V-day, luisteraars kiezen hun favoriete Veronica-programma aller tijden
Eén jaar na de start in 2003 wordt de historische datum 31 augustus nogmaals aangegrepen voor een feestje. In Veronica’s eigen strandtent Vroeger in Bloemendaal wordt ook in 2004 V-day gevierd. Mensen als Jeroen van Inkel ontvangen er oud-medewerkers als Erik de Zwart, Rob Stenders, Annette van Trigt, Kees Baars, Tineke de Nooij, Ad Bouman en Will Luikinga. Adam Curry maakt die ochtend zijn laatste show voor Veronica en ontvangt daar Lex Harding. Waardoor Lex toch nog te horen is op de zender die wat hem betreft geen echt Veronica is. En Bart van Leeuwen maakt zijn programma vanuit de oude studiocomplexen in Hotel Laapershoek. Daarvandaan komen ook weer twee weken lang terugblikprogramma’s over de zeezendertijd. Wederom georganiseerd door Adje Bouman en Juul Geleick. Net als in 1999 hebben ze weer een aantal dagen op de middengolf een tijdelijke zender om daar oude zeezenderprogramma’s uit te zenden. Hier schuiven Tineke de Nooij, Jan van Veen en Willem van Kooten regelmatig aan.
Wordt er op de middengolf tot september 1974 teruggekeken, op Radio Veronica ligt het accent uiteraard op de jaren tachtig en negentig. Het is een dag vol herinneringen, oude fragmenten en jingles en de RoepieRoepievogel - ‘oe-oe, aa-aa, Roepie Roepie’ was het teken om te bellen om een Snipperhit te herkennen. Een Snipperhit duurde twee tot drie seconden.
Luisteraars mochten hun favoriete Veronica-programma’s aller tijden kiezen en de Top 5 wordt die avond uitgezonden. Bart van Leeuwen blikt daar met de makers van toen terug op hun programma’s. Wat leeft er zoveel jaar na dato nog steeds?
5. Will wil wel
4. Countdown Café
3. Het Laatste Uur (integrale uitzending van het laatste uur op de zeezender van 31 augustus 1974, door Rob Out)
2. De Top 40 (en dan vooral de tijd van presentator Lex Harding)
1. Curry & Van Inkel
De terugblikuitzendingen zijn mooi en goed verzorgd. Dat dit cultuurgoed nog ergens gekoesterd wordt, geeft de oldies-zender een meerwaarde.
V-day geluidsfragmenten
Staverman & van Inkel
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Stenders & van Inkel
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Curry en van Inkel
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Jeroen van Inkel: Ik heb het sinds tijden niet zo naar mijn zin gehad
In deel 1 van ons interview met Jeroen van Inkel keken we terug op zijn carrière. Eén van zijn beroemde shows is Curry & Van Inkel. Jeroen verklaart het succes als volgt: “Het was originele radio. We bespraken de keizersnede van Corrie Konings en de nieuwe tangaslip van Kate Bush.” In 2005 stapte Jeroen over van Radio Veronica naar Q-music, maar waarom eigenlijk? “We kregen steeds meer door dat het Commissariaat van de Media ons goed in de gaten hield met het oog op de regeltjes. We mochten maar heel weinig praten.”
Ook de muziekkeuze van de zender beviel hem niet erg. “Op de muziek van Radio Veronica was ik snel uitgekeken. Ik mocht niet alle hits van Duran Duran draaien, maar alleen de hits die goed uit de test kwamen. (…) Ik stond ook niet achter het idee om nog meer hitlijstjes te gaan doen. De Download Top 750 en ga zo maar door. Het gevolg was dat als ik vier weken achter elkaar lekker bezig was, dat ritme onderbroken werd door één of ander lijstje.”
Voor je show heb je meerdere mensen benaderd, waaronder Michiel Veenstra en Cobus Bosscha. Waarom heb je voor je huidige team gekozen?
Michiel wilde liever zelf programma’s gaan maken en Cobus was al rond met Radio M Utrecht. Joost Griffioen heb ik meegenomen van Radio Veronica. Hij is sidekick en verantwoordelijk voor een belangrijk onderdeel van mijn show: de vormgeving. Arjen Overmaat komt ook van Veronica en die viel in voor Michiel Veenstra als hij er niet was. Dat beviel goed en dus heb ik hem gevraagd. Hannelore Zwitserlood was eerder te horen op Yorin FM en zou sowieso beginnen bij Q-music. Ze heeft een geweldige stem en uiteindelijk hebben we het gewoon geprobeerd om haar erbij te zetten.
- Waar haal je de inspiratie voor je show vandaan?
Overal vandaan eigenlijk. Berichten in de krant kunnen leuk zijn voor de show, maar ook dingen die ik in het dagelijks leven meemaak. Ik hou van het waarnemen van dingen. Binnenkort ga ik een golfles nemen. Ik vind er geen reet aan, maar het lijkt me interessant om eens te doen.
- Recentelijk zei je in Veronica Magazine dat je Edwin Evers wilt verslaan. Hoe realistisch is dat?
Toen Edwin Evers begon bij de KRO, wilde hij mij verslaan. Nu is dat omgekeerd. Evers is de grootste. Misschien is het een utopie, maar een aantal jaren geleden zei iedereen dat je niet door de geluidsbarrière heen kon. Toch blijkt nu dat het wel kan.
- Na een moeizaam begin in de luistercijfers heeft Q-music de stijgende lijn te pakken. Wat zijn jouw verwachtingen wat betreft het station?
We zullen in de komende tijd zeker nog een tik gaan krijgen, maar daarna zullen we gestaag doorstijgen. Vraag me niet naar marktaandelen, want ik denk dat over anderhalf jaar er geen enkel radiostation meer is dat boven de 10% scoort. De concurrentie wordt steeds feller, maar op termijn moet Q-music een behoorlijk marktaandeel gaan scoren.
- Dj’s mogen op Q-music maar weinig zeggen. Druist dat niet in tegen jouw persoonlijke radiobelevenis?
Nee, ik vind het juist wel goed. Op drivetime moet je wat meer zeggen, maar tussendoor moet het lekker doorgaan. Maar vergis je niet: Martijn Kolkman en Wim van Helden zijn wel degelijk personality’s, maar zeggen iets met heel weinig woorden.
- Wat is het nadeel van Q-music?
We hebben op dit moment te weinig luisteraars, al is dat ook een voordeel omdat het je strijdvaardig maakt. Voor de rest zijn er eigenlijk geen nadelen. Ik heb het sinds jaren niet meer zo naar mijn zin gehad. De laatste keer was de periode met Erik de Zwart bij Radio 538.
- Een tijdje hebben allerlei geruchten jou achtervolgd. Zo heeft Robert Jensen lange tijd grappen over je gemaakt, omdat je aan de drugs zou zijn. Klopt er iets van die geruchten?
Nee, natuurlijk klopte dat niet. Blijkbaar vond Jensen het nodig om dat soort uitspraken te doen om een soort van competitie te winnen.
- Er gingen ook geruchten dat je relatie met Adam Curry niet goed meer is. Klopt dat?
Mijn relatie met Adam Curry is best goed, maar helaas is hij met een zingende hobbit (wezen uit Lord Of The Rings, red.) getrouwd. Als je Adam en mij bij elkaar zet, ben ik ervan overtuigd dat het weer top wordt.
- Naar welke radiostations luister je?
Ik hou bij de Nederlandse radiostations alles in de gaten: de muziek, de vormgeving, de ontvangst en ga zo maar door. Als je dat doet, weet je ook precies waar je moet gaan zitten om ze te verslaan. Ik luister vooral naar Radio 538, SLAM!FM, Radio 2 en 3FM.
- Wat vind je van de hedendaagse radio?
Er is een goede balans. De radiostations zitten qua muziek dicht bij elkaar, maar het is een proces. Er vallen stations af en er komen nieuwe bij. Het valt me op dat Yorin FM momenteel één-op-één onze playlists kopieert. Wellicht de laatste stuiptrekking van een mislukt station.
- Je bent 44 en dan zijn er altijd mensen die zeuren dat het misschien wel eens tijd wordt voor je om wat anders te doen. Wat vind je daar zelf van?
Als je op een gegeven moment vrij lang meedraait, is dat een gevolg. Ik ben van mening dat niemand te oud is voor de radio, als je maar bij de tijd blijft. Iedereen heeft een bepaalde basisstijl en die moet je trouw blijven. Binnen de afkadering van je eigen stijl kun je heel veel nuances door de jaren heen veranderen, dat vergt echter wel een geoefend oor om waar te nemen. Ik werk voor mijn geld, maar ik vind het ontzettend leuk. Soms loop ik om vier uur ’s middags nog rond bij Q-music.
Ik luister twee eigen shows per week terug. Ik pak dan de beste en de slechtste. Ik ben nu mijn werkkamer aan het opruimen en kom steeds allerlei cassette bandjes tegen met daarop oude shows. Je hoort dan een enorm verschil tussen vroeger en nu. Sommige collega’s roepen dat ik al jaren hetzelfde doe, maar het valt me op dat het vooral door mensen gezegd wordt die zeer slecht geïnformeerd zijn. Vaak hebben ze al in geen jaren meer naar mijn programma geluisterd.
Ik voel me goed hier bij Q-music en ga door zolang ik er zelf lol in heb.
Curry & Van Inkel
De Eikel van de Week, de Locomokipkachefoon, een roffel van het drumstel tussendoor en natuurlijk om “twee platen over negen” de Minimix van meestermixer Ben Liebrand. Veronica-luisteraars zitten midden jaren tachtig aan de radio gekluisterd – al dan niet met taperecorder in de aanslag – voor Curry & Van Inkel: Keetradio over de dingen des levens.
Een radiorevolutie staat ons in 1984 te wachten, als de 19-jarige Adam Curry af en toe invalt voor Bart van Leeuwen in het Veronica-programma Bart & Van Inkel. Programmadirecteur Lex Harding luistert naar het voor de gelegenheid omgedoopte Adam & Van Inkel, en zag dat het goed was. Op 12 oktober 1984 is de eerste uitzending van Curry & Van Inkel een instant Veronica-klassieker.
“Op vrijdagavond ontplofte de radio, dan liepen de rillingen over m’n rug”, aldus diskjockey Leo van der Goot. Origineel, vernieuwend, grensverleggend… Het zijn woorden die in iedere omschrijving van het programma van Adam Curry en Jeroen van Inkel voorkomen. Zo introduceren de heren diverse Amerikaanse radiovondsten op de Nederlandse radio zoals de jingles in liedjesvorm, het tromgeroffel in de studio en het weggeven van prijzen aan bellers en brievenschrijvers. In feite vertalen zij het format van de populaire Amerikaanse ochtendshows naar een avondprogramma.
Een ander novum is de gelijkwaardige duo-presentatie, waarmee de eenling in de studio steeds meer tot het verleden gaat behoren. In eerdere duo-programma’s als Bart & De Zwart wisselen de presentatoren elkaar af. “Wij zijn vrienden, wij gaan dat gewoon met z’n tweeën presenteren”, vond Van Inkel die Curry leerde kennen bij radiopiraat Decibel. Hoewel het in latere tijden niet altijd even goed botert tussen de twee, is Curry & Van Inkel nooit het toneel van onderlinge strijd: “Het was wij tweeën tegen de rest van de wereld. We hadden afgesproken: we vallen elkaar nooit af.”
Die wereld moet het naar de zin van Lex Harding vaak iets te hard ontgelden: “Er gebeurden dingen die ik erg leuk vond, maar soms vond ik het minder leuk dat ik er ook verantwoordelijk voor was.” Regelmatig ontvangen Nederlands eerste echte radiorebellen dan ook een memo van de baas. Klachten over bijvoorbeeld de jingle ‘Eikel van de Week’ of het gebruik van woorden als ‘trut’ worden overigens gewoon voorgelezen in de uitzending.
Nog een discussiepunt vormt het hoge gehalte aan ‘gelul’. Lex wil meer muziek, terwijl mensen dat lullen nu juist zo leuk vinden, volgens Curry. “Maar dat tegengas was ook wel goed. Anders was het alleen maar een lulprogramma geweest.” Dat vindt ook Willem van Kooten: “Het programma had gekkigheid, maar ook voldoende basis om het spannend te maken.” “Het ging over meer dan muziek alleen”, stelt Van Inkel: “We hadden het over de dingen des levens, zoals we die op dat moment zagen.”
Curry en van Inkel Fragmenten:
Wanda van de 06-lijn
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Terug in 1992
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Eind 1987 vertrekt Curry naar New York; hij gaat aan de slag voor MTV. “Ik zag mijn maatje vertrekken en daarmee alles als een kaartenhuis ineenstorten”, aldus Van Inkel in de documentaire The Curry & Van Inkel Story. Zo komt op 23 oktober 1987, na drie jaar, een einde aan een Veronica-monument. Maar het is Jeroen die de show met programma’s als Stenders & Van Inkel en Dinges & Van Inkel waardige opvolgers weet te geven.
Bekijk hier een fragment van Curry & Van Inkel.
In 2003 duikt het illustere duo weer samen op in de campagne van Radio Veronica op 103 FM. Voorzien van de kreet ‘We got ‘em!’ prijken twee van Veronica’s grootste trekpleisters op de posters in de bushokjes, als de belichaming van de ultieme comeback van het station. Een comeback van hun gezamenlijke ’sjauw’ zit er alleen niet in, en inmiddels zijn beide vogels alweer gevlogen. Gelukkig hebben we de tapes nog.
Curry en van Inkel Europa Radio Compilatie uit 1986:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Curry en van Inkel van 9 november 1987:
19.00 uur tot 20.00 uur
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
20.00 uur tot 21.00 uur
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
21.00 uur tot 22.00 uur
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Curry en van Inkel door de jaren heen geluidsfragmenten (1984-1987)
25 mei 1984
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
24 augustus 1984
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
7 december 1984
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
14 december 1984
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
8 maart 1985
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
15 maart 1985
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
10 mei 1985
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
26 juli 1985
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
13 september 1985
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
8 november 1985
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
31 januari 1986
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
7 februari 1986
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
14 februari 1986
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
8 mei 1986
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
30 mei 1986
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
2 januari 1987
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
26 juni 1987
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Jeroen van Inkel: Veronica veranderde het geluid van de radio
Jeroen van Inkel komt op 7 juli 1961 ter wereld in de Amsterdamse Jordaan. De kleine Jeroen geniet van dj’s als Ferry Maat, Frits Spits, Jan Mulder en Leo van der Goot. Hij besluit dat hij zelf achter de knoppen wil gaan staan en stapt achter de draaitafel van discotheek Toyshop in Amsterdam. Als hij 21 is, verhuist hij naar Almere en gaat tweeënhalf jaar in de plaatselijke disco plaatjes draaien.
Ondertussen is hij ook al te horen verscheidene lokale radiostations: Vrije Radio Bollenstreek (Lisse), Radio Hofstad (Den Haag), Radio Starlight (Brabant), Radio Tulpia (Ziekenomroep Amstelveen) en Picasso Radio (Amstelveen). In 1983 wordt hij derde in op een nationaal DJ kampioenschap. Op een dag wordt hij gevraagd om een bandje te maken voor de piraat Radio Nova. Hij kan daar aan de slag en dan gaat het snel…
Via Radio Nova in Amsterdam kwam je terecht bij Radio Decibel. Bij dat station werkten nog meer grote namen, zoals Adam Curry, Daniël Dekker, Rob van Someren, Simone Walraven en Hanno Dik. Hoe kwam het dat bij dat station zoveel talent aanwezig was?
Wij deden iets unieks. Decibel was het allereerste echte dancestation in Nederland. Voordat Decibel van start ging, borduurden alle piratenzenders voort op het succes van de zeezenders. Vooral in Amsterdam waren er veel piraten, vrijwel allemaal opzet door mensen die vroeger op zee radio hadden gemaakt. Radio Nova was een initiatief van Herman de Graaf, terwijl Ton Lathouwers (tegenwoordig de baas van Sky Radio, red.) onder de naam Hans Verlaan presenteerde op Radio Unique.
Maar goed, al die stations braaf en de luisteraars werden met ‘U’ aangesproken. Radio Decibel was anders en scoorde. Ik wist toen helemaal niet hoeveel mensen er naar ons luisterden, maar heel veel mensen spreken mij aan en zeggen dat ze me gehoord hebben op Decibel.
Uiteindelijk werd je ontdekt door Ruud Hendriks. Hoe ging dat?
Ruud woonde in Amsterdam en op een dag zat hij te draaien aan zijn radio om te horen wat er gebeurde op de zenders. Hij hoorde op een gegeven moment Radio Decibel. Dat was niet zo raar, want het signaal was knalhard en dat zonder processing. Hij luisterde regelmatig en hoorde dus ook mijn programma. Hij vond me wel goed en sloeg mijn naam op in zijn geheugen.
Een tijd later kondigde Frits Spits op de radio een spelletje aan dat hij had bedacht, maar dat ik al veel langer speelde met de luisteraars. Frits kreeg via-via te horen dat er iemand op een piratenzender was die al zo’n soort spel speelde en hij belde me op. Na lang nadenken besloot ik dat ik het niet goed vond dat hij met het spel zou komen. Zijn baas heeft uiteindelijk gezegd dat Frits zich niets aan moest trekken van een piraat, maar het spel is toen wel enigszins veranderd.
Toch zat het Frits niet helemaal lekker en toen Tom Blomberg (de toenmalige producer van de Avondspits, red.) drie weken op vakantie ging, vroeg Frits aan mij of ik Tom wilde vervangen. Natuurlijk wilde ik dat! Ik liep op de gang in het Audiocentrum (de plek waar toen alle radio-uitzendingen vandaan kwamen, red.) en kwam Ruud Hendriks tegen. Hij liet me op gesprek komen bij Lex Harding en die zag wel wat in me, maar er was geen plek. Maar toen stapte Erik de Zwart opeens over van Veronica naar de TROS en kwam er een plek vrij.
In een biografie van je las ik dat je je verbaasde over de stijfheid bij Hilversum 3. Vervolgens heb je heel wat veranderd in het beleid van de zender. Omschrijf eens het verschil tussen Hilversum 3 voor jouw veranderingen en na jouw veranderingen.
Eigenlijk heeft Veronica het geluid van de radio veranderd. Hilversum 3 had eerder een limiter die ervoor zorgde dat het geluid niet te hard was. Gebeurde dat wel, dan viel het signaal weg en kwam het heel langzaam weer terug. De Amerikaanse radiostations gebruikten een Optimod die de ‘processing’ regelde. Dat apparaat zorgde ervoor dat het signaal veel beter klonk.
Ik ben toen naar Lex Harding gegaan en hij gaf me toestemming om zo’n Optimod te kopen. Ik ben ermee gaan experimenteren en kreeg alle technici van de NOS over me heen. Ze vonden dat de plaat op de radio moest komen zoals de artiest het bedoelde. Inmiddels gebruikt elke radiozender processing en is het haast een soort wetenschap om het signaal het beste te laten klinken.
Voor Veronica maakte je het meest legendarische programma van de Nederlandse radio: Curry & Van Inkel. Wat maakte de show zo bijzonder?
Het was originele radio. We bespraken de keizersnede van Corrie Konings en de nieuwe tangaslip van Kate Bush. We deden rare dingen en we gaven dingen weg. Dat was echt nog nooit gedaan. Adam presenteerde ‘Countdown’ op televisie en Duran Duran was er te gast. De bandleden hebben toen een t-shirt gesigneerd en de luisteraars konden het winnen door een brief te sturen. Het gevolg was dat we volle postzakken binnenkregen. Nu is het standaard geworden, maar destijds deed niemand het.
Hoe had de show geklonken als jij niet wist wat er in Amerika op de radio gebeurde?
Het had anders geklonken, dichter bij hetgeen er al te horen was. Toch hadden Adam en ik wel een enorme drang om anders te zijn dan anderen.
Je hebt daarna nog ‘Stenders & Van Inkel’ gedaan. Hoe beviel de samenwerking met Rob?
In het begin zag ik het helemaal niet zitten. Adam was heel erg stoer en was niet bang voor mensen, terwijl Rob het liefste onder de tafel dook. Maar als de deur van de studio dicht zat, durfde hij wel de meest rare dingen te roepen. Dat was even wennen, maar Stenders & Van Inkel was eigenlijk beter dan Curry & Van Inkel. Met Adam liepen we de studio in, hadden wat bladen zoals de Revu en Story in de handen en begonnen met de uitzending. Stenders & Van Inkel was veel beter voorbereid en het is zo verschrikkelijk belangrijk om je show goed voor te bereiden. Dat betekent niet dat je van tevoren alles moet uitdenken, maar je moet wel weten waar je het over wilt hebben.
In 1995 is Veronica commercieel gegaan en jij besloot mee te gaan. Zag je de commerciële plannen zitten?
Ja, vanaf dag één heb ik het basisplan gesteund. Overal in de wereld zag je goede televisie- en radiozenders, maar bij de publieke omroep was dat niet mogelijk. Het was nog steeds ontzettend verzuild. De EO liet in alle programma’s horen dat God bestond en dat hij allemaal dingen deed, terwijl een commerciële zender veel meer luisterde naar het volk.
Je begon op Hitradio 1224 dat later Hitradio Veronica. Hoe was het om opeens uit te zenden via AM en veel minder mensen te bereiken?
Helemaal kut. Het was echt een louterende ervaring. Bij Hilversum 3 was ik enorm succesvol en alle dj’s deden mij na. Op de middengolf deed ik samen met Cobus Bosscha de ‘Geheime Ochtendshow’. Die heette zo, omdat we nauwelijks luisteraars hadden. Op een gegeven moment gaven we kaarten weg voor Prince. Luisteraars moesten bellen en vertellen hoe het paarse album van Prince heette. Niemand belde er! Dan zit je erg raar te kijken.
In 1998 kreeg Veronica FM-frequenties en ging het station Veronica FM heten. Wat waren de verwachtingen toen?
Die reikten tot aan de hemel. In eerste instantie ging het goed. Cobus en ik waren erg goed bezig en zetten de standaard voor wat nu alle ochtendshows doen. We hadden imitaties en lazen historische feitjes voor. Toen Robert Jensen bij Veronica FM de baas werd, wilde hij de ochtend gaan doen omdat ik niet voldoende scoorde. Ik moest naar de middag, mocht geen naamjingles meer draaien en Veronica FM werd ‘het station van Jensen in de Ochtend’. Vrij snel daarna ben ik naar Radio 538 gegaan.
Op dat moment was het een goede stap. Ik wilde graag weer een ochtendprogramma doen, omdat ik naar mijn gevoel nog een rekening te vereffenen had. Met Cobus maakte ik een erg goed ochtendprogramma, maar in de luistercijfers was dat niet te zien. Ton Lathouwers had een goed plan en vroeg mijn medewerking.
In het jaar dat ik bij Veronica zat, is er heel veel gebeurd. We kregen steeds meer door dat het Commissariaat van de Media ons goed in de gaten hield met het oog op de regeltjes. We mochten maar heel weinig praten. Als ik iets teveel sprak, dan moesten de andere jocks zich inhouden. Je kunt wel snel gaan praten, maar dat is tegennatuurlijk. Ik was heel erg aan het zoeken, waardoor het slecht klonk.
De muziek van Radio Veronica vond ik verschrikkelijk. Ik mocht niet alle hits van Duran Duran draaien, maar alleen de hits die goed uit de test kwamen. Het station was erg smal geformatteerd. Het scoorde wel, maar ik vond er niets aan. Ik stond ook niet achter het idee om meer hitlijstjes te gaan doen. De Download Top 750 en ga zo maar door. Het gevolg was dat als ik vier weken achter elkaar lekker bezig was, dat ritme onderbroken werd door één of ander lijstje.
Will Wil Wel : Duo’s
“Duo’s komen en duo’s gaan, zeg ik altijd tegen mijn kleinkinderen.”
“Precies.”
“Weet je nog…
Ot en Sien,
Jan en Kjelt,
Simon en Garfunkel,
Ard en Kees,
Puk en Muk,
Bob en Brenda,
Snip en Snap…”
“Of ik dat nog weet. Je had ook nog
Tineke en Gerard,
Raad en Daad,
Ping en pong,
Bart en De Zwart,
Willy en Willeke,
Sanda en Andres,
Boland en Boland,
Wat en Alwat,
De Mounties…”
“Hoe heten ze ook al weer… Met die postkoets.”
“De Selvera’s.”
“Klopt. En
Sandra en Andres,
De Spelbrekers,
Sint en Piet,
Barend en van Dorp,
Links en rechts,
Pauw en Witteman,
Jut en Juul,
Uh… Frank en Mirella.”
“Wat dacht je van
Bassie en Adriaan,
Hepie en Hepie,
Sam en Dave,
C en A,
Don en Phil,
Tom en Jerry,
Simon en Garfunkel…”
“Allemaal wel aardig, maar helemaal nul, nada, noppie, niks vergeleken met
Curry en van Inkel. Bij Veronica..”
“Vierentachtig, tot zevenentachtig.”
“Ja, drie jaar lang. Van zeven tot tien op vrijdagavond.”
“Dat waren nog eens tijden.”
“Zeg dat wel mijnheer Luikinga.”
Rij en weemoed voorzichtig, denk aan mij.
Will Wil Wel : Duo's [1:45m]: Walter Bakker
Het begint als Walter Bakker een jaar of vijftien is. Hij luistert fanatiek naar Felix Meurders en Peter Holland bij de VARA op Hilversum 3. “Die maakten op een hele aparte manier radio. Holland had een rubriek, ‘In de brievenbus’, daar kon je alles naartoe sturen als het maar gek was. Nu is dat heel normaal, met sms, mail en een webcam, maar destijds kon je bijvoorbeeld een plaatje opsturen of reageren op een onderwerp. Per handgeschreven brief, want een typmachine had ik niet. En maar hopen dat er een week later iets mee werd gedaan in de uitzending.”
“Ik had een keer een singeltje op de markt gekocht van een Limburgs koor, Eikenhout is eikenhout heette het en dat was dan ook het hele lied. Zoiets werd dan gedraaid. Het gaf elke keer weer een kick, zelfs al zat er bijna elke week wel weer wat van mij bij. Op een gegeven moment zeiden ze wel eens: ‘We hebben weer een brief van Walter, maar daar doen we volgende week wat mee.’” Zo begint Bakker rond 1985 te schrijven onder andere namen. “Van jongens en meisjes op school. Ook gebruikte ik verschillende handschriften; sommige dingen schreef ik met links.”
In eerste instantie gaat het hem vooral om de muziek. “Maar het dingen aan elkaar praten en de jingles ging ik steeds spannender vinden; dat plaatje kon ik zelf ook wel draaien”, vertelt de radioliefhebber. Hij heeft vooral bewondering voor Jeroen van Inkel: “Die was natuurlijk koning op dat gebied; sfeer creëren, de luisteraar het gevoel geven dat hij alleen tegen jou aan het praten is. Dat kwam uit Amerika, waar ze met vormgeving en techniek heel veel sleutelden aan de stemmen.”
Zo raakt Bakker verslingerd aan Curry & Van Inkel. Als er vrijdagavond ‘soos’ is op de HEAO waar hij studeert en hij het programma dus niet meer kan luisteren, schakelt hij zijn moeder in om het op te nemen. “Ik zette de wekker op kwart voor acht, wanneer ze het bandje moest omdraaien. ’s Avonds spoelde ik dan de muziek door, om te kijken of mijn item erbij zat.”
Toch zijn er maar heel weinig mensen die van Bakkers radioactiviteiten afweten. “Ik liep er niet mee te koop. Het was meer een kick voor mezelf, ik vind het ook niet erg als ik onder een andere naam op de radio kom.” Hij vergelijkt zijn inspanningen met geven aan een goed doel: “Iets bijdragen waar een ander wat aan heeft, dat vind ik leuk.” Wel neemt hij al ‘zijn’ items op: “De back-up ging in de kluis.”
Als in 1987 bekend wordt dat Adam Curry naar de VS vertrekt, besluit Bakker de waarheid te onthullen. Al zijn bandjes verzamelt hij op één tape, die hij opstuurt met een begeleidende brief waarin hij verklaart dat hij het was onder al die andere namen. Een paar dagen later krijgt hij een telefoontje: of hij bij de laatste uitzending wil zijn. “Dat was natuurlijk helemaal te gek. We bleven contact houden, ook tijdens Stenders & Van Inkel.”
Ook bij de directie blijft Bakkers talent niet onopgemerkt. “In 1993 stond Unico Glorie op mijn antwoordapparaat. Ze waren op zoek naar een productiemedewerker. Ze hebben me een aanbieding gedaan, maar ik koos ervoor carrière te maken bij het marketingbureau waar ik toen werkte.” Spijt heeft Bakker niet van dit besluit, “maar ik heb achteraf wel eens gedacht: stel dat ik ja had gezegd… Misschien was ik dan wel een tweede John de Mol geweest.”
De radio met rust laten lukt hem echter niet. “Sinds 1995 ben ik nog heel vaak ’s ochtends bij Van Inkel in de ‘geheime ochtendshow’ geweest, met Cobus Bosscha op de AM-frequentie.” Bakker schrijft bijvoorbeeld teksten over actuele gebeurtenissen op bekende melodietjes als Ademnood van Linda, Roos & Jessica, die Van Inkel en Cobus vervolgens zingen in de uitzending.
Via Van Inkel komt Bakker in contact met Edwin Evers. Dit levert een bijzondere bijdrage op aan diens vrijdagnachtprogramma Oh wat een nacht. “Ik zat thuis achter de computer Rad van fortuin te spelen”, vertelt hij, “en in een gekke bui heb ik naar de studio gebeld met het geluid van dat spelletje aan de telefoon; de stem van Hans van der Tocht en de bordjes die omgedraaid worden. Op een gegeven moment heb ik toen maar gezegd: ‘Hallo, met Walter.’” Stenders vindt het zo leuk dat hij voorstelt het spel live in de uitzending te spelen, met Bakker als quizmaster: “Ik was de Hans.” Natuurlijk gaan luisteraars de meest schunnige woorden raden. “Evers probeerde dat dan weer recht te praten”, herinnert Bakker zich, “maar als de schuif dicht was lachte hij zich helemaal kapot.”
Zenuwachtig is de nuchtere Bakker nooit als hij naar de studio ging. Weliswaar is hij vooral van Jeroen van Inkel, in de tijd dat die pioniert op het gebied van radiotechniek en vormgeving, zwaar onder de indruk. Maar: “Ik heb die mensen nooit geadoreerd. Ze doen ook gewoon hun werk. Toen ik zo dichtbij kon komen ging ook wel iets van de magie verloren. Eind jaren negentig zat ik er drie ochtenden per week.”
Tegenwoordig is de radiodenktank iets minder actief. “Af en toe mail je eens wat of je belt een keer. Het zijn meestal losse flodders, simpele ideeën, maar op het juiste moment. Dan ben ik de enige die weet dat het uit mijn koker komt. Zelfs mijn vrouw vertel ik het vaak niet eens.” Vooral naar Radio 3FM, Edwin Evers op Radio 538 en Rob van Someren op Radio Veronica luistert Bakker nog graag.
Radio is behoorlijk veranderd, vindt hij. “Als je nu Curry & Van Inkel hoort kun je je bijna niet voorstellen wat daar nou zo magisch aan was. Het doorstarten na een jingle was een heel gedoe en dat ging vaak fout, nu kan iedereen het.” Een ander groot verschil is dat bijna niets meer spontaan is. Luisteraars in de uitzending worden vrijwel altijd van tevoren opgenomen. “Dat het laatste woord van de luisteraar precies aansluit bij het eind van de intro van de plaat, dat kan helemaal niet.” Ook is het allemaal veel commerciëler geworden, stelt Bakker: “Een radioprogramma staat nu bol van de sponsoring en billboarding.”
Jammer? “Nee, dat moet je gewoon accepteren”, vindt hij. “Maar daarom is het wel heel verfrissend om een stukje nostalgische radio van Rob van Someren op Radio Veronica te horen. De manier waarop hij daar zit met die twee anderen, dat is twintig jaar terug in de tijd. Ook Edwin Evers maakt nog echt spontane radio.” Bakker prijst het blinde vertrouwen dat deze ‘ouderwetse’ radiomakers in elkaar hebben: “Als iemand zijn hand opsteekt gaat de schuif open, want je weet dat diegene wat leuks gaat zeggen.”
“Een radiocarrière wil ik niet zeggen, maar ik heb wel mijn inbreng gehad in de ontwikkeling van het medium radio. Ik denk wel dat ik redelijk uniek was. Ze noemden me ‘Medewerker op afstand’, of ‘Agent 008’. Ik denk dat ze mijn naam nog wel kennen. Maar met de communicatiemiddelen van nu kan het best dat er nog wel honderd mensen zijn zoals ik. Ik ben vast niet de enige.”
Opnemen doet Walter Bakker nu niet meer. “Die romantiek is er wel een beetje af.” Bij elkaar heeft hij nu zes à zeven uur radio-items op een dvd. “Het is wel heel leuk om dat nu terug te luisteren. Ondanks dat het dertien jaar geleden is weet ik dan weer precies hoe het was. Overdag werken, om half één ’s nachts naar Hilversum rijden, vechtend tegen de slaap, en zes uur ’s ochtends thuiskomen. Gewoon voor de fun.”
Mario de Pizzaman
Als ‘runner’ komt Mario van Zijl (Den Haag, 10 februari 1962) al in 1985 bij Veronica terecht: een multi-inzetbare kracht voor klusjes van de postkamer tot diverse radio en tv-programma’s. De initiatiefrijke en niet op zijn mondje gevallen Van Zijl valt al snel op bij de legendarische Curry en Van Inkel, die hem vragen een soort sidekick te worden. Zo wordt Mario de Pizzaman, zoals hij wordt gedoopt, een voorzichtige eerste Nederlandse variant van de uit de VS geïmporteerde ‘co-host’. Een drumstel wordt erbij gehaald en wie herinnert zich niet de drumsolo’s op de achtergrond tijdens wéér een hilarische opmerking van Adam of Jeroen?
De verse sidekick mag alleen bijna niks zeggen van Lex Harding, die vindt dat er al genoeg geouwehoerd wordt op de zender. Dus gaat Mario ook maar plaatjes draaien op het illegale Digitaal Hit FM in Baarn, waar ook Hans Schiffers en Bas Westerweel te horen zijn. Toch vermaakt hij zich opperbest in de Veronica-studio’s: “Wat was dát lachen”, memoreert hij in een terugblik op de jaren tachtig.
Begin 1987 verschijnt de sidekick bijna op tv, als hij op het drumstel Van Inkel moet bijstaan die in Adam Curry’s popprogramma Countdown de Top 10 mag voorlezen. Maar omdat Mario tevens de belichting van de show verzorgt wordt het slagwerk toch maar door Curry uitgevoerd en blijft Nederlands populairste pizzadude de grote onbekende.
Nadat Curry in 1987 naar Amerika vertrekt blijft Mario betrokken bij Stenders & Van Inkel. Vijf jaar later gaat hij aan de slag voor de Veronica Zomertruuk met Bart de Graaff en voor Frank Wentink Events (onderdeel van het toenmalige John de Mol Produkties). Daarnaast bekwaamt hij zich meer en meer in het medeproduceren van evenementen en televisieproducties. CNR Records vraagt in 1993 of Mario plugger wil worden en vanaf oktober dat jaar loopt hij in Hilversum rond als radio- en tv-promoter.
Eind 2003 kruisen de wegen van Mario en Radio Veronica elkaar weer. Als Jeroen van Inkel, die Radio 538 heeft verruild voor thuishaven Radio Veronica, zijn oude makker tegenkomt in de wandelgangen hoeft hij niet lang na te denken en vraagt hem als sidekick in Rinkeldekinkel, daarbij bijgestaan door Michiel Veenstra. Ook gaat de Pizzaman deze functie vervullen bij Rob van Someren, waarmee hij weer terug is met wat hij het liefste doet: radio maken.
In april 2005 verlaat Mario de Rinkeldekinkel-crew om zich toe te leggen op nieuwe uitdagingen. Zo wordt hij de rechterhand van Bart van Leeuwen in Goud van Oud en is hij als reporter regelmatig op pad voor live reportages van Radio Veronica. Tevens treedt de dj op in Veronica’s 80’s & 90’s drive-in show.
Sinds september 2005 trekt Mario iedere vrijdag het land in met het legendarische radiospel ‘Raad waar die staat’ in de show van Bart van Leeuwen. Hij treedt daarmee in de voetsporen van Jan Morriën die dit in de jaren tachtig deed in Ook goeiemorgen. Aan de hand van negen aanwijzingen moeten de luisteraars raden waar de Raad waar die staat-reporter zich bevindt.
Van mysterieuze tromroffelaar in de Curry & Van Inkel-show is Mario de Pizzaman uitgegroeid tot een grote radionaam - iets wat niet elke sidekick hem gemakkelijk zal nadoen.
Rob Stenders
Vijf jaar na de eerste testuitzending van Veronica vanaf de Borkum Riff wordt op 18 april 1965 Rob Zieltjens geboren in Tilburg. Opgroeiend in Oisterwijk wijdt zijn vader hem in in de wereld van de popmuziek. Rob spaart de Top 40 en zit het liefst thuis tussen de platen; naar de eindexamenfeestjes gaat hij alleen als hij gevraagd wordt om er te draaien. Het echte werk begint bij lokale en Belgische radiostations en vervolgens, in 1984, bij de VARA waar hij de Verrukkelijke 15 presenteert. Onder de achternaam van zijn moeder: “Stenders klinkt veel gelikter.”
In 1987 mag de diskjockey bij Radio Veronica niemand minder dan Adam Curry vervangen. Curry & Van Inkel wordt Stenders & Van Inkel en daarnaast bewijst Stenders zich solo in D’Rob of d’r onder, een programmatitel die er jarenlang inblijft. In seizoen 1990/1991 is hij samen met Jeroen van Inkel het gezicht van Countdown op Veronica TV, maar dat bevalt toch minder goed. Ondanks zijn grote respect voor grootheden als Lex Harding toont Stenders zich in zijn Veronica-tijd al wars van autoriteiten: “Ik ging volstrekt mijn eigen gang.”
Een uitstapje naar beginnend commercieel station Power FM blijkt een grote blunder. Stenders hoopt hier meer vrijheid en inspraak te krijgen, maar al gauw blijkt dat commerciële radio meer dan haar publieke variant gebonden is aan formules en regeltjes. Met hangende pootjes klopt de gedesillusioneerde dj weer aan bij Veronica, waar hij in de wachtkamer gezet wordt met een nachtprogramma (Vroegerobstaan). Dat Lex Harding kort daarna de halve Veronica-crew meeneemt naar Radio 538 komt voor Stenders dus goed uit; vanaf november 1992 is hij drievoudig terug met Goud van oud, Oh, wat een nacht en Het is maar een spelletje (met Ad Bouman).
‘Shockeren met beleid’ wordt de opzet van Shockradio, dat februari 1993 van start gaat. Met partners in crime Fred Siebelink en Floortje Dessing valt Stenders in deze show bekende Nederlanders lastig. Tot de Veronica-directie hier anderhalf jaar later een eind aan maakt met als resultaat het minder rebelse Outlaw Radio. De pittige vragen en grove grappen, onmiskenbaar speerpunten van Stenders’ radiopersonality, staan overigens in schril contrast met de verlegen en introverte jongen buiten de studio. Vooral in zijn Veronica-tijd leidt dat regelmatig tot paniekaanvallen.
Als Veronica in 1995 commercieel gaat is dat voor Stenders bepaald geen uitgekomen droom. “Ik heb namelijk nogal sterk de afwijking een muziekliefhebber te zijn”, verklaart hij en bedankt vriendelijk voor een voorgeprogrammeerde playlist en ‘praatklok’, hoewel hij op Hitradio Veronica nog wel even in het weekend te horen is. Wel grijpt hij samen met Jan Hoogesteijn de kans om onder de paraplu van het commerciële Veronica alternatieve popzender Kink FM op te richten. Stenders wordt programmaleider en heeft een eigen programma, tot hij een jaar later met onenigheid vertrekt.
Na een blauwe maandag op Jazz Radio maakt Stenders zijn comeback bij de VARA. Zijn middagprogramma met oud radiomaatje Fred Siebelink wordt één van de pijlers van het verjongde 3FM. Hoewel minder goed beluisterd vormt ook Stenders’nachtprogramma Freakolympics, waarin hij zich volledig kan uitleven met oud en experimenteel werk, “een mooi visitekaartje” van de publieke omroep. In 2000 volgen de inmiddels onafscheidelijke ‘Rob en Fred’ met Stenders Vroeg Edwin Evers op in de ochtend.
Eenmaal in zijn carrière zwicht Stenders voor het grote geld. Terwijl hij om zich heen de ene na de andere lucratieve radiotransfer ziet voltrekken zoekt de VARA-man in juni 2004 het commerciële avontuur bij Yorin FM. Aanvankelijk met spijt, maar gelukkig blijkt al snel dat hij met Stenders vroeg op vrij spel krijgt. Dat verandert als Yorin FM wordt overgenomen door SBS en verandert in Caz!, waarop Stenders vertrekt.
De werkloze diskjockey zit echter niet stil. Op internetstation KXradio, dat Stenders halverwege 2005 opricht, kan hij digitaal zijn ongecensureerde muzieksmaak botvieren en hoewel hij zelf toegeeft ‘niet echt van het beeldscherm te knallen’ is de lopende popencyclopedie in 2007 nog even terug op de buis met de muzikale quiz Stenders Late Vermaak op Tien. Sinds mei 2007 is de Serious DJ terug bij oude liefde 3FM met het middagprogramma Stenders Eetvermaak (VARA).
Rob Stenders won een Zilveren Reismicrofoon (2000) en een Marconi Award voor zijn totale oeuvre (2005), die hij overigens allebei niet zelf ophaalt. Onderhoudende conversaties (in het bijzonder met radiopartner Fred Siebelink), verbluffende muziekkennis en het vermogen om minder toegankelijke muziek eigenhandig de hitlijsten in te helpen behoren tot Stenders’ meest geprezen kwaliteiten. Daarnaast leverde hij een grote bijdrage aan Veronica’s Kink FM en het succes van het vernieuwde Radio 3.
Of Stenders ook over literair talent beschikt moet zijn in februari 2008 verschenen autobiografie, Stenders Leesvermaak, uitwijzen. Wat hij in ieder geval zal blijven doen, via de radio en via interent: “Aan de man brengen wat ik mooi vind.”
Ben Liebrand
Ben Liebrand wordt geboren in 1960 in Nijmegen. Al op 16-jarige leeftijd laat Ben de wereld genieten van zijn dj-kunsten met zijn eigen mobiele roadshow. Dit is het begin van een carrière die ondertussen al ruim 25 jaar omspant. Hij is wereldwijd bekend van remixen voor artiesten als Phil Collins, Sting, Salt & Pepa, Alexander O’Neal, Genesis en Grace Jones. Maar hij is door zijn legendarische ‘Grandmix’ en het radioprogramma ‘In The Mix’ ook de inspiratiebron voor dj’s als Armin van Buuren, Olav Basoski, DJ Tiësto en Ferry Corsten.
In 1977 kwam Ben met een hele stapel 12 inches en LP’S terug van een vakantie in Italië. Om al die nieuwe muziek aan een vriend van hem te kunnen laten horen, besloot hij alle beste stukjes achter elkaar te zetten. Liebrand: “Als een soort Reader’s Digest heb ik met een cassettedeck met een pauze toets alle bestestukken aan elkaar geplakt. Dat was de allereerste mix die ik gemaakt heb.”
Eind jaren ‘70 bestond het fenomeen mixen nog niet echt. In 1978 begon Liebrand als dj in ‘de Kwien’, een discotheek met de allure als de Amsterdamse ‘Escape’ in zijn hoogtijdagen. “Die omgebouwde bioscoop lag in het Limburgse dorp Gennep, of all places. Maar het was helemaal compleet met neon en laser, geheel volgens het Studio 54-idee uit NYC. Ik ben daar begonnen met het mixen, het op tempo door laten lopen van muziek. Ik heb dat daar een tijdje gedaan en toen ben ik in 1980 in de ‘Keizer Karel Club’ in Nijmegen begonnen met draaien. Pas na de fantastische openingsavond kwam ik er achter dat het een gayclub was! Ik heb er negen jaar gedraaid en er heerste een hele lekkere open minded sfeer. Ik stond op de piek van een zaterdagavond dingen als Kraftwerk er tussendoor te gooien en dan ging de hele dansvloer uit zijn dak. De nieuwste import uit Amerika draaide ik, maar ook nummers van Jean-Michel Jarre, die normaal gesproken nooit op een dansvloer voorbij komen, maar die ritmisch konden. Manfred Langer (grondlegger van de IT, red.) vertelt in zijn boek dat hij in de ‘Keizer Karel Club’, met mij achter de draaitafels, het idee heeft opgevat om zoiets ook in Amsterdam te gaan doen. Dat is uiteindelijk de IT geworden.”
“Ik heb in al die jaren gedraaid wat ik leuk vond en wat ik in de platenzaken hoorde. Ik trok mij helemaal nergens iets van aan. Meestal was het zo dat ik de plaat die in de Top 40 of in de dancechart kwam, al drie of vier weken aan het draaien was. Jaren later kom je een verzamelaar tegen, de ‘Homo Top 100′, die helemaal vol staat met spul dat wij toen gedraaid hebben! In die tijd stond Ben Liebrand, zo hetero als hij is, achter de draaitafels al die nummers te draaien die nu op de ‘Homo Top 100′-cd staan!”
Via de jongens van The Limit (bekend van de hit ‘Say Yeah’), waarvoor Ben Liebrand enkele 12″-mixen maakte, kwam hij bij Lex Harding van Veronica terecht. Het mixen was begin jaren ‘80 in opkomst, waardoor Lex Harding het idee had opgevat om een radioprogramma te gaan maken waarin continu gemixt werd. Dat programma is ‘In The Mix’ genoemd. Van de dj’s die in Nederland al op die manier aan het werk waren in de clubs, was Ben één van de weinigen die ook de technische knowhow had om kwalitatief op NOB-niveau aan te kunnen leveren. De eisen van het NOB waren heel erg streng. “Met dit programma was ik ook de eerste dj die niks zei. Ik heb toen als extra gimmick een radio-interview gedaan met Erik de Zwart, waarin hij de vragen stelde waarop ik niet antwoordde! Ik ben de dj die echt zijn kop houdt en muziek draait.”
“Laatst raakte ik met de general manager van Apple Nederland in gesprek die me vertelde dat ook hij ’s nachts ‘In The Mix’ opnam met een cassetterecordertje. Omdat e-mail in die tijd nog niet bestond, kreeg ik daardoor weinig reacties en had ik geen idee wat luisteraars ervan vonden. Soms kreeg ik een brief van een liefhebber of hoorde ik mijn mix terug in kledingzaken of op het strand en daar moest ik het dan mee doen. Jaren later werd mij duidelijk hoeveel dj’s destijds aan de hand van ‘In The Mix’, aan het mixen zijn geslagen. Daar zitten mensen bij als Tiësto, Armin van Buuren, Ferry Corsten en Charley Lownoise maar ook DJ Dano, die uiteindelijk gigantische hardcore is gaan draaien.” Na drie jaar is ‘In The Mix’ verdwenen en als ‘Minimix’ doorgegaan bij ‘Bart (van Leeuwen, red.) & De Zwart’ daarna bij ‘Curry & Van Inkel‘, ‘Staverman & Van Inkel’, etc.
De zomerhit van 1986 van DJ Sven & MC Miker G is geproduceerd door Ben. “De platenmaatschappij vroeg aan mij of ik ‘Holiday’ van Madonna kon namaken. Ik heb toen uitgezocht welke instrumenten en drumcomputers haar producer Jellybean gebruikte en dat nagedaan. De rappers hebben toen in een zeer melige sessie, in mijn slaapkamer bij mijn ouders thuis, alles ingerapt. Het ging echt helemaal nergens over. Miker G stond vanwege het waanzinnige geluid op zijn koptelefoon helemaal te flippen achter de microfoon. Hij vond zichzelf met galm zo gaaf klinken dat, als ik de hoofdtelefoon niet van zijn hoofd had getrokken, hij daar nu nog had gestaan! De tweede keer dat ik ze heb gezien, stond het nummer 1 in de Top 40 en de derde keer waren ze alweer uit elkaar. Het was een hele rare tijd.”
In de jaren ‘80 ben ik ook begonnen om 12″ mixen te maken van bekende nummers. Zodoende ben ik in contact gekomen met CBS Duitsland waarvoor ik heel veel remixen en mixen heb gemaakt. Hierdoor kwam ik in het internationale circuit binnen Sony terecht en kreeg ik ook veel opdrachten uit Engeland. Daarnaast maakte ik ook mixen voor het Engelse DMC (Disco Mix Club) die ervoor zorgde dat de mixen vaak officieel uitkwamen op singles van de artiest zelf. Zoals ‘In The Air Tonight’ van Phil Collins. De remix van het nummer heb ik gemaakt als ‘Minimix’ voor Veronica. Ik heb deze tape tijdens een hele grote DMC conventie in Londen gedraaid. Tegen het publiek zei ik dat ze de volgende ochtend Virgin moesten bellen als ze wilden dat deze mix zou worden uitgebracht. Virgin is toen platgebeld en de volgende middag was geregeld dat de mix uitkwam!” Het maken van mixen voor het buitenland werd het leeuwendeel van Bens werk en heel veel van die mixen kwamen als import weer terug naar Nederland om hier ook hits te worden.
Bij Radio Veronica is ‘In The Mix’ weer helemaal terug, iedere zaterdagavond tussen 00.00 en 01.00 uur. Behalve de platenkeuze lijken Bens mixen niet meer op die van vroeger. “Want als ik nog steeds hetzelfde zou mixen als twintig jaar geleden, zou dat niet goed zijn. Wat dat betreft ben ik nu toch alweer een aantal stappen verder. Ik ben een dj die zich meer ergert aan platen die vals met elkaar klinken, dan aan mixen die misschien niet helemaal synchroon lopen. Het gros van de dj’s maakt zijn overgangen in de intro’s en breaks van de platen. Omdat ik vanuit het maken van ‘In The Mix’ en de ‘Grandmix’ gewend ben om heel compacte mixen te maken, ben ik een aantal jaren geleden overgegaan op tonaalmixen, dus nummers bij elkaar zoeken die qua toonsoort ook bij elkaar passen. Tevens word het dan mogelijk acappella’s van nummers te combineren met instrumentale gedeeltes van andere nummers. Omdat alles muzikaal bij elkaar past kun je nummers ook veel verder in elkaar door laten lopen, waarbij het duidelijk zal zijn dat de boel ook sync loopt.”
Jeroen van Inkel
Als Jeroen Hendrik Donderwinkel wordt hij geboren op 7 juli 1961 in Amsterdam. Zijn eerste bandjes worden al gedraaid in de kantine op school en een paar jaar later staat Jeroen achter de draaitafels in de discotheken Toyshop (Amsterdam), de Fifty-Fifty en The Briscothèque (Almere). Radio-ervaring doet hij op waar hij maar kan; bij Vrije Radio Bollenstreek (Lisse e.o.), Radio Hofstad (Den Haag), Radio Starlight (Brabant e.o.), Radio Tulpia (Ziekenomroep Amsterdam) en Radio Picasso (Amstelveen). Het werpt zijn vruchten af: in 1983 wordt Jeroen van Inkel derde in de nationale dj-kampioenschappen.
Op een avond in de Fifty-Fifty - voordat Van Inkel ontslag krijgt wegens ‘te eigenwijs’ - wordt hem gevraagd of hij bandjes wil opnemen voor de piraat Radio Nova. Via dit station bereikt Van Inkels geluid de Amsterdamse piratenzender Decibel, de place to be voor jong radiotalent in de jaren tachtig - met Van Inkel stroomden onder meer Adam Curry, Simone Walraven en Rob van Someren door naar Veronica. Bij Decibel ontwikkelt Van Inkel zijn specialiteit: het verwerken van veel, heel veel jingles.
Bij Radio Decibel wordt het radiotalent ontdekt door Veronica’s Ruud Hendriks en Frits Spits. Eind 1983 begint Van Inkel in Hilversum als redactielid van het jongerenprogramma Trend op de afdeling vormgeving (o.a. jingles) en interviews. Daarna mag hij vrijdagnacht tussen 4 en 5 uur Oh, wat een nacht! doen. Ook valt hij regelmatig in voor programma’s als de Top 40 en de Tipparade. Is Van Inkel bij zijn aantreden nog verbaasd over de stijfheid van Hilversum, al doende brengt hij daarin verandering…
De ‘snel rijzende ster’, zoals Veronica hem aankondigt, breekt pas echt door als hij met Adam Curry op primetime Curry & Van Inkel gaat presenteren (1984–1987). “Het was originele radio. We bespraken de nieuwe tangaslip van Kate Bush en we gaven dingen weg. Dat was nog nooit gedaan.” Ook de vaste items als de ‘Locomokipkachefoon’ en de ‘Eikel van de Week’ zijn populair. Eind 1986 brengt het duo bovendien een eigen remix uit: de MultimediamegaRinkeldekinkel Curry & Van Inkel uit je tenen-mix van het nummer Mexico van de Zangeres Zonder Naam. Het vrijdagavondfenomeen Curry & Van Inkel krijgt navolging van Stenders & Van Inkel en Dinges & van Inkel (met Gijs Staverman als ‘Dinges’).
Eind 1985 ontstaat het legendarische Rinkeldekinkel, waarin ‘Prins van Inkel’ voor het eerst helemaal z’n eigen ding kan doen. Vanaf 1 oktober 1992 wordt Rinkeldekinkel het eerste echte horizontale Veronica-programma; iedere werkdag van 17:00 tot 18:00 uur. In die jaren is Van Inkel verantwoordelijk voor een groot aantal hits.
Als Veronica in 1995 commercieel gaat, verhuist Van Inkel mee naar Hitradio Veronica op de AM-frequentie. Daar presenteert hij met sidekick Cobus Bosscha De Geheime Ochtendshow, die zo heet omdat ze nauwelijks luisteraars hebben. Gelukkig wordt de show ook op Veronica TV uitgezonden. Als de tv-versie echter plaats moet maken voor Call TV, komt Van Inkels piratenachtergrond weer boven en breekt hij regelmatig in op het televisiesignaal met zijn ‘Piratenradio/tv’ item.
Jeroen van Inkel Airchecks
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Ook als Hitradio Veronica in 1999 een FM-frequentie krijgt is Van Inkel van de partij; hij opent het ‘nieuwe’ Veronica FM. Rinkeldekinkel verhuist opnieuw van de ochtend naar de middag. De dj staat inmiddels bekend om de stunts die hij in zijn uitzendingen uithaalt. Zo roept hij met de ‘Flitspalenactie’ luisteraars op om ‘genadeloos toe te slaan’ wanneer zij onderweg een flitspaal tegenkomen – autobestuurders geven in groten getale gehoor aan de oproep. In 2001 komt hij in opspraak als hij mensen massaal naar de Tweede Kamer laat bellen om zo de veiling van de etherfrequenties te voorkomen.
Na ruim vijftien jaar Veronica is Van Inkel toe aan een nieuwe uitdaging. In april 2000 vertrekt hij naar Radio 538, waar hij het middagprogramma Rinkeldekinkel voortzet met items als ‘Doktor Love’, ‘Glen Matsu Matsu’ en de ‘Top 538’ . Aangezien de dj tot 2005 onder contract staat bij Radio 538, ontketent hij een mediahetze als hij al in 2003 terugwil naar het gereïncarneerde Radio Veronica – tot ergernis van 538-directeur Lex Harding. Juridische stappen om zijn contract te ontbinden neemt hij uiteindelijk niet; wegens privéomstandigheden zit hij ziek thuis. Na een echtscheiding en een verblijf in een Engelse kliniek begin hij een nieuwe levensfase, waarin plaats is voor “bezinning”.
Op 5 januari 2004 zit hij dan toch weer achter de microfoon bij Veronica. Want: “Er is maar één plek waar een dj die van radio houdt wil zijn en dat is bij het legendarische Radio Veronica. Ik ben weer helemaal blij!”
Maar niet voor lang; als Q-Music in juni 2005 wordt opgericht wordt Van Inkel als eerste benaderd om de ochtendshow te verzorgen. De F1-liefhebber kan niet wachten, naar eigen zeggen omdat hij op Q-Music meer mag praten. Op september 2005 start zijn programma Je dag is goed! - de naam Rinkeldekinkel draagt te veel Veronicageschiedenis met zich mee. Tevens neemt hij Het Foute Uur voor zijn rekening, waarin non-stop de favoriete ‘foute’ platen van luisteraars worden gedraaid. In maart 2008 verruilt Van Inkel de ochtend voor de middagshow op Q-Music. Aan inspiratie ontbreekt het hem nog steeds niet.
Adam Curry
De geschiedenis van Adam Clark Curry begint in de Verenigde Staten, waar hij op 3 september 1964 geboren wordt in Washington D.C. Daar blijft hij niet lang; als acht maanden oude baby verhuist Adam met zijn ouders naar Oeganda. Drie jaar later keert de familie terug naar de VS, en op zijn achtste migreren de Curry’s naar Amstelveen. Voor hij op zijn 23e terugkeert naar zijn geboorteland, verdient hij zijn eerste sporen in de Nederlandse radiowereld.
Zijn Amerikaanse accent zit hem daarbij aanvankelijk nogal in de weg; bij de Amstelveense ziekenomroepen Radio Tulipa en Radio Picasso mag hij niet presenteren en komt terecht in de techniek. Hij leert er Jeroen van Inkel kennen, met wie hij later vele uren radioplezier zou gaan verzorgen bij Veronica. Als Van Inkel gaat werken voor de roemruchte Amsterdamse radiopiraat Decibel, bleef Curry aan zijn kop zeuren of hij daar niet iets voor hem kon regelen. “Decibel was in de vroege jaren tachtig dé plek. Rob van Someren, Simone Walraven: iedereen zat er”, vertelt Van Inkel. Het lukt: in 1981 krijgt de zeventienjarige Curry een programma bij Decibel. Onder de naam John Holden presenteert hij in matig Engels – hij woont immers al sinds zijn achtste in Nederland – en neemt iedereen in de maling door te doen alsof hij geen Nederlands spreekt. De show slaat in als een bom.
In 1984 maakt Curry samen met zijn maatje Van Inkel de overstap naar Radio Veronica, waar ze radiogeschiedenis schrijven met de avondshow Curry & Van Inkel. Urenlang bespreken de twee hun eigen uitzendingen, waarvoor ze in augustus 2004 de ‘Beste Radio Veronica Programma Aller Tijden Prijs’ zouden ontvangen. Curry doet nog diverse andere radio- en tv-programmna’s voor Veronica. Zo debuteert hij op negentienjarige leeftijd op televisie in Veronica’s Countdown. Het publiek is nog niet direct enthousiast over de opvolger van Erik de Zwart, en ook Curry zelf beschouwt zijn eerste Countdowntijd als “veelbelovende troep”. Maar hij leert snel. Vanaf februari 1986 is de presentator zelfs dagelijks op het scherm van miljoenen Europeanen te zien, als hij voor Europa Countdown (via de zender Europa Satellite Television) sterren interviewt als Michael Jackson, Tina Turner, The Rolling Stones, David Bowie, Janet Jackson, Bryan Adams, Rod Stewart, Paula Abdul, Genesis en Madonna. Een jaar later laat hij met zijn vertrek vele fans treurend achter.
In 1987 vertrekt de Countdowner naar de Verenigde Staten, waar hij presentator wordt van het enorm populaire The Top 20 Countdown bij MTV. Vanaf 1989 is hij ook weer actief voor de radio. Voor het New Yorkse station ‘WHTZ Z100’ doet hij de ochtendshow en enkele middagprogramma’s. Verder interviewt hij voor de radioshow HitLine USA artiesten van MC Hammer tot Paul McCartney, produceert hij het tweedagelijkse programma The Buzz dat op 150 radiostations door het land wordt uitgezonden, en gaat in 1991 Pepsi’s Top 30 HitList with Adam Curry op 250 stations in première. Ook voor acteren draait hij zijn hand niet om; hij speelt gastrollen in NBC’s Another World en in een aflevering van de serie Swamp Thing. Ondertussen trouwt Curry in 1988 met Patricia Paay. Twee jaar later krijgt het paar een dochter: Christina Valerie Curry.
Begin jaren negentig presenteert Curry vanuit Amerika weer voor Veronica. Zijn danceprogramma Rave Radio is voor velen vaste prik op zaterdagavond. Geen wonder dat het programma zo strak in elkaar zit: Curry spreekt zijn teksten achteraf in vanuit de VS.
In 1994 stopt Curry zijn radioactiviteiten om zich op zijn tweede passie te richten: het internet. Hij richt OnRamp op, een bedrijf dat webdesign en hostingdiensten aanbiedt. Na een enorme groei wordt het al snel verkocht aan THINK New Ideas, dat Curry mede opricht. Ook zijn vroege investering in de zoekmachine AskJeeves pakt gunstig uit.
Teruggekeerd naar Nederland, in 1999, zet Curry zijn ondernemerschap voort vanuit zijn landhuis in Rijkevorsel en zijn pied-à-terre aan de Amsterdamse Herengracht – waartussen hij zich bij voorkeur verplaatst per gehuurde helikopter. In de internetbranche ontplooit hij een aantal vooruitstrevende initiatieven. Het eerste is Jamby (‘Just Anarchy Made By You’), een moedermaatschappij van diverse bedrijven die zich richten op breedbandtoepassingen. Het plan om samen met Curry’s oude werkgever Veronica interactieve televisie via internet uit te zenden loopt op niets uit. Na een ander geflopt product in 2002 wordt Jamby failliet verklaard. De huidige populariteit van YouTube.com en Google Video doet vermoeden dat Curry zijn tijd vooruit was. Ook met zijn helikopterbedrijf Rotorjet loopt het overigens slecht af. Het bedrijf dat aan een select publiek helikoptervluchten wil verkopen, gaat in april 2005 failliet en de rechtbank gelast Curry ca. 20 miljoen dollar terug te storten in de kas van het bedrijf.
Curry Jingle
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Intussen keert de zakenman terug op radio en tv, waar hij meer succes boekt. In 2002 heeft hij na acht jaar weer een radioprogramma: Curry & KidV, dat hij maakt samen met Jeroen Kijk-in-de-Vegte, op vrijdagavond voor BNN (Radio 2). Op het bericht dat de publieke omroep flink moet bezuinigen, neemt Curry eind juni 2003 ontslag, naar eigen zeggen omdat hij de omroep te veel geld kost. In dezelfde periode zendt SBS6 overigens de reality soap Adam’s Family: een kijkje in het leven van de familie Curry uit.
Adam komt in 2003…
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Adam gaat weer in 2004..
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
In oktober 2003 keert hij opnieuw terug op Radio Veronica. Eigenlijk zou hij de ochtendshow voor zijn rekening nemen tot Jeroen van Inkels contract bij Radio 538 afloopt, maar Curry voelt zich erg op zijn plek en Veronica maakt hem tot vaste presentator. Samen met Alexander Stevens en Michiel Veenstra presenteert hij een jaar lang het spraakmakende programma Ook Goeiemorgen. De ‘Curry & Crew Pornobank’ ziet hier het levenslicht: een crèmekleurige leren bank waarop honderden sterren na hun gastoptreden in het radioprogramma vereeuwigd worden.
Begin 2004 vertrekt Curry voor Veronica naar Camp Smitty, de Nederlandse basis in Irak. Van 16 tot en met 20 februari zendt hij daar live zijn programma Ook Goeiemorgen uit – voor de gelegenheid omgedoopt tot Iraqi Sunrise. “Goed voor de moraal van onze militairen en zeer belangrijk voor de achterblijvers”, aldus de radiomaker. In september 2004 stopt Curry met de ochtendshow; zijn contract wordt niet verlengd.
Operation Iraqi Sunrise
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Na een tijd in België gewoond te hebben verhuist de familie naar de Curry Cottage nabij het Engelse Guildford, Surrey. Als ‘podfather’ keert Curry back in business. Sinds hij in 2004 als eerste software voor podcasting aanbood (radioprogramma’s die via internet worden verspreid en als download op de mp3-speler zijn te beluisteren) en ook zelf op deze manier radio ging maken, heeft dit fenomeen een hoge vlucht genomen. In zijn veelbeluisterde, op werkdagen verschijnende podcast Daily Source Code wil Curry “een verfrissende mix van informatie, humor, muziek en documentaires” bieden. Sinds begin 2005 stimuleert hij met zijn in de VS gezetelde bedrijf PodShow, samen met zakenpartner Ron Bloom, stelselmatig het aanbod van (Engelstalige) podcasts.
Behalve om zijn glamourleven, komt Curry eind 2005 nog in opspraak omdat hij anoniem het Engelstalige Wikipedia-artikel over podcasting 18 keer wijzigt. Zichzelf bedeelt hij de rol toe van geestelijk vader van het fenomeen, terwijl hij de naam van een andere belangrijke persoon in de ontwikkeling van de podcast uit het artikel schrapt. Inmiddels heeft Curry zijn excuses aangeboden.