
Bart van Leeuwen tijdens 50 jaar Radio Veronica Fotograaf: Vincent Schriel
Bart van Leeuwen werd in 1954 geboren in Dordrecht. Al op jonge leeftijd kwam hij in aanraking met Radio Veronica. Op een oude radio op zolder hoorde hij Joost den Draayer en vanaf dat moment wist hij dat hij ooit bij Veronica zou gaan werken. In 1973 gebeurde dit dan ook; Bart had zijn radiodebuut bij Veronica. In eerste instantie was hij gast-dj, maar al snel kreeg Bart in het weekend zijn eigen nachtprogramma. Na het verdwijnen van de zeezender Veronica ging hij naar Radio Mi-Amigo, maar een paar jaar later keerde hij terug naar Veronica, waar hij jarenlang diverse taken voor zijn rekening nam. Hij presenteerde verschillende programma’s, waaronder Ook Goeiemorgen, Bart & De Zwart, Bart & van Inkel, Het Zwarte Gat en natuurlijk Goud van Oud. Hiernaast was hij ook producer en muzieksamensteller. En alsof hij het niet druk genoeg had volgde hij in die tijd ook nog een opleiding tekstschrijven voor de radio aan de Media Academie. Op radiogebied was Bart steeds meer een allrounder aan het worden. In de jaren ’90 was hij te horen bij RTL Radio en Radio 538, waar hij ook Program & Music Director was. Hier begon hij zich ook bezig te houden met het begeleiden en opleiden van dj’s. Na zes jaar Radio 538 maakte Bart begin 2000 de overstap naar Radio Nationaal en niet veel later naar Radio 10 FM. Sinds de start van het huidige Radio Veronica in 2003 is Bart weer elke werkdag bij Radio Veronica te horen in Goud van Oud tussen 9.00 en 13.00 uur.
Als Bart nog maar een Bartje is
Weet hij al wat hij wil. Diskjockey worden! En dan het liefste bij Veronica, zijn favoriete station. Ondanks het feit dat zijn moeder er weinig heil in ziet, (“Tegen de tijd dat jij oud genoeg bent om dat te doen, is dat station allang verdwenen.”), zet Bart door. Op vrije dagen is hij vaak te vinden in de Veronicastudio. Dan belt hij van tevoren op of hij langs mag komen en “daar liep ik dan als een soort nerd rond”. Op het moment dat Veronica gastdiskjockeys uitnodigt om een uurtje radio te komen maken, grijpt Bart, toen nog Ton, zijn kans. Hij schrijft een brief en wordt uitgenodigd. Veronicadirecteur Rob Out is tevreden over zijn show, en zendt het uit, maar Bart hoort niks meer van het station. Pas als hij een hele tijd later weer op bezoek komt in de studio, komt hij erachter dat Veronica zijn adres verloren is. Dit wordt de leukste visite die Bart aan Veronica brengt. “Toen hebben ze gevraagd of ik diskjockey wilde worden. Ze waren blijkbaar tevreden over dat uurtje wat ik gemaakt had.”
Rob Out
Rob Out vindt Ton Egas, Barts ‘paspoortnaam’, niet geschikt voor radiowerk. Er zijn al Tonnen en Tommen (Tom Mulder, Tom Collins) en dat is verwarrend. Bovendien is Egas al helemaal geen radionaam, volgens Mr. Veronica. Ton mag een naam verzinnen en komt dus met Bart, naar aanleiding van de televisieserie Bartje. (Kent u de uitspraak “Ik bid nie veur brune bon’n!” nog?)
Na enkele maanden krijgt Bart een middagprogramma, maar “dan heb je wel een achternaam nodig”. Dat wordt de meisjesnaam van zijn moeder, mevrouw Van Leeuwen, die nu wel eens raar aangekeken wordt als ze zich voorstelt. “Af en toe denken de mensen ‘Dat mens is gek. Die wil zo graag op haar zoon lijken dat ze zich naar hem gaat noemen.’ Maar ze heet echt zo!” lacht Bart.
Behalve zijn nieuwe naam heeft Bart nog meer te danken aan Rob Out. “Rob Out is de beste baas die ik heb gehad.” vertelt de 53- jarige dj. Out staat (nog steeds) bekend om de persoonlijke manier waarop hij met zijn mensen omging. “Had je er even geen zin in, gaat ’s avonds de deurbel en wordt er roze champagne afgeleverd! Hij wist je altijd te motiveren.”
Bart pikt nog de laatste anderhalf jaar mee van zeezender Veronica. Hij is pas achttien als hij aan de slag gaat, en is nog echt een broekie aan boord van het schip. Over alle wilde verhalen die over die periode rondgaan, kan de programmamaker kort zijn. Hij kan zich niet herinneren dat er ooit drugs zijn gebruikt of omkooppraktijken aan de gang zijn geweest. “Ik heb hoogstens eens een paar hijsen van een stickie gehad.”
In die tijd neemt Veronica alle programma’s op in Hilversum en zendt ze uit vanaf de boot. Op een zeezender werken is avontuurlijk en mensen associëren zich graag met de ‘underdog’ die uiteindelijk wint. Maar die tijd wordt ‘enorm geromantiseerd’, volgens Bart. “Laten we niet vergeten dat het een noodzakelijk kwaad was. Als je dan in de winter in de studio staat met een zwemvest aan, terwijl de golven over het schip heenslaan en dat ding in tweeën dreigt te breken… Dat is heel wat anders, hoor!” Bovendien is het bereik van Veronica niet groot. “…we waren te ontvangen in Noord- Holland, Zuid- Holland, Utrecht en nog een beetje in Zeeland. En in Friesland, als je een antenne op je dak zette en een goede radio had, maar daar hield het wel mee op. Dus laten we dat niet overdrijven.” aldus de nuchtere Bart.
Mi-Amigo
Begin jaren ’70 mag je als omroep alleen vanaf het vasteland uitzenden als je daar een vergunning voor hebt. Om die te krijgen moet je een omroep stichten en leden werven. Veronica vraagt keer op keer deze C- status aan, maar die wordt steeds geweigerd. De zendtijd die een zender met C- status krijgt toegewezen is nog steeds niet veel. “Ik heb het altijd achterlijk gevonden dat je als Veronica, als beginnende omroep, maar zo weinig uur per week kon uitzenden.” Een A- omroep krijgt één dag per week. “Dat is nooit voor mij een einddoel geweest. Ik heb altijd gehoopt dat radio Veronica nog een keer vierentwintig uur per dag zou kunnen uitzenden.” vertelt de ambitieuze disjockey.
In 1974 raakt, op een paar mensen na, heel Veronica werkloos. Het wordt in Nederland namelijk illegaal om vanaf de zee radio te maken. Bart komt op zijn twintigste in de WW terecht. De omroepen verdelen de zendtijd in allemaal kleine hapjes, dus er is geen ruimte voor nieuwe programma’s, en ook niet voor nieuwe presentatoren. “Voor een snotjongetje van twintig, dat net anderhalf jaar voor Veronica heeft gewerkt, daar was gewoon geen plek voor.”
Om niet in de WW te blijven hangen, gaat Bart voor radio Mi Amigo werken, ook een zeezender. Mi Amigo is naar Spanje verhuisd, één van de weinige landen die de anti- piratenwet niet heeft ondertekend, waardoor radio maken vanaf zee illegaal wordt. Omdat het radiostation in Nederland te ontvangen is, is het voor Bart nog steeds niet toegestaan mee te werken. Hij heeft een pseudoniem nodig. “Zo is die naam Tim Ridder ontstaan.” Maar dat blijkt helemaal geen handige keuze te zijn. “Ik had die naam bedacht, maar, dat was me ontschoten, dat was de naam van mijn buurjongen. Die heeft dus een keer of tien de politie voor de deur gehad, hoorde ik achteraf!”
Uiteindelijk is Bart gefotografeerd door een F16, die over de Mi Amigo vloog om radiopiraten te betrappen. Hij wordt veroordeeld tot zes weken voorwaardelijke gevangenisstraf en vierduizend gulden boete. “Alsof je een misdadiger bent, hè?!”

In 1976 is het zo ver, Veronica gaat terug de lucht in! En niet veel later gaat Bart weer aan de slag bij Veronica. Hij presenteert programma’s als Het Zwarte Gat en Bart en de Zwart.
Het Zwarte Gat
In Het Zwarte Gat worden paranormale zaken besproken. Bart heeft zelf niets met het paranormale, maar wordt gevraagd voor dit programma omdat hij, zoals hij zelf zegt, ‘…een beetje zo’n Postbus 51- stem heeft. Een enge, rustige stem waarbij je meteen een gironummer verwacht en geld moet storten.’ Toch gebeuren er in het programma dingen die indruk maken op Bart. Anton Paauwe, bijvoorbeeld, één van de ‘huisparagnosten’ van Het Zwarte Gat. Tijdens één van de uitzendingen belt een mevrouw met een probleem. Maar in plaats van op haar verhaal in te gaan, vraagt Anton die vrouw naar het raam te lopen. Anton kan op dat moment zien wat die mevrouw ziet als ze naar buiten kijkt en hij stelt haar vragen. “Wat zie ik daar toch? Wat is dat voor rommel daarbuiten?” en “Wat is er met die kerktoren? Ziet u dat?” De mevrouw vertelt dat ze haar huis aan het verbouwen is en dat de kerkklok al twee weken stilstaat. “Dat was echt een rare man.” vertelt Bart, maar niet zonder enige bewondering.
Maar behalve echte helderzienden ontving de diskjockey ook ‘paranormaal blinden’. Ooit voorspelde iemand Bart een huwelijk met vier kinderen. “Toen zei ik ook keihard in de uitzending ‘Nou, je kletst uit je nek want ik ben homofiel en ik woon samen met een man.’” Resultaat: één knalrood hoofd en een zaal die dubbel lag.
“Er zijn dingen waarin de menselijke geest toe in staat is. Maar dat betekent niet dat je meteen in het hiernamaals moet geloven, of in je leven na de dood, of in weet-ik-wat-allemaal voor dingen.” is Barts conclusie na jaren van ervaring met Het Zwarte Gat.
Bart en de Zwart
“Curry en Van Inkel doen ons graag geloven dat zij de eersten waren die een duoprogramma maakten, maar dat waren Erik de Zwart en ik natuurlijk.” aldus Bart. In 1983 vullen de programma’s van Erik en Bart samen de vrijdagavond. Op het moment dat de één binnenkomt en de ander vertrekt maken de mannen een praatje en een geintje. Die overschakeling wordt steeds langer. “Op een gegeven moment zaten we bijna drie uur samen programma te maken.” En zie, Bart en de Zwart is geboren. “Het was een beetje gein-trap-radio.”
Toen Erik naar de TROS vertrok, is Jeroen van Inkel op zijn plek gezet. Maar dat werkt niet, er is geen chemie tussen Bart en Jeroen. “Aardige jongen, maar het klikte gewoon niet. Dat kan je hebben, hè?!” Op dat moment komt Adam Curry bij Jeroen van Inkel zitten, Curry en van Inkel ontstaat, en Bart begint aan Goud van Oud.
Goud van Oud
Met de muziek uit Goud van Oud heeft Bart een bijzondere binding. “Je hebt altijd een plekje in je hart vrij voor de muziek van toen je tussen de veertien en vierentwintig was. Dat blijft iets speciaals hebben.” Het lijkt de radiomaker leuk om ook nieuwe nummers te draaien, zodat er nieuwe gouwe ouwe in de roulatie komen. “Het is moeilijk om leuk te blijven over dezelfde gouwe ouwen.”
Toch blijft hij verknocht aan de jaren ’80. Dat is, zoals Bart het zelf zegt, “toch wel mijn decennium”.
Bart van Leeuwen heeft drie periodes Veronica meegemaakt. De zeezendertijd, de publieke zendertijd, (na het behalen van de C- status) en nu. Volgens hem zijn de verschillen tussen deze tijdvakken enorm groot. “De zeezendertijd is in niets te vergelijken met de publieke omroeptijd is in niets te vergelijken met het Veronica van nu.” Het grootste verschil? Veronica wordt in de zeezendertijd echt voor de luisteraar gemaakt. Dat Veronicagevoel omschrijven, kan Bart niet. “Maar je nam het wel over. Je wàs vanzelf Veronica als je daar werkte.“ En daar wil iedereen deel van uitmaken. Veronica is, volgens Bart, een hele populaire manier van leven waar je, als luisteraar, bij wilt horen.
Veronica is door de jaren heen veranderd. “Dit is niet het Veronica van vroeger. We draaien geen nieuwe platen, we zijn niet trendsettend, we zijn een gouwe- ouwe station geworden.” Aan Bart de taak dat Veronicagevoel van weleer over te brengen, zodat de luisteraars het idee hebben dat ze naar het Veronica van vroeger luisteren. Daar is hij de juiste man voor, omdat Bart de enige dj is die uit de zeezendertijd stamt. “Kijk, Rob van Someren is een perfecte diskjockey, met hoge cijfers en hij past vast bij dit Veronica. Maar het Veronicagevoel kan hij niet overbrengen. Dat heeft hij niet.”
De tijd van de publieke omroep is Barts grote trots. “Dat is een glorietijd geweest!” aldus de vurig enthousiaste diskjockey. De publieke zendertijd is een beloning voor de zeezenderperiode, waarin de veronicanen zo hebben moeten bikkelen. En die beloning mag er wezen. Wekelijks ruim een miljoen lezers van het Veronica Magazine. (Ter vergelijking, de Donald Duck heeft nu een wekelijkse oplage van 336.000 bladen.)
Het populaire programma De Top 40 had een luisterdichtheid van 35 tot 40. In gewone- mensen- taal betekent dit dat vier miljoen mensen naar De Top 40 luisterden. “Dat was bijna de complete actieve Nederlandse bevolking!”
En Veronica knokt voor haar status. Iedere keer als het station een hogere status, met meer zendtijd en dus erkenning, aanvraagt, wordt dat geweigerd. En iedere keer stapt Veronica naar de rechter, die hun in het gelijk stelt. “Je ziet het groeien, iedereen kent je, je bent populair. Toentertijd werd ik toch redelijk vaak herkent, zelfs terwijl ik geen televisie deed. Dat was toch wel groot.”
De publieke omroeptijd mag zich Barts favoriete periode noemen. “Dat moet toch, als ik het zo vertel, meer aanspreken dan een boot op zee?! Dit is een verhaal van winnaars!”
Bart begint in 1992 bij RTL. “Dat had ik misschien niet moeten doen.” Het plan is om samen met Michael Pilarczyk en Will Luikinga hun carrière bij RTL te vervolgen. De dag nadat Bart zijn contract heeft ondertekend, maakt RTL bekend dat het een rockstation wordt, en dat is reden voor Michael en Will om zich terug te trekken. Zij voegen zich bij 538, dat later opgezet wordt door Erik de Zwart en Lex Harding. “Ik was liever meteen meegegaan naar 538.”
De leukste momenten zijn de voorbereidingen voor Veronica komt naar je toe. Iedere woensdag wordt vanaf een andere locatie uitgezonden. Bart en kornuiten begeven zich op dinsdagmiddag al richting die plaats, om ’s avonds een feestje te bouwen, wat nieuwe sporten als ‘flowerball’ oplevert. “In het fraaie dorpje Veere, in Zeeland, staat Lex Harding om twaalf uur ineens met een verkeersbord in zijn handen voor het hotel. Wij hadden hotelkamers met plantenbaken voor de ramen met daarin geraniums. Dus wij trokken die bloemen eruit, en hij probeerde ze weg te slaan.” Bart beleeft veel lol in deze tijd. Het is wel eens voorgekomen dat Veronica komt naar je toe door een halfdronken presentator geleid werd. “Dat ik achteraf echt niet wist wat ik gedraaid had, enzo. Maar het ging altijd goed en het was populair. Het was erg leuk.”
Bovendien heeft een dj in die periode nog vrije platenkeuze. “Het kon me echt niet schelen wat de TROS donderdagochtend had gedraaid, als ik op vrijdagochtend Goud van Oud deed. Dan had ik er schijt aan wat de vorige middag bij die rare TROS gedraaid was.” Dj’s hielden in die tijd alleen rekening met hun collega’s. “Dat is allemaal nog te behappen.” volgens Bart. Nu wordt van tevoren bepaald wie welke muziek draait door een muziekredactie. Luisteraars zappen op de radio bijna net zo veel als op de televisie. Dus om te voorkomen dat je drie dagen achter elkaar Born In The USA van Bruce Springsteen tegenkomt, krijgen diskjockeys een playlist. Soms wil Bart nog wel eens zijn ‘platenkoffer pakken en draaien wat hij zelf leuk vindt’. Maar radio maken is zo niet meer mogelijk in Nederland. Bovendien zou de diskjockey per week twintig uur programma moeten vullen. “Ik denk dat ik knettergek zou worden! Dus dit is wel heel erg luxe. En aan het eind van de maand ben ik ook weer heel blij! Ha ha! Dus voorlopig blijf ik nog even.” concludeert Bart.
November 2005 ~ Radio Veronica brengt Nederlandse versie van War of the Worlds
Naar aanleiding van de release van de dvd van de film ‘War of the Worlds’ met Tom Cruise, zendt Radio Veronica op vrijdag 18 november na 27 jaar, de Nederlandse versie van Jeff Waynes ‘War of the Worlds’ weer uit. Deze versie is in 1978 vertaald en geproduceerd door Radio Veronica DJ Bart van Leeuwen. Jan van Veen is de verteller van het verhaal en Patricia Paay, Willem Duyn en Peter Koelewijn zijn de stemmen. Jeff Wayne schreef in 1978 de muziek bij het originele verhaal van auteur H.G. Wells en gaf toestemming aan Bart van Leeuwen en producer Ad Bouman om zijn muziek te gebruiken voor de Nederlandstalige versie. Na lang speurwerk zijn de banden met de Nederlandse ‘War of the Worlds’ weer teruggevonden. Het hoorspel wordt op veler verzoek op vrijdagavond 18 november 2005 vanaf 21:00 uitgezonden bij Radio Veronica.
Maart 2009 ~ ‘Raad waar die staat’ terug bij Veronica
Het radio spelletje ‘Raad Waar Die Staat’ is terug bij Radio Veronica. Vanaf deze maand is het spel iedere vrijdag tussen 11.00 uur en 12.00 uur te beluisteren in het programma ‘Goud Van Oud’ met Bart van Leeuwen. In het spel moeten de luisteraars raden waar collega Mario de Pizzaman zich in het land bevindt.
Bart presenteert iedere werkdag tussen 9.00 en 13.00 Goud van Oud, uiteraard bij Radio Veronica.