Anita Cornelia Witzier, geboren te Gouda op 10 november 1961, groeit op als dochter van een begrafenisondernemer in het dorpje Groot-Ammers in de Alblasserwaard. Van de streng Nederlands Hervormde moraal krijgt ze het een en ander mee, maar op zondag zwemmen mag wel van haar ouders. Via de mavo en de havo rondt Anita het vwo af en wijkt uit naar Utrecht, waar ze een jaar Engels studeert en haar propedeuse Rechten haalt. Vervolgens doet ze een cursus management.
Robert ten Brink wordt op 20 oktober 1955 geboren te Amsterdam. Velen zien hem als de ideale schoonzoon. Hij is vlot, goedlachs en welbespraakt. Na het afronden van de HAVO volgt hij van 1973 tot 1978 de kleinkunstacademie. In 1979 begint hij zijn carrière als diskjockey bij de KRO. Hier presenteert hij tot 1983 samen met Hubert van Hoof en Bram van Splunteren de Noenshow. Van 1985 tot 1995 is ten Brink éénmaal per jaar te horen als Sinterklaas in het programma van Frits Spits, Avondspits. Hij neemt hier de Sint op de hak.
Televisiedebuut In 1981 stapt ten Brink over naar de televisie. Hij gaat hier aan de slag voor respectievelijk de KRO en de VARA. Als ten Brink in 1992 door bezuinigingen bij de VARA alleen het programma Lingo overhoudt, besluit hij zijn heil te zoeken bij een andere omroep. Hij werd toen, nog door Rob Out zelf, bij Veronica binnengehaald. “Rob geloofde heilig in Robert ten Brink. Hij zei: ‘Wat vinden jullie ervan als ik Robert ten Brink binnenhaal?’ Ondertussen had hij het contract allang getekend. Dat ging wel vaker zo”, vertelt Hans van der Veen in het boek ‘Herinnert u zich deze nog?’ van Arjan Snijders.
Ten Brink kan bij Veronica twee avondshows krijgen en laat vanaf dat moment zijn belangen behartigen door John de Mol Producties. Dit productiebedrijf geeft hem het programma All You Need is Love. Dit programma trekt tijdens de eerste aflevering zo’n vier miljoen kijkers. Gedurende de eerste tien afleveringen trekt All You Need… gemiddeld 2,5 miljoen kijkers. Het volgende seizoen wint het programma de gouden TeleVizier-Ring.
Ten Brink wordt in het seizoen ‘94-‘95 spelleider van Sportfreaks. Deze sportquiz wordt gespeeld met twee teams die vragen over sport moeten beantwoorden. De teamcaptains in deze show zijn Henk Spaan en Harry Vermeegen. Daarna presenteert hij samen de door John de Mol geproduceerde Travestieshow. De Travestieshow kent zes afleveringen met als doel Miss Travestie Holland te vinden. Ter gelegenheid van zestig jaar radionieuws presenteert Ten Brink in 1996 het NOS Nieuws van 10 uur. In mei 1996 presenteert hij de eerste aflevering van het programma Make my day. Hierin worden mensen geholpen die buiten hun schuld in financiële problemen zijn gekomen. Het programma wordt twee seizoenen uitgezonden.
Avontuur SBS6
SBS6 biedt Ten Brink in 1998 een vijfjarig contract aan met de garantie mooie programma’s te kunnen presenteren. Veronica kan hem slechts twee jaar aanbieden. Zijn keuze is dan ook makkelijk gemaakt, Ten Brink vertrekt naar SBS6 en neemt All You Need is Love met zich mee naar de concurrent.
Ambtenaar burgerlijke stand In december 2008 is Ten Brink twee uur gewoon ambtenaar burgerlijke stand van Breda. Hij mag tussen 12.00 en 14.00 uur mensen in het huwelijk laten treden Ter gelegenheid van Serious Request van 3FM trouwt hij een homostel in het Glazen Huis.
Robert Ten Brink is zelf al meer dan 25 jaar getrouwd met de half Italiaanse Roos Cialona. Samen hebben zij vijf dochters, Nina, Emma,, Charlotte, Isabel en Suzanne met wie Ten Brink samen was te zien in de Liga reclame.
Volgens Quote is Ten Brink de op één na best betaalde televisiepresentator met een salaris van € 850.000 per jaar.
Kees Schilperoort werd geboren op 28 november 1917 in Apeldoorn. Na zijn middelbare school studeerde hij enkele jaren economie maar in de Tweede Wereldoorlog moest hij daarmee ophouden. Vervolgens werkte hij een tijdje op Paleis het Loo voor Koningin Wilhelmina. Kees wilde eigenlijk graag bij de radio werken en bestookte alle omroepen met zijn verhalen en gedichten. Op 19 oktober 1946 krijgt hij dan eindelijk zijn kans bij de VARA. Zonder enige verdere opleiding werd hij live op de zender gezet en daarmee begon een radiocarrière die meer dan 50 jaar zou duren. Later vertelde Kees dat zijn vader er op tegen was. “Journalisten zitten alleen maar in de kroeg en gaan achter de wijven aan” zei hij. “Dat was nou precies waarom ik dat vak in wilde”.
In 1948 maakte Schilperoort de overstap naar de KRO. In die tijd van verzuiling was dit wel opmerkelijk omdat hij zelf niet katholiek was. Tegen zijn collega’s zei hij wel eens: “Jullie zijn aangenomen om je geloof, ik om mijn kwaliteiten”. Toen stelde hij aan de directie voor om de presentatie in het Veluws dialect te doen. En dat was het begin van Gait-Jan Kruutmoes. Onder dit pseudoniem presenteerde hij het KRO-radioprogramma ‘De Boertjes van Buut’n’ dat vanaf 30 juni 1966 op televisie verscheen. Later presenteerde hij ook nog het televisieprogramma ‘Het Gulden Schot’.
Schilperoort werd echter vooral bekend door het telefoonspelletje ‘Raden Maar’, een onderdeel van het KRO-radioprogramma ‘Tussen Twaalf en Twee’, dat elke werkdag tussen twaalf uur en twee uur werd uitgezonden. Schilperoort liet een geluid horen en de luisteraars moesten raden welk geluid het was. Lukte dit niet dan werd de prijs met vijf gulden verhoogd. In 1976 werd het programma gestaakt.
Kees en Jeroen
In 1981 ging Schilperoort met pensioen, maar vanaf 1982 werkte hij weer, ditmaal voor Veronica waar hij opnieuw een programma met de titel ‘Raden Maar’ presenteerde. Toen de KRO na één seizoen hiertegen bezwaar maakte, werd het programma aangepast. Voortaan heette het ‘De Stemband‘, en moest niet een geluid, maar de stem van een bekende Nederlander worden geraden. Schilperoort presenteerde het programma aanvankelijk samen met Erik De Zwart. Toen deze laatste in mei 1984 een uitstap maakte naar de TROS werd Erik’s plaats ingenomen door Jeroen van Inkel. Jeroen presenteerde De Stemband anderhalf jaar lang samen met Kees Schilperoort. Een volgende wijziging in de programmering bracht Annette van Trigt naast Kees.
Toen Erik de Zwart in 1992 Veronica verliet en Radio 538 oprichtte, stapte Schilperoort over naar deze zender waar hij ‘De Piepshow’ presenteerde. In de nacht van 25 op 26 september 1998 stopte hij definitief met werken, een feit dat zelfs het ANP-radionieuws haalde. Erik De Zwart: ,,Kees was goed in staat om kandidaten in hun waarde te laten, maar hij wist op een zeer humoristische manier keurige dametjes zichzelf fantastisch voor gek te laten zetten.”
Kees Schilperoort overleedt op 26 dec 1999 op 82-jarige leeftijd in zijn woonplaats Huizen. Kees Schilperoort (28 november 1917 – 26 december 1999) was een Nederlands presentator van radio- en televisieprogramma’s. Daarnaast sprak hij een stem in bij de tekenfilm Alfred J. Kwak (1989).
In juni 2003 werd het programma ‘De Stemband’ uitgeroepen tot leukste radioprogramma aller tijden. De bijbehorende Zilveren Prijsz-Telefoon werd uitgereikt aan de zoon van Schilperoort.
Harmen Siezen wordt geboren op 26 december 1940 in het Zeeuwse Schouwen-Duiveland. De domineeszoon verhuist van het dorp Noordgouwe naar Zaltbommel, Den Haag, Peize (Drenthe) en Rotterdam; de plaatsen waar zijn vader zijn beroep uitoefent. Na het gymnasium studeert Siezen een jaar in de Verenigde Staten, waarna hij in militaire dienst moet. In 1962 begint zijn loopbaan als leerling-journalist bij het persbureau United Press International (UPI) in Den Haag. Op 1 november 1963 komt hij, tegelijk met Gerard de Vries, terecht bij Radio Veronica, waar hij furore maakt als diskjockey en nieuwslezer.
Na exact drie jaar, op 1 november 1966, stapt Siezen over naar de TROS, waar hij verslaggever en presentator is voor radio en tv. Op 1 september 1969 presenteert hij zijn eerste van in totaal 17.000 NOS Journaals. Als nieuwslezer en redacteur begint hij aan zijn 33 trouwe dienstjaren. Tot grote waardering van de kijker; die verkiest Siezen in 2001 tot beste nieuwslezer en noemt hem in 2005 – hij is dan al enkele jaren met pensioen – als dé modelspreker van het ABN.
Bijna dagelijks is hij met zijn hoofd op televisie, maar de echte Harmen Siezen krijgt de kijker niet te zien; die is ondergeschikt aan het nieuws. Slechts driemaal springt Nederlands meest betrouwbare nieuwslezer uit de band. Beroemd is het fragment waarin Siezen de slappe lach krijgt tijdens een item over zadelpijn – zo lang hij leeft mag dat fragment van hem niet meer uitgezonden worden. Een andere keer zingt hij in de uitzending een stukje van het liedje Les Champs-Elysées van Joe Dassin, wanneer die is overleden. Ten slotte zoekt de trouwe journaalman één keer het avontuur. In 1989 stapt hij over naar TV10, de commerciële zender van Joop van den Ende die nooit van de grond kwam, waar hij het dubbele ging verdienen. Maar na zeven maanden luistert hij naar het advies van zijn vrouw: “Het ligt niet op jouw weg, blijf maar lekker bij het Journaal.”
Enerzijds klopt het beeld van de keurige, ietwat saaie journaalman wel. Aan borrels na het werk doet Siezen zo min mogelijk en aan interviews geven heeft hij een hekel. Hij is “anti feesten en jubilea” – bij het Radio Veronica reünie in 1999 is hij dan ook alleen telefonisch aanwezig. Op zijn verkiezing tot beste nieuwslezer reageert hij nuchter: “Ik heb gewoon m’n werk gedaan.”
Maar achter het gezicht van het meest serieuze tv-programma van ons land schuilt een flinke dosis Zeeuwse humor. De andere Harmen Siezen krijgt het publiek voor het eerst te zien tijdens de ludieke Olympische ontbijtshows in 1984 en 1988 met Koos Postema. Eerst leest het NOS-gezicht alleen de nieuwsbulletins, maar later hoort hij er helemaal bij: “We maakten er een dolle boel van.” Die dolle boel wordt vervolgd in de quizzen die Siezen later presenteert in Studio NOS met Mart Smeets en Tom Egbers. “Eigenlijk vond ik dat leuker dan nieuwslezen”, aldus Siezen. “Hoe gekker hoe beter” is het ook in NCRV’s Nationale nieuwsquiz, die hij vanaf 1995 als aangename afwisseling van het Journaal gaat presenteren.
Siezens afscheid als nieuwslezer in het zes uur Journaal van vrijdag 13 september 2002 verloopt, overeenkomstig zijn bescheiden karakter, bijna geruisloos. Hij wordt 62 en vindt het “mooi geweest”. Hoewel hij nadrukkelijk met plezier terugkijkt op zijn journaaltijd, komt hij vanaf dat moment helemaal los. Hij blijft quizmaster van De Nationale nieuwsquiz en presenteert de kennisquiz Wie het weet mag het zeggen (Teleac) en vanaf 2003 ook de nostalgische panelquiz De tijd van ons leven (KRO). Ook maakt hij zijn theaterdebuut als verteller in de hitmusical Rocky over the Rainbow, wat hem uitstekend bevalt: “Mensen blij maken, dat doe je als journaallezer niet.”
Hiernaast geeft de tv-veteraan trainingen aan verslaggevers van de regionale omroepen, zit hij ‘af en toe een congresje’ voor en belt hij maandelijks aan bij winnaars van de hoofdprijs in de BankGiroLoterij, waarvan hij ambassadeur is. Verder doet hij radiospotjes en spreekt hij teksten in voor TV Toppers (NCRV). Het nieuws volgen doet hij tegenwoordig misschien wel minder dan de gemiddelde Nederlander, maar het ‘niets meer hoeven’ vindt hij heerlijk. Stilzitten kan hij voorlopig echter nog niet; de oud-journaalman verwacht nog zeker tot zijn zeventigste te kunnen doorwerken.
Een beetje een buitenbeentje is hij wel. Vergeleken met de anderen is hij een keurige diskjockey. “Ik was niet zo’n schreeuwlelijk”, zegt Siezen, die niet veel opheeft met popmuziek. Hij presenteert het ochtendprogramma Ook Goeiemorgen, met rustige muziek en jazz en natuurlijk het nieuws. Hij is dan ook een heel andere richting ingeslagen dan zijn voormalige collega’s. Uit zijn mond geen scheldkanonnades tegen het publieke omroepbestel.
Niettemin heeft Siezen warme herinneringen aan zijn piratentijd: “Het was een prachtig stukje van mijn leven. Echte piraterij. We kregen geen informatie van het ANP omdat we hartstikke illegaal waren, dus we luisterden de bulletins af van de andere zenders.” Hij heeft destijds zelfs zijn vriendin, zijn huidige vrouw, teruggekregen nadat hij een plaatje voor haar draaide.
Eén keer maakt hij ‘oom Bull’ behoorlijk kwaad. Op een warme zomerdag is Siezen tussen de bulletins door even overboord gesprongen om af te koelen. Maar de stroming is zo sterk dat hij het schip niet meer kan bereiken en hij moet met een bootje opgehaald worden. Ondertussen was het nieuws van drie uur, bij gebrek aan nieuwslezer, niet doorgegaan.
Robert ten Brink wordt op 20 oktober 1955 geboren te Amsterdam. Velen zien hem als de ideale schoonzoon. Hij is vlot, goedlachs en welbespraakt. Na het afronden van de HAVO volgt hij van 1973 tot 1978 de kleinkunstacademie. In 1979 begint hij zijn carrière als diskjockey bij de KRO. Hier presenteert hij tot 1983 samen met Hubert van Hoof en Bram van Splunteren de Noenshow. Van 1985 tot 1995 is ten Brink éénmaal per jaar te horen als Sinterklaas in het programma van Frits Spits, Avondspits. Hij neemt hier de Sint op de hak.
Kees Schilperoort werd geboren op 28 november 1917 in Apeldoorn. Na zijn middelbare school studeerde hij enkele jaren economie maar in de Tweede Wereldoorlog moest hij daarmee ophouden. Vervolgens werkte hij een tijdje op Paleis het Loo voor Koningin Wilhelmina. Kees wilde eigenlijk graag bij de radio werken en bestookte alle omroepen met zijn verhalen en gedichten. Op 19 oktober 1946 krijgt hij dan eindelijk zijn kans bij de VARA. Zonder enige verdere opleiding werd hij live op de zender gezet en daarmee begon een radiocarrière die meer dan 50 jaar zou duren. Later vertelde Kees dat zijn vader er op tegen was. “Journalisten zitten alleen maar in de kroeg en gaan achter de wijven aan” zei hij. “Dat was nou precies waarom ik dat vak in wilde”.
Harmen Siezen wordt geboren op 26 december 1940 in het Zeeuwse Schouwen-Duiveland. De domineeszoon verhuist van het dorp Noordgouwe naar Zaltbommel, Den Haag, Peize (Drenthe) en Rotterdam; de plaatsen waar zijn vader zijn beroep uitoefent. Na het gymnasium studeert Siezen een jaar in de Verenigde Staten, waarna hij in militaire dienst moet. In 1962 begint zijn loopbaan als leerling-journalist bij het persbureau United Press International (UPI) in Den Haag. Op 1 november 1963 komt hij, tegelijk met Gerard de Vries, terecht bij Radio Veronica, waar hij furore maakt als diskjockey en nieuwslezer.