Bob en Brenda
Om inpiratie op te doen voor Veronicastory.nl zet ik regelmatig m’n hersenen in de ‘achteruit’. Ik probeer terug te reizen naar de tijd dat ik nog in korte broek naar school fietste. We flitsen ‘back in time’, het is 1961, hartje zomer, de ramen van de huizen in onze straat staan wijd open. Ik hoor Johnny Jordaan bij de overburen en verderop “Marina” van Willy Alberti en hoor ik daar “Can’t Help Falling In Love” van Elvis?
Bij ons thuis draait m’n vader de Grundig radio, die daarvoor meestal de VARA liet horen, helemaal naar de linkerkant van de zenderschaal. Er staat niet voor niets een kannetje met verzilverde VARA-lepeltjes naast het koffieservies in de woonkamer. Plotseling klinkt nogal krakerig een reclame door de kamer. Mijn moeder wordt verzocht Nurdie nylonkousen te kopen, die door de gebroeders Verweij uit Duitsland geïmporteerd werden: “Let op, Nur Die, nu ook in Nederland, Nur Die, dat is het!” Het riedeltje erachter is trompetmuziek van het gehalte waarmee Willy Schobben, 15 keer onderscheiden met De Gouden Trompet, een paar jaar lang de radiogolven teisterde.
Pas een mensenleeftijd later kom ik erachter dat het Nur-Die-melodietje geschreven is door Diadorius Boudleaux Bryant, die, op twee uur rijden van m’n huidige woonplaats Nashville in de ‘Smoky Mountains’, vlakbij waar nu pretpark Dollywood ligt, samen met z’n vrouw Mathilda, beter bekend onder haar nomme-de-plume Felice, zulke fantastische nummers schreef als “Raining In My Heart” voor Buddy Holly; countryklassieker “Rocky Top” (Osborne Brothers) en “Love Hurts” (de Everly Brothers, Gram Parsons & Emmylou Harris en… Nazareth). Het echtpaar waarvan ik in m’n slaap “Bye Bye, Love”, “Wake Up, Little Suzie”, “All I Have To Do Is Dream” en “Bird Dog” mee kan zingen ligt hier om de hoek op het Woodlawn Memorial Park kerkhof begraven. Ik ben in tegenstelling tot m’n ex geen liefhebber van begraafplaatsen maar moet hier toch eens langs om m’n petje af te nemen.
M’n vader had dus Veronica ontdekt! Vanaf dat moment volgde Radio Veronica ons overal, op vakantie op de brommer, op de Texelse boot, niet geheel storingsvrij bij m’n oom in het Limburgse Koningbosch, onder de dekens op m’n transistorradiootje… M’n vader bleef Veronica afwisselen met de VARA. Hij kon Malando en Frans Poptie’s Swing Specials en de Kilima Hawaiians niet missen. En ik verdeelde mijn luistertijd tussen 1-9-2 en ’s avonds 2-0-8. Dat was de zweverige frequentie van Radio Luxemburg, waarop om een uur of acht de Battle of the Bands plaatsvonden. De Beatles versus de Rolling Stones. Freddie & the Dreamers tegen Gerry & The Pacemakers… En, mijn favoriete programma in m’n middelbare schooltijd was ‘Top Of The Pops’ van Alan Freeman, ‘s zondagsmiddags op de BBC, dat heb ik minstens vijf jaar lang geen enkele keer gemist.
De Veronica openingstune zou nu totaal niet meer kunnen, een ziek riedeltje op een pijporgel, een aankondiging die ons liet weten te luisteren naar Veronica op 192 meter oftewel 1567 kilohertz en dan een stukje marsmuziek van John Phillip Souza door de Koninklijke Marinierskapel in dezelfde kwaliteit als de wascilinders van Thomas Alva Edison uit 1898. Nieuw voor ons, en best wel spannend, was de vele reclame tussen de gezellige praatjes en de toen nogal volkse muziek door, dat waren we vanuit Hilversum niet gewend: “Bij Televersum kopen – Veilig kopen!”.
Een hoop van die vroege ‘commercials’ en ‘jingles’ werden geschreven door Frans Mijts. M’n vader was helemaal ‘wauws’ van het tango-orkest van de Rotterdammer accordeonist Arie Maasland, beter bekend als Malando. En Frans Mijts speelde daar trompet bij. In z’n vrije tijd schreef Frans honderden deuntjes, waarvan die voor Kant-En-Klaar me nu nog iedere dag zeker tien keer door het hoofd gaan. Als ik over een telefoonnummer nadenk of me afvraag welke straat ik in moet slaan, en het antwoord schiet me te binnen, dan is het: ta-tuh-ta-tuh-ta-taa-kant-en-klaar!!! Het moet een reclame voor een hobbymarkt of zo geweest zijn, of was het voor oploskoffie? Later, in de jaren zeventig, kwam ik Frans vaak tegen als eigenaar van studio Soundpush in Blaricum, waar honderden vaderlandse hits opgenomen werden van Anita Meijer’s “Why Tell Me Why” tot Stars On 45.
Uit de eerste helft van de zestiger jaren komen de stemmen van Anuschka, de sexy gevooisde ‘Koffietijd’ voorganster van Tineke, en het duo Bob en Brenda bovendrijven. Bob en Brenda presenteerden een door het maandblad Muziek Expresse gesponsord programma: ‘Veronica’s Teenager Muziek Expresse’, iedere zaterdagmiddag om een uur of twaalf. De eerste Bob was onze Rob Out, die later vervangen werd door Krijn Torrenga. Ik maakte met Krijn een paar jaar later op Schiphol kennis. Ik haalde die dag de Kinks op, die voor een TV programma uit Londen overkwamen, en Krijn Torrenga kwam net aan uit Helsinki. Hij was in Finnair uniform, want hij verdiende daar zijn brood als steward. Bob en Brenda waren toen, ’t was ergens in April of Mei van 1967, vergaand voltooid verleden tijd als radiofenomeen, maar het duo bleef bestaan als echtpaar. Brenda, die eigenlijk Freda Keuker heette, was inmiddels in ’62 Mevrouw Torrenga geworden.
Krijn Torrenga bleef voor Veronica programmaas presenteren. Freda kluste op een gegeven moment bij een andere radiopiraat, Radio Noordzee. Daar presenteerden Freda samen met een zekere Rob een half jaar lang samen programmaas vol ‘tiener-muziek’, en… die Rob was dus weer Rob Out!
Evert Wilbrink
Rob Out
Je bent jong en je wilt wat’, luidt de door Rob Simon Out (Amsterdam-Oost, 4 maart 1939 – Laren, 25 december 2003) bedachte Veronicaslogan. Zelf weet hij nog niet goed wat hij wil als zijn diensttijd – Out staakte zijn katholieke opleiding in een Jezuïetenklooster om commando te worden – erop zit. Na enkele onbeduidende baantjes krijgt hij het muziekvirus te pakken, als eigenaar van een platenzaak en later als hoofdredacteur van het poptijdschrift Muziek Parade. Met de radio komt hij in aanraking via het jongerenprogramma Minjon van de AVRO en Op tienertoeren van de NCRV. In 1961 presenteert hij al even voor Veronica; als ‘Bob en Brenda’ is hij samen met Freda Keuker te horen in het programma Teenager Muziek Express.
Na omzwervingen bij de VARA en Radio Noordzee haalt programmaleider Willem van Kooten de voormalige ‘Bob’ terug. Die is blij als hij vanaf 1965 het programma Hits A Go Go mag presenteren: “Bij Veronica kreeg ik meer vrijheid. Ik hoefde niet alleen de teksten van anderen op te lezen, maar mocht zelf de platen uitkiezen.” De jaren die volgen presenteert Out onder andere de Rob Out Show, Goud van Out, Sad Mood en Dinsdagmiddag Speciaal. Hij wordt één van de populairste DJ’s van het station en hij ligt goed in de groep. In 1970 wordt hij benoemd tot programmaleider. Tijdens zijn reizen, onder meer naar Amerikaanse radiostations, laat hij zich inspireren door de werkwijze in het buitenland.
Als presentator van de Top 40 heeft Out veel invloed. Een liedje van BZN dat al jaren op de plank ligt benoemt hij tot alarmschijf, korte tijd later staat het op nummer 1. De band Flux is geen lang leven beschoren nadat Out hun plaat uitroept tot ‘flop van de week’. Ook de tipparade blijkt invloedrijk. Begonnen als grap (“het waren platen waar wij in gelóófden”) neemt de platenhandel de tipparade gaandeweg over als selectiemiddel bij de inkoop.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Eenmalig treedt Out zelf als artiest naar voren. Na een avondje doorzakken in het café oppert vriend en producer/songwriter Peter Koelewijn het idee om met Out een plaat op te nemen. Onder het pseudoniem Egbert Douwe zingt deze het nummer Kom uit de bedstee (1968), dat twaalf weken op de eerste plaats in de Top 40 staat. In hetzelfde jaar volgen nog twee singles: Mamma Oh Mamma (hoogste notering: plaats 20), Vader is de dader (plaats 23) en een LP die de titel van de eerste single draagt.
Als in 1974 alle Nederlandse radiopiraten hun vergunning dreigen te verliezen, leidt Out de strijd voor het voortbestaan van Veronica. Drie jaar eerder zette hij al de stickeractie ‘Veronica blijft als u dat wilt!’ mede op poten. Eind mei 1974 bedenkt hij de brievenactie ‘Veronica moet aan land’. Tevergeefs: Veronica moet stoppen. De laatste dagen op het schip zijn misschien wel de mooiste van zijn leven, aldus Out: “We lagen in onze slaapzakken in de open lucht, vogels over je heen. Wakker worden in de prille ochtend en de kok, die in de kombuis bezig was koffie te zetten… Ik zal het nooit vergeten.” Op 31 augustus 1974 spreekt hij de legendarische laatste woorden vanaf het Veronicazendschip: “Bij het afscheid nemen van Veronica sterft ook een beetje de democratie in Nederland. Dat spijt mij. Voor Nederland.”
Rob Out geeft niet op. “Met nul centjes” richt hij de Veronica Omroep Organisatie (VOO) op. “Veronica was in zeker opzicht een ideaal, maar ik heb het altijd beschouwd als een job. Keihard gewerkt.” Als algemeen directeur weet hij dan ook te bewerkstelligen dat zijn omroep op 28 december 1975 terugkeert als aspirant-omroep in het publieke bestel. “Zonder hem was dat niet gebeurd”, aldus collega-diskjockey Tineke de Nooij. Out maakt van Veronica de grootste A-omroep – met meer dan een miljoen leden verkrijgt ze deze status in 1985. Ook is hij hoofdredacteur van het meest verkochte weekblad, Veronica Magazine. Bijna alle politieke partijen komen bij hem langs om te vragen hoe hij toch in godsnaam al die jongeren weet te bereiken.
‘Mister Veronica’ is voorstander van behoorlijke commerciële radio en tv voor een zo groot mogelijk publiek. Hij is medeverantwoordelijk voor de oprichting van Sky Radio, Radio 538 en TMF. In 1989 is het zakenpartner Lex Harding die de droom van Out verwezenlijkt: het eerste commerciële televisiestation, RTL Veronique. De voorloper van RTL4 vraagt Out als (flink betaalde) directeur, maar ondanks zijn ambities kiest de omroepbaas voor Veronica: “Ik wilde mijn werk daar afmaken.”
Zijn avontuurlijke stijl en visie helpen de omroep naar de top: “Ik wil alles een beetje anders dan gewoon. Ik wil dat Veronica een heel eigen gezicht gaat krijgen.” Met zijn voorliefde voor alcohol, blonde vrouwen en mooie auto’s is Out de belichaming van Veronica: jong, snel en wild. Tegelijk gaat er van zijn buitengewone gedrevenheid een stuwende kracht uit naar zijn medewerkers. Zijn geestdrift vergaat hem echter als het bedrijf, na het bereiken van de A-status, in Outs opinie een keurige, maar wel erg saaie omroep wordt: “In Hilversum zitten ze urenlang te vergaderen over nieuwe bloembakken.” Collega’s bekritiseren zijn grillige karakter en veelvuldige afwezigheid.
In april 1992 komt er een eind aan “een spannend jongensboek”, zoals Out zijn ruim vijfentwintigjarige loopbaan bij Veronica omschrijft. Uiteindelijk kost zijn betrokkenheid bij RTL Veronique hem de kop; voorzitter Joop van der Reijden verwijt Out Veronique opgezet te hebben ten koste van Veronica, waardoor de omroep zeven weken op zwart moest. Na vernietigende kritiek van het organisatiebureau KPMG neemt Out min of meer gedwongen ontslag. Wel blijft hij tot het jaar 2000 voor zo’n 75 duizend euro per jaar aan Veronica verbonden als ‘media-adviseur’.
De laatste jaren van zijn leven markeren een omslag in Outs carrière. Hij houdt zich bezig met de plaatselijke politieke partij Laren 2000, die hij in februari 1997 opricht. In zijn woonplaats heeft hij samen met zijn vrouw een videotheek. Hij rookt niet meer, drinkt iets minder en werkt aan een boek over zijn leven, dat nooit is gepubliceerd. Op Eerste Kerstdag 2003 overlijdt ex-‘Mister Veronica’ op 64-jarige leeftijd aan een hartstilstand.