Veronica Story

“Het is hart met een t hoor, niet met een d”, zegt Will Luikinga over zijn nieuwe dierenprogramma “Hart Voor Dieren”. Will Luikinga gaat zijn hele leven intensief met dieren om en ook het afgelopen seizoen was hij al in een dierenprogramma op de televisie te zien. Zijn nieuwe programma wordt echter totaal anders. Zelf typeert hij het als een ongedwongen dierenprogramma, met een vleugje humor. Vanaf zaterdag 28 oktober 1989 zal dit opvallende nieuwe spektakel maandelijks bij Veronica te zien zijn.

“Hart voor Dieren” speelt zich af in de lounge van een dierenhotel. Will Luikinga is de baas van het hotel, waar doorlopend de meest uiteenlopende beesten in- en uitchecken. “Alles wat benen heeft en tam is, komt voor in het hotel”, vertelt Luikinga. “Het zijn allemaal echte dieren. Een schaap is welkom, maar een poema ook. Als hij maar tam is. We behandelen een groot aantal onderwerpen. Vaste prik is een journaal voor dieren, dat door een beest gepresenteerd wordt: Simon Slenter. Wat voor dier dat is weten we nog niet, daar wordt nog aan gewerkt. Het is in ieder geval geen gewoon dier. Geen hond of kat, we zien wel. We maken er in ieder geval een raar beest van.”

Toilet
“Hart Voor Dieren” bevat veel grappige zaken, zoals beesten die met elkaar praten, maar ook een nieuw toilet, de nieuwste dierenmode en recycling van kattebakvullingen komen aan bod. Maar het programma, is op zich heel serieus. Luikinga: “Er doet ook een dierenarts mee. Daarvoor treedt dr. Peter Poll steeds aan. Hij neemt de serieuze medische problemen voor zijn rekening. De eenvoudige gevallen doe ik zelf. Ik mag wel zeggen dat ik veel ervaring heb met dieren, ik ben ermee opgegroeid. Jarenlang heb ik op een boerderij gewoond en daar heb ik zo’n beetje alle bevallingen in eigen hand genomen. Van een schaap tot en met een paard. Dan leer je wel eenvoudige medische klusjes te klaren. Maar alleen de simpele gevallen behandel ik hoor. Dokter Poll doet het zwaardere werk.”

“En ik run dat hotel dus. Maar ik doe meer dan alleen de gasten ontvangen. Ik kan bijvoorbeeld uit de keuken komen om te zeggen dat ik iets lekkers heb gemaakt uit een honden- of kattenkookboek. Want dierenkookboeken bestaan echt. Al die dingen spelen zich af in de lounge van het hotel. In het journaal komen allerlei leuke gebeurtenissen voor die zich her en der in dierenland afspelen. Dat kan een onderwerp uit een dierentuin zijn, maar het kan eigenlijk overal vandaan komen. De meest rare dingen zullen de revue passeren: joggingpakken voor poedels bijvoorbeeld. Of regenpakken voor Bobtails. Die bestaan echt. En ze worden nog verkocht ook… Ach, je weet niet wat er binnen komt.”

Ik kwam van de week een foto tegen van Gerda, hoofd van de discotheek bij Veronica. Gerda aait een hele grote hond die wat verdrietig in de camera kijkt. Het is haar hond en ze mag hem mee nemen naar het werk want anders vreet –ie bij Gerda thuis alles op zoals stoelen, banken of schoenen.
Johanna heeft ook een hond. Een middelmaatje, die eerst thuis heel braaf is geweest, maar opeens tegen het behang op springt en de vellen van de muur eet. Nadat ze hem heeft vastgebonden aan de verwarming trekt hij die op een mooie winterse middag uit de grond en na een gesprek met Rob Out mag ze haar hond meenemen naar Veronica, zolang niemand er last van heeft en het behang aan de muur blijft zitten.
De hond van Stan Haag komt uit Zuid Afrika en heeft de haren op zijn rug omhoog staan. Ze noemen het ras Pronkrug en iedereen is bang voor de hond want als een hond kwaad is staan de haren van zijn rug ook overeind.
De vrouw van Stan past op de hond, gaat met hem wandelen in het bos en geeft hem op tijd eten. Stan heeft daar geen tijd voor want hij werkt de hele dag aan zijn programma muziek terwijl u werkt en komt ’s avonds doodmoe thuis.
De vrouw van Stan krijgt een baan in een chique Boetiek en moet elke dag met de trein van Amersfoort naar Amsterdam. Stan moet dus op de hond passen, maar heeft daar geen tijd voor. Hij vraagt aan een buurvrouw of die een oogje in het zeil wil houden en eenmaal daags een rondje met de hond wil wandelen.
De eerste keer dat de buurvrouw de hond wil uitlaten denkt de brave , maar zeer waakse rakker dat de buurvrouw een inbreekster is en als Stan thuis komt zit de buurvrouw op een keukenstoel terwijl de hond begint te grommen als zij zich beweegt.
De volgende dag neemt Stan de hond mee naar de zaak en legt hem naast zich neer in studio 1. Hij moet twee keer met een emmer en dweil aan de slag omdat hij geen tijd heeft de hond uit te laten en niemand zo gek krijgt om even met de waakse mijnheer te wandelen.
Rob Out, zelf een dierenliefhebber, vraagt in een memo of er nog meer mensen bij Veronica zijn die een hond, kat, cavia of ander klein huisdier hebben waarvan in de toekomst gevreesd moet worden dat zij niet alleen thuis kunnen zitten terwijl de wettige eigenaar bij Radio Veronica aan het werk is. Bij voldoende aantallen worden er passende maatregelen genomen zoals een gezamenlijke verblijfplaats en een buitenkennel.
Het resultaat is verrassend. In totaal blijken nog tien mensen in het bezit te zijn van huisdieren die in aanmerking komen voor opvang.

Daaronder bevind zich een ezel……Een maand later lopen er vijf honden in het Veronica gebouw, in een afgezet stuk tuin staat een ezel, er is een bouwtekening gemaakt voor een volière en in de keuken bij tante Erna staat een cavia die er uit moet omdat twee dames van de administratie allergisch zijn voor alles wat een bontje draagt.
De medewerkers die geen huisdier hebben doen hun beklag bij Ome Bull en vragen of het ook mogelijk is lastige vrouwen mee te nemen. Het gaat twee maanden goed. Dan vreet de hond van Stan Haag de schoenen van Tineke op. Stan legt meteen honderd piek op het bureau van Tinus, maar volgens haar hebben de schoenen veel meer gekost. Stan vraagt de aankoopbon, maar die is nergens te vinden. Rob Out legt de rest bij maar eist dat Stan zijn hond thuis laat.

De hond van Gerda, poept een hele grote op de trap en daar stapt een bekende Nederlandse artieste in die vervolgens naar beneden glijdt en huilend bont en blauw de studio verlaat. De vlekken in haar japon gaan er bij de stomerij niet uit want Gerda geeft haar hond blikvoer en dan weet je het wel….

Als de ezel een wintervast onderkomen moet hebben omdat de Elfstedentocht eindelijk door gaat, verhuist hij naar een kinderboerderij. Ik heb hem later nog eens gebruikt voor het programma Hollanders, want ezels worden heel oud! Zo loopt de ark van Veronica langzaam maar zeker leeg.
Af een toe verdwijnt een cavia naar de dierenhemel en als het kreng van Johanna een potentiële adverteerder in zijn kuit heeft gebeten krijgt het mormel een levenslange ontzegging tot de toegang van ons gebouw en worden zijn stamboom papieren in beslag genomen.

Inmiddels had Rob Out ook een hond aangeschaft. Een zeer grote Franstalige jachthond met hele lange oren en een verschrikkelijk dom gezicht en daarbij zeer ongehoorzaam. Rob laat hem een maand na aanschaf los op de hei en moet tot twee uur ’s nachts naar het loeder zoeken.
Om de hond meer te laten wennen aan het baasje neemt Out de Franstalige oen mee naar de zaak en dat wordt het begin van het einde.
Na twee dagen, terwijl Rob met de directie zit te praten, vreet de hond de autosleutels op die op het bureau van zijn baas liggen.
Hij spuugt ze ook weer uit, maar dat gebeurt drie uur later en je moet weten dat het om sleutels gaat want in de restanten van hondenbrokken is dat nauwelijks te zien. De hond wordt de volgende dag voor weinig verkocht en er hangt een memo op het mededelingenbord waarop staat dat de ark met onmiddellijke ingang voor altijd is gesloten.

Iedereen neemt zijn dier mee naar huis, maar Jaco de papagaai van Paul ontsnapt en zit iedere dag in een boom in onze tuin te krijsen. We kunnen de ramen van studio twee niet meer openzetten en zo krijgen we eindelijk toch nog airco.

Rij en beest voorzichtig, denk aan mij Will