Als lid van de Radioschool hoor, leer, zie en voel je meer van radio!
Veronica heeft altijd de naam voor jongeren te zijn. In 1984 voegt ze daar een mooi instituut aan toe. Club Veronica. Een heus opleidingstraject voor echt jonge mensen, van ongeveer vijftien tot 25 jaar. Zij kunnen via Club Veronica op een soort doe-stage bij Veronica van het radio en TV vak proeven. Uiteraard hoopt Veronica dat er talenten opstaan die ze zelf kan blijven inzetten. En dat zou ook gebeuren.
Een greep uit de Club Veronica kids:
Daphne Deckers, Jeroen Kijk in de Vegte, Danny Rook, Floortje Dessing, Rene Mioch, Gerard Timmer, Wim ter laak, Francis Dix, Judith de Klijn, Robert Feller, Marjolein Dekkers, Pernille La Lau, Menno Bentveld, Sipke Jan Bousema, Anita Witzier..
Club Veronica blijft tot het eind van de publieke tijd van Veronica bestaan maar wordt in 1995 stopgezet. Een duur opleidingstraject past niet bij een commerciele onderneming.
Veronica Radioschool
Voorjaar 2005 wordt, na een dik jaar praten over dit idee, het nieuwe talentenplan alsnog bewaarheid. De Vereniging stemt in met een opleidingstraject voor jonge radiomakers in spe. De Veronica Radioschool is eigenlijk Club Veronica revisited. Voorzitter Hillebrand ziet het helemaal zitten met de Radioschool. Zijn motivatie: “ Dit past echt bij de doelstelling van onze vereniging. Wij willen een omroep met actieve leden. Het opleiden van nieuw talent voedt onze merknaam bij jonge mensen op een positieve manier. Je verdient er geen cent mee, maar je kunt voor heel weinig geld een leuk netwerk opbouwen. Als alles een beetje staat, wil ik de radioschool gaan regionaliseren. Ik heb zes jaar gewerkt bij een regionale omroep als voorzitter van een stichting. Ik weet hoe moeilijk het is om mensen te werven en op te leiden die wat kunnen. En helemaal om ze binnen te houden. Als je met een landelijke opleiding mensen bij een lokale omroep aan de slag kunt helpen, vind ik dat mooi.
De opening van de Radioschool
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Maartje Glas = Radioschool
De coördinator van de Veronica Radioschool, Maartje Glas uit Broek op Langedijk licht voor de Alkmaarsche Courant de plannen toe. “Vrijwel alle bekende dj’s komen bij Veronica vandaan. Ze zijn al sinds de jaren zestig actief op de Nederlandse radio. Ze hebben het radiolandschap drastisch veranderd en op een hoger professioneel niveau gebracht. Veronica heeft een rijke traditie op het gebied van radiomaken en voelt zich verplicht om deze traditie voort te zetten. Veronica wil graag opnieuw een kweekvijver voor jong talent zijn en kwam met het initiatief tot het opzetten van een radioschool. Eind maart werd ik benaderd of ik het gezicht en de coördinator wilde zijn daarvan. Ik heb meteen ja gezegd, en werd na een paar selectieronden uitgekozen!”
Maartje:”Ook al heb ik zelf geen radioachtergrond, ik ben er blind in gegaan, heel enthousiast en ik schrijf nog steeds blaadjes vol met ideeën. Ik zorg als coördinator voor huisvesting, de lokalen, de aankleding ervan, ben betrokken bij de werving en selectie, lesmateriaal, de docenten, begeleiding van de studenten, stage, de website en de teksten. Inderdaad min of meer in mijn eentje. Het kost me zo’n zeventig uur per week, maar het geeft energie. Ik wil het hele gebeuren tot slagen brengen!”
Veronica Radioschoolbus
De Veronica Radioschool toert in de zomer van 2005 met een speciale schoolbus door het land om leden te werven. Van 30 mei tot en met 3 augustus zal de schoolbus diverse hogescholen en mediagerelateerde opleidingen aandoen. In de schoolbus kan iedereen informatie krijgen over de Veronica Radioschool, er wordt promotiemateriaal uitgedeeld en iedereen kan zich bovendien aanmelden als lid.
De Klas van 24
Jaarlijks worden er 24 leden geselecteerd die een jaar lang een praktijkgerichte opleiding tot professioneel radiomaker volgen. De opleiding duurt één jaar is is te volgen naast studie of werk. Er kan gekozen worden uit drie richtingen: Presentatie/DJ, Techniek/Vormgeving en Productie/Redactie. Aan het einde van het jaar krijgen de leerlingen de kans om stage te lopen bij professionele radiostations zoals Kink FM, 3FM en Radio Veronica.
De Radioschool is geschikt voor een iedereen met affiniteit met het medium radio, muziekliefhebbers, technici, vormgevers en voor de vakgroep Productie/Redactie zijn vooral op zoek naar studenten van onder andere journalistieke- en mediastudies.
Q-music DJ Jeroen van Inkel is erg enthousiast over de Veronica Radioschool. “Via diverse omwegen ben ik uiteindelijk ook terecht gekomen op een plek waar ik als beginnend radiomakertje alleen maar van kon dromen. Maar zo’n Radioschool als dit biedt radiotalenten direct een enorme duw in de juiste richting.”
De leerlingen uit de radioschoolklassen:
Eerste jaar: (2005-2006)
Barry Brand, Bart Scheltinga, Bert Lenssen, Frank van ’t Hof, Frederieke Jansen, Ibiye Lolomari, Jacqueline Klomp, Jochem Dijckmeester, Joel van Bodegraven, Judith Zuijderhoudt, Kim Bosch, Maikel Coomans, Marjolein Hermes, Martijn Biemans, Martijn Heijmans, Nathan Tamis, Oscar Hogervorst, Peter van Beek, Reinout Smit, Rianne Bekkink, Samir Zarouali, Sebas Krijgsman, Sietse Verbeek, Tim Blankman
Tweede jaar: (2006-2007)
Bart Snelting, Carsten van Dijk, Ferdi Smit, Frank van Raan, Jannick Benschop, John Molenaar, Jolanda van Duyvenbode, Joost Stootman, Koen Hansen, Lauren Vriens, Lex Gaarthuis, Lex Landeweerd, Lianne Bruins, Maarten Kleinsman, Marco Kerk, Martijn Middel, Michael Blijleven, Nadya Sewradj, Pim Siegers, Ruben Pol, Saskia van Huijgevoort, Thom van Veghel, Tjeerd van den Elsen, Yoran Kipping.
Derde jaar: (2007-2008)
Afra Leidelmeijer, Anton Griep, Auke Verbeek, Barend van Deelen, Bart Tuinman, Bastiaan Nagtegaal, Dave Vernooij, Dieuwertje Valentijn, Dirk Lustenhouwer, Ellen Waaijer, Evelien van der Meijden, Gijs Hendriks, Ingrid Leeuwis-Perez, Joost Burger, Klaas Jan Askes, Lotte van Schijndel, Mark van der Kamp, Martijn Oldenhave, Milan Pit, Paul Funke, Rick van Buuren, Rutger Radstaake, Thijs Assies.
In 2008 gaat de Veronica Radioschool over in de V-academy. De V-Academy is de kweekvijver voor jonge, veelbelovende mediatalenten die tijdens een praktische stage opgeleid willen worden tot crossmediale professionals. Tien stagiaires werken gedurende vijf maanden in de praktijk aan de ontwikkeling en productie van nieuwe, crossmediale formats op het gebied van muziek en entertainment.
Will Wil Wel : Club Veronica
Ik kwam voor het eerst met leden van Club Veronica in aanraking tijdens de opnames van het radioprogramma Nederland Muziekland. Onze supertruck stond geparkeerd op een groot plein in een plaats waarvan ik de naam even niet meer weet, maar het was ergens in het zuiden van Nederland want de vlaaien en het bier kwamen vaak en veel voorbij. Nederland Muziekland was een wekelijks feestje waar ik altijd naar uitkeek; veel artiesten die levend optraden, geweldig publiek en meestal na afloop heel lang heel gezellig.
Die dag in het Zuiden dus. Toen ik na een lange rit uit mijn auto stapte kwamen twee jongemannen op mij af en riepen:
“Will we gaan een filmpje maken!”
“Pardon?”
“Ja, we gaan een filmpje maken.”
“Waarvan?”
“Van Nederland Muziekland.”
“Je meent het.”
“En we willen overal toegang hebben”, riep het mannetje met een cameraatje in zijn hand. “Dus ook achter de bühne en wat er allemaal gebeurt als het publiek het niet ziet.”
“En we hebben toestemming”, zei een knaap met een microfoon in de aanslag en een bandrecorder om zijn nek.
“Van wie?”, vroeg ik.
“Van Veronica”, zei de cameraman.
“Wij zijn van Club Veronica”, riep mannetje geluid heel enthousiast.
“En kunnen we straks met je mee terugrijden?”
“Wat is Club Veronica?”, vroeg ik want ik had daar nog nooit van gehoord.
Twee telefoontjes later was het me helemaal duidelijk. Foutje van de afdeling voorlichting: memo niet gezien, memo in verkeerd postvak, zwangerschapsverlof, vakantie, familieomstandigheden, lege batterijen en het zal nooit meer gebeuren. “Club Veronica is in het leven geroepen om kids die wat willen doen bij de radio of televisie een opleiding te geven. We zijn twee weken geleden begonnen met de eerste lichting. De volgende keer melden we even dat ze langskomen…”
“Helemaal duidelijk”, riep ik en trakteerde de clubleden Koos Camera en Ben Geluid, om het goed te maken, op patat met en vertelde ze dat ze alles en iedereen mochten filmen en vragen stellen, zolang het niets te maken had met de Koningin of het geloof. Een week later heb ik ze nog een beetje geholpen met de montage en het werd best een aardig filmpje.
Toen ik met de Pats Boem Show begon kwam ik de twee clubleden weer tegen.
We hielden één keer per week op vrijdagavond in ons Pats Boem Theater in Grave audities en zij maakten daar, op verzoek van regisseur Dick Kloosterman, video-opnames van. De camera was een tikkie groter geworden, het geluid professioneler en de heren hadden een boel geleerd. Iedere maandagochtend lag er een videotape op mijn bureau met de kandidaten en een briefje met hun favorieten, en meestal hadden ze het nog goed ook.
De cameraman werd uiteindelijk geluidsman, de geluidsman werd producer en ik zag ze regelmatig als ik tv-programma’s maakte. De laatste keer dat ik met één van de heren werkte was tijdens Veronica goes America. Dag en nacht bezig met zijn vak, uitgegroeid tot een toppertje, maar niet vergeten hoe hij was begonnen. En af en toe nam hij een hamburger voor me mee…
Dat hele Club Veronica gebeuren was indertijd een geweldig initiatief, waardoor een heleboel jongens en meisjes in het radio- en televisievak zijn terechtgekomen. Heel lang geleden, toen vrienden tegen mij zeiden: ‘eigenlijk wilden we geen kinderen meer, maar nu we weten dat er via Club Veronica een toekomst voor hen is bij de omroep, gebruikt Elly de pil niet meer’, dacht ik wel even… dat is volgens mij nooit de bedoeling van Rob Out geweest.
Rij en club voorzichtig, denk aan mij.
Will Wil Wel : Op Campingtoer [3:54m]: Marjolein Dekkers
Ze zijn zeldzaam, maar er zijn mensen die al vroeg hun passie leren kennen en daar de rest van hun leven trouw aan blijven. Marjolein Dekkers is zo iemand. Via Club Veronica rolt ze de media binnen en ze gaat nooit meer weg. Veronica is in die tijd ‘superhip’, zoals Marjolein uitlegt. En werken bij Veronica dus ook. Veronica is trots op zichzelf en mensen zijn trots om daar een deel van te zijn. Marjolein is daar een stuk nuchterder in. “Ik wilde niet per sé dáár werken, maar het werk zelf was zo leuk. Ik was trots op het product dat ik maakte.”
Marjolein Dekkers had helemaal niets met radio of televisie. “Ik was een theaterfreak, method acting, ik zat er helemaal in.’ Ze ging met een boa om haar nek van auditie naar auditie. Op één van die try- outs komt ze een klasgenoot tegen die een poging waagt bij Club Veronica. Ze kent Club Veronica niet maar besluit toch mee te gaan. Op die auditie ontdekt Marjolein de kracht van de vraag. “Je mag bijna iedereen alles vragen. Er is bijna niemand op de hele aardkloot die zegt ‘Nou, daar geef ik geen antwoord op.’”
Marjolein mag door naar de opleidingsdag van Club Veronica. Maar ze is helemaal geen ideale leerling. Het theaterkind heeft ’s avonds een voorstelling waar ze de tekst nog voor moet leren. “Ik zat de hele tijd op mijn blaadje naast mijn stoel te kijken.” Grappig genoeg valt ze juist daardoor op bij de veronicanen. Het bevalt ze dat Marjolein al zo actief is en ze wordt uitgenodigd voor de opleidingsweek. Daar ziet ze het radiolicht. “Toen ben ik echt gepakt door dat medium. Ik vond dat zó leuk!”
Het einde van de opleidingsweek was een ramp. Marjolein houdt een interview met Tineke Schouten. “Dat ging fináááál mis!” Marjolein verliest de regie over het interview, Tineke vertelt aan een stuk door en er is geen mooi verhaal meer te monteren van het gesprek met de cabaretière. Maar de vastberaden Marjolein geeft niet op. Na lang zeuren mag ze het interview opnieuw doen. Nu loopt het wel lekker en Marjolein blijft.
De vrolijke spring- in- ‘t- veld komt op haar zeventiende een bedrijf binnen met allemaal mannen: Lex Harding, Wessel van Diepen, Michael Pilarzcyk, Will Luikinga. “De boot op het droge, zeg maar.” Maar ze voelt zich er thuis. Veronica vervult een ouderrol voor Marjolein. Zo was er ooit een hele zware storm. Op dat moment zit Marjolein te monteren en heeft niet door dat iedereen in het pand naar huis gaat vanwege het noodweer. Als ze ’s avonds naar beneden gaat is ze alleen met de portier en kan ze niet naar huis, er rijden geen treinen meer. Bovendien gaat om half tien de verwarming uit. “Toen heb ik daar onder de veronicavlag geslapen. Dat is Veronica voor mij. Ik heb me er letterlijk in gehuld.”
Marjolein heeft helemaal niets met radio als ze bij Club Veronica komt. “Het leek wel of ik uit de oorlog kwam, ze hebben me echt bijgepraat.” De clubveronicaantjes klooien lekker aan. “In het begin konden we net een camera vasthouden, dat was eigenlijk alles.” Maar ze worden steeds handiger worden en Marjolein leert steeds meer over het medium. Er wordt hard gewerkt bij Club Veronica. Samen met Danny Rook zit ze in de studio’s tot de laatste trein naar huis gaat, hun producties te bekijken. En daarin zijn ze keihard naar elkaar. “Je had er wel lol in, maar je was serieus aan het kijken naar jezelf. We waren echt wel bezig om een weg te vinden.”
Zoals het hoort bij een gezond leerproces gaat Marjolein af en toe flink op haar gezicht. “Ik heb met dikke olifantenpoten alle radiowetten overtreden.” Lex Harding (zie foto) vraagt op het allerlaatste moment of Marjolein een radio-uitzending met nieuwjaar wil presenteren. In dat programma slaat de wet van Murphy toe en gaat alles verkeerd. Elk mogelijk radiocliché komt via een paniekerig stemmetje de huiskamers binnen. “Wie heb ik aan de telefoon? Oh, wat leuk dat u belt. Ik pak even mijn vraag erbij.” De oudjaarsoliebollentest gaat mis, een interview loopt verkeerd en ‘daar weet ik me ook niet meer uit te kleppen’, blikt een nu ervaren dj terug. Het bandje van de uitzending mag niemand beluisteren van Marjolein. “Dat is zo vreselijk! Het was echt één grote flater.” Het ging voor haar gevoel zelfs zo slecht dat ze verwacht dat Lex haar van de radio afhaalt. Maar het enige wat Lex zegt is ‘Zet nog maar even door, meisje.’ Hij begrijpt dat een programma presenteren zonder begeleiding of voorbereiding hartstikke moeilijk is. Marjolein slaat aan het oefenen en het gaat stukken beter. “Ik had gewoon wat vlieguren nodig.”
Die vlieguren zijn soms nog een beetje turbulent. Zo heeft Marjolein een interview geregeld met Brad Pitt, maar op het moment suprème durft ze niet meer. Hij is te knap. “Het is natuurlijk wel heel suf dat je bijna door je knieën zakt van ellende omdat je iemand zo mooi vindt.” zegt ze zelf. Marjolein is dus één van de weinige vrouwen die kan zeggen dat ze Brad Pitt heeft laten zitten.
Als Marjolein even snel een stukje presenteert voor clubveronicagenoten wordt ze ondekt door Jeroen van Baaren. “’Hij zei ‘Die moet op tv.’ Dus toen deed ik tv.” aldus een nuchtere Marjolein. Maar dat betekent niet dat haar oude liefde radio aan de kant wordt geschoven. “Bij mij is het niet of, of, maar en, en.” Ze is dus geen standaard tv-babe. Een twijfelachtig eer die haar in de media wel eens wordt toebedeeld. “Tv- babe? Dan moet ik altijd aan dat varkentje denken.”
Het snelle en brutale van Veronica bevalt Marjolein. Dat element komt terug in haar loopbaan na Veronica. Als ze bij BNN begint, zoekt Marjolein weer dat rebelse op. “Ik had een onaf gevoel bij Veronica. Ik was nog niet klaar met het soort radio en televisie dat daar gemaakt werd.” De rode draad die door Marjoleins carrière loopt is de creatieve vrijheid die ze krijgt. Ze werkt dan ook vooral bij beginnende omroepen. “Tijdens de start van een omroep is het nog echt.”, volgens Marjolein. “BNN ging dwars door het bolwerk van de omroepen heen.” Als het na een poos om luistercijfers gaat draaien gaat dat originele eraf. “Alles is een verpakking en je bent alleen nog maar het strikje.” redeneert de programmamaakster.
Club Veronica is een ideaal opstapje geweest voor Marjolein en heel veel andere jongeren. Anita Witzier, Danny Rook, Menno Bentveld zijn allemaal begonnen bij Club Veronica. “Ik denk dat Veronica een platform wil zijn voor jongeren. Ze waren altijd op zoek naar jonge mensen.” Vooral Alfred Lagarde (zie foto) is een voorbeeld geweest voor de radiomaakster. “Van hem heb ik geleerd om op het randje van commercieel en publiek te gaan zitten.” Dat doet ze door goed naar haar doelgroep te luisteren. En Marjolein kan, zoals ze zelf zegt, ‘van poep cadeautjes maken’. Uit een gesprek haalt ze een klein feitje, een pareltje, dat ze oppoetst tot het heel mooi is.
Die tactiek brengt ze naar buiten. Want naast eindredacteur bij MAX is Marjolein ook docent op de gloednieuwe Radioschool van Veronica. Daar drilt ze, streng doch rechtvaardig, haar studenten tot het ware interviewers zijn. Zelf heeft ze de media- academie gevolgd, maar dat is niet te vergelijken met de Radioschool. “Ik zat er echt met zweet in mijn bilnaad bij.” Want als leerling deed je niet snel iets goed. Zo’n docent wil Marjolein niet zijn. “Ik ben wel streng, ik wil dat je iets leert. Maar ik vind niet dat je met een zweep lesgeeft.”
Ook al is Marjolein druk bezig op de Radioschool en bij MAX, ze is en blijft een interviewster. “Ik mis het heel erg.” Informatie uit mensen halen, pareltjes zoeken, dat doet duizendpoot Marjolein continu. “Vandaag nog,” vertelt ze, “fietste ik door de stad. En ineens was er een bellenblaasbel. Niemand zag hem, want iedereen was heel erg in zichzelf gekeerd. Hij kwam voorbij en omhoog, poef, weg. Dat was zo’n mooi moment.”
Rita Lammers
“We zijn begonnen op de Groest boven een café en als het heel mooi weer was dan gingen de telefoons uit het raam naar beneden en zaten we op het terras te bellen”. Rita Lammers (Eerbeek, 14 mei 1955) komt in contact met een cameraman, verhuist naar het westen en al snel leek het haar leuk om regieassistente te worden. Waar kun je dan het beste je loopbaan beginnen? Precies Veronica!
In 1977 begint de oorspronkelijk uit Eerbeek komende vrouw bij Veronica. “In Eerbeek is alles heel benauwd, bekrompen en kleingeestig, vond ik, bij Veronica was het heel vrij en nooit spetterend genoeg, één en al snelheid en lawaai. Alles moest sprankelend, levend en pakkend gemaakt worden, dat past veel beter bij mij.”
Wanneer Rita in Hilversum als telefoniste solliciteert bij de NOS komt ze na een tijdje te werken in het artiestenkwartier. Ze roept dan om welk programma begint, wie in welke studio verzocht wordt naar de ‘floor’ te komen, hierdoor ontstaan er contacten met mensen uit de omroep. De passie voor regieassistente ontstaat. Wanneer regisseur Paul Boots de studio ingaat, komen ze in contact, niet wetende dat ze op een dag samen voor het altaar zullen verschijnen. Paul adviseert haar om bij Veronica te informeren, omdat ze daar nog mensen zoeken. In 1977 na het volgen van een zes maanden durende fulltime cursus ‘Regie en Productie’ kan ze aan de slag. In het begin heeft Veronica één keer in de drie weken een uitzending. “Dat was heel anders werken dan nu, je had alle tijd om je voor te bereiden, met Paul Boots en Henny Budie en nog één andere regie assistente deed ik eigenlijk alles samen. Niets was afgebakend zoals bij andere bedrijven”. Wat de Veronica-assistente ook leuk vindt is produceren, dat gaat ze ook steeds meer doen.
Rita werkt intensief samen met Paul Boots, de man die haar ook binnenhaalt. “Hij heeft daar zijn nek voor uit gestoken, want men vond mij te jong en te onervaren. Vanwege mijn toen zeer korte coupe leek ik meer op een jongen dan een meisje”. Ze merkt al snel dat je bij Veronica alles moet hebben van interne kansen, anders gebeurt er ook niets. De mogelijkheid om door te groeien was volop aanwezig, Maar je moest de kansen wel pakken en elke gelegenheid zelf aangrijpen om te groeien. Begeleiding was er nauwelijks, je werd voor de leeuwen gegooid, verteld ze. Een hard doch leerzaam proces. Niet zeuren maar doen! Vallen en meteen weer opstaan.
“De omgangsvormen bij Veronica waren toch wat vrijer dan bij een normaal bedrijf. Je werkte vele dagen, uren intensief en soms onder grote druk samen. Begin jaren tachtig begon er iets tussen Paul en mij te bloeien. Tijdens een reisprogramma waarvoor we op pad waren, ging het gerucht rond dat we samen iets hadden. Maja Eksteen, nieuw in het bedrijf, wilde voor ons opkomen en zei tegen de rest dat ze niet altijd overal wat achter moest zoeken! Wat regelmatig onterecht gebeurde, maar wij hadden dus wel echt wat samen. Daar werd bij Veronica relaxed op gereageerd. Men was wel wat gewend.”
Ons jongentje begint bij Veronica als productieassistent, hierna wordt ze producer, dan productieleider en gaat door tot uitvoerend producent.
De nieuwe geliefden produceren veel reisprogramma’s. “Zo was er eens een legendarische reis naar Spanje, we volgden jongeren met een busreis naar Lloret de Mar. Die bus rijdt gewoon zijn weg, zonder rekening met ons te houden uiteraard. Dus wij moesten die bus inhalen, opwachten, filmend voorbij laten rijden en er weer achteraan. ’s Morgens wanneer we bij de grens van Spanje aankomen, wordt het carnet (een map documenten waarin alle apparatuur dat je bij je hebt wordt omschreven) gecheckt en gestempeld. Douanebeambten vind ik bijna de meest gefrustreerde mensen die er bestaan, zij vinden altijd wel wat dat in hun ogen niet klopt. Ik had van te voren gecheckt bij het Spaanse verkeersbureau of er speciale formulieren nodig waren om in Spanje te mogen filmen. Maar eenmaal aan de grens mochten we weer es het land niet in. We zijn naar het eerste de beste wegrestaurant in Frankrijk gereden. Paul, Arthur de cameraman en Henk de geluidsman zijn letterlijk liggend met hun hoofd op de stoep in een diepe slaap gevallen. En ik? Ik ging rondbellen om het ontbrekende formulier te regelen.
Tenslotte hadden we 15 uur achter elkaar doorgereden, waarvan we in iedere geval de laatste twee uur elkaar om de tien minuten elkaar afwisselden. Een aantal uur later konden we weer achter die bus aan racen, die inmiddels allang op zijn bestemming aangekomen was! Verschrikkelijk, maar wel kicken dat het me gelukt was!”
Het team filmt en volgt naast bussen ook treinen naar Zuid Frankrijk, Joegoslavië, Parijs of Venetië. Het blijkt een hectische maar wel een leuke tijd omdat de reisjes door een vaste groep worden gemaakt. Vrienden voor het leven, je maakt zoveel mee samen. In de jaren tachtig beginnen de wekelijkse Tineke programma’s, dat is dan de eerste live middagtelevisie in Nederland. En een groot succes. De gevestigde omroepen hadden toen slechts herhalingen of hele goedkope programma’s. Ze vonden de middag niet zo belangrijk.
Veronica was op vele fronten een pionier in omroepland. Het programma is te beluisteren via de radio en Rita’s programma is te zien op de televisie. Programma’s worden, anders dan tegenwoordig gebeurd, door het eigen personeel bedacht. Je had toen nog geen Productiehuizen.
De eerste soap van Nederland is Spijkerhoek, die voert onze inmiddels tot Productieleidster gepromoveerd uit. Ze is als enige Veronicamedewerkster gedetacheerd bij Joop van den Ende dramaproducties. Hoewel Rob Out het idee in het begin niet ziet zitten, omdat hij gewoonweg een hekel heeft aan series, weet Joop van den Ende hem toch te overtuigen. Zo doet Rita haar eerste dramaklus. Het is ook niet zomaar een serie, omdat het wordt gemaakt voor jongeren. Het bevat een levendige verhaallijn met veel voor jongeren interessante thema’s: er komen crossmotoren (erg hot in die tijd), drugs en een popgroep in voor. “De tijd van Spijkerhoek was bijzonder leerzaam, je leerde weer hele andersoortige opnameschema’s maken. Welke scène hoelang, zelden in chronologische volgorde, maar aparte zitkamerscènes of buiten scènes achterelkaar plannen. Dat was heel leuk en zo belangrijk. Als je niet goed plande liep de hele draaidag vast en zat je klem tussen bijvoorbeeld locaties of niet meer beschikbare acteurs.”
Dat had tot gevolg dat we elke dag een ander draaischema konden maken. Die Engelsman wilde alles zoals ‘back in England’ of ‘normally we do…’ Hij vond dat de productieleidster ook de opnameleiding moest doen, waar ik totaal geen tijd voor had omdat ik tijdens het draaien veel eromheen moest regelen. Vanaf de eerste draaidag stopte de ruzie, hij kreeg, gaf dit weliswaar met moeite toe, vertrouwen in mijn werkwijze. De andere Engelsman zeer aimabel, maar dronk op zijn zachts gezegd, behoorlijk. Voor hem verlengde ik standaard in het draaischema aan het eind van iedere dag de opnametijd van de scènes. Zijn besluitvaardigheid nam dan af.”
“Elk programma had wel iets bijzonders of iets eigens en er ging nooit iets normaal eigenlijk”, zegt Rita met een glimlach. Maar op Spijkerhoek is ze wel heel trots, omdat ze daarvoor nog nooit in aanraking is gekomen met drama en acteurs. “Het was zoveel omvattend. Zo lang en intensief werkte je samen. Een paar maanden drama kost een jaar van je leven, het vraagt flexibiliteit, geduld en veel liefde voor het product. Acteurs zijn niet de eenvoudigste mensen om mee te werken, ze zijn doorgaans erg onzeker. Dat komt veel voor bij creatieve mensen. De grote showprogramma’s die ik deed, vragen toch een hele ander discipline en dat kunstje kende ik wel. Het mooiste aan die tijd is toch dat ik bleef groeien en nieuwe uitdagingen zocht, vooral wanneer je denkt dat je iets niet kunt en dat het dan toch lukt geeft een heerlijk gevoel.”
“Tijdens een uitzending ging een keer alles stuk. Het B-feest, Veronica was van C, B omroep geworden. Een avondvullende uitzending vanaf twee locaties. Alles liep fout. We hadden een gloednieuwe Duitse reportagetrein, in Nederland was er door andere activiteiten die dag geen voorhanden. In onze kantoren op de Vaartweg en op de Larixlaan vond het feest plaats. Wij vonden dat onze leden getuige moesten zijn van ons feest. Technisch viel er steeds meer uit, camera’s gingen stuk, weergaves liepen vast en mensen waren niet hoorbaar meer. Op het laatst kon er ook niet meer geschakeld worden tussen de twee locaties. Daar heb ik na afloop echt om moeten janken. Wat een ramp, vreselijk! Alles wat je wilde oplossen lukte ook niet. Wat we er uiteindelijk aan gedaan hebben weet ik niet.” Verdrongen waarschijnlijk.
“Als je een dag een groot live programma had gedaan (zoals bovenstaand) dan ging je daar zo op in dat het raar was dat mensen je de volgende dag niet herkende op straat of je erover aanspraken, maar goed ik realiseerde me dan even niet meer dat ik achter de schermen stond. Ik dacht dat heel Nederland wel meegeleefd had en hun verhaal met mij wilden delen.”
Het werken met Rob Out omschrijft het brutale vrouwtje als grillig. “Rob was echt een warm gevoelsmens. Alleen was hij wel gestoord, prettig gestoord. Zo heeft Veronica een keer een gedenkwaardig feest in Scheveningen. Met een glimlach vertelt ze “Dan gingen we de volgende ochtend ons hotel uit en dan stond Rob’s auto op de vluchtheuvel van het hotel en dan dachten we oké, Rob is er ook!” Ze vindt hem een vreselijke genieter, hij zit ook in de mooiste kamer en heeft prachtig wit leer. Hoe groter Veronica, hoe moeilijker het voor Rob wordt. “Een klein bedrijf was genoeg voor hem, het grote kon hij niet aan, daar speelde ook de drank een rol bij natuurlijk.”
Volgens Rita is ze behoorlijk verpest bij Veronica, door haar werkverleden is het niet erg om een baas te hebben, maar dan niet te lang. “Door de vrijheid die je bij Veronica had, kan ik me nu ergens anders moeilijk binden”. Ze raakt ook behoorlijk verwend doordat ze met Veronica op plekken komt waar een ander eigenlijk voor moet betalen. “Wij hadden in de Efteling bijvoorbeeld nooit last van wachtrijen. Je gaf mensen gadgets en dan kreeg je een hoop voor elkaar.” Behalve verwend raken had je wel je eigen verantwoording en als je niet kon zwemmen dan verzoop je gewoon. Wanneer een nieuw programma van start ging, (“Rob Out liep vaak door het gebouw als hij een presentatrice nodig had en wees dan gewoon iemand aan. Die meiden hadden dat dan nog nooit gedaan. Dan zei Rob, ga maar zitten en probeer het gewoon. Dat kan jij wel.”) zaten daar vaak dames te presenteren zonder enige ervaring. “Dat kan heel eng zijn, maar ook prettig. Ik paste bij het toenmalige Veronica omdat ik van vrijheid hou en prettig gek, flexibel, nieuwsgierig, brutaal ben.”
Er waren soms meer T-shirts en pennen dan dat er programma’s waren. Vaak werden de producten al gedrukt als er alleen al een titel was verzonnen, het programma zelf was er dan niet eens.
“Iedere omroep nam zijn programma’s op in de studio’s van de NOS, daar kwam je dus andere omroepen tegen, maar de mensen van bijvoorbeeld de VPRO keken je niet eens aan hoor. Die voelden zich ernstig boven ons verheven. De andere omroepen vonden ons een ‘enfant terrible’, een ‘pain in the ass’ en het was belachelijk wat we allemaal bedachten. Niet om serieus te nemen. Alleen de TROS deed normaal tegen ons, en de technici van de NOS vonden ons ook leuk, we wilden altijd het ongebruikelijke in programma’s, bij montages of verbindingen. Als dan iemand zei, dat kan niet, dan was dat voor ons een reden om door te gaan: hoezo niet?? Soms voelden ze zich uitgedaagd om het toch voor elkaar te krijgen”. Zo zijn er veel Veronicaanse effecten bedacht en hebben ze een heel eigen manier van werken. Niet allemaal even positief, maar wel levendig en grensverleggend.
Dit programma wordt door Paul en Rita begeleidt. Het zijn trainingskampen. De eerste week brengen ze door in Drakenburg, ze leren de jongeren televisie maken en begeleiden ze daarna bij hun televisieprogramma. Een aantal bekende namen van toen zijn Daphne Dekkers, Taco Zimmerman, Jan Pieter Staffleu, Natali Toisuta en Gerard Timmer zij zitten nog steeds in het vak. De training duurt een seizoen, daarna gingen de jongeren stage lopen bij grotere programma’s. De club heeft zo‘n drie jaar bestaan.
“De strandrace was een vreselijk leuk evenement in Scheveningen. Eén reportagewagen zorgde voor de muziek en een andere voor de motorcross op het strand. Een heel weekend lang, iedereen van Veronica was daarbij en er werd een heel parcours uitgezet. Wanneer de honderden motoren begonnen aan de race, kwam iedereen de reportagewagens uit om het enorme gebrul te horen.
Zo zijn er tijdens sollicitatierondes de nodige grapjes uitgehaald, om te kijken of de genodigden wel ‘Veronicabestendig’ genoeg zijn.
Op een mooie sollicitatiedag…
Aan het eind van het gesprek geven de mannen staand een hand en verschijnen in hun colbertjasje, hemd en onderbroek achter de tafel vandaar, gewoon om te kijken hoe er gereageerd wordt. Zo is er ook een screentest voor omroepsters. “Dat was altijd vreselijk, omdat ze die vrouwen de meest verschrikkelijke dingen lieten doen.”
Plaats: Utrechtseweg. Slachtoffer: Leonie Sazias.
“Dan hadden ze een gesprek met een camera erbij en iemand anders zat stiekem vanuit een andere kamer mee te kijken. Iemand vroeg haar of ze ook niet even door de tuin kon rennen. De camera erop. Dan zat iedereen lachend in de kamer van kijk, kijk, kijk! De dames doen ook gewoon mee aan dat soort vreselijke en schandalige dingen”, zegt Rita lachend.
Professionele presentatrices had Veronica niet echt, volgens Rita. Ze vindt de dames mooi, vlot en leuk, maar inhoudelijk, zeker in het begin, nog niet erg sterk. Tineke de Nooij is een verhaal apart, ze krijgt enorm veel voor elkaar en is voor vele huisvrouwen een icoon. Het is een vrouw met enorme uitstraling en veel emotie. “Tineke is een vrouw die soms, onbedoeld, de meest verschrikkelijke dingen kan zeggen, (over een beroemde danser: in het land der blinden is één oog koning) maar niemand neemt het haar kwalijk, ze straalt zoveel warmte dat je niet gelooft dat ze dat echt zegt…”
Door de vele programma’s doet onze productievrouw steeds weer nieuwe ervaringen op. Tegenwoordig wordt er veel sneller geproduceerd en gaat het er ook qua techniek anders aan toe in de televisiewereld. “Je kunt het je nu niet meer voorstellen, maar neem nou het inspreken van een programma, daar was je zo anderhalf uur mee bezig en moest het helemaal opnieuw, omdat er in de laatste minuut een tekstfout werd gemaakt.” Ook de montages verlopen veel langzamer omdat de apparatuur van toen in geen vergelijking staat tot die van nu. De techniek heeft een enorme vlucht genomen. Ze vindt het wel spannend om al die veranderingen mee te maken.
“De 80-er jaren waren het leukst, in de jaren ‘90 werd het steeds minder, het is dan meer een Bedrijf met een hoofdletter B. Toen Joop Daalmeijer en Joop van der Reijden erbij kwamen veranderde Veronica. Niet alleen het speelse en rommelige verdween, maar ook de bevlogenheid en de ziel.
In 1992 gaat Rita als freelancer werken, nadat zij een dochter krijgt. “Bij Veronica vond er een ‘zuivering’ plaats, de oudere medewerkers zorgden voor veel tegenwerking dus waren ze ons liever kwijt dan rijk, ik vond het toen toch niet meer zo leuk.” Ze verhuurt zich aan John de Mol Producties en andere Productiehuizen. Haar dochter is in het begin veel ziek, vraagt veel begeleiding, daardoor stopt ze na een tijd voor een aantal jaren met werken.
Maar nu wil ze weer! Ze heeft nu de vrijheid om een aantal dagen in de week te vullen met bijvoorbeeld het organiseren of begeleiden van (commerciële) evenementen. Met zoveel mogelijk variatie en veel mensen. Ze doet inmiddels af en toe weer wat Televisie Productie bij FTV Productions, waar het qua sfeer soms net aan het Veronica van vroeger doet denken. Er zijn ook opdrachten vanuit Brandevents. Wat een uitdaging is, omdat deze wereld voor haar nog niet zo bekend is: onbekende paden nemen, ontdekken, groeien en ontwikkelen, dat blijft het verlangen!
Jeroen Kijk in de Vegte
Radio moest en zou het worden voor Jeroen Kijk in de Vegte (Emmeloord, 14 juni 1974). Als vijfjarige interviewt hij zijn opa met een nepmicrofoon en maakt hij radioshows voor zijn broertje. Bij gebrek aan een lokaal radiostation bouwt hij als puber zijn eigen zendertje; “ik moest alles zelf ontdekken.” Op zijn achttiende komt hij in beeld bij Veronica. Uit zo’n honderd enthousiaste jongeren worden vier talenten uitgekozen voor Club Veronica, het opleidingsclubje voor scholieren die bij de radio of televisie willen werken. Jeroen is één van hen. Eenmaal per week mag het stel radioprogramma’s maken en Kijk in de Vegte komt al snel in vaste dienst.
Terwijl hij de kneepjes van het radiovak in de praktijk leert, begint hij aan de opleiding Journalistiek in Zwolle. Maar als hij niet toegelaten wordt tot de richting radio houdt Jeroen het studeren voor gezien. Hij kan aan de slag als redacteur voor NOW TV en Telekids bij RTL4. Na een paar jaar vraagt Robert Jensen hem aan te schuiven bij zijn programma op Veronica FM, waar de 23-jarige radiofan vanaf december 1997 ‘sidekickt’ naast Jan Paparazzi en Edwin Ouwehand.
Zijn reputatie als stemmetjeswonder wordt definitief gevestigd met een hoorspelsoap over het koningshuis, waarin Jeroen zelf alle stemmen vertolkt. “Die stemmetjes komen vanzelf”, aldus de toenmalige vaste voiceover van Veronica TV. Wellicht een overblijfsel uit de tijd dat zijn vriendjes geen zin hadden om radiootje met hem te spelen. Omdat hij er een hele show omheen wilde bouwen, begon Jeroen zelf maar allerlei stemmen te imiteren.
Tijdens de sabbatical van Jensen in 2000 komt de sidekick zo goed uit de verf dat Ruud de Wild hem vraagt voor een nieuw middagprogramma op Radio 3FM. De show Ruuddewild.nl wordt een groot succes dankzij de fantastische samenwerking tussen beide dj’s en de beroemde typetjes van Jeroen. Op het repertoire staan o.a. Paulus Pietsma en het MOS-Journaal met Moraly Beyer. “Ruud en ik begrepen elkaar”, zegt Jeroen over zijn favoriete diskjockey. “Ik ben heel trots op dat programma. Het was precies de maffe show zoals ik die wilde maken toen ik vijftien was.”
Na vier jaren van hoogtepunten (de show wint de award voor ‘beste radioprogramma’ in 2002) én dieptepunten (Jeroen is aanwezig bij het laatste interview van Pim Fortuyn en is getuige van de moord) stapt De Wild over naar Radio 538. Jeroen wil geen afbreuk doen aan Ruuddewild.nl en stort zich op televisie, waar hij in 2003 al debuteerde met het BNN-programma Think Pink over homocultuur in Nederland. Voor Veronica maakt hij tot en met 2005 verschillende programma’s (o.a. Countdown, Veronica’s Lekkerste en Het Beste Idee van Nederland) die echter niet allemaal even goed lopen.
Jeroen merkt dat hij toch niet zonder radio kan: “Bij tv zijn vaak heel veel mensen bij het proces betrokken, maar bij radio doe ik lekker alles zelf.” Terug bij Radio Veronica werkt hij met grootheden als Adam Curry en Jeroen van Inkel. Op Yorin FM doet hij het ochtendprogramma met Rob Stenders.
Zijn schema wordt steeds drukker. Jeroen vindt alles leuk en is ontzettend nieuwsgierig. Zo is hij columnist bij het homomagazine Expreszo (tot 2006), speelt hij in een toneelstuk over de geschiedenis van de popmuziek (2003-2006) en vanaf 2005 valt hij af en toe in bij RTL Boulevard – het scheelde weinig of hij zat als ‘de nieuwe Beau’ op de plek van Daphne Bunskoek! Als roddeldeskundige vermaakt Jeroen zich opperbest: “Het is eigenlijk een radioprogramma, maar dan op televisie.” Hoewel hij altijd riep dat hij geen eigen programma wilde, start in april 2006 zijn eigen ochtendshow Môgge Jeroen op radiozender Caz! Voor het eerst staat Jeroen zelf op de voorgrond. Vanaf januari 2007 zien we de 32-jarige presentator ook nog in de muziekquiz Stenders Late Vermaak op Tien.
Het geheim van zijn flitscarrière? “Als mij iets leuk lijkt, dan vraag ik gewoon of ik een keertje kan meekijken”, aldus Jeroen. Zo schuift hij in 2007 “als klein jongetje” aan tafel bij de scenarioschrijvers van Gooische Vrouwen (“lekker verhalen verzinnen”). Daar staat natuurlijk wel wat tegenover. ’s Ochtends om vier uur gaat zijn wekker en om zes uur zit hij in de Caz!-studio. Als hij die avond moet invallen voor Albert Verlinde regelt RTL Boulevard gelukkig een hotel voor hem, waar hij ’s middags “een hazenslaapje” doet.
Echt bijkomen doet Jeroen in de Veluwse bossen, waar hij samenwoont met zijn vriend. Anders dan de sterren wiens wel en wee hij op tv bespreekt, loopt de nuchtere Gelderlander gewoon op klompen door de tuin. En hij vindt het heerlijk om in de dorpskroeg met mensen over de dagelijkse beslommeringen te praten. Zodoende blijft de presentator vrij immuun voor de toenemende media-aandacht rond zijn persoon. Op feestjes komt hij dan ook vooral voor zijn werk – helemaal losgaan doet hij bij voorkeur op de radio.
Patrick Kicken
De naam Patrick Kicken zal je waarschijnlijk niet geheel onbekend in de oren klinken. Deze dj, die geboren is in 1974, heeft namelijk al een behoorlijke cv opgebouwd. Hij begon ooit bij lokale Belgische zenders, net over de grens, maar het was slechts een kwestie van tijd voordat de grote Nederlandse stations deze eigenzinnige dj in de smiezen kregen. Toen Patrick eind jaren 80 kennis maakte met lokale radio (bij onder andere Mystique, Grensland en Royaal), was het voor hem vrij snel duidelijk dat hij meer wilde. Zo deed hij mee aan een dj-contest van Club Veronica, waar hij op de tweede plaats eindigde (naar eigen zeggen vanwege zijn snor).
Ook stuurde hij demo’s naar verschillende radiostations in de hoop hun interesse te wekken. En dat gebeurde ook. Niet veel later werd hij gebeld door Daniel Dekker en kon hij aan de slag bij de TROS op 3 FM. Vanaf 1995 presenteerde hij daar de Havermoutshow, de Mega Top 100, de Cyber Top 50 en de Zinderende Zaterdag. In die tijd ontmoette hij ook de groten der aarde.
Zo had hij interviews met Robbie Williams, John Travolta en Gloria Estefan. Maar ook achter de schermen speelde Patrick een grote rol. Zo maakte hij deel uit van de muziekredactie en was hij verantwoordelijk voor de muziekkeuze van verschillende programma’s.
Daarnaast kwam en kom je Patrick nog tegen als dj op grote feesten door het hele land, maakt hij zijn eigen dance-producties en leent hij regelmatig zijn stem voor commercials en voice-overs. Een echte duizendpoot dus, die ook nog eens prettig gestoord te noemen is.
In de zomer van 2004 was Patrick te horen op Radio Veronica als vervanger van Rob van Someren. De samenwerking beviel zo goed dat hij zijn vaste stekkie kreeg bij Radio Veronica.
Veronica opent Radioschool
De vereniging Veronica zet een opleidingstraject op, waarbij met name middelbare scholieren de kans krijgen om alle facetten van het radiovak te leren. In september zal die Veronica Radioschool officieel beginnen.
Gedurende het omroepseizoen zullen radiotalenten de kneepjes leren van mensen uit het vak. De opleiding is te vergelijken met de zoektocht eind 2004 van BNN naar een dj, BNN United/ Coolcast en Club Veronica, dat in de jaren negentig op zoek ging naar radio- en televisietalenten onder wie Jeroen Kijk in de Vegte, Daphne Dekkers, Marjolein Dekkers en Menno Bentveld.
De aspirant-radiomakers zullen hun stage doorlopen bij Sky Radio, Radio Veronica en Kink FM, waarbij met name gebruik wordt gemaakt van de studiofaciliteiten van Kink. Tijdens een persconferentie op 19 mei zal Veronica meer duidelijkheid geven over de plannen.