Stenders en van Inkel
Na 3 jaar Curry & van Inkel moet Jeroen op zoek naar een ‘vervanger’ voor Adam Curry die naar z’n geboorteland Amerika terugkeert om er voor MTV te gaan werken. Een vervanger vinden voor iemand die onvervangbaar is lijkt een onmogelijke opdracht. Geen vervanger maar wel een waardige opvolger wordt gevonden in de persoon van Rob Stenders.
De eerste aflevering van hun duo-programma zou uitgezonden worden op 30 oktober 1987 maar wordt uiteindelijk 7 december 1987. Initeel wordt voor hun programma voorzichtig de oude formule van Bart & De Zwart opnieuw bovengehaald. Jeroen neemt het eerste anderhalf uur voor zijn rekening en Rob doet de rest van de show. Al snel blijkt dat beide heren een uniek duo vormen. Vanaf 19 februari 1988 wordt de show dan ook officieel omgedoopt tot Stenders & van Inkel. Vanaf dat moment maken Jeroen van Inkel en Rob Stenders 4 jaar lang de beruchtste radioshow van de Nederlandse radio. Stenders & van Inkel werd een fenomeen net zoals Curry & van Inkel dat was, zij het op geheel eigen wijze.
Eén van de vaste items in de show is de ‘Irri Top 10′. Een hitparade van de meest irritante persoonlijkheden van de afgelopen week. De lijst wordt wekelijks samengesteld door de luisteraars van Stenders & van Inkel op Radio 3 en de kijkers van Stenders & van Inkel’s Teletekst. Bovendien bestaat er een select, geheim genootschap van ‘regelmatig geïrriteerde personen’ die hun bijdragen aan de lijst leveren.
Tijdens de laatste uitzending van Rob en Jeroen van 1989 werd er zelfs een heuse Irri-award uitgereikt. De verrassing was groot voor de moeder van VARA-deejay Hans Schiffers toen zij tijdens de uitzending deze (niet zo fel begeerde) award in ontvangst mochten nemen. Candy Dulfer kreeg weliswaar de Helden Award, omdat de luisteraars van het programma haar prestaties het meest tot de verbeelding vonden spreken. De moeder van Hans Schiffers werd uitgeroepen tot ‘de meest irritante persoonlijkheid’ van het afgelopen jaar. Ondanks het feit dat die laatste ‘award’ niet zo vrolijk is konden mevrouw Schiffers en zoon Hans er best om lachen. De awards werden uitgereikt door Erik De Zwart in het bijzijn van Rob en Jeroen.
De MiniMix van Ben Liebrand
Het mixfenomeen Ben Liebrand maakte z’n intrede reeds tijdens het programma Curry & van Inkel. Ook bij Stenders & van Inkel kunnen we elke week genieten van een een klein meesterstukje van de mixmaster. Liebrand’s minimix komt traditiegetrouw ook bij Stenders & van Inkel langs om ‘2 platen over 9′.
In 1990 konden luisteraars hun eigen mix insturen naar Club Veronica voor de Stenders & van Inkel Mix Contest. Wie won werd gedraaid tijdens de show en beoordeeld door Ben Liebrand.
Rob Stenders
Al op 6-jarige leeftijd wil Rob Zieltjens niets anders dan radio maken. Zijn eerste singletje is Funny Funny (1971) van The Sweet. Dertien jaar later is hij diskjockey bij de VARA. Intussen is hij werkzaam geweest bij lokale en Belgische radiostations. Bij de VARA presenteert hij onder meer VARA’s Verrukkelijke 15, de hitlijst van de omroep.
Drie jaar later, in 1987, maakt hij de overstap naar Veronica. Omwille van het roemrijke verleden wordt dit bolwerk (ook door Stenders) beschouwd als het mekka van radiominnend Nederland. Hij presenteert het programma D’Rob of d’r onder en vormt samen met Jeroen van Inkel een duo in het vrijdagavondprogramma Stenders en Van Inkel. Hij vervangt hiermee Adam Curry die vertrekt naar de Verenigde Staten. In de vier jaar tussen najaar 1987 en september 1991 groeit Stenders uit tot een van de toonaangevende diskjockeys van Nederland.
Stenders over van Inkel
Rob Stenders wist over Jeroen dit fijne stukje te schrijven ter gelegenheid van de release van de CD van Inkel’s Choice in 1993:
“Popradio is altijd een veelbesproken medium geweest. Voor de één staat dat gelijk aan gillende gitaren en nog harder schreeuwende onbenullen er doorheen. Voor de ander is het een dagelijks arbeidsvitamientje. Een lekker muzikaal behangetje waar af en toe iemand gezellig doorheen kwettert.
Er bestaat ook nog een groep mensen voor wie het allemaal wat meer betekent. Zij snappen de code van hun favoriete disc-jockey en laten zich meeslepen door de stemming die hij/zij weet te creëren. Wat voor de oppervlakkige luisteraar een gewone stemverheffing is kan door de ‘ingewijde’ vertaald worden in alles wat het begrip fantasierijk is.
De goeie disc-jockey groeit mee in alle levensfasen die door luisteraars worden doorlopen. Je wordt door hem/haar gekieteld in de onderbuik bij een hevige aanval van verliefdheid, brengt je in de juiste stemming voor de oerwoudwip, is de cleanex voor hard times en slaat je vijand met een flinke headbang om de oren.
De herkenning speelt een belangrijke rol tussen de bespeler van dit medium en de ontvanger. Als je die band hebt met mensen en daarnaast ook de ondiepe luisteraar kan bevredigen, ben je een hele grote.
Zo kom ik eigenlijk bij de man die popradio in de jaren ‘80/’90 een facelift gaf. Hij vernieuwde de vormgeving en voldoet cum laude aan alle bovengenoemde toelatingseisen voor het DJ gilde. Muziek is natuurlijk een belangrijk instrument bij het maken van popradio. Het is de kunst van het programmeren om aan een muzikaal vlechtwerk een eigen identiteit te ontlenen. Tussen al het normale hitwerk zitten vaak wat meer obscure tracks die het programma meer waarde geven. Als die platen regelmatig in bijvoorbeeld Rinkeldekinkel terugkeren is de Inkelplaat geboren.
Veel van die persoonlijke noten zijn vaak moeilijk te vinden, zeker op CD. Ze worden wel fanatiek gezocht door een grote groep mensen. Hoog tijd dus voor ‘Van Inkel’s Choice’.
Bij de samenstelling van de programmafragmenten is een betrekkelijk willekeurige trap tegen de archiefkast ‘programma’s boven de 8′ (Jeroen z’n rapportcijfer voor z’n eigen shows) gegeven. Hetzelfde zorgvuldige criterium is gehanteerd bij het selecteren van de typische Inkelhits. Dat maakt het overzicht weliswaar (nog?) niet compleet, maar wel zeer de moeite waard.
Luister en ontdek dat de titels die je op het eerste oor misschien niet zoveel zeggen bij de eerste toon al een hoog ‘oh ja’-gehalte hebben. ‘Was dat niet de plaat die van Inkel draaide toen … ”
Zelf heb ik die stippellijn ook regelmatig mogen invullen. Bijvoorbeeld bij “take me home tonight” van Eddie Money. Bij die plaat heb ik Sipie Walraven een huwelijksaanzoek gedaan. Spoorslags vertrok ze bij Veronica om een iets te knappe zanger aan de haak te slaan die ooit wel eens een goed boek las. Verder heeft van schrik ook wat kroost bij elkaar gebaard en is ze een gezond natuurmens geworden. (Klazien Jr.).
“WOLD” van Harry Chapin (eindelijk op CD) over een DJ met wie het allemaal wat minder gaat. Ik weet zeker dat elke platenruiter ter wereld deze tekst wel eens in een nachtmerrie is tegengekomen. Bij ‘Wildfire’ van Michael Murphy wilde ik het lulijzer aan de wilgen hangen na een niet te evenaren aankondiging. Op virtuoze wijze werd het mooiste piano intro allertijden verbaal eigen gemaakt door de Inkelbaas. Het samenspel van de juist gekozen woorden, de stem en dit intro bezorgde mij radio met en een minderwaardigheidscomplex.
Als de CD inlay aan elkaar vastgeplakt zit wegens een te hoog slijmpercentage, bedenk dan dat ik tegenwoordig U tegen Jeroen zeg, met 2 woorden spreek, op de liefdesbaby pas en haar luiers verschoon als Sandra en echtgenoot op stap willen, een huichelachtige grimas op mijn gelaat heb als hij voorbijkomt, eetafspraken met Jeroen via z’n secretaresse regel en met de kantoordeur wagenwijd open de hele dag deze CD afspeel. Hij is tegenwoordig namelijk baasje. Way to go pal en dat je ook nog de choice van the new generation moge worden.
Je maat Rob Stenders.
Exit Stenders
Rob besluit in augustus 1991 Veronica in te ruilen voor Power FM dat van start gaat via de kabel. De laatste uitzending van Stenders & van Inkel is te horen op 30 augustus 1991.
Ode aan King of Pop Michael Jackson vanavond tijdens 80’s & 90’s Disco Theatre
Ben Liebrand en Erik de Zwart zullen vanavond uitgebreid stilstaan bij de dood van Michael Jackson tijdens hun ‘80’s & 90’s-Disco Theatre’, een multimediale reis door de ‘80’s & ‘90’s. Beide DJ’s hebben geschokt gereageerd op het nieuws en onmiddellijk besloten om het programma van de geplande avond aan te passen.
Ben Liebrand: “Michael Jackson is een held van ongekende grootte. Hij heeft de transformatie van disco naar dance gemaakt en was daarom altijd de rode draad in mijn muziekmixen. Door middel van vele Michael Jackson-hits, zijn videoclips en een optreden van Nederlands beste Michael Jackson-imitator zullen we hem vanavond uitgebreid eren.”
‘80’s & 90’s Disco Theatre, powered by Radio Veronica
Door videoclips, sfeerbeelden en opvallende optredens van kunstenaars en artiesten die de jaren 80 en 90 kleur gaven, maar ook met de techniek van de toekomst, staat ‘80’s & ‘90’s Disco Theatre’ garant voor een experience zoals je nog niet eerder hebt meegemaakt. Ben Liebrand zorgt ervoor dat iedereen de hele avond non-stop zal dansen en Erik de Zwart presenteert de ‘rock’-hits uit de 80’s & 90’s. Daarnaast zijn er optredens van onder andere King Bee, Tony Scott en Forrest. Daarmee ontstaat een geheel nieuwe belevenis van de 80’s & 90’s, de Grandmix komt tot leven!
80’s & 90’s Disco Theatre
Ben Liebrand en Erik de Zwart gaan vanaf vrijdag 26 juni in Go Planet, Enschede een nieuwe invulling geven aan de bekende ‘Back to the 80’s and 90’s’ feesten. Zij presenteren dan voor het eerst ‘80’s & 90’s-Disco Theatre’, een multi-mediale reis door de ‘80’s & ‘90’s, waarmee die mooie tijd herbeleefd kan worden!
Door videoclips, sfeerbeelden en opvallende optredens van kunstenaars en artiesten die de jaren 80 en 90 kleur gaven, maar ook met de techniek van de toekomst, staat ‘80’s & ‘90’s Disco Theatre’ garant voor een experience zoals je nog niet eerder hebt meegemaakt. Ben Liebrand zorgt ervoor dat iedereen de hele avond non-stop zal dansen en Erik de Zwart presenteert de ‘rock’-hits uit de 80’s & 90’s. Daarnaast zijn er optredens van onder andere King Bee, Tony Scott en Forrest. Daarmee ontstaat een geheel nieuwe belevenis van de 80’s & 90’s, de Grandmix komt tot leven!
Ben Liebrand
Ben Liebrand, grondlegger van de dance in Nederland, de eerste dj die het ‘mixen’ op de Nederlandse radio bracht: “Op deze unieke manier kunnen we iedereen weer even het gevoel geven dat ze terug zijn in de 80’s en 90’s. We maken gebruik van de nieuwste videotechniek en zorgvuldig gekozen effecten zullen de show compleet maken. Nu kan ik niet alleen de muziek uit die mooie tijd draaien maar ook een realistisch sfeerbeeld oproepen. Een nieuwe uitdaging!”
Erik de Zwart
Erik de Zwart, DJ bij Radio Veronica sinds 1980, hitkenner bij uitstek en als mediaondernemer altijd in voor iets nieuws: “Dit idee is al een tijdje geleden ontstaan maar het kwam er niet van. Tot er ineens een vraag kwam om op 26 juni iets leuks te doen in Enschede. Ik heb Ben Liebrand gebeld en die was meteen enthousiast om het idee nu eindelijk ook echt uit te voeren! Als het aanslaat gaan we het zeker vaker en overal in Nederland doen! Retro is hot!”
Locatie & kaartverkoop
De locatie voor de allereerste editie van ‘80’s & 90’s Disco Theatre, powered by Radio Veronica!’ is het partycentrum Go Planet, vlak naast het nieuwe stadion van FC Twente in Enschede. Met de trein voor de deur en probleemloos (gratis) parkeren is deze locatie uitermate goed bereikbaar.
De Veronica Drive-In Show, Monument in de popgeschiedenis
Radio komt naar je toe met de Veronica Drive-In Show! Vanaf 1965 komen Willem van Kooten, Jan van Veen, Ad Bouman en de rest talloze Nederlandse café’s, discotheken en pleinen onveilig maken. Uit de bestelbus met het Veronica-logo rollen draaitafels, mengpaneel, versterkers en speakers, de diskjockeys zorgen voor een paar kisten met platen. Stekkers erin, schakelaars aan en de show kan beginnen…
Eigenlijk ontstaat de drive-in show als een noodoplossing. In de jaren zestig presenteert Radio Veronica jaarlijks een groots Oranjebal in het Amsterdamse Krasnapolsky hotel. Ook op Koninginnedag 1965 zouden hier diverse nationale en internationale artiesten optreden. Maar als plotseling een groep afzegt zit producer Dick de Bois met zijn handen in het haar en roept de Veronica diskjockeys bij zich. Of ze niet wat plaatjes kunnen draaien en met een microfoon erdoorheen praten, net als op de radio. Binnen een uur staat er een geïmproviseerde mobiele studio op het podium en als Jan van Veen begint met draaien wordt er tot in de kleine uurtjes gedanst.
Mag ik even binnendrijven?
In Amerika bestaan er al wel drive-in shows, maar in Nederland is het een nieuw fenomeen en Veronica vervult een pioniersrol. Er zou een bus komen, met mobiele apparatuur, grote Veronica-borden en een lichtshow. Dit alles moet natuurlijk eerst getest worden, wat gebeurt op een warme septemberdag in 1965 in een stampvolle disco in Loosdrecht. De zenuwen zijn niet van de lucht en de proefvertoning verloopt niet helemaal gladjes, maar de eerste officiële Veronica Drive-In Show op Texel – een doorslaand succes – vindt ongekende navolging.
Oorspronkelijk noemt men het evenement Drijf-In Show, vanuit het idee dat Veronica met de boot het land binnendrijft. Maar als de drukkerij een verkeerde spelling vermoedt en de naam naar Amerikaans voorbeeld verandert in Drive-In Show, wordt die titel maar aangehouden. De ‘192-show’, waaronder het muziekfestijn ook bekend staat, voorziet in de jaren zestig en zeventig in een grote behoefte, vooral ook onder tieners buiten de Randstad. Al in de beginjaren trekken de diskjockeys in den lande ruim een kwart miljoen bezoekers per jaar.
Meisjes
Eindelijk zien de luisteraars de gezichten achter de magische radiostemmen. Dat wil nog wel eens problemen opleveren. ‘Iedereen kan wel zeggen dat ‘ie van Veronica is’, krijgt diskjockey Will Luikinga te horen als hij zich meldt bij de organisatie van de kermis waar hij zou draaien. Ook doen mensen zich voor als Lex Harding in een poging om gratis binnen te komen.
Gevraagd naar hun leukste herinnering, antwoordt menig Veronica-coryfee met ‘de drive-in shows in het land’. De populariteit van de dj’s neemt met deze shows alleen maar toe. “We moesten via de achterdeur vluchten, want er stonden uitzinnige fans. Meisjes, ja”, herinnert Jan van Veen zich. Waar ze met radiowerk niet veel verdienen (je mocht blij zijn als je bij Veronica kon werken) mogen de diskjockeys bovendien met de drive-in shows zoveel binnenhalen als ze kunnen.
Gelikt
In de jaren zeventig volgen andere zenders als Radio Noordzee en Radio Mi Amigo, en ook de VARA en de TROS gaan met eigen shows op tournee door het land. Toch vormen zij nauwelijks concurrentie. Veronica beschikt over de beste drive-in apparatuur van Europa, met een sound en vermogen waarvan zelfs de toiletpot nog staat te trillen. In 1978 introduceert Veronica bovendien een groot videoscherm dat beelden bij de muziek toont. De show valt of staat ten slotte met het vakmanschap van de heren diskjockeys, die van de Veronica Drive-In de gezelligste discoshow van Nederland en België maken.
Ook in de jaren tachtig weet Veronica zich te onderscheiden. “Helemaal gelikt was het”, vertelt ex-Veronicaan Adam Curry, “en dat vonden ze in Hilversum vreselijk.” Maar binnen de kortste keren gebruiken ook de anderen veldtelefoons en limousines om er een echte happening van te maken: “We waren baanbrekend bezig.”
Wat begon als een grap is uitgegroeid tot een echt weekendfenomeen. Het duurt tot diep in de jaren tachtig voor het succes van de drive-in shows langzaam wegebt. De goedgebekte discotheekdiskjockeys maken dan plaats voor virtuoze house dj’s, die met gladde muziekmixen het gesproken woord tot een minimum terugdringen.
Keihard terug!
Sinds juli 2004 is de Veronica Drive-In Show keihard terug van weggeweest. Opnieuw zet Veronica de standaard met ervaren dj’s als Ben Liebrand en DJ Sven, geavanceerde techniek zoals de schermen waarop het publiek behalve videoclips ook zichzelf kan zien, en natuurlijk de beste 80’s, 90’s en recente hits.
Ben Liebrand
Ben Liebrand wordt geboren in 1960 in Nijmegen. Al op 16-jarige leeftijd laat Ben de wereld genieten van zijn dj-kunsten met zijn eigen mobiele roadshow. Dit is het begin van een carrière die ondertussen al ruim 25 jaar omspant. Hij is wereldwijd bekend van remixen voor artiesten als Phil Collins, Sting, Salt & Pepa, Alexander O’Neal, Genesis en Grace Jones. Maar hij is door zijn legendarische ‘Grandmix’ en het radioprogramma ‘In The Mix’ ook de inspiratiebron voor dj’s als Armin van Buuren, Olav Basoski, DJ Tiësto en Ferry Corsten.
In 1977 kwam Ben met een hele stapel 12 inches en LP’S terug van een vakantie in Italië. Om al die nieuwe muziek aan een vriend van hem te kunnen laten horen, besloot hij alle beste stukjes achter elkaar te zetten. Liebrand: “Als een soort Reader’s Digest heb ik met een cassettedeck met een pauze toets alle bestestukken aan elkaar geplakt. Dat was de allereerste mix die ik gemaakt heb.”
Eind jaren ‘70 bestond het fenomeen mixen nog niet echt. In 1978 begon Liebrand als dj in ‘de Kwien’, een discotheek met de allure als de Amsterdamse ‘Escape’ in zijn hoogtijdagen. “Die omgebouwde bioscoop lag in het Limburgse dorp Gennep, of all places. Maar het was helemaal compleet met neon en laser, geheel volgens het Studio 54-idee uit NYC. Ik ben daar begonnen met het mixen, het op tempo door laten lopen van muziek. Ik heb dat daar een tijdje gedaan en toen ben ik in 1980 in de ‘Keizer Karel Club’ in Nijmegen begonnen met draaien. Pas na de fantastische openingsavond kwam ik er achter dat het een gayclub was! Ik heb er negen jaar gedraaid en er heerste een hele lekkere open minded sfeer. Ik stond op de piek van een zaterdagavond dingen als Kraftwerk er tussendoor te gooien en dan ging de hele dansvloer uit zijn dak. De nieuwste import uit Amerika draaide ik, maar ook nummers van Jean-Michel Jarre, die normaal gesproken nooit op een dansvloer voorbij komen, maar die ritmisch konden. Manfred Langer (grondlegger van de IT, red.) vertelt in zijn boek dat hij in de ‘Keizer Karel Club’, met mij achter de draaitafels, het idee heeft opgevat om zoiets ook in Amsterdam te gaan doen. Dat is uiteindelijk de IT geworden.”
“Ik heb in al die jaren gedraaid wat ik leuk vond en wat ik in de platenzaken hoorde. Ik trok mij helemaal nergens iets van aan. Meestal was het zo dat ik de plaat die in de Top 40 of in de dancechart kwam, al drie of vier weken aan het draaien was. Jaren later kom je een verzamelaar tegen, de ‘Homo Top 100′, die helemaal vol staat met spul dat wij toen gedraaid hebben! In die tijd stond Ben Liebrand, zo hetero als hij is, achter de draaitafels al die nummers te draaien die nu op de ‘Homo Top 100′-cd staan!”
Via de jongens van The Limit (bekend van de hit ‘Say Yeah’), waarvoor Ben Liebrand enkele 12″-mixen maakte, kwam hij bij Lex Harding van Veronica terecht. Het mixen was begin jaren ‘80 in opkomst, waardoor Lex Harding het idee had opgevat om een radioprogramma te gaan maken waarin continu gemixt werd. Dat programma is ‘In The Mix’ genoemd. Van de dj’s die in Nederland al op die manier aan het werk waren in de clubs, was Ben één van de weinigen die ook de technische knowhow had om kwalitatief op NOB-niveau aan te kunnen leveren. De eisen van het NOB waren heel erg streng. “Met dit programma was ik ook de eerste dj die niks zei. Ik heb toen als extra gimmick een radio-interview gedaan met Erik de Zwart, waarin hij de vragen stelde waarop ik niet antwoordde! Ik ben de dj die echt zijn kop houdt en muziek draait.”
“Laatst raakte ik met de general manager van Apple Nederland in gesprek die me vertelde dat ook hij ’s nachts ‘In The Mix’ opnam met een cassetterecordertje. Omdat e-mail in die tijd nog niet bestond, kreeg ik daardoor weinig reacties en had ik geen idee wat luisteraars ervan vonden. Soms kreeg ik een brief van een liefhebber of hoorde ik mijn mix terug in kledingzaken of op het strand en daar moest ik het dan mee doen. Jaren later werd mij duidelijk hoeveel dj’s destijds aan de hand van ‘In The Mix’, aan het mixen zijn geslagen. Daar zitten mensen bij als Tiësto, Armin van Buuren, Ferry Corsten en Charley Lownoise maar ook DJ Dano, die uiteindelijk gigantische hardcore is gaan draaien.” Na drie jaar is ‘In The Mix’ verdwenen en als ‘Minimix’ doorgegaan bij ‘Bart (van Leeuwen, red.) & De Zwart’ daarna bij ‘Curry & Van Inkel‘, ‘Staverman & Van Inkel’, etc.
De zomerhit van 1986 van DJ Sven & MC Miker G is geproduceerd door Ben. “De platenmaatschappij vroeg aan mij of ik ‘Holiday’ van Madonna kon namaken. Ik heb toen uitgezocht welke instrumenten en drumcomputers haar producer Jellybean gebruikte en dat nagedaan. De rappers hebben toen in een zeer melige sessie, in mijn slaapkamer bij mijn ouders thuis, alles ingerapt. Het ging echt helemaal nergens over. Miker G stond vanwege het waanzinnige geluid op zijn koptelefoon helemaal te flippen achter de microfoon. Hij vond zichzelf met galm zo gaaf klinken dat, als ik de hoofdtelefoon niet van zijn hoofd had getrokken, hij daar nu nog had gestaan! De tweede keer dat ik ze heb gezien, stond het nummer 1 in de Top 40 en de derde keer waren ze alweer uit elkaar. Het was een hele rare tijd.”
In de jaren ‘80 ben ik ook begonnen om 12″ mixen te maken van bekende nummers. Zodoende ben ik in contact gekomen met CBS Duitsland waarvoor ik heel veel remixen en mixen heb gemaakt. Hierdoor kwam ik in het internationale circuit binnen Sony terecht en kreeg ik ook veel opdrachten uit Engeland. Daarnaast maakte ik ook mixen voor het Engelse DMC (Disco Mix Club) die ervoor zorgde dat de mixen vaak officieel uitkwamen op singles van de artiest zelf. Zoals ‘In The Air Tonight’ van Phil Collins. De remix van het nummer heb ik gemaakt als ‘Minimix’ voor Veronica. Ik heb deze tape tijdens een hele grote DMC conventie in Londen gedraaid. Tegen het publiek zei ik dat ze de volgende ochtend Virgin moesten bellen als ze wilden dat deze mix zou worden uitgebracht. Virgin is toen platgebeld en de volgende middag was geregeld dat de mix uitkwam!” Het maken van mixen voor het buitenland werd het leeuwendeel van Bens werk en heel veel van die mixen kwamen als import weer terug naar Nederland om hier ook hits te worden.
Bij Radio Veronica is ‘In The Mix’ weer helemaal terug, iedere zaterdagavond tussen 00.00 en 01.00 uur. Behalve de platenkeuze lijken Bens mixen niet meer op die van vroeger. “Want als ik nog steeds hetzelfde zou mixen als twintig jaar geleden, zou dat niet goed zijn. Wat dat betreft ben ik nu toch alweer een aantal stappen verder. Ik ben een dj die zich meer ergert aan platen die vals met elkaar klinken, dan aan mixen die misschien niet helemaal synchroon lopen. Het gros van de dj’s maakt zijn overgangen in de intro’s en breaks van de platen. Omdat ik vanuit het maken van ‘In The Mix’ en de ‘Grandmix’ gewend ben om heel compacte mixen te maken, ben ik een aantal jaren geleden overgegaan op tonaalmixen, dus nummers bij elkaar zoeken die qua toonsoort ook bij elkaar passen. Tevens word het dan mogelijk acappella’s van nummers te combineren met instrumentale gedeeltes van andere nummers. Omdat alles muzikaal bij elkaar past kun je nummers ook veel verder in elkaar door laten lopen, waarbij het duidelijk zal zijn dat de boel ook sync loopt.”