Veronica Story

Bart van Leeuwen tijdens 50 jaar Radio Veronica Fotograaf: Vincent Schriel

Bart van Leeuwen werd in 1954 geboren in Dordrecht. Al op jonge leeftijd kwam hij in aanraking met Radio Veronica. Op een oude radio op zolder hoorde hij Joost den Draayer en vanaf dat moment wist hij dat hij ooit bij Veronica zou gaan werken. In 1973 gebeurde dit dan ook; Bart had zijn radiodebuut bij Veronica. In eerste instantie was hij gast-dj, maar al snel kreeg Bart in het weekend zijn eigen nachtprogramma. Na het verdwijnen van de zeezender Veronica ging hij naar Radio Mi-Amigo, maar een paar jaar later keerde hij terug naar Veronica, waar hij jarenlang diverse taken voor zijn rekening nam. Hij presenteerde verschillende programma’s, waaronder Ook Goeiemorgen, Bart & De Zwart, Bart & van Inkel,  Het Zwarte Gat en natuurlijk Goud van Oud. Hiernaast was hij ook producer en muzieksamensteller. En alsof hij het niet druk genoeg had volgde hij in die tijd ook nog een opleiding tekstschrijven voor de radio aan de Media Academie. Op radiogebied was Bart steeds meer een allrounder aan het worden. In de jaren ’90 was hij te horen bij RTL Radio en Radio 538, waar hij ook Program & Music Director was. Hier begon hij zich ook bezig te houden met het begeleiden en opleiden van dj’s. Na zes jaar Radio 538 maakte Bart begin 2000 de overstap naar Radio Nationaal en niet veel later naar Radio 10 FM. Sinds de start van het huidige Radio Veronica in 2003 is Bart weer elke werkdag bij Radio Veronica te horen in Goud van Oud tussen 9.00 en 13.00 uur.

Als Bart nog maar een Bartje is

Weet hij al wat hij wil. Diskjockey worden! En dan het liefste bij Veronica, zijn favoriete station. Ondanks het feit dat zijn moeder er weinig heil in ziet, (“Tegen de tijd dat jij oud genoeg bent om dat te doen, is dat station allang verdwenen.”), zet Bart door. Op vrije dagen is hij vaak te vinden in de Veronicastudio. Dan belt hij van tevoren op of hij langs mag komen en “daar liep ik dan als een soort nerd rond”. Op het moment dat Veronica gastdiskjockeys uitnodigt om een uurtje radio te komen maken, grijpt Bart, toen nog Ton, zijn kans. Hij schrijft een brief en wordt uitgenodigd. Veronicadirecteur Rob Out is tevreden over zijn show, en zendt het uit, maar Bart hoort niks meer van het station. Pas als hij een hele tijd later weer op bezoek komt in de studio, komt hij erachter dat Veronica zijn adres verloren is. Dit wordt de leukste visite die Bart aan Veronica brengt. “Toen hebben ze gevraagd of ik diskjockey wilde worden. Ze waren blijkbaar tevreden over dat uurtje wat ik gemaakt had.”
Rob Out
Rob Out vindt Ton Egas, Barts ‘paspoortnaam’, niet geschikt voor radiowerk. Er zijn al Tonnen en Tommen (Tom Mulder, Tom Collins) en dat is verwarrend. Bovendien is Egas al helemaal geen radionaam, volgens Mr. Veronica. Ton mag een naam verzinnen en komt dus met Bart, naar aanleiding van de televisieserie Bartje. (Kent u de uitspraak “Ik bid nie veur brune bon’n!” nog?)

Na enkele maanden krijgt Bart een middagprogramma, maar “dan heb je wel een achternaam nodig”. Dat wordt de meisjesnaam van zijn moeder, mevrouw Van Leeuwen, die nu wel eens raar aangekeken wordt als ze zich voorstelt. “Af en toe denken de mensen ‘Dat mens is gek. Die wil zo graag op haar zoon lijken dat ze zich naar hem gaat noemen.’ Maar ze heet echt zo!” lacht Bart.

Behalve zijn nieuwe naam heeft Bart nog meer te danken aan Rob Out. “Rob Out is de beste baas die ik heb gehad.” vertelt de 53- jarige dj. Out staat (nog steeds) bekend om de persoonlijke manier waarop hij met zijn mensen omging. “Had je er even geen zin in, gaat ’s avonds de deurbel en wordt er roze champagne afgeleverd! Hij wist je altijd te motiveren.”

Bart pikt nog de laatste anderhalf jaar mee van zeezender Veronica. Hij is pas achttien als hij aan de slag gaat, en is nog echt een broekie aan boord van het schip. Over alle wilde verhalen die over die periode rondgaan, kan de programmamaker kort zijn. Hij kan zich niet herinneren dat er ooit drugs zijn gebruikt of omkooppraktijken aan de gang zijn geweest. “Ik heb hoogstens eens een paar hijsen van een stickie gehad.”

In die tijd neemt Veronica alle programma’s op in Hilversum en zendt ze uit vanaf de boot. Op een zeezender werken is avontuurlijk en mensen associëren zich graag met de ‘underdog’ die uiteindelijk wint. Maar die tijd wordt ‘enorm geromantiseerd’, volgens Bart. “Laten we niet vergeten dat het een noodzakelijk kwaad was. Als je dan in de winter in de studio staat met een zwemvest aan, terwijl de golven over het schip heenslaan en dat ding in tweeën dreigt te breken… Dat is heel wat anders, hoor!” Bovendien is het bereik van Veronica niet groot. “…we waren te ontvangen in Noord- Holland, Zuid- Holland, Utrecht en nog een beetje in Zeeland. En in Friesland, als je een antenne op je dak zette en een goede radio had, maar daar hield het wel mee op. Dus laten we dat niet overdrijven.” aldus de nuchtere Bart.

Mi-Amigo
Begin jaren ’70 mag je als omroep alleen vanaf het vasteland uitzenden als je daar een vergunning voor hebt. Om die te krijgen moet je een omroep stichten en leden werven. Veronica vraagt keer op keer deze C- status aan, maar die wordt steeds geweigerd. De zendtijd die een zender met C- status krijgt toegewezen is nog steeds niet veel. “Ik heb het altijd achterlijk gevonden dat je als Veronica, als beginnende omroep, maar zo weinig uur per week kon uitzenden.” Een A- omroep krijgt één dag per week. “Dat is nooit voor mij een einddoel geweest. Ik heb altijd gehoopt dat radio Veronica nog een keer vierentwintig uur per dag zou kunnen uitzenden.” vertelt de ambitieuze disjockey.

In 1974 raakt, op een paar mensen na, heel Veronica werkloos. Het wordt in Nederland namelijk illegaal om vanaf de zee radio te maken. Bart komt op zijn twintigste in de WW terecht. De omroepen verdelen de zendtijd in allemaal kleine hapjes, dus er is geen ruimte voor nieuwe programma’s, en ook niet voor nieuwe presentatoren. “Voor een snotjongetje van twintig, dat net anderhalf jaar voor Veronica heeft gewerkt, daar was gewoon geen plek voor.”

Om niet in de WW te blijven hangen, gaat Bart voor radio Mi Amigo werken, ook een zeezender. Mi Amigo is naar Spanje verhuisd, één van de weinige landen die de anti- piratenwet niet heeft ondertekend, waardoor radio maken vanaf zee illegaal wordt. Omdat het radiostation in Nederland te ontvangen is, is het voor Bart nog steeds niet toegestaan mee te werken. Hij heeft een pseudoniem nodig. “Zo is die naam Tim Ridder ontstaan.” Maar dat blijkt helemaal geen handige keuze te zijn. “Ik had die naam bedacht, maar, dat was me ontschoten, dat was de naam van mijn buurjongen. Die heeft dus een keer of tien de politie voor de deur gehad, hoorde ik achteraf!”

Uiteindelijk is Bart gefotografeerd door een F16, die over de Mi Amigo vloog om radiopiraten te betrappen. Hij wordt veroordeeld tot zes weken voorwaardelijke gevangenisstraf en vierduizend gulden boete. “Alsof je een misdadiger bent, hè?!”

In 1976 is het zo ver, Veronica gaat terug de lucht in! En niet veel later gaat Bart weer aan de slag bij Veronica. Hij presenteert programma’s als Het Zwarte Gat en Bart en de Zwart.

Het Zwarte Gat
In Het Zwarte Gat worden paranormale zaken besproken. Bart heeft zelf niets met het paranormale, maar wordt gevraagd voor dit programma omdat hij, zoals hij zelf zegt, ‘…een beetje zo’n Postbus 51- stem heeft. Een enge, rustige stem waarbij je meteen een gironummer verwacht en geld moet storten.’ Toch gebeuren er in het programma dingen die indruk maken op Bart. Anton Paauwe, bijvoorbeeld, één van de ‘huisparagnosten’ van Het Zwarte Gat. Tijdens één van de uitzendingen belt een mevrouw met een probleem. Maar in plaats van op haar verhaal in te gaan, vraagt Anton die vrouw naar het raam te lopen. Anton kan op dat moment zien wat die mevrouw ziet als ze naar buiten kijkt en hij stelt haar vragen. “Wat zie ik daar toch? Wat is dat voor rommel daarbuiten?” en “Wat is er met die kerktoren? Ziet u dat?” De mevrouw vertelt dat ze haar huis aan het verbouwen is en dat de kerkklok al twee weken stilstaat. “Dat was echt een rare man.” vertelt Bart, maar niet zonder enige bewondering.

Maar behalve echte helderzienden ontving de diskjockey ook ‘paranormaal blinden’. Ooit voorspelde iemand Bart een huwelijk met vier kinderen. “Toen zei ik ook keihard in de uitzending ‘Nou, je kletst uit je nek want ik ben homofiel en ik woon samen met een man.’” Resultaat: één knalrood hoofd en een zaal die dubbel lag.

“Er zijn dingen waarin de menselijke geest toe in staat is. Maar dat betekent niet dat je meteen in het hiernamaals moet geloven, of in je leven na de dood, of in weet-ik-wat-allemaal voor dingen.” is Barts conclusie na jaren van ervaring met Het Zwarte Gat.

Bart en de Zwart
“Curry en Van Inkel doen ons graag geloven dat zij de eersten waren die een duoprogramma maakten, maar dat waren Erik de Zwart en ik natuurlijk.” aldus Bart. In 1983 vullen de programma’s van Erik en Bart samen de vrijdagavond. Op het moment dat de één binnenkomt en de ander vertrekt maken de mannen een praatje en een geintje. Die overschakeling wordt steeds langer. “Op een gegeven moment zaten we bijna drie uur samen programma te maken.” En zie, Bart en de Zwart is geboren. “Het was een beetje gein-trap-radio.”

Toen Erik naar de TROS vertrok, is Jeroen van Inkel op zijn plek gezet. Maar dat werkt niet, er is geen chemie tussen Bart en Jeroen. “Aardige jongen, maar het klikte gewoon niet. Dat kan je hebben, hè?!” Op dat moment komt Adam Curry bij Jeroen van Inkel zitten, Curry en van Inkel ontstaat, en Bart begint aan Goud van Oud.

Goud van Oud
Met de muziek uit Goud van Oud heeft Bart een bijzondere binding. “Je hebt altijd een plekje in je hart vrij voor de muziek van toen je tussen de veertien en vierentwintig was. Dat blijft iets speciaals hebben.” Het lijkt de radiomaker leuk om ook nieuwe nummers te draaien, zodat er nieuwe gouwe ouwe in de roulatie komen. “Het is moeilijk om leuk te blijven over dezelfde gouwe ouwen.”
Toch blijft hij verknocht aan de jaren ’80. Dat is, zoals Bart het zelf zegt, “toch wel mijn decennium”.

Bart van Leeuwen heeft drie periodes Veronica meegemaakt. De zeezendertijd, de publieke zendertijd, (na het behalen van de C- status) en nu. Volgens hem zijn de verschillen tussen deze tijdvakken enorm groot. “De zeezendertijd is in niets te vergelijken met de publieke omroeptijd is in niets te vergelijken met het Veronica van nu.” Het grootste verschil? Veronica wordt in de zeezendertijd echt voor de luisteraar gemaakt. Dat Veronicagevoel omschrijven, kan Bart niet. “Maar je nam het wel over. Je wàs vanzelf Veronica als je daar werkte.“ En daar wil iedereen deel van uitmaken. Veronica is, volgens Bart, een hele populaire manier van leven waar je, als luisteraar, bij wilt horen.

Veronica is door de jaren heen veranderd. “Dit is niet het Veronica van vroeger. We draaien geen nieuwe platen, we zijn niet trendsettend, we zijn een gouwe- ouwe station geworden.” Aan Bart de taak dat Veronicagevoel van weleer over te brengen, zodat de luisteraars het idee hebben dat ze naar het Veronica van vroeger luisteren. Daar is hij de juiste man voor, omdat Bart de enige dj is die uit de zeezendertijd stamt. “Kijk, Rob van Someren is een perfecte diskjockey, met hoge cijfers en hij past vast bij dit Veronica. Maar het Veronicagevoel kan hij niet overbrengen. Dat heeft hij niet.”

De tijd van de publieke omroep is Barts grote trots. “Dat is een glorietijd geweest!” aldus de vurig enthousiaste diskjockey. De publieke zendertijd is een beloning voor de zeezenderperiode, waarin de veronicanen zo hebben moeten bikkelen. En die beloning mag er wezen. Wekelijks ruim een miljoen lezers van het Veronica Magazine. (Ter vergelijking, de Donald Duck heeft nu een wekelijkse oplage van 336.000 bladen.)
Het populaire programma De Top 40 had een luisterdichtheid van 35 tot 40. In gewone- mensen- taal betekent dit dat vier miljoen mensen naar De Top 40 luisterden. “Dat was bijna de complete actieve Nederlandse bevolking!”

En Veronica knokt voor haar status. Iedere keer als het station een hogere status, met meer zendtijd en dus erkenning, aanvraagt, wordt dat geweigerd. En iedere keer stapt Veronica naar de rechter, die hun in het gelijk stelt. “Je ziet het groeien, iedereen kent je, je bent populair. Toentertijd werd ik toch redelijk vaak herkent, zelfs terwijl ik geen televisie deed. Dat was toch wel groot.”
De publieke omroeptijd mag zich Barts favoriete periode noemen. “Dat moet toch, als ik het zo vertel, meer aanspreken dan een boot op zee?! Dit is een verhaal van winnaars!”

Bart begint in 1992 bij RTL. “Dat had ik misschien niet moeten doen.” Het plan is om samen met Michael Pilarczyk en Will Luikinga hun carrière bij RTL te vervolgen. De dag nadat Bart zijn contract heeft ondertekend, maakt RTL bekend dat het een rockstation wordt, en dat is reden voor Michael en Will om zich terug te trekken. Zij voegen zich bij 538, dat later opgezet wordt door Erik de Zwart en Lex Harding. “Ik was liever meteen meegegaan naar 538.”

De leukste momenten zijn de voorbereidingen voor Veronica komt naar je toe. Iedere woensdag wordt vanaf een andere locatie uitgezonden. Bart en kornuiten begeven zich op dinsdagmiddag al richting die plaats, om ’s avonds een feestje te bouwen, wat nieuwe sporten als ‘flowerball’ oplevert. “In het fraaie dorpje Veere, in Zeeland, staat Lex Harding om twaalf uur ineens met een verkeersbord in zijn handen voor het hotel. Wij hadden hotelkamers met plantenbaken voor de ramen met daarin geraniums. Dus wij trokken die bloemen eruit, en hij probeerde ze weg te slaan.” Bart beleeft veel lol in deze tijd. Het is wel eens voorgekomen dat Veronica komt naar je toe door een halfdronken presentator geleid werd. “Dat ik achteraf echt niet wist wat ik gedraaid had, enzo. Maar het ging altijd goed en het was populair. Het was erg leuk.”

Bovendien heeft een dj in die periode nog vrije platenkeuze. “Het kon me echt niet schelen wat de TROS donderdagochtend had gedraaid, als ik op vrijdagochtend Goud van Oud deed. Dan had ik er schijt aan wat de vorige middag bij die rare TROS gedraaid was.” Dj’s hielden in die tijd alleen rekening met hun collega’s. “Dat is allemaal nog te behappen.” volgens Bart. Nu wordt van tevoren bepaald wie welke muziek draait door een muziekredactie. Luisteraars zappen op de radio bijna net zo veel als op de televisie. Dus om te voorkomen dat je drie dagen achter elkaar Born In The USA van Bruce Springsteen tegenkomt, krijgen diskjockeys een playlist. Soms wil Bart nog wel eens zijn ‘platenkoffer pakken en draaien wat hij zelf leuk vindt’. Maar radio maken is zo niet meer mogelijk in Nederland. Bovendien zou de diskjockey per week twintig uur programma moeten vullen. “Ik denk dat ik knettergek zou worden! Dus dit is wel heel erg luxe. En aan het eind van de maand ben ik ook weer heel blij! Ha ha! Dus voorlopig blijf ik nog even.” concludeert Bart.

November 2005 ~ Radio Veronica brengt Nederlandse versie van War of the Worlds
Naar aanleiding van de release van de dvd van de film ‘War of the Worlds’ met Tom Cruise, zendt Radio Veronica op vrijdag 18 november na 27 jaar, de Nederlandse versie van Jeff Waynes ‘War of the Worlds’ weer uit. Deze versie is in 1978 vertaald en geproduceerd door Radio Veronica DJ Bart van Leeuwen. Jan van Veen is de verteller van het verhaal en Patricia Paay, Willem Duyn en Peter Koelewijn zijn de stemmen. Jeff Wayne schreef in 1978 de muziek bij het originele verhaal van auteur H.G. Wells en gaf toestemming aan Bart van Leeuwen en producer Ad Bouman om zijn muziek te gebruiken voor de Nederlandstalige versie. Na lang speurwerk zijn de banden met de Nederlandse ‘War of the Worlds’ weer teruggevonden. Het hoorspel wordt op veler verzoek op vrijdagavond 18 november 2005 vanaf 21:00 uitgezonden bij Radio Veronica.

Maart 2009 ~ ‘Raad waar die staat’ terug bij Veronica
Het radio spelletje ‘Raad Waar Die Staat’ is terug bij Radio Veronica. Vanaf deze maand is het spel iedere vrijdag tussen 11.00 uur en 12.00 uur te beluisteren in het programma ‘Goud Van Oud’ met Bart van Leeuwen. In het spel moeten de luisteraars raden waar collega Mario de Pizzaman zich in het land bevindt.

Bart presenteert iedere werkdag tussen 9.00 en 13.00 Goud van Oud, uiteraard bij Radio Veronica.

Radio Nord
De Zweed Jack Kotschack besluit in 1959, in navolging van Radio Mercur, zich te storten in een zeezender avontuur. Hij vindt twee Amerikaanse zakenlui, Rob Thompson en Gorden Mc Lendon, bereid het project te financieren.

In november 1959 wordt de ‘MS Olga’ gekocht, een vrachtschip die oorspronkelijk ‘SS Magaretha’ heette. Op 30 mei 1960 komt het schip aan in de haven van Hamburg, alwaar het wordt omgebouwd tot zendschip. De Duitse autoriteiten krijgen lucht van het project en informeren de organisatie over het bestaan van een wet uit 1930 die het verbied een radiostation op te starten, te onderhouden en uit te baten zonder toestemming van de autoriteiten. Men besluit om naar de haven van het Deense Kopenhagen uit te wijken. De ‘MS Olga’ is ondertussen herdoopt in ‘MS Bon Jour. In de haven van Kopenhagen worden de twee 10 kW zender geplaatst en wordt ook de 125 voet hoge mast geïnstalleerd.

Op 20 december 1960 verlaat het zendschip ‘s morgens de haven van Kopenhagen. Door problemen met de antenne en de zendmast moet het schip op 25 december 1960 opnieuw een haven aandoen. Er wordt nu gekozen voor een Finse scheepswerf maar de Finse overheid verbiedt om herstel werkzaamheden uit te voeren op haar grondgebied. De scheepswerf wil zijn contract nakomen en zo worden de werken uitgevoerd op volle zee, in internationale wateren.

Uiteindelijk gaat de ‘MV Bon Jour’ op 6 februari 1961 voor anker nabij Orno. De zendertechnicus schakelt de zenders aan maar de isolatoren begeven het. Wederom moet het schip naar een haven. Nadat de reparaties zijn uitgevoerd test men de zender gedurende enkele seconden vanuit de haven. Eén van de volgende nachten doet men dit opnieuw, maar nu gedurende drie uur. De Zweedse autoriteiten geloven niet dat het signaal vanaf de ‘MV Bon Jour’ kan komen omdat de zender verzegeld wordt als het schip een haven aandoet. De bemanning heeft echter een manier gevonden om die zegels te overbruggen.

Op 21 februari 1961, als de het schip weer in volle zee is, kunnen de testuitzendingen plaatsvinden. Deze vinden plaats op 606 kHz. Door interferentie van Radio Lyon uit Frankrijk, die uitzendt via 602 kHz, besluit men om op juist dezelfde frequentie uit te zenden. De storing is verdwenen en Radio Nord is eindelijk in de lucht.

Op 8 maart 1961 om 10:00 uur starten de officiële uitzendingen van Radio Nord. Het station is snel populair en het kent geen problemen tot op 2 december 1961. Een zware storm slaat de ‘MV Magda Maria’, zoals het schip inmiddels heet, van haar anker. De motoren willen niet starten en het schip slaat op drift. Pas om 17:00 uur stopt men de programma’s, iedereen moet meehelpen om het zendschip te redden. Uiteindelijk krijgt men krijgt de motor draaiend. Het schip en de zendmast hebben behoorlijk wat schade opgelopen.

Na reparaties in de haven van Sandhamn kan de ‘MV Magda Maria op 8 december 1961 terug naar volle zee. Naast de vooraf opgenomen programma’s zijn er nu ook live nieuwsuitzendingen te beluisteren. Door de enorme populariteit met de daaraan gebonden inkomsten, komt er een plan om naast de popmuziek, die via de middengolfzender wordt uitgezonden, ook lichte muziek te brengen via de FM. Het plan wordt echter niet uitgewerkt door de komst van de anti-zeezenderwet.

Op 30 juni 1962 besluit de Radio Nord directie de uitzendingen te staken i.v.m. met de anti-zeezenderwet. De ‘MV Magda Maria’ licht het anker richting Noordzee.

Radio LN
Het schip van Radio LN, de MV Mi Amigo, was al reeds eerder als zendschip gebruikt door Radio Nord (Zweden) onder de naam Bon Jour en later als Magda Maria. Nadat Radio Nord stopte met uitzenden heeft het schip een aardige reis gemaakt alvorens het weer als zendschip dienst ging doen.

Het schip werd in El Ferrol (Spanje) opgeknapt, vertrekt daar op 14 december 1962 en gaat voor anker in de Theems monding. Er worden testuitzendingen verzorgt onder de naam Radio LN op 980 kHz (306 meter). Als gevolg van de entering door de Deense autoriteiten van Radio Mercur besluiten de financiers te stoppen met dit project en loopt de MV Mi Amigo, zoals het schip inmiddels heet, op 11 januari 1963 de haven van Flushing (UK) binnen.

Radio Atlanta
Het schip van Radio Atlanta, de MV Mi Amigo, was al eerder als zendschip gebruikt door Radio Nord (Zweden) onder de naam Bon Jour en later als Magda Maria. Even heeft de MV Mi Amigo in de Theemsmonding gelegen om dienst te doen voor Radio LN. De Eigenaren stopte met het project nadat de Deens autoriteiten het zendschip van Radio Mercur hadden geënterd.

Rob Stenders en Ad Bouman over de MS Olga/ Radio Atlanta

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Op 15 januari 1963 vertrekt de MV Mi Amigo uit de haven van Flushing (UK) en loopt op 19 januari de haven van Brest (Frankrijk) binnen als gevolg van een storing aan het stuur. Na reparatie vertrekt het schip op 16 januari 1963 naar Galveston (USA). Ook hier zijn er weer voor een korte tijd uitzendingen verzorgd. Daarna wordt alle zendapparatuur verwijderd en doet de MV Mi Amigo dienst als luxe jacht. Uiteindelijk wordt het schip weer verkocht en vertrekt op 28 december 1963 vanuit Galveston voor de oversteek naar Europa over de Atlantische Oceaan. Ze arriveert op 30 januari 1964 in Las Palmas (Spanje) na bijna te zijn gezonken tijdens de oversteek. Op 3 februari 1964 vertrekt ze naar El Ferrol waar ze twee dagen later arriveert voor onderhoud.

Op 1 april 1964 verschijnt in de Britse pers de eerste berichten over Radio Atlanta. De MV Mi Amigo arriveert op 3 april 1964 in Greenore (Ierland). Hier moet de antenne op het schip worden bevestigd, maar in dezelfde haven lag ook de MV Caroline, het schip van Ronan O’Rahilly, die op dat moment wordt klaargemaakt om te gaan uitzenden op zee onder de naam Radio Caroline. Op 21 april 1964, na Greenore te hebben verlaten, breekt ten hoogte van Land End (UK) de antenne mast en moet de MV Mi Amigo de haven van Falmouth binnenvaren. De mast wordt hier gerepareerd en twee dagen later vertrekt ze weer op weg naar haar ankerplaats: in internationale wateren 10 mijl voor de kust van Falmouth. Op 27 april 1964 gaat het schip voor anker in internationale wateren bij Frinton on Sea (UK) en is het de bedoeling om de volgende dag te beginnen met testuitzendingen.

Rob Stenders en Ad Bouman over de Frederica/ Radio Caroline

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Dit lukt niet i.v.m. het slechte weer. Op 9 mei 1964 wordt op 1520 kHz (197 meter) de eerste testuitzendingen gedaan. Dit is dus op de frequentie van Radio Caroline nadat deze was gestopt met de dagelijkse uitzending. Doel van deze test was niet zozeer om de zender te testen als wel om luisteraars bij Radio Caroline weg te kapen. Op 12 mei 1964 start het station officieel om 6:00 uur op 1493 kHz (201 meter). Aanvankelijk zend men uit van 6:00 tot 18:00 uur, later tot 20:00 uur. De zender heeft een vermogen van 10 kW.

Op 2 juli 1964 wordt er een persbericht uitgegeven door Radio Atlanta. Hierin wordt vermeld dat Radio Atlanta gaat fuseren met Radio Caroline. De boot van Radio Caroline, de MV Caroline, vertrekt naar Ramsey (Isle of Man) om daar op 199 meter onder de naam Radio Caroline te gaan uitzenden voor het noordelijk deel van Engeland. Het schip van Radio Atlanta, de MV Mi Amigo, blijft op zijn plaats en gaat ook onder de naam Radio Caroline uitzenden voor het zuidelijke deel van Engeland. Als gevolg hiervan eindigt Radio Atlanta op 2 juli 1964 om 20:00 uur haar uitzendingen.

Caroline South
Als gevolg van de fusie tussen Radio Atlanta en Radio Caroline veranderd Radio Atlanta haar naam in Radio Caroline South. De uitzendingen op de MV Mi Amigo blijven op 1493 kHz, evenals de uitzendtijden en gedurende enkele weken zijn er nog Radio Atlanta jingles te horen in programma’s die nog voor de fusie zijn opgenomen. Ook komt DJ Simon Dee met nog een andere opvarende van de MV Caroline aan boord van de MV Mi Amigo voordat de MV Caroline vertrekt naar Isle of Man. Marktonderzoek in oktober 1964 wijst uit dat Radio Caroline South 15 miljoen luisteraars heeft en Radio Caroline North 17 miljoen. Per week is de omzet per zender € 40.000,-. In april 1965 wordt het format gewijzigd. Net als bij Radio London gaat ook Radio Caroline South over tot een top 40 format. Op 18 september 1965 bezoekt de zanger Sylvan de MV Mi Amigo. Zijn single, We don’t belong, wordt door Radio Caroline South in die dagen veel gedraaid.

In november 1965 wordt er onderhandeld met Radio City over een overname door de Caroline organisatie. Deze onderhandelingen hebben geen resultaat. In deze tijd is er ook regelmatig overleg tussen Radio London, Radio Luxemburg en de beide Radio Caroline’s over onder andere advertentie tarieven. Begin 1966 wordt de voormalige Radio Atlanta aandeelhouders uitgekocht door Radio Caroline. Nu is Ronan O’Rahilly eigenaar van alle twee de Radio Caroline zenders.

Op 20 januari 1966 breekt ‘s avonds tijdens een storm de ankerketting van de MV Mi Amigo. Omdat het sneeuwt heeft de man op wacht dit niet in de gaten. Walton Coastguard merkt het wel op en probeert de MV Mi Amigo te waarschuwen, wat niet lukt. Het schip loopt vast op het strand bij Holland Haven. Op 21 januari 1966 om 00.20 uur komt er een SOS bericht van de MV Mi Amigo: “I am ashore and need livesaving assistance; position Frinton on Sea”. Om 01:30 uur worden alle opvarende van boord gehaald. Bij daglicht wordt duidelijk hoeveel geluk het schip gehad heeft. Op elk andere plek aan de kust was de boot vergaan.

Verschillende pogingen om het schip vlot te trekken mislukken. Uiteindelijk besluit de kapitein van de MV Mi Amigo om het zelf te proberen. Het anker van de schip wordt verderop in zee bevestigd op de zeebodem en op eigen kracht bevrijd de MV Mi Amigo zich van het strand. Onder begeleiding van een sleepboot arriveert de MV Mi Amigo op 23 januari 1966 in Zaandam voor reparatie. Pakijs had Radio Syd (Zweden) gedwongen om te stoppen met uitzenden. De eigenaresse van deze zender, Mrs. Britt Wadner, bied Ronan O’Rahilly haar boot aan, de Cheeta 2. Dit aanbod wordt geaccepteerd en op 21 januari 1966 arriveert de boot in Harwich. De FM zender moet worden aangepast voor de middengolf. De eerste testuizendingen zijn te horen op 12 februari 1966 rond 14:00 uur. De reguliere uitzendingen volgen kort daarop maar het vermogen van de zender is laag. In de avonduren is de zender nauwelijks te ontvangen. Als gevolg van zender problemen is Radio Caroline South uit de lucht van 20 tot 26 februari 1966 en van 28 februari tot 6 maart 1966.

Op 25 maart 1966 maakt de Cheeta 2 water. De programma’s worden gestopt en met behulp van een sleepboot wordt het water uit de boot gepompt. Besloten wordt een haven binnen te lopen en de Cheeta 2 te repareren. Op 1 april 1966 keert zij weer terug op haar ankerplaats en de volgende dag worden de uitzendingen hervat. Op 5 april 1966 vertrekt de MV Mi Amigo vanuit Zaandam naar haar ankerplaats bij Frinton on Sea. Aan boord van het gerepareerde schip bevind zich ook een nieuwe 50 kW zender.

De testuitzendingen starten op 18 april 1966 op 256 meter (1169 kHz) maar moeten na een paar uur alweer worden afgebroken i.v.m. kortsluiting in de antenne. Pas op 25 april 1966 worden de testuitzendingen hervat. De volgende dag wordt er van frequentie gewisseld: 253 meter (1187 kHz). Gedurende de testuitzendingen worden de reguliere programma’s uitgezonden via de Cheeta 2. Op 27 april 1966 worden de reguliere uitzendingen weer verzorgd vanaf de MV Mi Amigo, de Cheeta 2 fungeert tot 1 mei 1966 als relay zender. Radio Caroline South is nu vanaf 06:00 tot 24:00 uur in de lucht.

Begin 1967 wordt bekend dat Radio Caroline South werkt met een zogenaamde ‘payola systeem’. De top 50 is gebaseerd op verkoopcijfers en deze platen worden gratis gedraaid. Maar voor nieuwe platen die uitgebracht worden moeten de platenmaatschappijen € 250,- per week betalen om deze gedraaid te krijgen. De plaat wordt dan gedurende twee weken geplugd en als hij dan niet de top 50 haalt wordt gestopt met draaien. Dit systeem van pluggen is overgenomen van Amerikaanse radiostations.

Op 15 augustus 1967 treed in Engeland de anti zeezenderwet in werking. Ross Brown, Robbie Dale, Spangles Muldoon en Johnny Walker zijn de DJ’s aan boord van de MV Mi Amigo die na 24:00 uur doorgaan met uitzenden. Radio Caroline is nu geen zeezender meer maar een radiopiraat. Het hoofdkantoor van Radio Caroline wordt gevestigd in Amsterdam, Singel 160, omdat in Nederland geen anti zeezenderwet bestaat. Na 15 augustus 1967 wordt er nog steeds reclame uitgezonden van Engelse bedrijven. Deze bedrijven claimde dat zij niet meer adverteerden omdat zij de wet niet willen overtreden. De medewerkers van Radio Caroline worden niet vervolgd als zij aan land komen en alles ziet er niet zo slecht uit als werd verwacht. Kerstmis 1967 wordt gevierd met alle DJ’s aan boord van de MV Mi Amigo. Op 3 maart 1968 beginnen de uitzendingen om 05:00 uur, zoals gewoonlijk, met een uurtje non-stop muziek maar 20 minuten later gaat de zender weer uit de lucht. De sleepboot Titan van Wijsmuller had de MV Mi Amigo geënterd en de bemanning wordt opgesloten.

De MV Mi Amigo wordt, net als de MV Caroline bij Isle of Man, naar Amsterdam gesleept waar het op 4 maart 1968 aankomt. Reden voor deze operatie is dat er een achterstand is met betalen aan de rederij die de bevoorrading van beide schepen verzorgd. Om toch zeker van te zijn dat de rekeningen worden betaald, worden beide schepen op zee ‘gekaapt’ en naar Nederland gesleept. Eenmaal in de haven van Amsterdam aangekomen wordt op beide schepen beslag gelegd.

Op 29 mei 1972 wordt de MV Mi Amigo tijdens een veiling verkocht aan Hoffman Shipping voor € 9.000,-. Het is de bedoeling om het schip te slopen maar het lukt een Nederlandse vrije radio organisatie om de MV Mi Amigo te kopen. Bedoeling is om het schip in te richten als radiozendschip museum. Omdat in Engeland meer belangstelling wordt verwacht dan in Nederland verlaat de MV Mi Amigo op 3 september 1972 Amsterdam. In plaats van naar Engeland te varen gaat de MV Mi Amigo dezelfde dag nog voor anker voor de kust van Scheveningen. In de nacht van 29 op 30 september 1972 worden er testuitzendingen vanaf het schip verzorgd op 253 meter (1187 kHz).Ook de volgende dag zijn er testuitzendingen met non stop muziek, maar zonder stations identificatie. Ook op 31 oktober, 7 en 8 november 1972 zijn er testuitzendingen te horen vanaf de MV Mi Amigo. Pas op 9 november is de eerste stem te horen: Spangles Muldoon die de microfoon aan het testen is.

Op de vroege ochtend van 30 november 1972 slaat de MV Mi Amigo los van haar anker tijdens een storm met windkracht 11 en breekt de antennemast. Een tijdelijke antenne wordt aangebracht en ‘s avonds zijn er weer testuitzendingen te horen op 253 meter. Tijdens deze testuitzendingen wordt voor het eerst een adres genoemd: Postbus 2448, Den Haag. De DJ’s aan boord van de MV Mi Amigo kunnen zich niet langer inhouden en beginnen op 1 december 1972 de programma’s te presenteren, maar nog steeds zonder stations identificatie en zonder hun eigen (DJ) naam te noemen. De zender heeft een vermogen van 10 kW. Op 17 December 1972 worden de testuitzendingen verhuist naar 197 meter (1520 kHz) en wordt voor het eerst een stations identificatie gebruikt: Radio 199. De programma’s zijn in zowel Nederlands als Engels, alleen zijn de uitzendingen ‘s avonds in Engeland bijna niet te ontvangen door storing van andere zenders op dezelfde frequentie. Het is oorspronkelijk de bedoeling om met twee zenders te gaan uitzenden, Radio Caroline op 259 meter en Radio 199 op 197 meter. Het breken van de antennemast verhinderd deze plannen. Op 22 december 1972 starten de reguliere uitzendingen en is vanaf 06:00 uur de naam van de zender weer als vanouds: Radio Caroline.

In de nacht van 28 op 29 december 1972 breekt er een ‘muiterij’ uit aan boord van de MV Mi Amigo omdat betaling uitblijft. Een deel van de bemanning sluit de olie toevoer naar de generator die het licht aan boord verzorgd af en verlaat het schip. Met behulp van vuurpijlen kunnen de achterblijvers de olietoevoer herstellen. Aan boord zijn gebleven: Kapitein Van der Kamp, Andy Archer, Crispian St. John, Paul Dubois en Peter Chicago. Tijdens zijn radioprogramma de volgende middag meldt Andy Archer dat er een Nederlandse marineboot, de Limburg, langszij komt vergezelt door nog een boot, de Zeemeeuw. Op deze laatste boot zitten de muitende bemanningsleden van de MV Mi Amigo. Andy Archer gaat aan dek polshoogte nemen en bij terugkeer in de studio meldt hij dat er gevechten zijn uitgebroken aan boord van de MV Mi Amigo. Radio Caroline gaat om 15:52 uit de lucht. Later die middag wordt alles bijgelegd en gaat iedereen weer aan de slag.

Op 30 december 1972 licht Kapitein Van der Kamp het anker na een kort verblijf aan wal en zet koers naar IJmuiden. De MV Mi Amigo mag de haven niet binnenvaren en gaat voor de kust weer voor anker. De Nederlandse kustwacht komt aan boord en wil de scheepspapieren zien. Deze blijken niet aanwezig te zijn, de MV Mi Amigo staat nergens geregistreerd. Nadat een bedrijf zich garant heeft gesteld voor de havengelden mag het schip de haven binnenlopen en wordt gelijk naar Amsterdam gesleept. De Nederlandse autoriteiten kunnen het schip niet in beslag nemen omdat de zender niet kompleet is. Wel constateert zij dat de MV Mi Amigo een wrak is en wordt aan de ketting gelegd totdat alle noodzakelijke reparaties zijn uitgevoerd. Op 1 januari 1973 wordt het schip de haven van Amsterdam uitgesleept nadat de reparaties zijn uitgevoerd. Op weg naar zee wordt het schip bij IJmuiden door de Scheepvaartinspectie tegengehouden en wederom aan de ketting gelegd. Eerst moet een lek in de machinekamer worden gerepareerd. Pas de volgende dag arriveert de MV Mi Amigo op haar ankerplaats en worden de testuitzendingen hervat op 1187 kHz. Op 18 januari 1973 om 23:50 uur word er een SOS bericht uitgezonden door Tony Allen: “There is a fire in our engine room, please call your local coastguard or the police immediately. This is the Mi Amigo, Radio Caroline, the Mi Amigo, Radio Caroline, we have a fire on board”. Even later meldt Andy Archer dat de brand is geblust.

Radio Veronica
Vanaf 11 tot en met 20 april 1973 worden de uitzendingen van Radio Veronica verzorgt vanaf de MV Mi Amigo. Omdat de Nordeney, het schip van Veronica, is gestrand op de Nederlandse kust heeft Ronan O’Rahilly het schip verhuurd aan de Veronica organisatie.

Rob Out en Tineke vanaf de MV Mi Amigo

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Met behulp van deze extra inkomsten wordt er een tweede studio ingericht en de antenne herstelt. Op 13 mei 1973 start de testuitzendingen op 388 meter (773 kHz) met de 10 kW zender. Op 15 mei 1973 start ook de testuitzendingen op 1187 kHz met de 50 kW zender. Op 31 mei 1973 start op 773 kHz het station Radio Caroline One en op 1187 kHz Radio Caroline Two.

Rob Stenders en Ad Bouman over Ms Olga/ Mi Amigo/ Radio Caroline North & Caroline South

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Radio Atlantis en Radio Seagull
Oprichter van Radio Atlantis is Adriaan van Lanschoot. Hij was toen 25 jaar en een vermogend zakenman. Hij huurt in 1973 voor drie maanden één van de twee zenders aan boord van de MV Mi Amigo voor een bedrag van 6.000 Euro per week. De uitzendingen zijn bestemd voor België, maar omdat België al sinds 1962 een anti-zeezenderwet heeft worden de studio’s gevestigd in Oostburg (NL). Daar worden alle programma’s opgenomen, er is geen live presentatie. De zender begint op 15 juli 1973 om 12:00 uur met uitzenden. Er wordt dagelijks uitgezonden van 6:00 tot 19:00 uur. Het station wordt snel populair in België, men sprak in die tijd van 5 miljoen luisteraars.

One is de Engelse service, Two de Nederlandse service. Op 26 juni 1973 om 19:46 uur gaan beide zenders uit de lucht als gevolg van een kapotte generator. Er worden twee nieuwe 200 kVa generators geïnstalleerd en er worden wederom reparaties aan de antenne uitgevoerd. Op 15 juli 1973 worden de uitzendingen hervat vanaf de MV Mi Amigo. De uren van 06:00 tot 19:00 uur worden verhuurd aan Radio Atlantis. op 24 juli 1973 worden de overige uren gevuld door Radio Seagull. Dit is de opvolger van Radio Caroline en het format bestaat uit progressieve muziek.

Op 30 september 1973 moeten de uitzendingen vanaf de MV Mi Amigo gedurende 15 uur worden gestaakt i.v.m. een storm. Op 1 oktober 1973 breekt een deel van de zendmast op de MV Mi Amigo en wordt een tijdelijk een antenne aangebracht. De uitzendingen worden op 5 oktober hervat op 1187 kHz, maar de ontvangstkwaliteit is slecht. Op 18 oktober breekt de mast volledig af en gaat Radio Atlantis uit de lucht. Adriaan van Lanschoot is niet instaat om het contract, dat afloopt, te verlengen omdat anderen een beter bod hebben gedaan.

Pas op 23 november 1973 wordt een nieuwe mast geplaatst. Deze kan niet direct in zijn geheel gemonteerd worden als gevolg van het slechte weer. Pas op 24 december 1973 is de geel geverfde mast af. Nog dezelfde middag beginnen de testuitzendingen, zonder stations identificatie maar met de Caroline tune. Op 28 december 1973 om 06:00 uur start de testuitzendingen van Radio Mi Amigo die de plaats in neemt van Radio Atlantis overdag.

Op 7 januari 1974 komt Radio Seagull vanaf 21:00 uur weer in de lucht. Op 6 februari 1974 werkt de 50 kW zender weer op vol vermogen en is het ontvangst over heel Europa uitstekend. Ontvangstrapporten komen binnen vanuit India tot aan Texas. Op 23 februari 1974 wordt de naam Radio Seagull zonder aankondiging vervangen door Radio Caroline.

Op 27 februari 1974 is er een link up met Hilversum III. Tijdens deze uitzending legt Peter Chicago uit waarom de 50 kW zender van Radio Caroline zo goed doorkomt in Europa. In deze tijd start Radio Caroline met een Album format. Op 14 april 1974 word het 10-jarig bestaan van Radio Caroline gevierd met speciale uitzendingen. ‘s Avonds op 19 april 1974 gaat Radio Caroline uit de lucht i.v.m. werkzaamheden aan de antenne. Op 1 juli 1974 wordt het Den Haag kantoor van Radio Caroline gesloten en verhuist naar Spanje, op hetzelfde adres als Radio Mi Amigo. Dit i.v.m. de anti zeezenderwet die op 1 september 1974 in Nederland in werking treedt. Op 29 augustus 1974 vertrekt de MV Mi Amigo naar de Engelse kust. Hierbij wordt zij vergezeld door een sleepboot die het anker vervoerd. De volgende morgen gaat zij voor anker voor de kust van Essex. Op 31 augustus 1974 stoppen alle overige zeezenders, alleen de uitzendingen vanaf de MV Mi Amigo, die van Radio Caroline en Radio Mi Amigo, gaan door.

Radio Mi Amigo
Op 29 september 1973 wordt er vanaf de MV Mi Amigo, na de zendersluiting van Radio Atlantis, tussen 19:00 en 20:00 uur het programma ‘Joepie’ uitgezonden, gepresenteerd door Bart van de Laar. Dit gebeurde zonder stationsidentificatie. De volgende avond presenteert Bart van de Laar wederom het programma, nu onder de naam Radio 385. Op 6 oktober 1973 is de derde uitzending, nu onder de naam Radio Mi Amigo. Ook de volgende avond is er weer een uitzending, nu gevolgd door een uitzending van Dominee Toornvliet. De daar opvolgende week worden er enkele programma’s uitgezonden onder de naam Radio Mi Amigo tijdens de uitzenduren van Radio Atlantis. Het is de bedoeling dat Radio Mi Amigo de Belgische zender Radio Atlantis snel gaat vervangen op de MV Mi Amigo, maar het afbreken van de zendermast voorkomt dit. Op 28 december 1973 start de officiële testuitzendingen van Radio Mi Amigo van 6:00 ut tot 21:00 uur. Op 1 januari 1974 starten de officiële programma’s. Al na een uur worden ze gestopt i.v.m. generator problemen. Pas de volgende ochtend is de zender weer terug in de lucht. De uitzendtijden zijn van 7:00 uur tot 21:00 uur.

Alle programma’s worden opgenomen in Nederland om de Belgische wetgeving te omzeilen. Reclame boodschappen van Belgische bedrijven worden voorgelezen uit tijdschriften, ook om de Belgische wetgeving te omzeilen. Op 10 januari 1974 wordt gestart met Engelstalige uitzendingen van 20:00 uur tot 21:00 uur. Tijdens de maand februari (1974) is de zender regelmatig uit de lucht als gevolg van het slechte weer op de Noordzee. Dit bemoeilijkt ook het aan boord brengen van de tapes met de programma’s. Dit probleem wordt opgelost door non-stop muziek uit te zenden. Na drie maanden heeft Radio Mi Amigo al een luisterdichtheid van 12,3% in Nederland. Hilversum III heeft 13,3% en Radio Veronica 10,3%. Commercieel gaat het de zender voor de wind, vele grote Belgische, Nederlandse en Franse bedrijven adverteren nu op de zender. In deze tijd bestaat 15% van de zendtijd uit reclameboodschappen. Vanaf 8 juni 1974 zend Radio Mi Amigo uit van 7:00 tot 20:00 uur en vanaf 1 augustus van 7:00 tot 19:00 uur.

Op 29 augustus 1974 verlaat de MV Mi Amigo haar ankerplaats voor de Nederlandse kust en gaat de volgende dag voor anker voor de kust van Engeland. Op 31 augustus 1974 wordt het verdrag van Straatsburg geratificeerd door de Nederlandse regering en net als Radio Caroline gaat ook Radio Mi Amigo gewoon verder met uitzenden. Eigenaar Sylvain Tack verhuist de Mi Amigo studio’s na een inval net op tijd naar het Spaanse Playa de Aro. In de programma’s van radio Mi Amigo worden de commercials voortaan aangekondigd met “voor u gelezen in …” om de wetgeving te omzeilen. Ook start Radio Mi Amigo met het uitzenden van de Nederlandse Top 40, voorheen uitgezonden door Radio Veronica. De Top 40 wordt gepresenteerd door Frans van der Drift. Stan Haag komt over van Radio Veronica. Hij presenteert bij Radio Mi Amigo zijn oude programma’s: de Juxebox en Stan Haag vandaag.

In november 1975 slaat de MV Mi Amigo los van haar anker en loopt op een zandbank. Nog dezelfde dag wordt de boot geënterd door de Engelse marine. Live in de programma’s van Caroline is een woordenwisseling tussen de Engelse RCD medewerkers en Caroline DJ’s te horen: “will you shut it down please” – “look, we’ve got no music, there’s nothing …. don’t cut …..”. Stilte volgt en Radio Mi Amigo is uit de lucht. Door toedoen van de Sylvain Tack wordt het zendschip weer vrijgegeven. Op 1 december 1975 is Radio Mi Amigo terug in de lucht op maximaal vermogen: 50 kW. Op 2 december 1975 om 23:30 uur gaat de zender uit de lucht. Op 3 december 1975 is het station terug in de lucht met 10 kW. Op 18 januari 1976 presenteert Bert Bennet zijn laatste programma voor Radio Mi Amigo en wordt opgevolgd door Tim Ridder (Bart van Leeuwen). Op 10 september 1976 slaat de Mi Amigo van haar anker en is op drift. Op 1 december 1976 verhuist Radio Mi Amigo naar 192 meter en neemt Radio Caroline de 259 meter in gebruik. Radio Mi Amigo verhuist op 22 augustus 1977 naar 212 meter. Vanaf 1 december 1977 zitten Caroline en Mi Amigo weer beiden op dezelfde golflengte: 319 meter.

Op 20 oktober 1978 begeeft de generator het aan boord van de MV Mi Amigo. DJ Marc Jacobs heeft nog net tijd om te roepen: ‘Wegens onvoorziene omstandigheden moeten wij nu uit de lucht’. Op 10 januari 1979 is de MV Mi Amigo zinkende en verlaten de bemanningsleden het schip. Later op de dag gaat Peter Chicago terug aan boord en weet de pompen aan de praat te krijgen. De MV Mi Amigo is gered. Pas op 14 april 1979 worden de uitzendingen vanaf de MV Mi Amigo hervat, maar wel zonder Radio Mi Amigo.

Caroline tussen 1974 en 1980
Het is wederom Radio Caroline die doorgaat na inwerkingtreding van de anti zeezenderwet in Nederland. De MV Mi Amigo verhuist naar de Engelse kust. Ook Radio Mi Amigo, die ook uitzend vanaf de MV Mi Amigo, gaat door. In November 1975 slaat de MV Mi Amigo los van haar anker en loopt op een zandbank. Nog dezelfde dag wordt de boot geënterd door de Engelse marine. Live in de programma’s van Caroline is een woordenwisseling tussen de Engelse RCD medewerkers en Caroline DJ’s te horen: “Will you shut it down please” – “look, we’ve got no music, there’s nothing …. don’t cut …..”. Stilte volgt en Caroline is uit de lucht. Door toedoen van de Belg Sylvain Tack, eigenaar van Radio Mi Amigo, wordt het zendschip weer vrijgegeven.

Vanaf 15 mei 1976 gaat Radio Caroline ook overdag uitzenden. Op 259 meter is Radio Caroline te beluisteren in en avond- en nachturen als Radio Mi Amigo niet uitzendt, op 192 meter is Radio Caroline 24 uur per dag in de lucht. Op 10 september 1976 slaat de Mi Amigo van haar ankers en raakt op drift. Radio Mi Amigo verhuist op 11 december 1976 naar 192 meter en Radio Caroline gaat 24 uur per dag uitzenden op 259 meter. Op 3 maart 1977 verhuist Caroline naar 953 kHz en op 5 juli naar 962 kHz. Beiden frequenties worden aangekondigd als 319 meter. Met ingang van 1 december 1977 zenden beide stations, Radio Mi Amigo en Radio Caroline, uit op 319 meter. Op 20 oktober 1978 begeeft de generator het op de MV Mi Amigo. Deze wordt pas op 17 december 1978 vervangen door een nieuwe. De nieuwe generator wordt gebracht door de Scheveningen 54, het nieuwe zendschip van Radio Delmare. Op 10 januari 1979 is de MV Mi Amigo zinkende en verlaten de bemanningsleden het schip. Later op de dag gaat Peter Chicago terug aan boord en weet de pompen aan de praat te krijgen. De MV Mi Amigo is gered.

- Meer informatie over Radio Delmare

Pas 14 april 1979 is de herstart van Radio Caroline. De volgende dag starten ook Nederlandstalige programma’s, gemaakt door DJ’s van het Amsterdamse Unique FM, zoals Paul de Wit en Rob Hudson. Later zal ook Marc Jacobs met zijn Baken 16 terugkeren. Het openingsprogramma wordt gepresenteerd door de Nederlandse Caroline DJ’s en de Engelse DJ Tony Allan.

19 maart 1980 is het helaas afgelopen voor de MV Mi Amigo. Het stormt op de Noordzee. De hele middag heeft dj Hans Verlaan (Ton Lathouwers) al noodcodes omgeroepen. Na het nieuws van 17:00 uur zegt Hans in zijn programma: “Het is onmogelijk om programma’s te maken, alles komt nu naar beneden”. Gedurende de avond worden de noodcodes continu herhaald. Om 1 uur ‘s nachts zijn het Caroline DJ’s Stevie Gordon en Tom Anderson die de zender sluiten: “(Stevie:) We are sorry to tell you that because of the severe weather conditions and also to the fact that we are shipping a lot of water, we are closing down and the crew is leaving the ship. obviously we hope to be back as soon as possible. to all on land, there is nothing to worry about, we are all safe, just for the moment we like to say goodbye, (Tom:) yeah, it is not a very good ocasion really, i have to hurry because the life boat is standing by, we are not leaving and disappearing, we are going on to the lifeboats, hoping that the pumps can take it, uuum, if we can we will be back, if not, well i don’t like to say it, (Stevie:) i think we will be back, one way or the other, (tom:) yeah, i think so (Stevie:) from all of us at the moment: goodbye and god bless”. Alle bemanningsleden worden van boord gehaald. Die avond zinkt de Mi Amigo in een vliegende storm.

The day the music died | Borkum Riff | Norderney | Mebo II | Ms Olga | Ms King David | Mv Olga Patricia | Uilenspiegel | Galaxy | Mv Magda Maria | Ross Revenge | Frederica |

Ron Bisschop, geboren in 1954, is een echt radiodier. Bij elkaar opgeteld is hij nu al zo’n 25 jaar op de radio te beluisteren. Wat begon als een avontuur op een zendschip mondde uit in een lange loopbaan bij verscheidene radiostations. Op jonge leeftijd presteerde Ron het om een carrière bij de radio te combineren met de nodige studies. Na de Mavo volgde hij een studie aan de Meao, om vervolgens te beginnen aan een lerarenopleiding Engels. Maar uiteindelijk nam het radiowerk te veel tijd in beslag en was hij genoodzaakt om hier mee te stoppen.

Op 25 jarige leeftijd begon Ron bij Radio Mi Amigo. Vrij snel na zijn start bij Radio Mi Amigo stapte hij over naar Radio Unique Amsterdam om vervolgens midden jaren ’80 bij Veronica Nieuwsradio terecht te komen. Daarna heeft hij nog verschillende andere werkgevers gehad, waaronder Radio 10, RTL Rockradio en Kink FM. De laatste vijf jaar was hij te beluisteren bij Business Nieuws Radio.

Maar voor Ron was het tijd voor een nieuwe uitdaging. Toen hij hoorde dat Radio Veronica weer zou gaan uitzenden twijfelde hij geen moment en zocht contact. Het resultaat is duidelijk; van maandag tot en met vrijdag hoor je Ron van 01.00 uur tot 05.00 uur in ‘Oh Wat Een Nacht’.

Per 15 september 2008 is Ron werkzaam als bureauredacteur RTV Nieuws voor omroep Flevoland.