Stenders en van Inkel
Na 3 jaar Curry & van Inkel moet Jeroen op zoek naar een ‘vervanger’ voor Adam Curry die naar z’n geboorteland Amerika terugkeert om er voor MTV te gaan werken. Een vervanger vinden voor iemand die onvervangbaar is lijkt een onmogelijke opdracht. Geen vervanger maar wel een waardige opvolger wordt gevonden in de persoon van Rob Stenders.
De eerste aflevering van hun duo-programma zou uitgezonden worden op 30 oktober 1987 maar wordt uiteindelijk 7 december 1987. Initeel wordt voor hun programma voorzichtig de oude formule van Bart & De Zwart opnieuw bovengehaald. Jeroen neemt het eerste anderhalf uur voor zijn rekening en Rob doet de rest van de show. Al snel blijkt dat beide heren een uniek duo vormen. Vanaf 19 februari 1988 wordt de show dan ook officieel omgedoopt tot Stenders & van Inkel. Vanaf dat moment maken Jeroen van Inkel en Rob Stenders 4 jaar lang de beruchtste radioshow van de Nederlandse radio. Stenders & van Inkel werd een fenomeen net zoals Curry & van Inkel dat was, zij het op geheel eigen wijze.
Eén van de vaste items in de show is de ‘Irri Top 10′. Een hitparade van de meest irritante persoonlijkheden van de afgelopen week. De lijst wordt wekelijks samengesteld door de luisteraars van Stenders & van Inkel op Radio 3 en de kijkers van Stenders & van Inkel’s Teletekst. Bovendien bestaat er een select, geheim genootschap van ‘regelmatig geïrriteerde personen’ die hun bijdragen aan de lijst leveren.
Tijdens de laatste uitzending van Rob en Jeroen van 1989 werd er zelfs een heuse Irri-award uitgereikt. De verrassing was groot voor de moeder van VARA-deejay Hans Schiffers toen zij tijdens de uitzending deze (niet zo fel begeerde) award in ontvangst mochten nemen. Candy Dulfer kreeg weliswaar de Helden Award, omdat de luisteraars van het programma haar prestaties het meest tot de verbeelding vonden spreken. De moeder van Hans Schiffers werd uitgeroepen tot ‘de meest irritante persoonlijkheid’ van het afgelopen jaar. Ondanks het feit dat die laatste ‘award’ niet zo vrolijk is konden mevrouw Schiffers en zoon Hans er best om lachen. De awards werden uitgereikt door Erik De Zwart in het bijzijn van Rob en Jeroen.
De MiniMix van Ben Liebrand
Het mixfenomeen Ben Liebrand maakte z’n intrede reeds tijdens het programma Curry & van Inkel. Ook bij Stenders & van Inkel kunnen we elke week genieten van een een klein meesterstukje van de mixmaster. Liebrand’s minimix komt traditiegetrouw ook bij Stenders & van Inkel langs om ‘2 platen over 9′.
In 1990 konden luisteraars hun eigen mix insturen naar Club Veronica voor de Stenders & van Inkel Mix Contest. Wie won werd gedraaid tijdens de show en beoordeeld door Ben Liebrand.
Rob Stenders
Al op 6-jarige leeftijd wil Rob Zieltjens niets anders dan radio maken. Zijn eerste singletje is Funny Funny (1971) van The Sweet. Dertien jaar later is hij diskjockey bij de VARA. Intussen is hij werkzaam geweest bij lokale en Belgische radiostations. Bij de VARA presenteert hij onder meer VARA’s Verrukkelijke 15, de hitlijst van de omroep.
Drie jaar later, in 1987, maakt hij de overstap naar Veronica. Omwille van het roemrijke verleden wordt dit bolwerk (ook door Stenders) beschouwd als het mekka van radiominnend Nederland. Hij presenteert het programma D’Rob of d’r onder en vormt samen met Jeroen van Inkel een duo in het vrijdagavondprogramma Stenders en Van Inkel. Hij vervangt hiermee Adam Curry die vertrekt naar de Verenigde Staten. In de vier jaar tussen najaar 1987 en september 1991 groeit Stenders uit tot een van de toonaangevende diskjockeys van Nederland.
Stenders over van Inkel
Rob Stenders wist over Jeroen dit fijne stukje te schrijven ter gelegenheid van de release van de CD van Inkel’s Choice in 1993:
“Popradio is altijd een veelbesproken medium geweest. Voor de één staat dat gelijk aan gillende gitaren en nog harder schreeuwende onbenullen er doorheen. Voor de ander is het een dagelijks arbeidsvitamientje. Een lekker muzikaal behangetje waar af en toe iemand gezellig doorheen kwettert.
Er bestaat ook nog een groep mensen voor wie het allemaal wat meer betekent. Zij snappen de code van hun favoriete disc-jockey en laten zich meeslepen door de stemming die hij/zij weet te creëren. Wat voor de oppervlakkige luisteraar een gewone stemverheffing is kan door de ‘ingewijde’ vertaald worden in alles wat het begrip fantasierijk is.
De goeie disc-jockey groeit mee in alle levensfasen die door luisteraars worden doorlopen. Je wordt door hem/haar gekieteld in de onderbuik bij een hevige aanval van verliefdheid, brengt je in de juiste stemming voor de oerwoudwip, is de cleanex voor hard times en slaat je vijand met een flinke headbang om de oren.
De herkenning speelt een belangrijke rol tussen de bespeler van dit medium en de ontvanger. Als je die band hebt met mensen en daarnaast ook de ondiepe luisteraar kan bevredigen, ben je een hele grote.
Zo kom ik eigenlijk bij de man die popradio in de jaren ‘80/’90 een facelift gaf. Hij vernieuwde de vormgeving en voldoet cum laude aan alle bovengenoemde toelatingseisen voor het DJ gilde. Muziek is natuurlijk een belangrijk instrument bij het maken van popradio. Het is de kunst van het programmeren om aan een muzikaal vlechtwerk een eigen identiteit te ontlenen. Tussen al het normale hitwerk zitten vaak wat meer obscure tracks die het programma meer waarde geven. Als die platen regelmatig in bijvoorbeeld Rinkeldekinkel terugkeren is de Inkelplaat geboren.
Veel van die persoonlijke noten zijn vaak moeilijk te vinden, zeker op CD. Ze worden wel fanatiek gezocht door een grote groep mensen. Hoog tijd dus voor ‘Van Inkel’s Choice’.
Bij de samenstelling van de programmafragmenten is een betrekkelijk willekeurige trap tegen de archiefkast ‘programma’s boven de 8′ (Jeroen z’n rapportcijfer voor z’n eigen shows) gegeven. Hetzelfde zorgvuldige criterium is gehanteerd bij het selecteren van de typische Inkelhits. Dat maakt het overzicht weliswaar (nog?) niet compleet, maar wel zeer de moeite waard.
Luister en ontdek dat de titels die je op het eerste oor misschien niet zoveel zeggen bij de eerste toon al een hoog ‘oh ja’-gehalte hebben. ‘Was dat niet de plaat die van Inkel draaide toen … ”
Zelf heb ik die stippellijn ook regelmatig mogen invullen. Bijvoorbeeld bij “take me home tonight” van Eddie Money. Bij die plaat heb ik Sipie Walraven een huwelijksaanzoek gedaan. Spoorslags vertrok ze bij Veronica om een iets te knappe zanger aan de haak te slaan die ooit wel eens een goed boek las. Verder heeft van schrik ook wat kroost bij elkaar gebaard en is ze een gezond natuurmens geworden. (Klazien Jr.).
“WOLD” van Harry Chapin (eindelijk op CD) over een DJ met wie het allemaal wat minder gaat. Ik weet zeker dat elke platenruiter ter wereld deze tekst wel eens in een nachtmerrie is tegengekomen. Bij ‘Wildfire’ van Michael Murphy wilde ik het lulijzer aan de wilgen hangen na een niet te evenaren aankondiging. Op virtuoze wijze werd het mooiste piano intro allertijden verbaal eigen gemaakt door de Inkelbaas. Het samenspel van de juist gekozen woorden, de stem en dit intro bezorgde mij radio met en een minderwaardigheidscomplex.
Als de CD inlay aan elkaar vastgeplakt zit wegens een te hoog slijmpercentage, bedenk dan dat ik tegenwoordig U tegen Jeroen zeg, met 2 woorden spreek, op de liefdesbaby pas en haar luiers verschoon als Sandra en echtgenoot op stap willen, een huichelachtige grimas op mijn gelaat heb als hij voorbijkomt, eetafspraken met Jeroen via z’n secretaresse regel en met de kantoordeur wagenwijd open de hele dag deze CD afspeel. Hij is tegenwoordig namelijk baasje. Way to go pal en dat je ook nog de choice van the new generation moge worden.
Je maat Rob Stenders.
Exit Stenders
Rob besluit in augustus 1991 Veronica in te ruilen voor Power FM dat van start gaat via de kabel. De laatste uitzending van Stenders & van Inkel is te horen op 30 augustus 1991.
Bart en van Inkel
Eind april 1984 stapt Erik De Zwart over van Veronica naar de Tros. Door deze overstap vallen er enkele gaten in de programmering van Radio Veronica. Zo is er onder andere het populaire programma Bart & De Zwart op vrijdagavond (Hilversum 3) dat zonder De Zwart verder moet.
Jeroen krijgt op deze manier zijn eerste vaste programma op Hilversum 3 nadat hij al enkele malen was ingevallen tijdens o.a. dit programma, de Top 40 en de Tipparade. Hij maakt het programma op vrijdagavond samen met Bart Van Leeuwen. Aanvankelijk gebeurde dit onder de noemer ‘Radio zonder flauwekul’. Pas enkele weken later wordt het officieel omgedoopt tot ‘Bart & van Inkel’. Het programma-concept van Bart & De Zwart wordt ook behouden. Zo presenteert Bart Van Leeuwen het eerste deel tot half 9 en vult Jeroen de rest aan tot aan 10 uur.
In 1972 gebeurde dit dan ook; Bart had zijn radiodebuut bij Veronica. In eerste instantie was hij gast-dj, maar al snel kreeg Bart in het weekend zijn eigen nachtprogramma. Een jaar later stapte hij over naar zeezender Radio Mi-Amigo, maar na een paar jaar keerde hij terug naar Veronica, waar hij jarenlang diverse taken voor zijn rekening nam. Hij presenteerde verschillende programma’s, waaronder Ook Goeiemorgen, Bart & de Zwart en Bart & van Inkel.
Het is ook in dit programma dat de eerste stappen naar Curry & van Inkel werden gezet. Wanneer Bart Van Leeuwen ziek of afwezig was viel Adam Curry een paar keer voor hem in onder de naam ‘Adam & van Inkel’.
Lex Harding hoorde al snel dat het goed was en enkele maanden later maakt ‘Bart & van Inkel’ plaats voor ‘Curry & van Inkel’. Het programma ‘Bart & van Inkel liep van April 1984 tot Oktober 1984.
80’s & 90’s Disco Theatre
Ben Liebrand en Erik de Zwart gaan vanaf vrijdag 26 juni in Go Planet, Enschede een nieuwe invulling geven aan de bekende ‘Back to the 80’s and 90’s’ feesten. Zij presenteren dan voor het eerst ‘80’s & 90’s-Disco Theatre’, een multi-mediale reis door de ‘80’s & ‘90’s, waarmee die mooie tijd herbeleefd kan worden!
Door videoclips, sfeerbeelden en opvallende optredens van kunstenaars en artiesten die de jaren 80 en 90 kleur gaven, maar ook met de techniek van de toekomst, staat ‘80’s & ‘90’s Disco Theatre’ garant voor een experience zoals je nog niet eerder hebt meegemaakt. Ben Liebrand zorgt ervoor dat iedereen de hele avond non-stop zal dansen en Erik de Zwart presenteert de ‘rock’-hits uit de 80’s & 90’s. Daarnaast zijn er optredens van onder andere King Bee, Tony Scott en Forrest. Daarmee ontstaat een geheel nieuwe belevenis van de 80’s & 90’s, de Grandmix komt tot leven!
Ben Liebrand
Ben Liebrand, grondlegger van de dance in Nederland, de eerste dj die het ‘mixen’ op de Nederlandse radio bracht: “Op deze unieke manier kunnen we iedereen weer even het gevoel geven dat ze terug zijn in de 80’s en 90’s. We maken gebruik van de nieuwste videotechniek en zorgvuldig gekozen effecten zullen de show compleet maken. Nu kan ik niet alleen de muziek uit die mooie tijd draaien maar ook een realistisch sfeerbeeld oproepen. Een nieuwe uitdaging!”
Erik de Zwart
Erik de Zwart, DJ bij Radio Veronica sinds 1980, hitkenner bij uitstek en als mediaondernemer altijd in voor iets nieuws: “Dit idee is al een tijdje geleden ontstaan maar het kwam er niet van. Tot er ineens een vraag kwam om op 26 juni iets leuks te doen in Enschede. Ik heb Ben Liebrand gebeld en die was meteen enthousiast om het idee nu eindelijk ook echt uit te voeren! Als het aanslaat gaan we het zeker vaker en overal in Nederland doen! Retro is hot!”
Locatie & kaartverkoop
De locatie voor de allereerste editie van ‘80’s & 90’s Disco Theatre, powered by Radio Veronica!’ is het partycentrum Go Planet, vlak naast het nieuwe stadion van FC Twente in Enschede. Met de trein voor de deur en probleemloos (gratis) parkeren is deze locatie uitermate goed bereikbaar.
Bart en de Zwart
„Wie is Bart?” „Bart en De Zwart? Daar moet ik even over nadenken.” „Aardige gozers!” „Minstens twee uur te lang!” En dat waren nog maar enkele reacties die Veronica-verslaggever Robert Schoondergang noteerde aan de vooravond van de rentree van het duo Bart en De Zwart op de vernieuwde Veronica-vrijdag. Maar een dag later was de scepsis verdwenen. „Het duo Bart en De Zwart is in ere hersteld”, klonk het op vrijdag 22 mei 1987 in Polygoon-stijl glorieus door de ether. „Honderden bloemen meisjes in kleurige klederdrachten lieten merken dat ze Bart en De Zwart in hun hart gesloten hadden, getuige de vele bloemen die, hoewel de lente nog even op zich liet wachten, over hen werden uitgestrooid. Het duo zou vanaf heden geschiedenis schrijven.” In gesprek met twee „vrienden voor het leven, in het kader van haat en nijd.” „Ze willen dat wij er een leuk programma van maken.” Er klinkt wat ongeloof in Bart van Leeuwens stem. „Dat zijn we niet van plan”, sust Erik de Zwart. „Het wordt een uitermate ongezellig programma met heel veel muziek.” „En het is tijdens etenstijd”, vult Bart aan. „Dus ik kan rustig vertellen dat het niet te vreten is!”
Het duo Bart en De Zwart is terug. „Schrijven mag. Maar uitsluitend in negatieve zin over anderen. Dan hebben we tenminste wat om voor te lezen. En de post wordt niet beantwoord.” En elke gelijkenis met een programma dat op vrijdagavond op Radio 3 wordt uitgezonden, is zuiver toevallig. „Puur toeval”, grijnst Erik. „Nou”, aarzelt Bart. „Er is wel een zekere gelijkenis. We zijn indertijd ’s avonds tussen zeven en tien op Radio 3 begonnen met het duo Bart en De Zwart. Later hebben Jeroen van Inkel en Adam Curry dat programma overgenomen. Maar wij zijn heel anders.” „Trouwens”, glimlacht hij na een korte pauze, „wij proberen niet grappig te zijn.”
En serieus: „Bij Curry en Van Inkel heb ik het gevoel dat de platen een omlijsting zijn voor wat zij doen. Ik vind dat heel prettig voor in de avond. Bij ons ligt het accent veel meer op de muziek, eigenlijk alleen maar op de muziek. Als het strikt noodzakelijk is willen we tussen de platen door ook nog wel eens iets zeggen. Maar we proberen zo veel mogelijk platen te draaien.” „Ik denk dat Curry en Van Inkel zich veel meer richten op een jong publiek”, zegt Erik. „Zo vanaf twaalf jaar, wanneer ze weten dat er meer in de wereld is dan alleen maar school. Wij richten ons wat dat betreft op een breder publiek.” Bart (lachend): „Op de mensen die er al lang zijn achtergekomen dat er meer in de wereld is dan alleen maar sex. De programma’s zijn echt heel anders. De namen lijken wat op elkaar: Curry en Van Inkel en Bart en De Zwart. Maar dat is eigenlijk de enige overeenkomst.” „En wij waren er het eerst”, stelt Erik voldaan vast.
„De echte strijd tussen Curry en Van Inkel en Bart en De Zwart wordt bijna wekelijks uitgevochten op het squashcourt, waar ik regelmatig met Jeroen een bal sla.” En na een korte pauze zegt Erik met een grijns: „Ik win steeds.” Het programma van Bart en De Zwart heeft nog niet zijn definitieve vorm gekregen. De presentatoren willen naar een wat meer gescheiden aanpak toe. Net als vroeger. Bart: „De één begon en de ander kwam halverwege binnenwaaien. Je deed een stuk met elkaar. Het waren twee verschillende programma’s met een overlapping.” „Veronica had in die tijd als B-omroep nog niet zoveel zendtijd”, vertelt Erik. „Tussen zeven en tien uur vulden we met elkaar een blok waarvan we elk anderhalf uur vrij draaiden.
Het is in feite begonnen omdat we de ‘break’ in het programma op het halve uur hadden. Op een gegeven moment bleek er post voor beiden te komen. Nou, dat moet je dan ook samen beantwoorden. En zo zijn die samenspraakjes gegroeid. Maar we moeten toch nog wel weer aan elkaar wennen. Het is zo’n tijd geleden.” „Over een week of vier wordt het een Dertig-plus programma”, meldt Erik. „Vanwege het behalen van de dertig-jarige leeftijd van meneer De Zwart, die tot op heden nog het broekje was.” „Dat gaat snel”, pest Bart. „Maar meneer Van Leeuwen is al dik over de dertig”, vervolgt Erik onverstoorbaar. „Ik ben 32, dames en heren!” „Dat is al bijna aan de ‘wrong side of the thirties’”, glimlacht Erik. „Wacht jij maar af, nog maar vijf jaar.” Het programma heeft precies genoeg tijd, vinden de „wakkere knapen”.
„Twee uur is te kort, vier uur is te lang en drie uur tussen twaalf en drie is precies goed. Je zit in een leuke tijd: nog voorde middagtelevisie.” En als klap op de vuurpijl maakten Bart van Leeuwen en Erik de Zwart de weg vrij voor de terugkeer van Adam Curry op de vrijdagochtend. „Die jongen is inmiddels een stuk populairder geworden”, constateert Bart. „De populairste disejockey en tv-presentator van Nederland”, declameert Erik. „Nou, nou. Zover wil ik niet gaan”, protesteert Bart. „Ik heb dat ook maar ergens gelezen”, mompelt Erik. Er is nog even overwogen om het programma tussen zeven en negen ’s ochtends te programmeren. Heel even maar. „Ik kan mijn nest niet uitkomen”, bekent Erik. „Ik ben niks waard ’s morgens vroeg.” Daar was Bart niet rouwig om. Integendeel zelfs. „Ik vind het prima dat ik voor een tijdje van de vrijdagochtend af ben. Drie keer in de week voor vijven opstaan wordt wel een beetje veel. Daar ga je je hele week naar zetten. Elke avond lig je om half elf in bed en de volgende morgen om half zes staar je naar het plafond van je slaapkamer. Dit is veel prettiger.” „Ik vind Jeroen ook lekker fris klinken”, zegt Erik. „Het klinkt weer eens anders.” Hij heeft geoefend, weet Bart. „Hij is een week lang vroeg opgestaan.” „Hij is gek”, grijnst Erik. „Dit is zo een ijzersterke programmering”, vervolgt Bart. „Ze zeggen weleens: ‘never change a winning team’. Nou is er aan het team niks veranderd, maar aan de volgorde wel.”
René Harskamp wint Ferrari Testarossa bij Radio Veronica
Deze vrijdag is een extra ‘Goede Vrijdag’ voor René van Harskamp die een Ferrari Testarossa heeft gewonnen bij Radio Veronica. Tijdens de finale trok Erik de Zwart het rijbewijs van een van de acht luisteraars die het juiste aantal cd-hoesjes in de Testarossa had geraden.
René uit Alphen aan de Rijn heeft vrijdag 10 april de felbegeerde Ferrari Testarossa bij Radio Veronica in de wacht gesleept. Van 31 maart tot en met 10 april konden Radio Veronica-luisteraars het juiste aantal cd-hoesjes die in de Ferrari Testarossa zaten, sms’en naar het radiostation. Degene die het juiste aantal raadde, maakte kans op dé sportwagen uit de jaren ’80. Tienduizenden luisteraars stuurden hun schattingen naar het station met de beste 80’s & 90’s hits. Uiteindelijk hebben 8 mensen het juiste aantal cd-hoesjes (30.219 stuks) van de Testarossa geraden.
René winnaar Ferrari Testarossa: “Yesss ik hem ‘em! Eindelijk!”
Ferrari Testarossa
De Testarossa is een sportwagen van Ferrari uit 1984; ontworpen door de Italiaan Pininfarina. Er zijn in totaal 7.177 exemplaren van dit model geproduceerd. De exemplaren uit 1984 en 1985 hadden slechts één achteruitkijkspiegel, aan de linkerkant. In 1986 besloot Ferrari rechts ook een achteruitkijkspiegel te plaatsen. De Testarossa was de laatste boxer die Ferrari in de jaren ‘80 produceerde. Het vermogen van dit rode racemonster is 390 PK met een topsnelheid van 290 kilometer per uur.
Radio Veronica’s Ferrari-finale op de AutoRai!
Op vrijdag 10 april beleeft de Ferrari actie van Radio Veronica op de AutoRai zijn climax. Tijdens een live uitzending van het programma Somertijd zullen Erik de Zwart en Rob van Someren de Ferrari Testarossa uitreiken aan degene die het juiste aantal cd-hoesjes heeft geraden.
Luisteraars van Radio Veronica en bezoekers van de AutoRai konden de ultieme 80’s-sportwagen winnen door het juiste aantal cd-hoesjes in de racewagen te raden en sms’en naar het radiostation met de beste 80’s & 90’s Hits. Op vrijdag 10 april wordt tijdens het programma ‘Somertijd’ tussen 16:00 en 19:00 uur live verslag gedaan vanaf de AutoRai en zal de luisteraar met het juiste antwoord de sleutels van de felbegeerde Ferrari in ontvangst nemen. Wanneer meerdere deelnemers het exacte aantal cd-hoesjes hebben geraden, zal een beslissend eindspel gespeeld worden onder leiding van Erik de Zwart en Rob van Someren.
De knalrode Ferrari staat vanaf de eerste dag al op de AutoRai in de eigen stand van Radio Veronica. Dinsdagochtend 31 maart gaf Radio Veronica’s Erik de Zwart het startschot voor de Ferrari-actie. Onder toeziend oog van een notaris vulde hij de Ferrari Testarossa met een enorm aantal cd-hoesjes. De Ferrari is nog tot en met 10 april live te zien op de AutoRai, de grootste autobeurs van Nederland. Daarna gaat een gelukkige Radio Veronica luisteraar ermee naar huis.
Ferrari Testarossa
De Testarossa is een sportwagen uit 1984 met 390 PK en een topsnelheid van 290 kilometer per uur die ontworpen is door de Italiaan Pininfarina. Er zijn in slechts 7.177 exemplaren van dit model geproduceerd. De exemplaren uit 1984 en 1985 hadden één achteruitkijkspiegel, aan de linkerkant. In 1986 besloot Ferrari ook rechts een achteruitkijkspiegel te plaatsen. De Testarossa was de laatste V12 (boxer) die Ferrari in de jaren ‘80 bouwde.
Nederland Muziekland
In januari 1981 start het populaire amusementsprogramma Nederland Muziekland. De aanstekelijke formule is non-stop optredens met slechts een korte aankondiging. Zo blijft er vaart in het programma. Binnen een uitzending van één uur komen er dan ook ruim twintig optredens voorbij. Nederland Muziekland is het enige non-stop muziekprogramma dat écht live op het scherm wordt uitgezonden. De optredens worden aan elkaar gepraat door Erik de Zwart en vanaf 1983 wordt deze taak afgewisseld met Chiel van Praag. Later krijgt het programma vaste onderdelen, zoals Artiest van de Maand, Gouwe Ouwe en Bart de Graaff die artiesten bezoekt. De eerste aflevering in januari wordt vooraf opgenomen, maar daarna wordt iedere maand een live-uitzending verzorgt vanuit het Amsterdamse Floratheater en later uit een discotheek in Erp. In de jaren ‘90 wordt het programma opgenomen in een studio.
Alleen Nederlandse artiesten, vaak van internationale allure, komen tijdens de feestelijke uitzendingen aan bod. Oude en nieuwe artiesten uit álle genres. Niet alleen pop of Nederlandstalig, maar ook klassiek. Van Hepie & Hepie tot Golden Earring en van Vader Abraham tot de Dolly Dots. Luv neemt tijdens één van de live-uitzendingen officieel afscheid van haar publiek met een laatste optreden op de Nederlandse televisie.
Vrijwel alle artiesten die optreden in het programma zingen ook echt zelf. De producers van de platen zijn het daar echter niet altijd mee eens, omdat zij graag een zo goed mogelijk geluid willen horen. Veel artiesten zien juist wel in dat het sfeerbeeld beter tot zijn recht komt met live optredens. De regisseur tijdens het eerste jaar van Nederland Muziekland is Paul Boots. Hij houdt er van om live te werken: “Ik loop liever het risico dat er life wat fout gaat, want een live-programma heeft het voordeel dat er veel meer sfeer overkomt”. Paul Boots is nog een aantal jaren regisseur gebleven van het populaire muziekprogramma.
Tijdens de zomermaanden gaat ook Nederland Muziekland naar de mensen toe, zodat de liefhebbers kunnen zien hoe televisie gemaakt wordt. Er worden verschillende buitenlocaties aangedaan, waaronder Scheveningen, Spakenburg en Volendam. Ook een zwembad komt voor in het lijstje van bijzondere locaties van Nederland Muziekland. Dorpen lopen volledig leeg tijdens de opnames van het populaire muziekprogramma.
In korte tijd wordt het programma een begrip in Nederland. De kijkdichtheid is enorm en er kijken meer mensen naar Nederland Muziekland dan naar TopPop. De waardering van artiesten en publiek is groot, want in welk televisieprogramma krijgen zoveel Nederlandse artiesten de kans om hun nieuwe plaat te presenteren aan het publiek?
Hoezeer de live uitzendingen ook hun charme hebben, zij zorgen wel voor de nodige spanning en door technische problemen gaat er wel eens wat mis. Eind 1981 wordt dan ook besloten het programma vanaf dat moment niet meer live uit te zenden, maar altijd van tevoren op te nemen. In de vele jaren die daarop volgen blijft Nederland Muziekland een groot succes en wordt iedere uitzending op een andere locatie opgenomen in de aanwezigheid van een enthousiast publiek.
Niet alleen is Nederland Muziekland op de Nederlandse televisie aanwezig, ook op de radio kan men genieten van Nederlandse topartiesten in het gelijknamige radioprogramma, gepresenteerd door Chiel van Praag. In 1994 besluit Veronica te stoppen met het televisieprogramma.
Veronica’s Top 60 van de jaren 60
rek je flower-power outfit maar uit de kast en zet je kamer blauw van de wierook: Veronica’s radio de Top 60 van de jaren ‘60! Bijna 5 uur pophistorie op radio 3. De sixties, dat waren nog eens tijden: rock-pioniers zetten de muzikale toon voor de generaties die volgden. Den kmaar aan de Doors, de Stones, de Beatles, Jimi Hendrix, Cream, the Byrds… ach, wie is er niet groot mee geworden? Een oproep om je favoriete sixties-nummer in te sturen voor een top 60, bracht een stroom van kaartjes teweeg. Enerzijds natuurlijk uit nostalgische overwegingen, anderzijds omdat er onder de inzenders een aantal aantrekkelijke prijzen zou worden verloot. Alle inzendingen zijn in een computer gestopt die een top 60 van de jaren ‘60 uitbraakte. En Veronica radio -wie anders- zendt deze unieke hitlijst helemaal uit.
Wessel van Diepen, Erik de Zwart, Michael Pilarczyk en Jeroen van Inkel nemen aanstaande vrijdag vanaf negen uur ’s ochtends achter de microfoon plaats en verwachten zo rond half twee in de middag de nummer 1 te kunnen laten horen. Tijdens de uitzending worden ook de prijzen verloot, waaronder een exclusieve ‘classic radio’. Wie zat er allemaal met zijn cassetterecorder bij de hand, want alle platen werden helemaal gedraaid!
De top 60 van de jaren 60 [23:57m]: Erik de Zwart
Erik de Zwart (Amsterdam, 16 juni 1957) is er vroeg bij. Al op zijn vijftiende verzorgt hij zijn eigen drive-in show op scholen, in clubs en buurthuizen. Na twee jaar oefenen bij de ziekenomroep van de VU richt de 21-jarige De Zwart samen met Ruud Hendriks de eerste kabelpiraat van Nederland op: Radio Unique. Het tweetal mag enkele maanden voor zeezender Caroline aan de slag (Erik onder de naam ‘Paul de Wit’) waarna De Zwart wordt opgemerkt door Radio Veronica. Na een woelige periode van piraterij begint hij in 1980 met Veronica’s Muziek voor Miljoenen op Radio 4.
Een jaar later volgt zijn tv-debuut – eerst als presentator van Nederland Muziekland, later van het legendarische Countdown. Postzakken vol brieven van treurende fans worden bezorgd wanneer De Zwart, na één jaar Countdown, in mei 1984 vertrekt naar de TROS om daar Popformule te presenteren. Na twee jaar is de diskjockey echter alweer terug bij Veronica. Deze keer doet hij de internationale uitzendingen van Countdown en begint hij met het programma waarop hij zozeer zijn stempel zou drukken, eerst op de radio en later op TMF: de Nederlandse Top 40.
Na twaalf jaar Veronica in het publieke bestel kiest De Zwart in 1992 voor het commerciële pad. Als de radiomaker samen met Lex Harding Radio 538 opzet kiest hij voor het grote geld. Maar niet zonder boodschap: Een functie van Radio 538 is om jongeren maatschappelijk bewust te maken, aldus De Zwart. De commerciële ‘kwajongens’, zoals ook ex-Veronicapiraten als Rob Out, Ruud Hendriks en Willem van Kooten, hebben geleerd om naar mensen te luisteren, te zien wat hen bezielt.
De 538-grondlegger blijft presenteren – de Top 40 op vrijdagmiddag – maar combineert dit al snel met de functie van programmaleider en vanaf 1 april 1995 volgt hij Harding op als algemeen directeur. Nog ruim zeven jaar zet talentscout De Zwart zich in voor het meest succesvolle station van Nederland.
Dan, in de zomer van 2002, doet John ‘Talpa’ de Mol hem een “geweldig” aanbod. Voor Talpa Radio International mag De Zwart het aangekochte Noordzee FM en Radio 10 Gold nieuw leven inblazen en stations opzetten in het buitenland. De radiodirecteur over zijn omstreden overstap: “Ik pas niet meer bij de doelgroep van Radio 538. Het station is volwassen geworden en heeft papa niet meer nodig.” Bovendien: “Ik ben 45 en wil nog een keer mijn kunstje doen.” Een kunstje is zeker nodig om van Talpa’s Noordzee FM en Radio 10 FM weer goudmijntjes te maken. De microfoon verruilt De Zwart dan ook voor fulltime zakenmanschap.
De radiomakelaardij komt neer op drie cruciale factoren, weet de ervaren De Zwart (die overigens geen enkel marketingdiploma bezit): bekende dj’s, een goede FM-frequentie en flinke marketing. Als eerste zet haalt hij daarom de grote namen Gordon en Robert Jensen voor miljoenensalarissen binnen bij het “ingeslapen” Noordzee FM. Controversiële namen, die volgens De Zwart wel passen in het piratenbeeld.
De Zwarts piratenverleden steekt ook de kop op tijdens zijn eenmansoorlog tegen de herverdeling van de etherfrequenties. In de aanloop naar de frequentieveiling in mei 2003 zet hij zijn reputatie als criticus van “de bevoordeling van de publieke omroep” kracht bij – waarom moet hij zijn eigen station ‘terugkopen’ terwijl de publieken hun frequenties gratis krijgen? De Zwart verliest: geen FM-frequentie voor zijn Radio 10 FM. Dit station wordt overigens een paar dagen later alsnog gered wanneer Sky Radio, dat FM-frequenties bezit door het hele land, de zender overneemt.
Voor Talpa richt De Zwart verder in Denemarken het station Radio 100FM op, dat uitgroeit tot de succesvolste zender van het land. In België keert hij het tij voor het moeizaam lopende 4FM. Nadat Talpa ook Radio 538 overneemt, vertrekt De Zwart eind 2005 bij het mediabedrijf. Zijn ‘kunstje’ acht hij voltooid nu de radioafdeling uitgebouwd is en bovendien reiken zijn internationale ambities verder dan die van De Mol.
Anno 2006 is de radiomiljonair aandeelhouder in verschillende bedrijven op het gebied van nieuwe media, waaronder Mobilaria (mobiele internetradio streaming via GPRS en services voor omroepen) en Mobiel TV (interactieve tv-omroep via internet op mobiele telefoons). De radioman die bewezen heeft dat hij jongeren kan bereiken koestert hoge verwachtingen van mobiele televisie, die volgens hem naadloos aansluit bij “the way of life” van de jonge generatie.
Tevreden blikt Erik de Zwart terug op zijn verdiensten: “Radio is showbusiness geworden.” Die ontwikkeling initieerde hij toen hij in 2000 voor Radio 538 Edwin Evers wegkocht bij de KRO – sindsdien werden radio personalities grootverdieners – en voltrok hij met zijn zakelijke avonturen bij concurrent Talpa. De charme eraf? Integendeel, vindt De Zwart: “De radio-industrie is volwassen geworden. Wij commerciëlen hebben laten zien dat je veel meer met radio kunt doen.” De intrede van het grote geld in radioland wordt De Zwart vaak kwalijk genomen. Maar, wuift hij de verwijten weg: “Mijn bijdrage is dat er weer over radio wordt gepraat.”
Sinds 28 april 2008 is de oud-Veronicaan terug bij Radio Veronica; als stationvoice is zijn stem te horen in alle vormgeving.
Erik de Zwart voorzitter Stichting Top 40
Erik de Zwart is benoemd tot voorzitter van De Stichting Nederlandse Top 40. De huidige voorzitter, Lex Harding, wordt ‘gewoon’ bestuurslid van de stichting. Erik de Zwart heeft de Top 40 met korte onderbrekingen zo’n dertien jaar zelf gepresenteerd, vanaf 1989 tot 2002. De Top 40 wordt gezien als dé hitlijst van de Nederlandse radio en televisie en werd voor het eerst in januari 1965 door Willem van Kooten (alias Joost den Draaijer) gepresenteerd.
„Ik heb de Top 40 altijd erg leuk gevonden. Niet alleen in de lange periode dat ik het zelf presenteerde, ik luister er nu nog altijd graag naar, hoewel ik niet meer alle muziek ken“, aldus De Zwart, die zich tegenwoordig voornamelijk bezighoudt met allerlei vormen van digitale media, onder meer via gsm- en umts-telefonie.
De Stichting Nederlandse Top 40 is niet alleen verantwoordelijk voor de hitlijsten, maar heeft ook de beschikking over een enorm archief aan beeld- en geluidsmateriaal. „Dat kunnen we allemaal mooi exploiteren“, aldus de voormalig directeur van Radio 538 en ex-radiobaas van Talpa. Hij denkt daarbij aan boeken, spelletjes, series, cd’s en dvd’s. „Het zou zonde zijn om niets te doen met het materiaal dat wij in bezit hebben“, aldus De Zwart.