Veronica Story

Suze, Esther en Nursen komen naar je toe in de zomer van 2007

Will Wil Wel: Promotieteam
Toen Rob Out ooit de kreet bedacht – Veronica komt naar je toe deze zomer – omdat we wat dunnetjes in de leden zaten, hadden we meteen een probleem. Want wie moesten we op pad sturen om zieltjes te winnen voor ons clubje?

Wij deejays hadden natuurlijk een geweldige uitstraling, maar iemand met meer dan drie pils achter de kiezen die van zo’n radiosnuiter te horen krijgt dat we leden nodig hebben, vraagt of je hem eerst wat te drinken wil aanbieden en als het antwoord nee is loopt-ie meteen door.

Dames in kokette kledij, besloten we tijdens een zware vergadering. Welke dames, vroeg Adje Bouman en verliet het pand terwijl wij in verwarring achterbleven. Aan het einde van een kroegentocht die avond hadden we ons promotieteam voor elkaar. Op een bierviltje stonden zeven namen van dames die niet ouder waren dan twintig en tot de kennissenkring behoorden van een paar deejays. Ze moeten wel leuke kleren aan, riep iemand die een vrouw had die in het boetiekwezen zat.

En zo geschiedde. Het Veronica promotieteam ging op pad en bezocht jaarmarkten, braderieën, winkelcentra, campings en stond paraat als wij weer eens een actie hadden bedacht. Toen we uiteindelijk – aan land – kwamen en we de eerste televisie-uitzending van Veronica vanuit Utrecht aan het volk vertoonden, hadden we opeens een promotieteam van een stuk of twintig mooie meiden.

Dat liep allemaal via de vrouw van een buggybouwer uit Haarlem die dames verzorgde voor beurzen. Ze trok een blik hostesses open die een leuk petje en een Veronica-shirt aan kregen en na de uitzending nog een aantal maanden het land introkken om leden te werven, want daar ging het om. Ze mochten mooi zijn maar aan het eind van de rit werd wel gevraagd hoeveel nieuwe leden ze hadden binnengebracht.

Voor mij begint het echte Veronica promotieteam op de dag dat ik begon met de Veronica Campingtoer. De eerste lichting bestond uit een mix van meiden die bij ons op kantoor zaten en professionals die we via advertenties tot ons kregen. Een jaar later werd het een gevecht van honderden dames die solliciteerden voor de felbegeerde job bij het Veronica promotieteam.

Vanwege het gevaar van te veel kapsones hadden we de goede gewoonte om ieder jaar een nieuw team te kiezen. Soms was dat prettig en soms droevig, maar we waren daar heel streng in. Ik heb me nooit zo bemoeid met de verkiezing van de nieuwe kandidaten, maar de persafdeling heeft menig avond zitten smullen van de foto’s die nieuwe dames opstuurden.

Ik zag mijn meiden meestal voor het eerst als we de teevee-promo voor de campingtoer opnamen en ik heb eigenlijk altijd vreselijk met ze gelachen. Er zat er wel eens één tussen die de weelde niet aankon. De dames werden overal met veel egards ontvangen, ze waren tenslotte de vertegenwoordigsters van Veronica en dan ben je iemand, maar zo’n verkeerde uitschieter werd altijd keurig door de rest van de meiden tot de orde geroepen en dat werkte perfect.

Eén ding stond elk seizoen als een paal boven water. Bart de Graaff, toen nog bekend als Bart Boos, werd ieder jaar verliefd op één van de dames. En niet zo’n beetje ook! Bossen bloemen, taarten als een wagenwiel, samen naar de bioscoop, gezellige reisjes, alles werd uit de kast gehaald en als het dan na onze toer over was, gebeurde precies hetzelfde met eentje van het nieuw team. Als hij mij vroeg, wat moet ik nou doen Luik want ik vind haar zo aardig, hoefde ik maar in mijn agenda van het jaar daarvoor te kijken om hem goede raad te geven.

Een paar promotiedames zijn blijven hangen bij Veronica, zoals Caroline Tensen, en als ik de promotiedames tegenkom hebben we het meestal over campings, grote pleinen, de radio- en teevee-uitzendigen op locatie en een heleboel andere dingen die het leven het waard maken geleefd te worden en waar niemand eigenlijk een moer mee te maken heeft, want dan had je maar moeten solliciteren.

Rij en promoteam voorzichtig, denk aan mij