Veronica Story

Ad Bouman tijdens 50 jaar Radio Veronica Fotograaf: Vincent Schriel

Op de LTS en later de MTS wordt Ad Bouman (30 mei 1947), geboren en getogen in Amsterdam, klaargestoomd voor een carrière als technicus. Die begint hij bij Philips, maar thuis op zolder is de tiener altijd in de weer met bandrecorders, platen en microfoons. Vriend en later Veronicacollega Juul Geleick oppert het idee om te solliciteren bij Radio Veronica, destijds Nederlands enige echte popstation. Niet lang daarna, op 14 november 1965, mag de 18-jarige Bouman beginnen als programmatechnicus.

Zijn moment suprème breekt aan tijdens een avonddienst in februari 1967. De technicus is een uitzending aan het opnemen met dj Jan van Veen, die weinig zin heeft zijn programma af te maken als hij terugkomt van een bespreking in het directiekantoortje. “Zet maar een paar lekkere platen op”, zegt hij vrolijk tegen ‘Adje’, zoals Willem van Kooten hem had gedoopt. Het volgende moment kondigt de dj in een opwelling “de tien favoriete platen van onze technicus Adje Bouman” aan; de ABTT is geboren.

Als de twee het bandje terugluisteren besluit Van Veen, die Boumans voorkeur voor bijzondere platen wel kan waarderen, de ‘Adje Bouman Top Tien’ als vast onderdeel op te nemen in het programma Muziek bij de lunch op de woensdag. De apetrotse Bouman laat zijn eerste bandjes thuis aan iedereen die voorbijkomt horen. Het radiostation wordt overladen met enthousiaste reacties van luisteraars; iedereen wil meer weten over de mysterieuze technicus.

Die volgt in zijn Top Tien geheel zijn eigen smaak; oude liedjes, albumtracks, soms gewoon een vreemd geluidje. Het maakt ‘de meester’, zoals zijn fans hem noemen, mateloos populair. Voor een lunchprogramma acht programmaleider Van Kooten de platenkeuze echter niet zo geschikt en zo ‘promoveert’ de ABTT na een paar weken naar Joost mag het weten op de woensdagavond. Met daarvoor en daarna wat goede platen, zoals de dj wel eens grapte.

Na het vertrek van Van Kooten (alias Joost de Draaijer) blaast Lex Harding de ABTT in 1970 nieuw leven in met zijn programma Lexjo. Er ontstaat een ware cultus rond de ‘krankzinnige’ geluidsexperimenten van Bouman en Harding, regelmatig aangevuld door op cassette ingesproken brieven van luisteraars. De directie vond alles best. In 1977 krijgt Veronica’s populairste technicus overigens een column in de Hitkrant (‘Levi’s Top 10 door Ad Bouman’).

De meester van de mixtafel produceert daarnaast talloze promo’s en (remixen van) jingles voor Veronica, waaronder eind 1978 het fameuze jinglepakket ‘The Power’. “Een intensief karwei”, aldus Bouman, “nog nooit had iemand in Nederland het op die manier gedaan.” De moeite is niet voor niets; het zogenaamde WIND-logo zingt iedereen meteen mee. Samen met de andere technici Juul Geleick en Sytze Gardenier knipt en plakt hij allerlei platen bovendien tot kortere radioversies, die soms ook uitgebracht worden door de platenmaatschappij.

In 2000 komt er een eind aan vijfendertig trouwe dienstjaren voor Radio Veronica. De Meester wordt niet meer ingepland door toenmalige programmaleider Robert Jensen, die met de zender een nieuwe richting wil inslaan waarin Bouman niet meer zo goed past.

Daarop spant de radioliefhebber zich in om samen met Michael Bakker een nostalgisch station met het oude zeezendergevoel van Veronica op te zetten. Op 4 juli 2001 gaat het voormalige Okay FM van Bakker en Bouman de lucht in als Radio 192, naar de eerste golflengte van Radio Veronica. Na een hoogtepunt in 2003 krijgt de zender geen FM-frequentie toebedeeld tijdens de etherveiling en verdwijnt Radio 192 na een paar kunstgrepen van de kabel.

Na een aantal zakelijke toeren start de voormalige geluidstechnicus het internetradiostation LaserRadio. De zender combineert de sfeer van Veronica met eigentijdse muziek. Volgens Bouman, programmadirecteur en dj bij de zender, heeft internetradio de toekomst: “Bij LaserRadio bepalen de dj’s nog grotendeels zelf wat ze draaien. Dat vind je nergens meer. De band met luisteraars is veel groter.” Zijn volledige eigen platenkeuze in de vorm van de ABTT is dan ook terug on air.

Als dj werken was destijds een nieuwe uitdaging voor de geluidsman, en nog steeds krijgt hij er geen genoeg van: “De technische kant blijft altijd boeien, maar met een soldeerbout rondlopen behoort niet meer tot de favorieten.”

Overigens is Ad Bouman één van de initiatiefnemers van de Stichting Norderney, dat het culturele erfgoed van Veronica’s zeezenderperiode beheert. Volgens de man die altijd al veel bewaarde uit de tijd waaraan hij “vele en vele mooie herinneringen” heeft, kan niemand die geschiedenis immers beter beschrijven dan de medewerkers zelf. Ook regelde de oud-Veronicaan al twee keer een reünie van zijn geliefde Radio Veronica.

Veertig jaar na de eerste Adje Bouman Top Tien is op 30 mei 2007 de ABTT-website gestart. Op deze site stelt Bouman muziek, jingels, uitgezonden programma’s, ABTT-lijsten, verhalen en foto’s beschikbaar.

In 1972 vertellen omroepers en technici van het eerst uur van Veronica hoe het er aan toeging. Het is nog twee jaar voordat het doek gaat vallen voor Veronica als zeezender en alweer 12 jaar geleden dat Veronica begon. In die twaalf jaar is er veel veranderd en gebeurt. Lees en geniet mee met de Veronica Story’s van de mensen van het eerste uur zoals zij er in 1972 tegen aan keken.

Lekker uit het raam hangen en aan een toevallige voorbijganger vraagt of ie een bakkie koffie komt drinken. Kijk, dat is Veronica
Kijk, dat jij mij nou moet hebben voor dat Veronica verhaal begrijp ik al helemaal niet. Nee jonge, ik ben namelijk om te beginnen normaal aangenomen op een advertentie en dat is bij ons al een hele vreemde zaak. Nou ja, normaal aangenomen… Ik had dus een brief geschreven op een advertentie en ik moest langs komen.

Gesprekjes met Karel en toen naar huis. De hele nacht niet slapen, allemaal plannen maken en drie weken later een brief in de bus van, mijnheer Bouman dank voor uw sollicitatie, maar we zijn reeds voorzien. Helemaal nul dus. Maar een paar weken later werd ik gebeld bij de buren, wij hadden thuis geen telefoon, en ze hadden gevraagd of ik Veronica even terug wilde bellen. Ik kreeg Karel aan de lijn en die vroeg of ik nog Interesse had. Ik had wel door die hoorn willen schreeuwen of-ie wel goed bij z’n hoofd was. Jonge ik was helemaal door het dolle.

M’n meisje vond het allemaal maar niks en tegen m’n vrienden zei ik ook niet dat ik bij Veronica ging werken want dat was toen nog zo’n suf station met de zogenaamde betere muziekjes. Geen hits ofzo. Hoewel, ze waren er net een beetje mee begonnen maar het was eigenlijk nog helemaal niks. Goed, ik dus naar Hilversum en ik zie Karel nog zitten achter z’n burootje. Wat wilt u verdienen vroeg-ie. Ik zal nooit vergeten wat ik toen heb gezegd: Dat kan me niet schelen mijn- heer. Daar had ik jaren later nog spijt van. Ik kreeg toch wat natuurlijk en zo was ik dan technikus bij Veronica. Als er toen een technikus werd aangenomen moest-ie een week lang alleen maar rondlopen. Ja jonge. Gewoon een week niks doen alleen maar achter de doorgewinterde jongens zitten kijken hoe het allemaal moest. Kun je je dat nou nog voorstellen? Ik had dus die eerste week gehoord van nou doen we dit en dan doen we dat, en in de tweede week stond ik achter een technikus die bezig was met een programma van Anouska. Het was in studio een en ik zal het m’n leven lang niet vergeten. Ik moest op z’n plaats zitten en hij had me wel tien keer verteld hoe het allemaal in z’n werk ging met de knoppen en het zweet brak me aan alle kanten uit. Ik zat en Anouska keek me aan zei, oh nee dat kan ik niet hoor. Dat niet met jou achter de knoppen. Nou nou nou. We moesten stoppen, en Anouska begon van ja, ik heb niks tegen jou en je lijkt op Tom Jones en fijn dat je hier werkt maar ze kon niet met me opnemen. Ze had in die tijd nog een half uurtje gevarieerd, daar ben ik dan mee begonnen. Ja, dan moest je non-stop een half uur muziek maken want een heleboel programma’s gingen toen nog zo. Het werd op een vrijdagmiddag uitgezonden en ik vond het zelf het einde. Ik ben er speciaal voor thuis gebleven om er naar te kunnen luisteren. Nou, het was helemaal niks.

Ik kwam van Philips in Amsterdam. Daar werkte Juul ook en die had me die advertentie gegeven. Dat was me wel even een overgang van Philips naar Veronica. Tegen een directeur kijk je altijd op nietwaar. Ik vond het zo gek dat ik tegen die mensen oom moest zeggen. Ik zat er amper een maand toen we met z’n allen een sinterklaasfeest gingen vieren. Vroegen ze aan me wat moet jij hebben. Ja, wat moest ik hebben. Ik durfde nauwelijks wat te vragen. Nou reed ik in die tijd op een bromfiets en ik heb toen zo’n ding-dong bel gevraagd. je weet wel zo’n heel groot ding dat ze op bakfietsen hebben. Ik vond het allemaal raar, maar dat komt omdat de sfeer bij Veronica gewoon niet te vergelijken is met de sfeer op andere bedrijven. Ik ben wel blij dat ik het na m’n schooltijd ook eerst nog even anders heb meegemaakt, maar het heeft toch een hele tijd geduurd voordat ik er aan was gewend. In die tijd was Kees Mois nog technikus en van die vogel heb Ik erg veel geleerd dat ging zo van, let op je stopwatch, denk aan de microfoon, staat je plaatjescherp, je voor-afluistering staat nog dicht… Ik werd er helemaal gek van maar achter af is het erg goed geweest. Ik was in die tijd de jongste technikus vandaar dat ze me ook meteen Adje noemden, het was toen nog zo dat ]urg mijn banden door moest luisteren om te kontroleren of ik ook wat verkeerd had gedaan. Ik hoorde hem op een dag toevallig in de gang tegen Karel zeggen, nou het is wel goed maar een beetje te hard. Ik schrok me dood want ik zat er nog maar net. Dus ik de volgende dagen alles heel zacht op de band zetten he, maar het was bijna niet meer te horen dus ik begreep er al geen bal van. Maar goed ik zat bij de radio en dat wou ik voorlopig wel zo houden. Nou, en toen was het te zacht. We hebben later ontdekt dat alle studio’s waar we in werkten onderling totaal verschillend waren wat volume betreft. Als ik in studio een ‘n band maakte en die werd dan afgedraait in bijvoorbeeld drie klonk het hardstikke zacht maar als je dan in studio twee een programma maakte wat je lekker zacht opnam was het in vier weer keihard.

Een keer heb ik wel vreselijk in m’n rats gezeten. Kees van Zijtveld zat voor het eerst bij mij en die zei; zo Adje nou gaan we eens lekker met een stel engelse hits rammen. Da’s goed zei ik maar ik wist bij god niet wat het woord rammen betekende. Na een kwartier heeft Kees me uitgelegd dat rammen zoiets was als praten tijdens het intro en pats boem, na de deejay de muziek er in. Nou, dat zag ik wel zitten dus ik rammen. Op een gegeven moment zat het bij een plaat zo goed dat ik van schrik de knop helemaal open draaide. De naald van de volume me- ter sloeg bijna rond. Ik vond het veel te mooi om het over toe doen en ik dacht laat maar zitten. Die band ging naar boord en een dag na de opname zaten we zo tussen de middag met elkaar te praten en toen zei iemand als je die platen er te hard in ramt knalt de zender uit de lucht dan hoor je niks meer en degenen die z’n banden zo weg heeft gestuurd is nog niet jarig. Wie zou dat nou doen, zei een ander want dat kun je toch precies op je meter zien, ]onge, jonge, ik wilde ter plaatse wel In elkaar storten. Toen dat programma een paar dagen later werd uitgezonden zat ik thuis bij de radio en iedere keer dacht ik o god daar komt die plaat, nou IS het gebeurd met je Bouman. En toen kwam die plaat eindelijk… en toen was er niks aan de hand.

De reclames die nu allemaal op cassette staan hadden wij in de oude studio losse bandjes die keurig op een speeltje zaten in doosjes. Nou, nou, nou… Van elke reklame hadden we maar een bandje en je liep dus de hele dag door het gebouw te hollen om die dingen op tijd in je cel te krijgen. Ik zag hoe die technicie, die er al een tijd werkten het binnen een paar seconden voor elkaar kregen en ik dacht, nou ja dat leer je nooit Bouman, En gek hé, na een paar maanden deed je het net zo vlug en stonden mensen die in de studio kwamen met open mond te kijken. Over mensen die langs kwamen gesproken. De deur stond bij ons altijd gewoon open. Het was heel normaal dat je opeens vijf zes man in je cel had staan waarvan niemand wist waar ze vandaan kwamen en wat ze nou precies in de studio deden. Die mensen kwamen gewoon even binnenlopen en gingen dan na een half uur weg. Als het mooi weer was hingen we tijdens de opnames af en toe uit het raam en als er mensen over de Zeedijk liepen. Het was net een ongeorganiseerd feest in het begin gen we of ze zin hadden in een koppie koffie en dan kwamen ze binnen.

In de zomer van zesenzestig hadden we trouwens een vreselijk leuk spelletje ontdekt. We namen een volle spoel, zetten die op de recorder en stuurden den iemand met het uiteinde in z’n hand de straat op, zo richting Kerkstraat. Die vent liep net zo lang door tot-ie dacht nou is de spoel leeg en dan kwam hij terug naar de studio. En daar begon de pret want wij deden de recorder op terug spoelen. Die koppen van die mensen op straat…

Verrek, ga maar bij je zelf na als Je een band zo voorbij ziet komen terwijl Je nergens iemand ziet die em oprolt. We hebben ons op die manier heel wat uurtjes vermaakt, totdat er op een keer aan het einde van de tape een kerel zat die opeens onder ons raam stond te schelden, Hij vond het geen ma- nier en wet we wel dachten om nou ook op straat de piraten uit te hangen. Die vent schreeuwde zo hard dat we er maar mee zijn opgehouden. Jammer dat in de studio waar we nu zitten geen ramen in de cellen zijn gemaakt die open kunnen, anders waren we er allang weer mee bezig geweest denk ik.

Ja, jij zult wet denken werken die jongens ook nog op de Zeedijk. Maak je niet ongerust hoor. De programma’s zijn altijd op tijd klaar gekomen, maar het kon je niets schelen wanneer Je dat moest doen. Als het mooi weer was zei je gewoon, we gaan eerst maar eens lekker aan het strand liggen en dan maken we vanavond die uren wel. Er was wel Iets op een bord met verschillende kleuren strookjes, maar daar trok niemand zich wat van aan en trouwens Willem die het allemaal moest regelen was kleurenblind, dus dat zat wel goed. Ik weet nog goed dat er opeens een toep-manie was op Veronica je kon niet in de studio lopen of ze zaten te toepen. De hele dag door. Dat moest Je dan zelf weten, als Je programma maar op tijd klaar was en dat gebeurde altijd en hoe laat het werd was niet belangrijk. Ik heb een paar weken geleden gelezen dat Dick de Bois vertelde over die eerste drive in show die we maakten bij van Dijk in Loosdrecht maar ik zal nooit vergeten wat er allemaal voor die tijd Is gebeurd. We hadden dus besloten om zo’n discobar in elkaar te zetten, maar niemand wist hoe het nou precies moest. Dat werd een ellende want iedereen dacht dat-ie het juiste systeem had ontdekt en als het dan helemaal voor elkaar was kwam er weer een ander die het nog beter wist. En als we dat dan weer wilden maken kwam er iemand die de pest in had omdat we hem helemaal niet hadden gevraagd wat hij er van dacht. Maar goed, op een gegeven moment was het hele geval dan klaar. De huistimmerman van Veronica had zo’n barretje gebouwd en wij hadden de versterkers er in gemaakt met de draaitafels en de mengpaneeltjes. De discobar was dus klaar, maar waar moest je zoiets uitproberen. Om daar nou speciaal een zaaltje voor te huren zagen we niet zo zitten en toen kwam er Iemand op het linke idee om het hele geval dan maar op het binnenplaatsje van de studio te installeren en het in de buitenlucht uit te proberen. Wij net zo lang wachten tot er een mooie dag zonder regen werd voorspeld want we waren natuurlijk als de dood dat het hele geval nat zou worden, en dan zou het gebeuren.

Goed, het zonnetje scheen en daar ging het hele geval naar buiten. De timmerman kwam er bij voor geval dat er iets niet klopte en na heel veel gevloek en geschreeuw stond onze eerste discobar dan op de binnenplaats. Iedereen er omheen en we waren trots…! Als Je met dat zelfde zootje ongeregeld nu moest werken, zouden de bierflessen om je oren vliegen, maar In die dagen was het helemaal te gek. We hebben een paar platen gedraaid en we dachten ziezo, de mensen tot in Utrecht kunnen horen dal wij een discobar hebben, üonge jonge wat vonden we het allemaal hard. Er zaten geloof ik acht zuiltjes bij. Dat was wat hoor. Die dingen moes- ten we in de zalen aan de muren spijkeren en met grote kabels doorverbinden. Na die eerste proefshow bij van Dijk gingen we een weekend naar Texel. Daar had je een zaal met een bühne waar gordijnen voor hingen. Wij waren de hele middag bezig geweest om de boel klaar te zetten en de gordijnen van het toneel hadden we dicht- gedaan. Om acht uur ging het: tatatataraboem! Gordijn open en wat denk je. Bijna twee duizend man die alleen maar stonden te staan. Niemand wilde er dansen want ze keken hun ogen uit. Willem was toen deejay en die wist ook niet wat-Ie er mee aan moest. Na een half uur is-ie maar polonaise muziek gaan draaien en toen was het voor elkaar. Nee, toen waren we allang niet meer dat suffe station waar ik In het begin kwam werken. M’n vriendjes waar ik het eerst niet aan durfde vertellen kwamen allemaal langs want zo’n baantje zagen ze eigenlijk ook wel zitten. Dat kwam natuurlijk ook omdat Juul bij ons was gekomen en ze dachten dat gaat goed, misschien hebben ze voor ons ook nog te doen. Ik heb thuis nog een heleboel oude banden van de uitzending uit die jaren. Die draai ik ‘s avonds thuis nog wel eens, ik weet het niet, maar als ik dan zo zit te luisteren komt die sfeer van de zeedijk weer helemaal bij me terug. Ik heb er geen heimwee naar hoor, want we zitten hier in de nieuwe studio, zoals wij dat dan nog altijd noemen, geweldig, maar toch, zo lekker uit het raam hangen en dan aan de mensen die toevallig buiten lopen vragen of ze even een bakkie koffie komen drinken zou ik best weer een tijdje willen.

Will Wil Wel: Adje Bouman Top Tien (ABTT)
Van de oude hap zie ik eigenlijk niemand meer. Behalve Tineke en Ad Bouman. Tinus is veel in Zuid Afrika en Bouman is veel lunchen. Van dat laatste ben ik ook een liefhebber dus Luiks en de Fred Kaps van de geluidsbanden, hebben ooit afgesproken dat we minstens een keer per maand tussen een en pak-um-beet drie uur, zwaar  gaan tafelen, desnoods in een bejaarden tehuis…… Soms lukt het niet om elkaar maandelijks te treffen maar dan hebben we de goede gewoonte om die dagen in te halen en lunchen we drie keer per week want afspraak is afspraak. Ik ben meestal de tel kwijt en Ad heeft  ook geen economie gestudeerd en dat heeft het voordeel dat  we heel vaak samen rond het middaguur bij elkaar aan tafel zitten te knagen. -En waar hebben jullie het dan over?- vragen mensen die niet begrijpen  wat nou dat gekke Veronica-gevoel is waar je met de maatjes van vroeger, uren over kunt ouwehoeren. Bij Ad en mijn persoontje gaat het over drive in shows, storm aan boord, lange nachten in het Hilversumse, de Huishoudbeurs, mooie zangeressen, feesten in Vollendam en de Adje Bouman Top Tien.

Die Top Tien was de pijler van het Nederlands Muziek Wezen. De trekker van Radio Veronica. De redding van de Nederpop. De lijst der lijsten. De graadmeter van wat er muzikaal te koop was. Dankszij die Top tien bleef ons scheepje drijven op de Noordzee. De ABTT zorgde er voor dat niemand in de gaten had, dat Hilversum drie was begonnen met popmuziek. De boei van onze commercie. De hoop in bange dagen. De wortel en de bijl. De wekelijkse spiegel van de Nederpop en alle andere pop. En…… ik durfde in mijn programma te roepen dat ik het helemaal niks nul nadda noppie vond. Een week na mijn ontboezeming stond er een vrachtwagen voor mijn deur geparkeerd, zodat ik geen zicht meer had op het weidse landschap van de polder in Nijkerk, kreeg ik een dreigbrief, zat er poep op mijn nieuwe Opeltje en werd ik ’s nachts regelmatig gebeld met de medeling dat ik te ver was gegaan. Ad vond dat allemaal heel vervelend. Dat zei hij tenminste……

Tijdens een vergadering van twee personen, te weten Bouman en Luik, besloten we wat aan die ellende te doen. Na lang overleg waren we er uit. Ik  kreeg, zogenaamd, de gelegenheid een plaat in zijn top tien te zetten, waar hij dan weer van zou zeggen dat het een wereldnummer was. Daarna zouden we elkaar hoorbaar zoenen in zijn uitzending, give peace a change, draaien en roepen dat we hele goeie vrienden waren. De plaat mocht ik niet zelf uitzoeken, want Ad je wilde ondanks alles, de baas blijven over zijn top tien! Toen ik een paar dagen later met het zweet in mijn handen naar Veronica luisterde terwijl de ABTT werd uitgezonden hoorde ik ‘mijn keus’.
Een onbekend duo zong

Zijn naam was Keesie
Hij was zo’n aardig beesie.

Jaren later belde Rob Out mij op en zei -We gaan een dierenprogramma doen en dat moet jij presenteren want jij hebt er verstand van. -Ik…… hoezo?-
-Jij hebt toch ooit dat liedje van die dooie hond Keesie geschreven dat in de ABTT heeft gestaan.-

Rij en hadiedieren voorzichtig,denk aan mij Will

Op 19 oktober 1959 komt een groep zogenaamde ‘witte’ radiohandelaren bij elkaar in Hotel Krasnapolsky in Amsterdam. Deze handelaren importeren radio’s en tv’s uit Duitsland en verkopen deze tegen uiterst scherpe prijzen in de winkels in Nederland. Op de bewuste vergadering van 19 oktober komt echter méér naar voren dan dit gemeenschappelijk belang. Ene Lambertus Slootmans vraagt aan het eind van de avond nog even het woord om een aardig plannetje te lanceren: Waarom zetten de heren geen radiostation op? Naar een voorbeeld van het Deense radiostation Radio Mercur. De Vrije Radio Omroep Nederland word op deze gedenkwaardige dag opgericht. Het bedrijf word geregistreerd in Liechtenstein. Onder de aanwezigen waren Mr. J. Beeuwkes, Mr. Will J. Hordijk, Mr. Norbert Jurgens, Mr. Max Lewin, Mr. Kees Manders, Mr Henricus Oswald, Mr Lambertus Slootman en de drie gebroeders Verweij (Dirk, Hendrik en Jaap).De eerste testuitzending is op 16 december dat jaar een feit. Vele jaren later zou duidelijk worden dat deze uitzending geheel niet vanaf de Noordzee kwam, laat staan vanaf een schip. Het schip op de Noordzee was in werkelijkheid Beursstraat 15 in Amsterdam.

.. .April 1960. De Engelse sleepboot Guardsman „verliest” zijn sleep, Het schip van de V.R.O.N., inmiddels “Veronica” gedoopt, buiten de territoriale wateren en het oude Duitse lichtschip Borkum Riff van waaruit de eerste uitzendingen van Radio Veronica zouden komen gaat voor anker voor de kust van Katwijk aan Zee. In Hilversum gaan de kurken van de champagneflessen en er worden feestsigaren uitgedeeld. Na veel moeilijkheden en een spannende tocht naar de Nederlandse kust is het eindelijk zo ver. Nederland heeft zijn eerste piratenstation.De proefuitzendingen beginnen de volgende dag.

“U luistert naar Radio Veronica op 198 meter middengolf, via de 33 meterband korte golf en via de FM”. Dit zijn de eerste woorden via Radio Veronica, uitgesproken door omroeper Max Groen. Echter het geluid is alleen via de middengolf te beluisteren.

Veronica’s eerste omroepster Ellen van Eijck kondigt een paar plaatjes aan en er zijn zelfs mensen in Amersfoort die het geluid van het één kilowatt zendertje kunnen horen. Diezelfde avond gaat men al met een vissersbootje naar de Veronica om de meetrapporten door te nemen. De stemming is geweldig en er wordt de hele nacht flink feest gevierd. Na alle moeilijkheden met apparatuur en hoge autoriteiten is het dan eindelijk gelukt.

Na de vreugde van de eerste uitzendingen komen de problemen. Het is van groot belang dat de mensen aan boord van het schip regelmatig voorzien worden van proviand en dat de programma’s die op banden worden opgenomen op tijd aan boord komen. De eerste weken wordt dat gedaan door een visser uit Scheveningen, maar na een paar tochten mag dat plotseling niet meer van de douane. De programma’s moeten aan boord en men besluit een sportvliegtuigje te huren.

Vanaf het vliegveld Hilversum worden heel stiekem de banden en het eten ingeladen en met veel „kunst- en vliegwerk” komt de ene helft in zee terecht en graait de bemanning de andere helft van dek.

Tijdens de maand april van 1960 is Veronica dagelijks in het nieuws, iedere dag staat er wel iets in de kranten en men volgt de programma’s op de voet. „Van tien tot twaalf draaide Veronica gisteren platen uit musicals. Vanmorgen werd aangekondigd dat Veronica weer tien tot twaalf uur in de avond door zal gaan met haar uitzendingen. Vandaag om negen uur was de zender weer in de lucht met non-stop muziek”. In de zomer van 1960 is het een duidelijke zaak. Veronica is geen spelletje van een paar avonturiers. iedere middag en iedere avond is de zender in de lucht en de eerste adverteerders komen praten over de reclamemogelijkheden die de piraat te bieden heeft. Een NIPO-onderzoek in november 1960 toont aan dat Radio Veronica per dag bijna vijf miljoen luisteraars heeft.
- 01/05/1960 – Tony Vos komt bij Veronica en wordt programmaleider
- Mei 1960 – Karel van der Woerd (technicus) komt bij Veronica.
- 11/05/1960 – De Borkum Riff verlegt zijn anker tot voor de kust van Scheveningen.
- 13/05/1960 – De uitzendingen worden gestaakt.
- 15/05/1960 – Uitzendingen worden hervat op 1562 kHz/ 192 meter.
- 19/05/1960 – U mag alles van mij weten, behalve mijn vlag
- 01/09/1960 – Tineke de Nooij start bij Veronica.

Begin 1961 verhuist Veronica naar een gebouwtje op de Zeedijk in Hilversum. Het wordt de Studio genoemd maar veel wat aan een studio deed denken is er niet. De eerste uitzendingen worden in een klein kamertje opgenomen waar een bandrecorder op een keukentafel staat en de microfoon aan een touwtje hangt. Tony Vos die toen programmaleider was weet het zich nog heel goed te herinneren. „Die eerste uitzendingen waren eigenlijk geen gehoor. Het klonk allemaal of we in een kelder zaten. Vreselijk hol. Ik heb toen maar wat oude gordijnen op de kop getikt en daar hebben we dat kamertje een beetje mee versierd. Niet voor de gezelligheid, maar het klonk wat beter.” Het is nu bijna niet meer voor te stellen onder welke primitieve omstandigheden de programma’s werden gemaakt. Er was constant gebrek aan geld materiaal en… platen. Tony Vos; „De maatschappijen zagen het eigenlijk helemaal niet zo zitten want wij waren een illegale zender en daar wilden ze niets mee te maken hebben. We kochten soms zelf onze platen op de markt en verder namen we mee wat we thuis hadden liggen.”

Tineke weet zich ook nog heel goed te herinneren hoe het allemaal ging in 1961. „We werkten met een behoorlijk grote ploeg want we waren zo’n beetje in het stadium gekomen dat Veronica een echt Radio Station werd. We kregen onze eerste vaste programma’s zoals koffietijd en de jukebox. We hadden toen al min of meer door dat de luisteraars het wel leuk zouden vinden als ze iedere dag op precies dezelfde tijd een vast programma konden horen. Horizontale programmering noemen we dat tegenwoordig, maar zover waren we in 1961 nog lang niet.

In de zomer van dat jaar hebben we als gekken gewerkt. De studio waar we in het begin van dat jaar in zaten werd veel te klein en we kregen er een stukje bij. Later zelfs met een echte discotheek. We maakten reportages buiten de deur. De hele toestand in de Zeedijk moest er voor worden afgebroken maar dat vonden we toen geen probleem. 1961 werd ook het jaar waarop we steeds ons salaris op tijd kregen omdat er adverteerders kwamen en tegen het einde van dat jaar stuurden de platenmaatschappijen ons soms plaatjes. Daar waren we vreselijk trots op. Adverteerders behalen in 1961 trouwens ook resultaten om trots op te zijn. De opbouw van de omzet van Nur-Die nylons is daar het beste voorbeeld van. In een paar maanden tijd van niets naar een paar miljoen.
- 01/02/1961 – Willem van Kooten en Cees van Zijtveld komen bij Veronica.
- 19/02/1961 – Men vraagt en wij draaien met Frans Nienhuis van start.
- 03/09/1961 – Willem van Kooten begint onder zijn alias Joost de Draaijer.

Met de reclame gaat het steeds beter maar ieder dubbeltje moet nog drie maal worden omgedraaid voordat het kan worden uitgegeven. Door de vele sponsor programma’s moeten er nodig studio’s bijkomen en het wordt tijd om hier en daar een muurtje weg te breken in het oude gebouw. Er komen een aantal nieuwe omroepcellen bij en de Engelse deejays doen hun intreden op de Zeedijk, iedere dag verzorgen zij Engelstalige uitzendingen op Veronica. Er doen veel woeste verhalen de ronde over deze Engelse jongens die ‘s nachts in de studio slapen maar een ding is zeker ze hebben een eigen cel en ze leren de Veronica- deejays een heleboel van het vak. Nol en Karel lopen in de zomer van dat jaar ijverig rond met eierrekjes want het wordt nu wel eens tijd dat de studio geluiddicht wordt gemaakt.

Aan boord krijgt men een paar aardige stormen te verwerken en ]ose van Groningen klimt in de mast omdat er wat met de antenne aan de hand is. Bij een kalm zee is dat al een hele onderneming, maar bij windkracht negen valt het helemaal niet mee. Er is in die tijd een hele goeie kok aan boord en dat scheelde een stuk. Hits worden er nog niet gedraaid op Veronica. Dave Brubeck en Oscar Peterson beleven gouden dagen op de 192 meter.

Het Nederlandse publiek ziet het allemaal wel zitten maar Adje Bouman vindt het nog steeds een station waarvan hij niet tegen z’n vriendjes durft te zeggen dat hij er bij gaat werken. Dat gebeurt trouwens pas een jaar later. in 1962 duurt ieder programma ongeveer een half uur. De titels zijn prachtig. „Even rusten met Veronica, Veronica doet de afwas. Winkelen met Veronica en lekker eten met Veronica…”

Stichting “Vrienden van Veronica” wordt opgericht. Voor één gulden krijgen de fans een zogenaamde “luisterviskaart”. Met de opbrengst van deze actie ondersteunt Veronica een groot aantal goede doelen. De politiek begint zich ernstig af te vragen of er niet opgetreden moet worden tegen “Veronica”. Hilversumse medewerkers van andere stations wordt het ondertussen verboden nog langer bij te klussen bij Veronica. De populariteit van Joost den Draayer blijft ondertussen gestaag stijgen en 1963 kiest ruim 33% van de lezers van het blad Muziek Express de presentator tot Neerlands populairste.

1963, Deze twaalf maanden staan bij de ouwe getrouwen van Veronica bekend als het knutsel jaar. De microfoons komen van de touwtjes en de recorders lopen als de knop „start” wordt ingedrukt. Tineke draait al heel voorzichtig de Searchers in haar programma’s en Willem van Kooten begint met een eerste hitparade op vrijdagmiddag onder de titel „Het voorlopig Nederlands platen elftal. De samenstelling gebeurt met een natte vinger en is verder afhankelijk van het weer. Aangezien het een bijzonder strenge winter is worden er elektrische kacheltjes aangeschaft die er voor zorgen dat de hoofdstop regelmatig doorspringt. Een van de directieleden traint voor de elfstedentocht maar het komt er niet van. Heel voorzichtig worden de papiertjes met teksten in de prullenbak gegooid en Veronica begint een echt radiostation te worden.

Willem van Kooten wordt programmaleider bij radio Veronica, gaat naar Amerika en komt terug met een paar „waanzinnige ideeën. ik heb daar eens goed rond gekeken en ik zag daar radiostations waar ze iedere week een papiertje uitgaven met de veertig best verkochte platen van zo’n week. Toen ik terug kwam in Nederland heb ik net zo lang zitten kletsen tot wij hier ook zo’n ding hadden.” „Dat ding” groeide al gauw uit tot een Instituut. Een plaat die niet op Veronica’s topveertig terecht kwam had het niet gehaald. Vanaf 1964 “worden iedere week platenzaken gebeld en aan de hand van die gegevens de top — veertig samengesteld. Het Nederlandse hitwezen werd in dat jaar geboren en honderdduizenden gedrukte exemplaren worden nog steeds iedere week gespeld door luisteraars, handelaars en de mensen uit het vak.

1964 was trouwens ook het jaar van de Veronica T-shirts. Het is een rage en in de Veronica studio’s wordt dag en nacht gewerkt om alle aanvragen te kunnen voldoen. Op 1 april overvallen Nederlandse artiesten het schip. Een 1 april grap waar iedereen in gelooft. Zelfs de Veronica medewerkers in de studio in Hilversum. Duizenden mensen staan die dag op de pier in Scheveningen en uit Frankrijk komen verslaggevers van Paris Match om de overval met eigen ogen te aanschouwen. En zo staat Veronica dan voor het eerst in het buitenland op de voorpagina. En… Cees van Zijtveld getrouwd met Ria, wordt voor de eerste keer vader. Het eerste Veronica-kindje is hiermee geboren en nog wel op vrijdag de 13e.
- 26/08/1964 – Nieuw zendschip: De Norderney

31/03/1964 – Radio Caroline voor de Engelse kust “Veronica” heeft Engels zusje: “Caroline”.
Radio Caroline, Engelands eerste commerciële radiostation is zaterdag in de ether gekomen met grammofoonplaten van de Beatles tot Beethoven. Het drijvende radiostation, de derde in zijn soort in de internationale wateren van Europa, is namelijk met proefuitzendingen begonnen.

Het eerste lustrum van Radio Veronica wordt gevierd in 1965 met speciale programma’s waarin o.a de Searchers zingen Happy Birth day Veronica. In een toespraak ter gelegenheid van deze feestelijke gebeurtenis merkt Willem van Kooten op; „Ik weet niet hoelang Tromp het op zee heeft uitgehouden maar laten we hopen dat we nog vijf jaar kunnen blijven zenden. Aan het einde van dat Jaar worden de eerste life uitzendingen vanaf het schip uitgeprobeerd. Harmen Siezen en Willem van Kooten zijn de eerste gelukkigen die het mogen proberen. Het gaat allemaal wel, maar de heren zijn erg ongelukkig en tijdens hun dienst spookt het nogal op de Noordzee.

En om nou eens voorgoed een einde te maken aan al het gebeunhaas op hitparade gebied wordt vanaf twee januari iedere zaterdagmiddag tussen drie en kwart voor vijf de Nederlandse top veertig De Top 40 uitgezonden. Deze lijst zal al snel een belangrijke rol krijgen in de Nederlandse popgeschiedenis. De politiek is ondertussen nog steeds druk bezig maatregelen te treffen om Radio Veronica het zwijgen op te leggen.

Ondertussen een bekend begrip, maar in 1966 is het Veronica die de jingle in Nederland introduceert. In dat jaar heeft men bij Veronica met moeilijkheden te kampen waar de luisteraars nooit wat van gemerkt hebben. Tegenover de studio op de Zeedijk wordt een nieuwe vleugel gebouwd van VenD, Als da eerste palen de grond in gaan vliegen de armen van de pick-up uit de platen en het is niet mogelijk programma’s te maken. Omdat er toch muziek naar boord moet besluit men voorlopig de programma’s in de nacht te maken. 1966 is tevens het jaar waarin het beste Veronica voetbal elftal wordt samengesteld. Er worden geen wedstrijden gewonnen maar de mensen op de tribunes hebben wel ontzettend gelachen. Veronica Ger Anne wordt geboren. De eerste dochter van de heer en mevrouw de Vlaming in Sliedrecht. Bekend als fanatieke Veronica fans.
1967 Tijdens een plenaire vergadering besluit Veronica de horizontale programmering in te voeren, iedere deejay krijgt een show van twee uur naar Amerikaans voorbeeld. Diezelfde horizontale programmering blijft tot het eind in 1974. Rob Out; „In het begin moesten we daar natuurlijk wel even aan wennen. Er waren toen ook al een aantal vaste programma’s maar shows van twee uur was voor iedereen een volkomen nieuwe zaak. Ik geloof dat de keuze voor horizontale programmering het belangrijkste is geweest van 1967. Dat we geen miskleun hebben gemaakt toen kun je nu nog iedere dag horen.Trouwens Chiel Montagne zal dat jaar ook niet gauw vergeten. Een handige jonge leende geld in België, gaat daar lekker op stap en als men vraagt wie hij is antwoord ie „Chiel Montagne”. Via de rechtbank komt het allemaal nog terecht.De VARA voorzitter wil het luistergeld verhogen en iemand schrijft in een krant: VARA kok ga eerst maar kijken Hoe Veronica het doet. Daar kun je nog wat van leren Die kookt gratis en heel goed. Lex Harding komt op twee maart aan wal na een stormachtige week op radio Dolfijn. Windkracht tien was te veel van het goede. Geruchten gaan dat het radiostation Caroline in het Nederlands gaat uitzenden. Het hoofdkantoor wordt gevestigd in Amsterdam, maar het loopt allemaal op niets uit. Het dagblad Het Parool stelt in een van haar artikelen, dat het populairste programma van radio Veronica, de topveertig, in luisterdichtheid nog verslagen wordt door programma’s van het orkest Paul Godwin. Een onderzoek van de Nederlandse Stichting voor de Statistiek wijst uit dat radio Veronica verreweg de grootste luisterdichtheid heeft van alle radiozenders, inclusief Dolfijn, Luxemburg en de drie Hilversumse zenders. Er worden speciale Veronica transistor radiootjes in de handel gebracht. De ster gaat van start met haar eerste reclame-uitzendingen op radio en teevee en de tweede Tweede Kamer moet haar stem uitbrengen over het ontwerp omroepwet van minister Klompe. Direkteur Bull Verwey ontvangt een internationale onderscheiding voor het radiowerk van Veronica.

In 1968 stopt Willem van Kooten bij Veronica om het de zender knap lastig te maken vanaf de wal op Hilversum 3. Rob Out scoort een nummer 1 hit in samenwerking met Peter Koelewijn: “Kom uit de bedstee, mijn liefste”. Ondertussen drukt Jan van Veen zijn stempel op Veronica. Veronica verzorgt radio uitzendingen op het vakantie eiland Mallorca. De zendtijd is gehuurd van het Spaanse station Radio Populaire de Mallorca en is bedoelt als test voor een reeks uitzendingen langs de Spaanse kust. De programma’s worden in de Hilversumse studio opgenomen en gepresenteerd door de Veronica deejays. Met steun van ex Caroline diskjockey Robbie Dale. In de Nederlandse pers twijfelt men aan de juistheid van de Veronica Top Veertig, maar een onderzoek wijst al snel anders uit. De V.P.R.0. verwacht van een Hilversum drie naar Veronica snit, veel heil, maar ziet met het huidige omroepsysteem geen mogelijkheid om dat te realiseren.

Willem van Kooten wordt directeur van de productie- /promotie maatschappij Red Bullit en moet door drukke werkzaamheden de Veronica dienst voorgoed verlaten. De Egbert Douwe Express rijdt Amsterdam – Brussel v.v, gevuld met 200 door alcoholische dampen benevelde journalisten, artiesten en Veronica medewerkers, om de uitreiking van een gouden „Bedstee”plaat te kunnen bijwonen.

In een vol en uitbundig Krasnapolsky wordt Miss Poes gekozen. De 19jarige Ria Vonk ontvangt de eerste prijs; een scooter, uit handen van van van Veen. In de muziek express poll komt Veronica met 98% als populairste radiostation uit de bus. De drie Hilversums zenders starten met radio reclame en Eddy Becker raakt betrokken bij een auto-ongeluk, waardoor Veronica en haar luisteraars hem enkele maanden moeten missen.

De populariteit van Veronica is niet te stoppen in zijn groei en in 1969 wordt de zender wederom gekozen als populairste radiozender van Nederland. Aan de rij van nieuwe ontwikkelingen komt ook maar geen eind: de introductie van de Alarmschijf is een feit. Op twintig maart 1969 verhuisde Veronica van de oude studio’s op de Zeedijk naar het nieuwe gebouw op de Utrechtseweg. Karel van der Woerd, die belast was met de verhuizing en de technische Inrichting van het gebouw: „Het was natuurlijk een enorme overgang voor ons. Van de Zeedijk, met apparatuur die eigenlijk allang vervangen had moeten worden, naar een geweldig gebouw, waar alles nieuw was en waar ze dan zo’n beetje de spulletjes hadden die we altijd al wilden hebben.

Tijdens die verhuizing zaten we met de moeilijkheid dat de programma’s gewoon door moesten gaan. We hadden een schema gemaakt voor de Zeedijk en voor het nieuwe gebouw, zodat we ongeveer twee weken in twee studio’s werkten. Iedereen wilde natuurlijk zo vlug mogelijk naar het nieuwe gebouw en je zult begrijpen dat er wel eens moeilijkheden waren.

Toen we allemaal over waren zaten we in een hemeltje op aarde. Alles werkte en dat was wat…” Dat alle apparaten werkten was dan meegenomen, maar voor een heleboel Veronica medewerkers was de overgang van de gezellige rommel van de Zeedijk, naar het prachtige gebouw op de Utrechtseweg niet zo eenvoudig. Adje Bouman drukte het eens als volgt uit: „Op de Zeedijk kon je nog een lekker uit het raam hangen en aan de mensen die toevallig langs liepen, vragen of ze even wilden binnen komen om een bakkie koffie te drinken. Dat is er nu niet meer bij maar daar wen je wel aan. De spulletjes die we nu hebben zijn stukken beter en dat scheelt.”

In de loop van het jaar begint iedereen zich een beetje thuis te voelen in de nieuwe studio en met de dagen komt ook de vanouds bekende gezelligheid van Veronica terug. Met de aanloop van zomaar nieuwsgierige mensen viel het ook best mee. Eddy Becker verlaat de Veronicadienst en gaat naar de Vara. Jan van Veen, wordt programmaleider. Voor de aktie bisschop Bekkers landt Mies Bouwman met helikopter op het dek van de Veronica om een gift van de directie en medewerkers in haar emmertje te ontvangen. Het Veronica racingteam wordt opgericht en blijkt vanaf het begin successen te halen met coureurs als Rein Zwolsman en Ed Swart.

Tijdens de feestelijke inwijding van het nieuwe Veronica gebouw ontvangt de directie van de vennoten een verzilverd zeventiende-eeuws zeilscheepje en een zestiende-eeuws schilderwerk van Snellinck. De medewerkers boden de directie als blijk van waardering een driedelige muurdecoratie aan van verguld aardewerk. Uit alle delen van het land ontving radio Veronica blijken van belangstelling. Ook van de Hilversumse omroepen. Kort daarna kon radio Veronica ook het vijfjarig bestaan van de Veronica top-40 vieren. Er werd een speciale trofee in het leven geroepen voor Nederlandse producties die de eerste plaats op de top-40 haalde.

Helden uit de jaren 60
~ Willem van Kooten ~ Tineke ~ Rob Out ~ Lex Harding ~ Hans Mondt ~ Arend Langenberg ~ Henk van Dorp ~ Chiel Montagne ~ Juul Geleick ~ Ad Bouman ~ Wouter Bordewijk ~ Eddy Becker ~ Stan Haag ~ Harmen Siezen ~ Bull Verweij ~ Meer…

Zo klonk het in de jaren 60

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Waar was u toen..

• - Men zich afvroeg onder welke vlag Veronica voer?
• - stichting “vrienden van Veronica” van start ging?
• - de Veronica Top 40 de nationale zaterdagmiddag gebeurtenis was?
• - Veronica van start ging met de Drive-in Show?

Als in 1970 Shocking Blue met Venus de eerste plaats van de Amerikaanse hitparade haalt richt de internationale muziekwereld haar ogen op Nederland. In de slipstream scoren George Baker, Tee-set, Sandy Coast, Mouth & Macneal, Earth & Fire, Dizzy Man’s Band, Greenfield & Cook, Ekseption, Focus, Catapult en de Golden Earring grote internationale hits. Het zijn vooral middelbare scholieren en studenten die deze popcultuur dragen. De rest van Nederland luistert naar het geluid van Volendam: de Palingsound van o.a. The Cats en BZN of de smartlappen van Heintje of Corry. Stan Haag is verantwoordelijk voor het feit dat alle collega’s aan moeten treden in het Veronica voetbalelftal, ook bekend Nederland trapt graag een balletje mee.

Een luisterdichtheidsonderzoek wijst uit dat radio Veronica nog verder is uitgelopen op Hilversum 3. De laatste zender zou een gemiddelde van zes halen, terwijl Veronica met negen uit de bus komt. Vooral op zaterdag is het verschil erg groot, hetgeen woordvoerder van de NOS dhr. Hendriicsen de opmerking ontlokt: „Dat dit waarschijnlijk ligt aan de uitzending van de topveertig op die dag”.

Jan van Veen verlaat Veronica en staatssecretaris voor sociale zaken en volksgezondheid dr. Kruisinga opent voor de Veronica microfoon een tweede actie

voor de Nierstichting Nederland, waarin het nu om dialysecentra voor kinderen gaat.

De Mebo II kiest zee en radio Nordsee International begint zijn uitzendingen. In de oude RAI organiseert Veronica een groot popconcert. Rob Out wordt belast met de programmaleiding. De samenstelling van de topveertig wordt gereorganiseerd en nu samengesteld op basis van gegevens van 250 platenhandelaren en Informatie vanuit de platenindustrie, hetgeen voor de Nederlandse Vereniging Van Grammofoondetailhandelaren aanleiding is de topveertig officieel te erkennen als enig echte Nederlandse hitparade. Op vragen van de KVP-fraktie in de tweede kamer antwoordt minister Klompe van CRM, dat radio Veronica in een duidelijke behoefte voorziet.

Een luisterdichtheidsonderzoek wijst uit dat radio Veronica nog verder is uitgelopen op Hilversum 3. De laatste zender zou een gemiddelde van zes halen, terwijl Veronica met negen uit de bus komt. Vooral op zaterdag is het verschil erg groot, hetgeen woordvoerder van de NOS dhr. Hendriicsen de opmerking ontlokt: „Dat dit waarschijnlijk ligt aan de uitzending van de topveertig op die dag”.

In de zomer van dat jaar start het zondagmiddag life programma sangria. Veronica vliegtuigen vliegen boven de Nederlandse stranden en veel mensen schrijven op verzoek van de dj’s aanboord “Veronica” in het zand.

In 1970 wordt ook voor het eerst de Veronica zeilrace gevaren. Meer dan twintig jachten nemen deel aan deze race en de Koninklijke marine verleent op vakkundige wijze assistentie, gelukkig is het een mooie zomer met weinig wind en alle Veronica dj’s krijgen langzaam maar zeker zeebenen. Ze ontdekken trouwens ook dat vissen op de Noordzee een leuke bezigheid is en dat de koks aan boord bijzonder goed kunnen koken.

Vanaf 1 mei 1970 begint Veronica met nachtuitzendingen op vrijdag, zaterdag en zondag, zodat de luisteraars die wat anders doen dan slapen, vierentwintig uur per etmaal naar hun station kunnen luisteren. Het jaar 1970 staat ook in het teken van de actie voor de Nierstichting Nederland. Veronica-luisterend Nederland wordt ingeschakeld door een gedraaide verzoekplaat te honoreren met 2 gulden 50 en de mogelijkheid tot een van de twee uitgebrachte “dank u” elpees te kopen, waaraan door veel bekende Nederlandse artiesten wordt meegewerkt.

Tijdens een receptie t.g.v. het tien-jarig bestaan van Veronica, waaraan gekoppeld de afsluiting voor de eerste Nierstichtingsactie, kan directeur Bull Verweij een cheque van een miljoen gulden overhandigen aan de heer J. Calff als vertegenwoordiger van de Nierstichting Nederland en zelfs een platina “dank u” elpee in ontvangst nemen. De receptie werd bezocht door tal van artiesten, journalisten en vertegenwoordigers van de Hilversumse omroepen.

Op 19 mei 1971 arresteert de politie Hendrik “Bull” Verweij op verdenking van het financieren van de aanslag op Radio Noordzee Internationaal. Radio Veronica, bedreigt in haar voortbestaan na een ongelukkig incident, start met de Actie „Veronica Blijft, Als U dat Wilt”. Bijna twee miljoen adhesie betuigingen komen binnen en bewijzen dat een groot gedeelte van de Nederlandse bevolking achter Veronica staat. Honderden komen naar de studio en de eerste weken na de start van de actie is het een gekkenhuis in het Veronica gebouw. Tientallen scholieren sorteren en tellen dag in dag uit, de gele kaarten. Overal in het land worden akties ondernomen en het postkantoor in Hilversum kan de post voor Veronica niet meer verwerken.

Lex Harding is Nederlands populairste deejay blijkt uit de Muziek Express poll. Het Veronica dames elftal wordt opgericht, maar overlijdt na enkele fikse nederlagen. In september van dat jaar komt Radio Veronica met een eigen blad. Ook nu weer blijkt dat vele Nederlanders achter het station en haar idealen staan. In de eerste weken melden zich duizenden abonnees. In oktober begint Veronica met een actie voor een zwembad voor Emeroord. Luisteraars worden in de gelegenheid gesteld een plaat aan te vragen en daarvoor iets te betalen voor het goede doel. Na twee maanden is het geld voor het zwembad bij elkaar.

De dagopening van Radio Veronica in 1972 om 06:00 uur

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Een condoleance is wel op zijn plaats
In 1972 krijgt de Politiek in Nederland van de BUMA te horen dat bij een eventueel verdwijnen van Veronica en Noordzee er een duidelijk verlies zal komen betreffende exportmuziek. Later zou blijken dat zelfs deze oproep niet mag baten. Op 2 april 1973 raast er een zware storm over Nederland die veel schade veroorzaakt. De Norderney krijgt het zwaar te verduren, wordt los gerukt van zijn ankers en wordt op de kust van Scheveningen geworpen. Politiek Nederland beslist dan ook nog eens nadelig over de toekomst van de Zeezenders. Onder de noemer “We kunnen het toch proberen” wordt er door Veronica een grootscheepse actie in gang gezet die op 18 april duidelijkheid verschaft over hoe de Nederlandse bevolking over Veronica denkt. Steeds meer mensen worden abonnee op Veronica 192. Adje Boumans Toptien haalt de honderdste aflevering Schrikkeldag 29 februari, zal de popgeschiedenis ingaan als B-Beatlesdag, met 20 uur Beatlesmuziek op 192. Het Veronica voetbal elftal speelt voor het eerst tegen een dameselftal en heeft moeite met de mandekking. De koffie van tante Erna blijft als van ouds en er staat plots een ezel in de tuin. Radio Veronica bestaat twaalf jaar.

01/08/1972 – Mededirecteur Dirk Verweij overlijdt tijdens een zakenreis in een hotel in Brescia in Italië op 66-jarige leeftijd.
31/08/1972 – De BUMA verklaart dat bij een eventueel verdwijnen van Veronica en Noordzee er een duidelijk verlies zal komen betreffende exportmuziek.
03/09/1972 – Bull Verweij kondigt aan dat zeer spoedig van golflengte wordt veranderd wegens de slechte ontvangst op de 192 meter in de avonduren, mede door de uitzendingen van de Zwitserse zender Beromünster, die ook op 192 uitzendt en die binnenkort een krachtiger zender in gebruik gaat nemen. 538 wordt de nieuwe golflengte.
30/09/1972 – Veronica 5-3-8, Volle kracht, volle kracht!
Met anderhalf miljoen stickers, advertenties en twee hitsongs gaat de gebeurtenis niet ongemerkt voorbij: op 30 september 1972 verruilt Radio Veronica haar zendfrequentie op 192 AM voor het beter te ontvangen 538 AM. Na twaalf jaar verhuist de zeezender “met één haal naar de andere kant van de schaal”. Veronica 5-3-8, volle kracht, volle kracht!

28/06/1973 – Voorstel tot ratificatie van het verdrag van Strassburg
De Tweede Kamer beslist dat Veronica, RNI en Atlantis zo snel mogelijk uit de lucht moeten verdwijnen. Het voorstel tot ratificatie van het verdrag van Strassburg zal worden doorgestuurd naar de Eerste Kamer. Onder dwang van de argumenten van de betrokken bewindvoerders, besluit de Tweede Kamer de “anti Veronica wetten” aan te nemen. De hamer valt. Aan de illusie van een volksvertegenwoordiging, die uitsluitend het belang van het volk voor ogen heeft, is een eind gekomen. Veronica belegt onmiddellijk daarna een persconferentie, waarin zij de oprichting van de Veronica Omroep Organisatie bekend maakt. De organisatie heeft tot doel het steunen van de V.O.S (om het ideaal met Veronica programma’s te kunnen blijven propageren) en het brengen van programma’s als vereist in artikel 13 van de omroepwet. Dat artikel heeft als voornaamste eis het doen uitzenden van een volledig radio- of televisieprogramma, dat in beginsel alle categorieën van programmastof omvat. Het klinkt wat ingewikkeld, maar dit artikel van de omroepwet bedoelt alleen maar te zeggen dat een omroeporganisatie een totaalprogramma moet brengen, met elementen van cultuur, informatie, educatie en verstrooiing.

Zo klonk het in de jaren 70

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

14 jaar radiogeschiedenis vanaf zee is voorbij…
In 1974 tekent Nederland het verdrag van Straatsburg uit 1965 waardoor radio-uitzendingen vanuit internationale wateren verboden wordt. Op 31 augustus om 18.01 uur is het laatste geluid de Veronica fill die plotseling weg is. De publieke zender Radio 3, met voor elke omroep een eigen uitzenddag en dus een veel minder duidelijke identiteit, slaagt er niet in een plek in de harten van de jongeren te veroveren.

Lex Harding sluit zijn laatste top 40 aanboord van de Norderney af:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Waar was u toen..

• - Miss Veronica werd gezocht?
• - de bom afging aan boord van de Mebo?
• - Wij onze verjaardag vierden op het Malieveld?
• - De ledenactie Boemerang van start ging?
• - Veronica van de 1-9-2 meter naar de andere kant van de schaal ging?
• - De openingsrace van de Delta Week zal weer fungeren als VERONICA RACE’, een 200-mijls- Noordzee-Race, waarbij de Veronica als hoofdboei moet worden gerond.
• - Veronica de Flight-in-show hield?
• - Het laatste uur werd uitgezonden op 31-8-1974?

Will Wil Wel: nadat het afgelopen was met Veronica
De eerste paar weken nadat het was afgelopen met Veronica en we snikkend de zendkristal er uit hadden getrokken, stond bij mij de telefoon niet stil! Foto’s voor de bladen, interviewtjes, praatje voor de radio en af en toe een mijnheer van een omroep die wilde weten of er belangstelling was iets te doen voor zijn clubje. Ik moest er even niet aan denken, want we hadden de laatste maanden van ons bestaan te veel meegemaakt met de heren van de omroep, de vakbonden en de schijnheilige voorstellen die vooral uit de links georiënteerde hoek kwamen. Ik ging uitgebreid op vakantie, werkte een paar beurzen af, schreef wat liedjes waaronder Dinge Dong, produceerde de eerste elpee met Lee Towers en kwam uiteindelijk bij de Tros teevee terecht waar ik boter kaas en eieren een seizoen presenteerde. En… ik had heel veel heimwee naar de goeie ouwe trouwe radio! Gewoon in je spijkerbroek en T–shirt achter de microfoon, lekkere plaatjes draaien en een beetje keet trappen met de luisteraars. Bij de televisie was het allemaal zo’n gedoe. Kleren uitzoeken bij een winkel en daarna alles weer inleveren bij diezelfde winkel. Vroeg naar bed, haar laten föhnen en vooral niet te dik worden. Het ergste van televisie maken vond ik het contact dat je niet had met de regisseur die ergens boven in de studio zat in een kamer met veel lampjes, faders en beeldschermen en die verantwoordelijk was voor de uitzending. Als hij wat tegen je wilde zeggen, ging dat via een floormanager die via een hoofdtelefoon en een microfoontje met de baas in contact stond.

De regisseur riep dan bijvoorbeeld; –Zeg even tegen Will dat hij die laatste zin op camera drie moet doen.- Floormanager tegen Will: -Will, je moet op verzoek van Paul die laatste zinnen op camera drie doen.- Will tegen floormanager: -Ja, maar dan kom ik zo raar uit als ik naar de kandidaten toe loop.- Floormanager tot regisseur: -Paul hij komt dan niet goed uit als hij naar de kandidaten toe loopt.- Regisseur tegen floormanager: -Dat los ik wel op met een tussenshot.- Floormanager  tegen mij: -Will, Paul lost dat op met een tussenshot.- Ik tegen floormanager: -Oké.- Floormanager tegen regisseur: -Oké Paul.- Regisseur: -Oké.-

En daar gingen we weer . Zo’n komische skets herhaalde zich regelmatig en ik was blij dat ik in de kantine van de NOS af en toe Paul de regisseur van dichtbij mocht bekijken en een gesprek van mens tot mens met hem kon hebben. Na boter kaas en eieren meldde de AVRO zich. Ze wilden daar bij de radio wat leven in de brouwerij en planden mij van twaalf tot twee en Hein Simons, u weet wel van Mamma en de springpaarden van twee tot drie uur. Twee knallers waar de luistervriendjes niet omheen konden… Uiteraard moest ik een spelletje doen en ik bedacht iets met de stem van een bekende Nederlander die op de door luisteraars gestelde vragen, alleen maar met ja of nee mocht antwoorden. Als een en ander niet binnen zestig seconden voor elkaar was kon de oplossing per briefkaart naar de AVRO worden gezonden alwaar een kaart werd getrokken uit de stapels goede inzendingen. Groot succes! Postzakken vol en een hele afdeling haalde opgelucht adem, want ze hadden weer werk en sorteerden de kaartjes die vervolgens in bundeltjes naar  de afdeling ledenwerf, abonnementen en het zilveren AVRO –theelepeltjes comité worden gebracht. Ondertussen begon de programmaleiding te zeuren dat mijn twee uurtjes wel heel veel op een Veronicaprogramma leken. Eerst dacht ik dat het en grap was, maar het werd steeds erger en op een mooie zonnige ochtend zei ik tegen mezelf -Kappen Luik!.-

En dat deed ik om tien voor twee in mijn uitzending. Ik heb de luistervriendjes uitgelegd dat volgens de heren van de AVRO mijn show teveel Veronica gehalte had, dat ik daar nog steeds trots op was en nam afscheid. Wat dachten die eikels wel met hun Veronica gezever! Later hoorde ik dat het even stil was in het AVRO-gebouw afdeling radio toen ik doei had gezegd en dat er daarna door de ene helft van het personeel werd gelachen (stiekem) en door de andere helft gevloekt (uiteraard heel beschaafd).

Toen ik naar huis reed, miste ik Veronica meer dan ooit.

Rij en AVRO voorzichtig, denk aan mij

Will

| Muziek uit zee | Veronica aan land | Veronica weer commercieel |

Radio komt naar je toe met de Veronica Drive-In Show! Vanaf 1965 komen Willem van Kooten, Jan van Veen, Ad Bouman en de rest talloze Nederlandse café’s, discotheken en pleinen onveilig maken. Uit de bestelbus met het Veronica-logo rollen draaitafels, mengpaneel, versterkers en speakers, de diskjockeys zorgen voor een paar kisten met platen. Stekkers erin, schakelaars aan en de show kan beginnen…

Eigenlijk ontstaat de drive-in show als een noodoplossing. In de jaren zestig presenteert Radio Veronica jaarlijks een groots Oranjebal in het Amsterdamse Krasnapolsky hotel. Ook op Koninginnedag 1965 zouden hier diverse nationale en internationale artiesten optreden. Maar als plotseling een groep afzegt zit producer Dick de Bois met zijn handen in het haar en roept de Veronica diskjockeys bij zich. Of ze niet wat plaatjes kunnen draaien en met een microfoon erdoorheen praten, net als op de radio. Binnen een uur staat er een geïmproviseerde mobiele studio op het podium en als Jan van Veen begint met draaien wordt er tot in de kleine uurtjes gedanst.

Mag ik even binnendrijven?
In Amerika bestaan er al wel drive-in shows, maar in Nederland is het een nieuw fenomeen en Veronica vervult een pioniersrol. Er zou een bus komen, met mobiele apparatuur, grote Veronica-borden en een lichtshow. Dit alles moet natuurlijk eerst getest worden, wat gebeurt op een warme septemberdag in 1965 in een stampvolle disco in Loosdrecht. De zenuwen zijn niet van de lucht en de proefvertoning verloopt niet helemaal gladjes, maar de eerste officiële Veronica Drive-In Show op Texel – een doorslaand succes – vindt ongekende navolging. Oorspronkelijk noemt men het evenement Drijf-In Show, vanuit het idee dat Veronica met de boot het land binnendrijft. Maar als de drukkerij een verkeerde spelling vermoedt en de naam naar Amerikaans voorbeeld verandert in Drive-In Show, wordt die titel maar aangehouden. De ‘192-show’, waaronder het muziekfestijn ook bekend staat, voorziet in de jaren zestig en zeventig in een grote behoefte, vooral ook onder tieners buiten de Randstad. Al in de beginjaren trekken de diskjockeys in den lande ruim een kwart miljoen bezoekers per jaar.

Meisjes
Eindelijk zien de luisteraars de gezichten achter de magische radiostemmen. Dat wil nog wel eens problemen opleveren. ‘Iedereen kan wel zeggen dat ‘ie van Veronica is’, krijgt diskjockey Will Luikinga te horen als hij zich meldt bij de organisatie van de kermis waar hij zou draaien. Ook doen mensen zich voor als Lex Harding in een poging om gratis binnen te komen. Gevraagd naar hun leukste herinnering, antwoordt menig Veronica-coryfee met ‘de drive-in shows in het land’. De populariteit van de dj’s neemt met deze shows alleen maar toe. “We moesten via de achterdeur vluchten, want er stonden uitzinnige fans. Meisjes, ja”, herinnert Jan van Veen zich. Waar ze met radiowerk niet veel verdienen (je mocht blij zijn als je bij Veronica kon werken) mogen de diskjockeys bovendien met de drive-in shows zoveel binnenhalen als ze kunnen.

Gelikt
In de jaren zeventig volgen andere zenders als Radio Noordzee en Radio Mi Amigo, en ook de VARA en de TROS gaan met eigen shows op tournee door het land. Toch vormen zij nauwelijks concurrentie. Veronica beschikt over de beste drive-in apparatuur van Europa, met een sound en vermogen waarvan zelfs de toiletpot nog staat te trillen. In 1978 introduceert Veronica bovendien een groot videoscherm dat beelden bij de muziek toont. De show valt of staat ten slotte met het vakmanschap van de heren diskjockeys, die van de Veronica Drive-In de gezelligste discoshow van Nederland en België maken. Ook in de jaren tachtig weet Veronica zich te onderscheiden. “Helemaal gelikt was het”, vertelt ex-Veronicaan Adam Curry, “en dat vonden ze in Hilversum vreselijk.” Maar binnen de kortste keren gebruiken ook de anderen veldtelefoons en limousines om er een echte happening van te maken: “We waren baanbrekend bezig.” Wat begon als een grap is uitgegroeid tot een echt weekendfenomeen. Het duurt tot diep in de jaren tachtig voor het succes van de drive-in shows langzaam wegebt. De goedgebekte discotheekdiskjockeys maken dan plaats voor virtuoze house dj’s, die met gladde muziekmixen het gesproken woord tot een minimum terugdringen.

Keihard terug!
Sinds juli 2004 is de Veronica Drive-In Show keihard terug van weggeweest. Opnieuw zet Veronica de standaard met ervaren dj’s als Ben Liebrand en DJ Sven, geavanceerde techniek zoals de schermen waarop het publiek behalve videoclips ook zichzelf kan zien, en natuurlijk de beste 80’s, 90’s en recente hits.

Tien jaar is Juul Geleick (Hilversum, 27 februari 1947) als hij van zijn vader een radiobouwdoos krijgt. Vanaf dat moment is hij in de ban van antennes, transistors en kristalontvangers. Een paar jaar later bouwt hij met een buurjongen een heuse zender. Bereik: de hele straat… Elektrotechniek studeren, dat lijkt Juul wel wat. Zo belandt hij in de klas met de latere Veronica-technicus Ad Bouman, die al net zoveel radio luistert en óók baalt als ze in Hilversum weer door de intro’s van platen heen zitten te kletsen. Bouman beschikt bovendien over een ‘jaloersmakende’ Philips bandrecorder, waarmee de twee urenlang eigen radioprogramma’s opnemen in Boumans thuisstudio in Amsterdam.

Na hun afstuderen in 1965 mogen de twee aan de slag bij Philips, maar een 9-tot-5 baan zien de jongeheren niet zo zitten. Een advertentie van Radio Veronica; ‘technicus gevraagd’, klinkt beter. Omdat Geleick zijn dienstplicht moet vervullen geeft hij de advertentie aan Bouman (die was vrijgesteld) en ‘Adje’ wordt aangenomen.

Als Geleick al na twee weken de militaire dienst mag verlaten – hij was ‘geen orderopvolger’ – is hij door zijn vele bezoekjes aan de Hilversumse studio al helemaal opgenomen in de Veronica-familie. “Bel Philips maar op dat je niet meer terugkomt”, zegt Willem van Kooten (alias Joost de Draayer), en vanaf dat moment is Juul Geleick technicus bij Veronica. Op 29 november 1967 is zijn eerste officiële werkdag: “Ik was enorm zenuwachtig, opnemen met Joost de Draayer was toch niet niks.”

Zijn meeste radio-uren bij Veronica draait Geleick met Lex Harding. Een opmerkelijk maar gouden duo: “Lex met lange haren, ik keurig kort geknipt, Lex in een witte sportwagen, ik op m’n bromfiets, Lex dronk een biertje en ik een cola. Van hem heb ik geleerd over popmuziek na te denken.” Ook denkt Geleick met genoegen terug aan het opnemen van Sportief zijn beter worden en Help er zit een olifant in de tram met Henk van Dorp. Altijd achter de schermen; een functie als dj of presentator heeft hij nooit geambieerd.

Op 31 augustus 1974 neemt de elektronicus afscheid van “een dierbare”, zoals hij Veronica beschouwt. “De laatste week is door het harde werken, bijna dag en nacht, heel snel voorbijgegaan. Ik heb hem als het ware niet beleefd!” En dat breekt hem later flink op. Pas na vijfentwintig jaar, tijdens de Veronicareünie in 1999, neemt Geleick op zijn manier afscheid. En dat doet hij eigenlijk nog steeds een beetje met de website van de Stichting Norderney, die hij samen met Ad Bouman oprichtte om de geschiedenis van de zeezender Veronica te bewaren.

Na Veronica werkt Geleick nog 32 jaar als producer/regisseur voor de TROS, waarvoor hij gevraagd wordt door ex-Veronicaan Tom Mulder. Tot zijn spijt vertrekken zijn collega’s ‘met zeebenen’ daar echter één voor één. “Bij Veronica was er meer saamhorigheid; ‘met z’n allen ten strijde tegen de overheid.’ We waren ook een stuk jonger, rond de twintig jaar. De TROS was ook leuk, die kwam ook ‘van zee’, maar het was een gevestigde omroep.” Voor hij zich toelegt op het archiveren van Veronica’s zeezenderhistorie, brengt hij ook de geschiedenis van de TROS in kaart.

Sinds 2007 is Juul Geleick gepensioneerd en legt hij zich volledig toe op het beheer van het Radio Veronica-archief. Wat hij heeft met omroepgeschiedenis? “Ik heb wat met geschiedenis in het algemeen. Ik had er op school een 9 voor. En Veronica heeft van al m’n werk de meeste indrukken achtergelaten.” Regelmatig heeft hij nog contact met oud-Veronicacollega’s om zaken na te vragen en te overleggen over spullen die zij ter beschikking stellen. Zijn droom, de jaren zestig nog eens overdoen, komt met het herbekijken en herbeluisteren iets dichterbij.