pin Up Club”, zo zeggen zij in een aflevering van “Tussen Barend en Van Dorp”. Het duo vindt dat de producent honderden meisjes en dames beledigt. Over de “Pin Up Club” ontstaat rumoer; er worden zelfs Kamervragen gesteld. Maar als je er naar vraagt heeft niemand er naar gekeken…

En dat maakt 3
In 1988 gaat er een derde Nederlands televisienet van start, waarop vooral culturele en sportieve gebeurtenissen te zien zijn. Wat niemand had verwacht heeft Veronica in 1988 toch voor elkaar gekregen. Op 17 augustus wordt het miljoenste lid van Veronica ingeschreven. De komst van RTL-Veronique in 1989 zorgt voor een leegloop van personeel dat aan de slag gaat bij de nieuwe zender.

Relevante Bio’s
~ Rob Out ~ Lex Harding ~ Bart de Graaff ~ Adam Curry ~ Ad Bouman ~ Wouter Bordewijk ~ Jeroen van Inkel ~ Alfred Lagarde ~ Bart van Leeuwen ~ Ben Liebrand ~ Simone Walraven ~ Erik de Zwart ~

Zo klonk het in de jaren 80

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Waar was u toen…
- Veronica’s strandrace plaats vond?
- Omroepsters nog vertelden welke programma’s er gingen komen?
- Veronica’s Top 40 werd uitgezonden?
- slag om de arm werd gehouden?
- De Pin-up Club op tv was te zien?
- u zich staandebij melde?
- Curry en van Inkel stopten met hun show?

Als in 1990 Radio Veronica 30 jaar wordt, huren we een schip, en gaan we wederom terug naar zee. Er worden programma’s uitgezonden tussen 07:00 uur en 17:00 uur. Dj’s die meewerkten waren Peter Holland, Bart van Leeuwen, Will Luikinga en Erik de Zwart. Op 8 januari 1991 besluit het NOS bestuur met negen tegen drie stemmen akkoord te gaan met de nieuwe zenderindeling op televisie maar de chaos in omroepland duurt voort. Veronica en TROS kondigen meteen aan in elk geval uit het publieke bestel te willen stappen. De nieuwe mediawet wordt goedgekeurd, waarbij commerciele omroepen en reclame op zondag mogelijk worden gemaakt.

5-3-8, op volle kracht
Het opzetten van een nieuw commercieel radiostation door de bij Veronica aan de kant gezette radiodirecteur Lex Harding in 1992 leidt tot een exodus van bekende stemmen en gezichten bij datzelfde Veronica. Erik de Zwart, Wessel van Diepen, Will Luikinga en Michael Pilarczyk volgen Lex Harding. De Zwart wordt programmaleider bij ‘Hitradio 538′. Ook Kees Schilperoort, Adam Curry, Leo van der Goot en Corne Klijn gaan voor het nieuwe station werken. Lex Harding verwacht begin december met Hitradio 538 te beginnen. Op 15 juli 1993 krijgt Veronica te horen dat haar een straf boven het hoofd hangt van 20 uur minder zendtijd in verband met de medewerking aan RTL-Veronique in 1989, aldus heeft het Commissariaat van de Media beslist.

Veronica introduceert : Sextember!
Veronica heeft op het gebied van seks en televisie een naam hoog te houden. Als eerste omroep in Nederland die er vrijmoedig in woord en beeld over berichtte zet het die ‘traditie’ in september 1994 voort. Films die aanbod komen zijn 9 Weeks, De onfatsoenlijke vrouw, Blue Movie Blue, Wild Orchid en American Gigolo. Ook worden onder de titel Crazy Holaand drie documentaires (gemaakt door Feike Salverda) uitgezonden waarin de commerciële seks in Nederland aan de orde komt en er wordt begonnen met een nieuwe serie die Love Life heet. Anita Witzier presenteert deze reeks. Op 10 oktober brengt Holland FM zijn zendschip naar een ligplaats op het IJsselmeer. Morgen al begint het station zijn uitzendingen in een gewijzigde programmering. Tot 1 september volgend jaar, als Veronica-nieuwe-stijl met zijn uitzendingen begint, zal Holland FM zich met veel internationale popmuziek op jongeren richten onder de nieuwe naam Hit Radio Holland FM.

Will Wil Wel : Spelletjes
Voor spelletjes bij Veronica moest je bij mij zijn. Ooit had ik een gokkast gekocht van een plugger. Hij kende een vriendje in Engeland die een paar eenarmige bandieten teveel in zijn kroeg had staan en voor tweehonderd piek was ik de nieuwe eigenaar van zo’n ding. Ik betaalde de helft vooruit en op een maandagmorgen was het zover. Mijn gokkast werd afgeleverd bij Veronica en, aangezien ik bezig was met een programma, in mijn studio geplaatst. Daar is ‘ie jaren blijven staan, behalve als we op locatie gingen want dan mocht ‘Harry’ mee. Ik noemde de kast zo omdat de heer Harry van Doorn de minister was die ons destijds dwarszat. Ik haatte hem en af en toe had ik gewoon zin om op dat mannetje te schelden. Dan had ik het tegen Harry de gokkast… Hoezo op de minister schelden. Het heeft niet mogen baten want Harry van Doorn heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat we de stekker uit ons bootje moesten trekken. Toen we na lang wachten werden toegelaten tot het publieke bestel en een paar uur televisie mochten maken, riep Rob Out meteen: “Luik, jij gaat een quiz doen.” “Wat voor quiz?”, vroeg ik. “Iets met Harry en we kijken wel rond in Amerika. Daar barst het van de quizzen.”

Dat rondkijken gebeurde door John de Mol sr. die toen hoofd teevee bij ons was. Na een paar weken USA kwam hij terug met de serie Starsky & Hutch en hij was daar zo blij mee dat mijn quiz een beetje in de vergetelheid was geraakt. Samen met Henny Buddie, de enige regisseur die we toen bij Veronica hadden, bracht ik een paar avonden door in onze stamkroeg en we bedachten en geweldige quiz waar volgens ons de Amerikanen jaloers op zouden zijn. Kosten noch moeite noch decors werden gespaard en ik kreeg daarbij ook nog een schoonheid van een assistente. Bij een gokkastenfabriek lieten we een giga-Harry maken, die tijdens de repetities niet werkte en waar uiteindelijk een mijnheer in ging staan die de muntjes door een gat in de machine naar buiten gooide, zodat de kandidaten de indruk kregen dat ze goed hadden gegokt. De eerste deelneemster zei geen woord, de tweede kandidaat had in de gaten dat er een mijnheer in de gokkast stond en nummer drie zou je nog niet uitnodigen op een straatfeest van de EO. Door tijdgebrek werden er terplekke steeds meer onderdelen van de superquiz geschrapt en toen we klaar waren en ik aan de regisseur vroeg wat hij ervan vond sprak hij de historische woorden: “De fouten halen we er bij de montage wel uit.”

De ochtend voor de uitzendingen zouden we de show even in elkaar steken op de montagetafel en tegen twee uur langsbrengen bij Rob Out. Om elf uur werd ik wat rillerig, om half twaalf toen Henny zei, “Het valt toch een beetje tegen”, kreeg ik zware buikloop en om tien voor half een zag ik allemaal zwarte plekken terwijl ik toch netjes op tijd naar bed was gegaan. “Het gaat niet”, zei Henny om half twee. “Dit wordt niks.” “En wat nu?”, vroeg ik want ik zat nog maar pas bij de televisie en dacht in mijn onschuld dat er nog wel iets uit de trukendoos zou komen om het programma te redden. “We gaan naar Out en zeggen gewoon dat het mislukt is”, zei ik even later toen de regisseur had overgegeven, “en dat zien we wel wat er gebeurt. We kunnen hoogstens de zak krijgen, maar tot nu toe ben ik steeds weer aangenomen.” Out was helemaal niet blij met ons, maar begreep het wel. “Ik heb nog wel een live concert liggen”, zei hij. “Maar wat ga jij doen Luik? Want de mensen verwachten wel dat je vanavond op de televisie bent.” “Zeggen dat het niks is geworden”, antwoordde ik. En zo geschiedde. “Ik weet de tekst nog uit mijn hoofd. Terwijl ik close in beeld zat riep ik “Ha die kijkvriendjes. Ik zou vanavond een quiz doen, maar die is zo slecht geworden dat ik u daar niet mee wil lastigvallen, volgende keer beter.”

Dagen daarna heb ik nog aan weet ik hoeveel journalisten moeten uitleggen dat het gewoonste zaak van de wereld was. “want als een timmerman een kast verkeerd in elkaar zet, maakt ‘ie toch ook gewoon een nieuwe.” Ze begrepen het geloof ik wel, maar ze vonden die jongens van de nieuwe omroep maar vreemde mannetjes. Die zeiden gewoon ‘sorry, niet goed, dan zenden we het niet uit.’ Soms zou ik willen dat televisiemakers er nog net zo over dachten.

Rij en spelletje voorzichtig, denk aan mij.

| Muziek uit zee | Veronica aan land | Veronica weer commercieel |

Een succesvolle rallyracer, daarnaast commentator, ook een marketingman, terechtkomen als programmamaker, dan je eindbestemming vinden als Indiaan en tot op de dag van vandaag nog altijd druk op zoek naar nieuwe uitdagingen en ideeën.

Bob de Jong is van oorsprong een marketingman die veel aan sport doet, een bijna beroepsvoetballer, heeft vijf keer kampioen op zijn naam staan als rallyrider, waardoor hij contracten in het buitenland krijgt aangeboden. Hij begint zijn marketingopleiding aan de Hogeschool van Rotterdam en stapt na een paar jaar over naar de opleiding Stichting Reclame Onderwijs. Hij werkt een aantal jaar bij marketingbureau Van Maanen, maar op 26 jarige leeftijd stopt hij zijn marketingcarrière en wordt hij beroeps in de autosport. “De reden is simpel ik verdiende per rallyrit een bedrag ter waarde van drie maandsalarissen daarbij wilde ik het vrije leven.” Naast Bob zelf zijn volgens hem Rob Out en nog een paar andere medewerkers in die tijd eigenlijk cowboys, individualisten, creatievellingen die altijd de grenzen opzoeken.

In de autosport maakt De Jong drie zware ongelukken mee waarbij hij bij het derde ongeluk met 180 kilometer per uur stil komt te staan. Het is voor hem een teken van de lieve heer dat hij ermee moet stoppen, geluk bij een ongeluk komt hij Rob Out tegen. Hier begint zijn Veronica-avontuur. In 1976 maakt de Jong zijn Veronica-debuut door samen met regisseur Henny Budie zes afleveringen te maken over autosport. De eerste vijf jaar doet hij alle autosport en is hij commentator bij de Formule 1. Halverwege een productie vraag Rob of hij een nieuw autoprogramma wil maken. Bob’s voorwaarde is dat er dan ook motoren in voor moeten komen, na een brainstorm komt Rob met de Heilige Koe. Naast het feit dat de rallyrider het programma regisseert, is hij twintig jaar lang de stem en het gezicht van De Heilige Koe, tevens is hij betrokken bij de oprichting van het blad. Na twee jaar specialiseert hij zich in nieuwe en bijzondere sporten. “Wij kochten de rechten op van Superbowl wat in Nederland niet eerder vertoont was en het schaatsen zoals het nu bekend is zijn wij begonnen met Veronica’s IJsgala, toentertijd sprak de NOS er schande over.” De Heilige Koe heeft de primeur wat betreft kickboxen, snooker, zenden alle vechtsporten uit zoals taekwondo, karate, pijlschieten en stokslaan. Het programma is succesvol en heeft een kijkdichtheid van 36 procent. Bij Veronica Sport gaat het Bob om de bijzondere sporten. In het boek Herinnert u zich deze nog? staat in een stukje verteld door Michiel Frakker (medewerker Veronica Sport) de volgende quote van Bob. “Echte sport is voor Studio Sport, wij moeten de andere kant van de sport doen”, Michiel zelf verteld hij verder heeft de Nederlandse sportcultuur verrijkt met beelden van het EK vingerworstelen, het Zwitserse kampioenschap koeienvlaaigooien en snowboarden (primeur). Zelf vindt Bob die wat verder van huis, hij vliegt naar Japan naar de World Eskimo Indian Olympics, waar mensen met kilo’s ijzer aan hun oren lopen en dan kijken wie het verste komt. De omtovering naar Indiaan begint hier waar hij in aanraking komt met indianen, cowboys en eskimo’s hij komt erachter dat het leven om overleven gaat en de levenslessen slaan hem om zijn horen.

Samen met Rob introduceert Bob de popmuziek in de sportwereld, Veronica heeft zes tot acht sportgala’s per jaar. Tijdens het Veronica Indoor Motorsportgala vindt je geen galajurken en smokings, maar stevige motorpakken. Hier komen motorcrossers uit binnen- en buitenland bijeen om spectaculaire stunts te doen. “Zo hadden we in Sportpaleis Ahoy Rotterdam een optreden met Tatjana, we hadden haar vooraf niks verteld, maar tijdens haar optreden sprongen de crossmotors over haar heen en Meat Love wilde bijvoorbeeld zelf meerijden met de standrace.” De NOS beweert in die tijd dat als er ooit een camera zou komen in de vorm van een bal, dat Bob die dan zou hebben uitgevonden, “ze vonden mij vooruitstrevend.”

Naast het succes van de Heilige Koe bedenkt Bob nog een bekend en groots bekeken programma. “Ik kwam bij Rob met het idee van de Strandrace, ik zei lijkt het je wat met 500 motors over het strand, drie kilometer heen en weer terug! Rob vond het gelijk te gek en zolang het niet meer dan 20.000 kost doen we het!” De eerste race vindt in 1980 voor het eerst plaats in Scheveningen, waarna nog elf edities volgen. Twee keer komt hij als winnaar uit de bus bij de Gouden Ring, voor de categorie Beste Televisieprogramma wint hij met de Veronica Strandrace en het Veronica IJsgala. “Ik maakte programma’s voor de mensen en niet voor mezelf of anderen, dat bracht succes met zich mee.”

Rond 1988 ziet Bob dat bepaalde mensen het Veronica van Rob Out kapot probeert te maken. “Ik wilde achter Rob blijven staan, maar tot het moment dat hij zou vallen, want als hij valt dan wordt ik zelf ook verpletterd.” Men noemt Bob de luitenant van Rob omdat ze nauw contact hebben. Ieder mens krijgt volgens De Jong vijf kansen in zijn leven van vijf verschillende mensen, Out is er voor hem een die hem een kans geeft om wat te bereiken. “Veronica gaf mij de mogelijkheid om te leven hoe ik wilde leven, met vrijheid.” Nadat de luitenant tien jaar van zijn leven heeft gestoken in Rob en Veronica geeft hij aan dat hij zijn eigen programma’s wil meenemen en een bepaald budget, dit om op eigen benen te staan en zichzelf veilig te stellen. Zo is hij in 1991 zijn eigen productiebedrijf begonnen op de Utrechtseweg. In die tijd loopt 25 procent van de Veronica programma’s via zijn afdeling.

De stem van Bob wordt nog altijd herkent, toch kan hij gewoon over straat, hij is altijd een bescheiden man geweest vindt hij zelf, rijdt in een onopvallende auto, zijn nummers zijn geheim en hij houdt zich het liefst op de achtergrond. “Ik heb nooit publiciteit gezocht, bijna niemand weet dat ik programmadirecteur ben geweest bij Veronica, ik geef nu liever de jeugd de mogelijkheid zich te ontwikkelen”. Toch zit hij niet stil, er is hem gevraagd citymarketing te doen voor Scheveningen, aangezien de man het als geen ander kent. In zijn vrije tijd organiseert hij van alles op het gebied van Country, zo is zijn line dance team een paar keer Europees kampioen geworden en spelen ze acht jaar mee in een Theater Revue. Nog altijd organiseert hij de Western Experience in Den Bosch waar zo een 35.000 mensen op af komen. “Als ik terugkijk ben ik het meest trots op het leven dat ik heb mogen leiden, de dingen die ik heb mogen doen, mijn leven is een grote grap.”

Sommige evenementen worden nooit meer vergeten door mensen die ze hebben bezocht of op televisie hebben gezien. De Veronica Strandrace is zo’n evenement. Op 31 oktober 1980 organiseert de Veronica Omroep Organisatie voor het eerst een motorcrosswedstrijd op het strand van Scheveningen. Toeschouwers komen ogen en oren tekort in deze spectaculaire wedstrijd, waarin zo’n vijfhonderd motorrijders tegelijk van start gaan. De deelnemers moeten meer kunnen dan alleen motorrijden. Geen andere wedstrijd kent zoveel contrast: Met een snelheid van 170 km/uur of nog harder langs de vloedlijn scheuren om even later op de terugweg door het zachte zand te ploeteren, met daarin de springbulten, de verraderlijke wasborden, de zandbergen en het slinger-de-slang parcours bij start en finish. Het volledige strand wordt omgetoverd in een Motorcross Arena waar de wereldtop het tegen elkaar opneemt in een cross die onder meer onder de beroemde pier doorgaat.

Er kan worden deelgenomen in drie categorieën, waarvan de Trike klasse in 1984 geïntroduceerd wordt: Solorijders met onbeperkte cilinderinhoud, zijspannen met onbeperkte cilinderinhoud, en Trikes/ATC met onbeperkte cilinderinhoud.

Bij de eerste Veronica Strandrace in 1981 zijn er 30.000 toeschouwers en circa 450 deelnemers. In 1982 volgen 100.000 toeschouwers de 500 deelnemers. In 1983 komen 150.000 mensen de verrichtingen van ongeveer 700 deelnemers gadeslaan, en kijken bijna 2,5 miljoen Nederlanders en een half miljoen Belgen naar de live televisiereportage van Veronica. Ook in Engeland, Zwitserland, Joegoslavië, Italië en Portugal worden de beelden uitgezonden op de televisie.

De deelnemers van Veronica’s Strandrace komen vanuit de hele wereld. Afgelopen jaren waren er deelnemers uit Nederland, België, Duitsland, Luxemburg, Engeland, Zweden, Denemarken, Zwitserland en de VS. Onder hen bevinden zich wereldkampioenen als Harry Everts, Eric Geboers, Ton van Heugten en Frits Kiggen.

Koningen van de strandrace

De allereerste kampioen Simon Schram bewaart mooie herinneringen aan zijn overwinning in Scheveningen. “De publiciteit was zo gigantisch. In het begin denk je dat je wereldkampioen geworden bent.” “De strandrace is zo’n mooie race”, glimlacht ook tweevoudig winnaar Edwin Evertsen. “Alle toppers staan aan de start. Je wilt gewoon winnen.”

De onovertroffen strandracekoning is zesvoudig kampioen Jan Bakens. Hij weet na een intensief duel de Zweedse Sonny Petterson te verslaan. “Het was de zwaarste manche van de afgelopen tien jaar”, stelt hij direct na de finish vast. “We zullen er alles aan moeten doen om die Zweed van ons lijf te houden want hij heeft zijn motor heel goed geprepareerd.” Ook in de tweede manche is Bakens heer en meester. Een kwestie van stevig doorrijden, geen gat laten vallen, geen risico’s nemen en wel het tempo hoog houden, zo vat hij zijn strategie samen. Bakens heeft zijn motor op snelheid geprepareerd. Hij moet op het lange rechte stuk flink wat voorsprong opbouwen om in het mulle zand concurrent Petterson voor te blijven. Vlak voor de race laat Bakens daarom de voorplaat van zijn zijspan verwijderen; in tests was gebleken dat dit zo’n twaalf à dertien kilometer per uur in snelheid scheelt.

Pechvogels zijn er ook. Zo vertelt Gerard Rond, die in zijn lange carrière maar één strandrace miste: “Bijna altijd had ik problemen met mijn motor. Vorig jaar was het echt brandhout. Ik had het ding perfect voor elkaar. De motor liep zo goed bij de trainingen. Ik kwam hier, reed weg, maar heb hem niet meer aan de gang gekregen. Andere motor gepakt, maar die liep ook muur- en muurvast. Vraag me niet waarom.”

Overtreding

Wat shirtreclame en reclame op de motorfiets betreft moeten de rijders voldoen aan de reclame-eisen zoals omschreven in de Omroepwet. In 1983 was sprake van enkele overtredingen. In geval van twijfel moeten rijders bij interviews en prijsuitreiking een door de organisatie aan te geven jack dragen, waardoor alle shirtreclame onzichtbaar wordt; wet is wet. Voordat de rijders het strand opgaan, is er daarom een strenge reclamecontrole. Niets mag dan meer worden afgeplakt: een rijder in overtreding wordt niet aan de start toegelaten.

Afscheid van Scheveningen

In 1991 is het Scheveningse strand voor de elfde en laatste maal het domein van de beste motorcrossers ter wereld. “Eindelijk gerechtigheid!” kopt een Scheveningse krant op het bericht dat de strandrace dit jaar voor het laatst in deze badplaats zal worden gehouden. De jaren ervoor heeft de strandrace de gemoederen in de hofstad danig in beroering gebracht. En niet alleen daar: het gerucht gaat dat het besluit van politiek Den Haag heel anders zou zijn uitgepakt als niet Veronica maar de TROS de strandrace zou hebben georganiseerd…

Voor organisator Bob de Jong is het volstrekt onduidelijk waarom de strandrace uit Scheveningen moet: “Ik weet nog steeds niet wat de werkelijke reden is, maar de wegen van de politiek zijn voor mij wel vaker onbegrijpelijk. Natuurlijk veroorzaakt de strandrace flink wat geluidshinder, maar tijdens de strandrace is er geen verkeer op de boulevard. Zelfs tijdens het surffestival veroorzaakt het verkeer op de boulevard meer luchtverontreiniging dan tijdens de strandrace. Dat kunnen we ook aantonen; we hebben metingen laten verrichten. En als men in Den Haag gaat praten over het milieu is het aardig om te weten dat een paar jaar geleden het slib uit de haven van Scheveningen gewoon op het strand gespoten is, terwijl onlangs bleek dat het slib uit de haven van Maassluis zo vergiftigd is dat het op een speciale plek moet worden opgeslagen.”

De Jong erkent dat parkeren in het weekend van de strandrace een probleem is. “Maar waarom dan de strandrace verbieden, terwijl deze zo’n gigantische uitstraling heeft, een hele vriendelijke sfeer en er eigenlijk geen ordeverstoringen zijn?” CDA-wethouder Den Dulk vraagt zich af of het wel zo goed is dat Den Haag het imago van motorstad heeft. Aan de andere kant is men wel bezig geweest om de start van de Tour de France naar Den Haag te halen. Ook FC Den Haag zorgt regelmatig voor opschudding in de stad, maar de voetbalclub wordt door de gemeente enorm gepromoot. “Niet dat ik wat tegen FC Den Haag heb hoor,” aldus De Jong, “maar ik begrijp dat gewoon niet.”

Hoek van Holland

Nu Scheveningen verleden tijd is, wordt voor de twaalfde Veronica Strandrace, op zondag 18 oktober 1992 uitgeweken naar Hoek van Holland. Het is voor de trouwe Strandrace-rijders even wennen, maar een ander parcours betekent natuurlijk wel een nieuwe uitdaging. In de vorm van een driehoek zullen de rijders in Hoek van Holland eerst tweemaal achthonderd meter op hard zand langs de zee razen om daarna via kronkelige banen over een aantal zandruggen en venijnige springheuvels te worden geleid. Maarliefst duizend motorrijders verschijnen ditmaal aan de start van deze laatste Veronica Strandrace.

Terug van weggeweest

Na vijftien jaar is de strandrace terug, en wel bij haar roots in Scheveningen. Op 12 november 2006 werd daar de ‘Red Bull Knock Out’ gehouden – net als de oorspronkelijke races van Veronica op een zondag. Het energiedrankje Red Bull blaast Veronica’s legendarische evenement nieuw leven in. Ditmaal is het gemeentebestuur alleszins positief: “Een strand moet je ook buiten het zomerseizoen benutten, het ligt er niet voor niets.”

De nieuwe title, Red Bull Knock Out, geeft meteen uitleg over de regels. Vijftienhonderd motoren – meer dan drie keer zoveel als bij de eerste strandrace in 1981 – beginnen aan een wedstrijd van een uur. Wie valt moet het parcours verlaten. De laatste overblijver wint en mag een prijs van 20.000 euro in ontvangst nemen.

In September 2007 komt er uitsluitsel over het al dan niet voortzetten van de door Veronica ingezette traditie.

“We zijn begonnen op de Groest boven een café en als het heel mooi weer was dan gingen de telefoons uit het raam naar beneden en zaten we op het terras te bellen”. Rita Lammers (Eerbeek, 14 mei 1955) komt in contact met een cameraman, verhuist naar het westen en al snel leek het haar leuk om regieassistente te worden. Waar kun je dan het beste je loopbaan beginnen? Precies Veronica!

In 1977 begint de oorspronkelijk uit Eerbeek komende vrouw bij Veronica. “In Eerbeek is alles heel benauwd, bekrompen en kleingeestig, vond ik, bij Veronica was het heel vrij en nooit spetterend genoeg, één en al snelheid en lawaai. Alles moest sprankelend, levend en pakkend gemaakt worden, dat past veel beter bij mij.”

Wanneer Rita in Hilversum als telefoniste solliciteert bij de NOS komt ze na een tijdje te werken in het artiestenkwartier. Ze roept dan om welk programma begint, wie in welke studio verzocht wordt naar de ‘floor’ te komen, hierdoor ontstaan er contacten met mensen uit de omroep. De passie voor regieassistente ontstaat. Wanneer regisseur Paul Boots de studio ingaat, komen ze in contact, niet wetende dat ze op een dag samen voor het altaar zullen verschijnen. Paul adviseert haar om bij Veronica te informeren, omdat ze daar nog mensen zoeken. In 1977 na het volgen van een zes maanden durende fulltime cursus ‘Regie en Productie’ kan ze aan de slag. In het begin heeft Veronica één keer in de drie weken een uitzending. “Dat was heel anders werken dan nu, je had alle tijd om je voor te bereiden, met Paul Boots en Henny Budie en nog één andere regie assistente deed ik eigenlijk alles samen. Niets was afgebakend zoals bij andere bedrijven”. Wat de Veronica-assistente ook leuk vindt is produceren, dat gaat ze ook steeds meer doen.

Rita werkt intensief samen met Paul Boots, de man die haar ook binnenhaalt. “Hij heeft daar zijn nek voor uit gestoken, want men vond mij te jong en te onervaren. Vanwege mijn toen zeer korte coupe leek ik meer op een jongen dan een meisje”. Ze merkt al snel dat je bij Veronica alles moet hebben van interne kansen, anders gebeurt er ook niets. De mogelijkheid om door te groeien was volop aanwezig, Maar je moest de kansen wel pakken en elke gelegenheid zelf aangrijpen om te groeien. Begeleiding was er nauwelijks, je werd voor de leeuwen gegooid, verteld ze. Een hard doch leerzaam proces. Niet zeuren maar doen! Vallen en meteen weer opstaan.

“De omgangsvormen bij Veronica waren toch wat vrijer dan bij een normaal bedrijf. Je werkte vele dagen, uren intensief en soms onder grote druk samen. Begin jaren tachtig begon er iets tussen Paul en mij te bloeien. Tijdens een reisprogramma waarvoor we op pad waren, ging het gerucht rond dat we samen iets hadden. Maja Eksteen, nieuw in het bedrijf, wilde voor ons opkomen en zei tegen de rest dat ze niet altijd overal wat achter moest zoeken! Wat regelmatig onterecht gebeurde, maar wij hadden dus wel echt wat samen. Daar werd bij Veronica relaxed op gereageerd. Men was wel wat gewend.”

Ons jongentje begint bij Veronica als productieassistent, hierna wordt ze producer, dan productieleider en gaat door tot uitvoerend producent.

De nieuwe geliefden produceren veel reisprogramma’s. “Zo was er eens een legendarische reis naar Spanje, we volgden jongeren met een busreis naar Lloret de Mar. Die bus rijdt gewoon zijn weg, zonder rekening met ons te houden uiteraard. Dus wij moesten die bus inhalen, opwachten, filmend voorbij laten rijden en er weer achteraan. ’s Morgens wanneer we bij de grens van Spanje aankomen, wordt het carnet (een map documenten waarin alle apparatuur dat je bij je hebt wordt omschreven) gecheckt en gestempeld. Douanebeambten vind ik bijna de meest gefrustreerde mensen die er bestaan, zij vinden altijd wel wat dat in hun ogen niet klopt. Ik had van te voren gecheckt bij het Spaanse verkeersbureau of er speciale formulieren nodig waren om in Spanje te mogen filmen. Maar eenmaal aan de grens mochten we weer es het land niet in. We zijn naar het eerste de beste wegrestaurant in Frankrijk gereden. Paul, Arthur de cameraman en Henk de geluidsman zijn letterlijk liggend met hun hoofd op de stoep in een diepe slaap gevallen. En ik? Ik ging rondbellen om het ontbrekende formulier te regelen.

Tenslotte hadden we 15 uur achter elkaar doorgereden, waarvan we in iedere geval de laatste twee uur elkaar om de tien minuten elkaar afwisselden. Een aantal uur later konden we weer achter die bus aan racen, die inmiddels allang op zijn bestemming aangekomen was! Verschrikkelijk, maar wel kicken dat het me gelukt was!”

Het team filmt en volgt naast bussen ook treinen naar Zuid Frankrijk, Joegoslavië, Parijs of Venetië. Het blijkt een hectische maar wel een leuke tijd omdat de reisjes door een vaste groep worden gemaakt. Vrienden voor het leven, je maakt zoveel mee samen. In de jaren tachtig beginnen de wekelijkse Tineke programma’s, dat is dan de eerste live middagtelevisie in Nederland. En een groot succes. De gevestigde omroepen hadden toen slechts herhalingen of hele goedkope programma’s. Ze vonden de middag niet zo belangrijk.

Veronica was op vele fronten een pionier in omroepland. Het programma is te beluisteren via de radio en Rita’s programma is te zien op de televisie. Programma’s worden, anders dan tegenwoordig gebeurd, door het eigen personeel bedacht. Je had toen nog geen Productiehuizen.

De eerste soap van Nederland is Spijkerhoek, die voert onze inmiddels tot Productieleidster gepromoveerd uit. Ze is als enige Veronicamedewerkster gedetacheerd bij Joop van den Ende dramaproducties. Hoewel Rob Out het idee in het begin niet ziet zitten, omdat hij gewoonweg een hekel heeft aan series, weet Joop van den Ende hem toch te overtuigen. Zo doet Rita haar eerste dramaklus. Het is ook niet zomaar een serie, omdat het wordt gemaakt voor jongeren. Het bevat een levendige verhaallijn met veel voor jongeren interessante thema’s: er komen crossmotoren (erg hot in die tijd), drugs en een popgroep in voor. “De tijd van Spijkerhoek was bijzonder leerzaam, je leerde weer hele andersoortige opnameschema’s maken. Welke scène hoelang, zelden in chronologische volgorde, maar aparte zitkamerscènes of buiten scènes achterelkaar plannen. Dat was heel leuk en zo belangrijk. Als je niet goed plande liep de hele draaidag vast en zat je klem tussen bijvoorbeeld locaties of niet meer beschikbare acteurs.”

Dat had tot gevolg dat we elke dag een ander draaischema konden maken. Die Engelsman wilde alles zoals ‘back in England’ of ‘normally we do…’ Hij vond dat de productieleidster ook de opnameleiding moest doen, waar ik totaal geen tijd voor had omdat ik tijdens het draaien veel eromheen moest regelen. Vanaf de eerste draaidag stopte de ruzie, hij kreeg, gaf dit weliswaar met moeite toe, vertrouwen in mijn werkwijze. De andere Engelsman zeer aimabel, maar dronk op zijn zachts gezegd, behoorlijk. Voor hem verlengde ik standaard in het draaischema aan het eind van iedere dag de opnametijd van de scènes. Zijn besluitvaardigheid nam dan af.”

“Elk programma had wel iets bijzonders of iets eigens en er ging nooit iets normaal eigenlijk”, zegt Rita met een glimlach. Maar op Spijkerhoek is ze wel heel trots, omdat ze daarvoor nog nooit in aanraking is gekomen met drama en acteurs. “Het was zoveel omvattend. Zo lang en intensief werkte je samen. Een paar maanden drama kost een jaar van je leven, het vraagt flexibiliteit, geduld en veel liefde voor het product. Acteurs zijn niet de eenvoudigste mensen om mee te werken, ze zijn doorgaans erg onzeker. Dat komt veel voor bij creatieve mensen. De grote showprogramma’s die ik deed, vragen toch een hele ander discipline en dat kunstje kende ik wel. Het mooiste aan die tijd is toch dat ik bleef groeien en nieuwe uitdagingen zocht, vooral wanneer je denkt dat je iets niet kunt en dat het dan toch lukt geeft een heerlijk gevoel.”

“Tijdens een uitzending ging een keer alles stuk. Het B-feest, Veronica was van C, B omroep geworden. Een avondvullende uitzending vanaf twee locaties. Alles liep fout. We hadden een gloednieuwe Duitse reportagetrein, in Nederland was er door andere activiteiten die dag geen voorhanden. In onze kantoren op de Vaartweg en op de Larixlaan vond het feest plaats. Wij vonden dat onze leden getuige moesten zijn van ons feest. Technisch viel er steeds meer uit, camera’s gingen stuk, weergaves liepen vast en mensen waren niet hoorbaar meer. Op het laatst kon er ook niet meer geschakeld worden tussen de twee locaties. Daar heb ik na afloop echt om moeten janken. Wat een ramp, vreselijk! Alles wat je wilde oplossen lukte ook niet. Wat we er uiteindelijk aan gedaan hebben weet ik niet.” Verdrongen waarschijnlijk.

“Als je een dag een groot live programma had gedaan (zoals bovenstaand) dan ging je daar zo op in dat het raar was dat mensen je de volgende dag niet herkende op straat of je erover aanspraken, maar goed ik realiseerde me dan even niet meer dat ik achter de schermen stond. Ik dacht dat heel Nederland wel meegeleefd had en hun verhaal met mij wilden delen.”

Het werken met Rob Out omschrijft het brutale vrouwtje als grillig. “Rob was echt een warm gevoelsmens. Alleen was hij wel gestoord, prettig gestoord. Zo heeft Veronica een keer een gedenkwaardig feest in Scheveningen. Met een glimlach vertelt ze “Dan gingen we de volgende ochtend ons hotel uit en dan stond Rob’s auto op de vluchtheuvel van het hotel en dan dachten we oké, Rob is er ook!” Ze vindt hem een vreselijke genieter, hij zit ook in de mooiste kamer en heeft prachtig wit leer. Hoe groter Veronica, hoe moeilijker het voor Rob wordt. “Een klein bedrijf was genoeg voor hem, het grote kon hij niet aan, daar speelde ook de drank een rol bij natuurlijk.”

Volgens Rita is ze behoorlijk verpest bij Veronica, door haar werkverleden is het niet erg om een baas te hebben, maar dan niet te lang. “Door de vrijheid die je bij Veronica had, kan ik me nu ergens anders moeilijk binden”. Ze raakt ook behoorlijk verwend doordat ze met Veronica op plekken komt waar een ander eigenlijk voor moet betalen. “Wij hadden in de Efteling bijvoorbeeld nooit last van wachtrijen. Je gaf mensen gadgets en dan kreeg je een hoop voor elkaar.” Behalve verwend raken had je wel je eigen verantwoording en als je niet kon zwemmen dan verzoop je gewoon. Wanneer een nieuw programma van start ging, (“Rob Out liep vaak door het gebouw als hij een presentatrice nodig had en wees dan gewoon iemand aan. Die meiden hadden dat dan nog nooit gedaan. Dan zei Rob, ga maar zitten en probeer het gewoon. Dat kan jij wel.”) zaten daar vaak dames te presenteren zonder enige ervaring. “Dat kan heel eng zijn, maar ook prettig. Ik paste bij het toenmalige Veronica omdat ik van vrijheid hou en prettig gek, flexibel, nieuwsgierig, brutaal ben.”

Er waren soms meer T-shirts en pennen dan dat er programma’s waren. Vaak werden de producten al gedrukt als er alleen al een titel was verzonnen, het programma zelf was er dan niet eens.

“Iedere omroep nam zijn programma’s op in de studio’s van de NOS, daar kwam je dus andere omroepen tegen, maar de mensen van bijvoorbeeld de VPRO keken je niet eens aan hoor. Die voelden zich ernstig boven ons verheven. De andere omroepen vonden ons een ‘enfant terrible’, een ‘pain in the ass’ en het was belachelijk wat we allemaal bedachten. Niet om serieus te nemen. Alleen de TROS deed normaal tegen ons, en de technici van de NOS vonden ons ook leuk, we wilden altijd het ongebruikelijke in programma’s, bij montages of verbindingen. Als dan iemand zei, dat kan niet, dan was dat voor ons een reden om door te gaan: hoezo niet?? Soms voelden ze zich uitgedaagd om het toch voor elkaar te krijgen”. Zo zijn er veel Veronicaanse effecten bedacht en hebben ze een heel eigen manier van werken. Niet allemaal even positief, maar wel levendig en grensverleggend.

Dit programma wordt door Paul en Rita begeleidt. Het zijn trainingskampen. De eerste week brengen ze door in Drakenburg, ze leren de jongeren televisie maken en begeleiden ze daarna bij hun televisieprogramma. Een aantal bekende namen van toen zijn Daphne Dekkers, Taco Zimmerman, Jan Pieter Staffleu, Natali Toisuta en Gerard Timmer zij zitten nog steeds in het vak. De training duurt een seizoen, daarna gingen de jongeren stage lopen bij grotere programma’s. De club heeft zo‘n drie jaar bestaan.

“De strandrace was een vreselijk leuk evenement in Scheveningen. Eén reportagewagen zorgde voor de muziek en een andere voor de motorcross op het strand. Een heel weekend lang, iedereen van Veronica was daarbij en er werd een heel parcours uitgezet. Wanneer de honderden motoren begonnen aan de race, kwam iedereen de reportagewagens uit om het enorme gebrul te horen.

Zo zijn er tijdens sollicitatierondes de nodige grapjes uitgehaald, om te kijken of de genodigden wel ‘Veronicabestendig’ genoeg zijn.

Op een mooie sollicitatiedag…
Aan het eind van het gesprek geven de mannen staand een hand en verschijnen in hun colbertjasje, hemd en onderbroek achter de tafel vandaar, gewoon om te kijken hoe er gereageerd wordt. Zo is er ook een screentest voor omroepsters. “Dat was altijd vreselijk, omdat ze die vrouwen de meest verschrikkelijke dingen lieten doen.”

Plaats: Utrechtseweg. Slachtoffer: Leonie Sazias.

“Dan hadden ze een gesprek met een camera erbij en iemand anders zat stiekem vanuit een andere kamer mee te kijken. Iemand vroeg haar of ze ook niet even door de tuin kon rennen. De camera erop. Dan zat iedereen lachend in de kamer van kijk, kijk, kijk! De dames doen ook gewoon mee aan dat soort vreselijke en schandalige dingen”, zegt Rita lachend.

Professionele presentatrices had Veronica niet echt, volgens Rita. Ze vindt de dames mooi, vlot en leuk, maar inhoudelijk, zeker in het begin, nog niet erg sterk. Tineke de Nooij is een verhaal apart, ze krijgt enorm veel voor elkaar en is voor vele huisvrouwen een icoon. Het is een vrouw met enorme uitstraling en veel emotie. “Tineke is een vrouw die soms, onbedoeld, de meest verschrikkelijke dingen kan zeggen, (over een beroemde danser: in het land der blinden is één oog koning) maar niemand neemt het haar kwalijk, ze straalt zoveel warmte dat je niet gelooft dat ze dat echt zegt…”

Door de vele programma’s doet onze productievrouw steeds weer nieuwe ervaringen op. Tegenwoordig wordt er veel sneller geproduceerd en gaat het er ook qua techniek anders aan toe in de televisiewereld. “Je kunt het je nu niet meer voorstellen, maar neem nou het inspreken van een programma, daar was je zo anderhalf uur mee bezig en moest het helemaal opnieuw, omdat er in de laatste minuut een tekstfout werd gemaakt.” Ook de montages verlopen veel langzamer omdat de apparatuur van toen in geen vergelijking staat tot die van nu. De techniek heeft een enorme vlucht genomen. Ze vindt het wel spannend om al die veranderingen mee te maken.

“De 80-er jaren waren het leukst, in de jaren ‘90 werd het steeds minder, het is dan meer een Bedrijf met een hoofdletter B. Toen Joop Daalmeijer en Joop van der Reijden erbij kwamen veranderde Veronica. Niet alleen het speelse en rommelige verdween, maar ook de bevlogenheid en de ziel.

In 1992 gaat Rita als freelancer werken, nadat zij een dochter krijgt. “Bij Veronica vond er een ‘zuivering’ plaats, de oudere medewerkers zorgden voor veel tegenwerking dus waren ze ons liever kwijt dan rijk, ik vond het toen toch niet meer zo leuk.” Ze verhuurt zich aan John de Mol Producties en andere Productiehuizen. Haar dochter is in het begin veel ziek, vraagt veel begeleiding, daardoor stopt ze na een tijd voor een aantal jaren met werken.

Maar nu wil ze weer! Ze heeft nu de vrijheid om een aantal dagen in de week te vullen met bijvoorbeeld het organiseren of begeleiden van (commerciële) evenementen. Met zoveel mogelijk variatie en veel mensen. Ze doet inmiddels af en toe weer wat Televisie Productie bij FTV Productions, waar het qua sfeer soms net aan het Veronica van vroeger doet denken. Er zijn ook opdrachten vanuit Brandevents. Wat een uitdaging is, omdat deze wereld voor haar nog niet zo bekend is: onbekende paden nemen, ontdekken, groeien en ontwikkelen, dat blijft het verlangen!