Veronica Story

Na een poll op de website Radioheld.nl zijn deze 10 uitspraken uit het boek als de meest spraakmakend en meest typerend voor Veronica verkozen;

NR. 1 “Vlak voor mijn eerste opnamen Voor Countdown, sprak Lex Harding de legendarische woorden tegen mij: ‘Kijk maar naar de camera alsof je een lekkere kut ziet.’ En ik dacht: gadverdamme. Maar ik begreep wel wat hij bedoelde.” (Adam Curry, negentien jaar en nul televisie-ervaring, krijgt nuttige tips van eindredacteur Countdown, Lex Harding)

NR. 2 “Hoe wil je de lijfwachten hebben? Ik heb ze met knuppels en met pak.” (De Veronica directie wil muitend personeel van Veronica Uitgeverij buiten de deur van een bijeenkomst houden. Menno Buch doet een suggestie)

NR. 3 “Valt er nog wat te neuken hier?” (Vrouwenliefhebber en Veronica-voorzitter Joop van der Reijden, bij aankomst op een Russisch vliegveld, alwaar de verenigingsleden op ‘studiereis’ gingen)

NR. 4 “Van Rob Out was bekend dat hij seks had met al zijn secretaresses. Tot die keer dat hij Gene van Doorn met zijn zatte kop van het balkon had gedonderd. Zij is daarna naar Amerika gegaan. En toen ging ook het gerucht dat Rob haar opleiding helemaal heeft betaald en haar onderhouden heeft.” (De oud-Veronica kantinejuffrouw Tonnie Rietbroek durft wél te vertellen over de secretaresse die met een riante uitkering een schandaal rondom directeur Rob Out stilhield)

NR. 5 “Op een keer moest ik op het matje komen bij Rob Out. Dat was op een maandagochtend, geloof ik. Ik had iets gezegd in de uitzending, ik weet niet meer wat. Ik vond het best eng. Hij komt uit een vergadering en zegt: ‘Zo Jeroen, je hebt weer wat geflikt. Zullen we samen gaan luisteren?’ Hij bukt zich om die cassetteband te pakken en rolt dan achterover. Ik weet niet zeker of hij dronken was. Hij staat weer op en heeft iets van: kut, dit is een embarrassing moment. Toen ging hij achter zijn bureau zitten en zei: ‘Dat luisteren, laten we maar even zitten. Je hebt dit en dat en dat gedaan. Niet meer doen. Doei!’ Ik vond het niet leuk om te zien. Ik had iets van: dit is dus de Rob Out die over het parket van zijn indrukwekkende kantoor rolt.” (Jeroen van Inkel wordt tot de orde geroepen maar hoeft niet bang te zijn voor zijn baan)

NR. 6 “Kijk maar naar die posters van het huidige Radio Veronica. Dat wijf op die foto is zo vaag, die hadden we vroeger echt afgekeurd. De hele gedachte is ook fout. Je kunt niet een marketingorganisatie van 130 mensen, want dat is Sky Radio, aanhouden. En in datzelfde ziekenhuis een paar diskjockeys naar binnen gooien en verwachten dat het goed komt. Het is zo steriel en er is geen seks. De hele gedachte is belachelijk, dit Radio Veronica is een belachelijk idee! Het heeft geen Veronica-ziel. Het is een Veronica-merk waar andere mensen radio programmeren. Kansloos, omdat je met de naam suggereert dat je een beweging bent. Maar je kunt een vibe van twintig jaar geleden niet weer tot leven brengen. Dit is geen golf, geen beweging meer.” (Adam Curry over Radio Veronica, nádat hij er zelf een jaar dj was geweest)

NR. 7 “Drie jaar na mijn vertrek bij Veronica kom ik Rob Out in Cannes op de televisiebeurs tegen. Waarop hij tegen mij zegt: ‘Wie heeft jou toestemming gegeven hierheen te gaan?’ Ik zeg: ‘Rob, ik werk al jaren niet meer voor je.’ ‘Gódverdomme’, zegt hij en loopt weg. Dat is het laatste wat ik van hem gezien heb. Rob was na 1992 van de aardbodem verdwenen. Hij zat met de fles aan het zwembad, jammer. Maar hij heeft het wel zelf zover laten komen, de lul. Hij had het kunnen stoppen, hij heeft het uit z’n handen laten glippen.” (Leo van der Goot analyseert de laatste bijdragen van Rob Out)

NR. 8 “Het was natuurlijk Sodom en Gomorra bij Veronica. Allemaal jonge meiden en jonge kerels bij elkaar. We hadden niet zoveel zendtijd, dus we moesten iets doen om onze tijd te vullen, ha ha. Ik heb daar zoveel lol gehad in die begintijd.” (Erik de Zwart beschrijft de secondaire arbeidsvoorwaarden van De Jongste in de jaren tachtig)

NR. 9 “Dan zeiden ze tegen mij: ‘Maar weet je dan niet waarom dat bed in het Veronica gebouw stond? Weet je dan niet wat erop gebeurde?’ Ik dacht dat mensen daar wel eens bleven slapen. ‘Welnee, daar deed die het met die’, moesten ze mij dan echt vertellen. Er is veel gebeurd maar ik was monomaan bezig met programma’s maken.” (Leo van der Goot heeft de secondaire arbeidsvoorwaarden gemist)

NR. 10 “Het was een losgeslagen bende. De drank vloeide soms rijkelijk. Er werd ook wel geneukt intern. Ik ben de laatste om daar iets over te zeggen, want ik ben getrouwd met mijn secretaresse.” (Lex Harding gaf het goede voorbeeld)

(c) Arjan Snijders

Mijn boek over dertig jaar Veronica ná de zeezendertijd, heeft veel losgemaakt. En terecht, er staan veel onthullingen in die een heel ander en eerlijk beeld geven rondom het ooit beroemdste mediamerk van Nederland. Hieronder wat ongenuanceerde bevindingen over hoe ik de release en daarop volgende media-aandacht heb ervaren.

In de maand na de release (oktober 2007) had ik hier een poll opengesteld waarin jullie uit opvalllende citaten uit het boek konden kiezen. Het zijn uitspraken die ‘typisch Veronica’ moeten zijn. Dit is de Top 10 geworden. Smullen!

Ook de geïnterviewden en betrokkenen, naast andere BN’ers uit de radiosector, laten weten wat ze van het boek vinden. Dat liegt er ook niet om! Lees onderaan wat Lex Harding, Rob Stenders, Bart van Leeuwen en vele anderen er over te zeggen hebben. Het boek gaat over de periode 1975-2005 en beschrijft hoe Veronica na veertien jaren op zee moet proberen zich nu als publieke omroep staande te houden in het door haar zelf zo verafschuwde publieke bestel. Duidelijker dan ooit wordt hoe die club elke kans om weer commerciël te gaan, aangrijpt. En als het dan zo ver is, gaat het avontuur helemaal mis. Er zijn successen maar vooral veel missers.

Dit boek maakt duidelijk waar het fout ging en hoe het ook had kunnen gaan. Dertig hoofdrolspelers hebben voor dit boek exclusieve onthullingen gedaan die een ontluisterend beeld schetsen van het grootste mediamerk van Nederland. Seks, drugs & rock ’n roll verhalen van achter de schermen worden afgewisseld met onthutsende inkijkjes in de bedrijfsvoering van dat eens zo machtige Veronica.

Nog geen week na de release van ‘Herinnert u zich deze nog?’ laat Arjan Snijders even weten hoe hij dat ervaren heeft.

Allereerst was de releaseparty ontzettend leuk! Veel vrienden, bekenden, pers en natuurlijk oud-Veronicanen bij elkaar. Een aantal geïnterviewden laat ter plekke weten onder de indruk te zijn. Alle foto’s (meer dan 1000!) roepen ontzettend veel Oh-Ja’s op bij iedereen. Leuk ook om te zien hoe iedereen via de index gelijk gaat kijken hoe ze zelf in het boek staan. Jeroen Kijk in de Vegte neemt het sportief op dat ik aan hem de meeste tv-flops bij Veronica toeschrijf. Of Menno Buch enthousiast is over het feit dat ik zijn suggestie beschrijf die hij in 2003 deed aan het Veronica-bestuur, om een vergadering besloten te houden. Hij stelde lijfwachten voor: “Ik heb ze met knuppels en met pak. Zeg maar hoe je ze hebben wilt.” Buch en zijn vriendin verdwijnen echter zonder boos te worden, of heeft hij deze tekst nog niet gevonden? Michiel Veenstra is blij verrast dat er maar liefst drie foto’s van hem instaan. “Zo belangrijk was ik toch niet?” Nou ja, hij was wel een jaar de enige dj op Veronica, dat kan niemand hem nazeggen. Geïnterviewde Bart van Leeuwen mocht het boek al een weekje eerder inzien, samen met de vraag of hij het eerste exemplaar in ontvangst zou willen nemen. Bart is namelijk de enige Veronicaan die al bij die club werkte in de zeezendertijd en die nu nóg steeds bij Radio Veronica presenteert. Hij besteedt de presentatie van Goud van Oud een keertje uit en komt op het podium dat boek aanpakken. Hij had me al gezegd blij te zijn met de inhoud, hij herkent zich in wat hij zelf heeft verteld. En daar ben ik blij mee want hij benoemt ook hoe het huidige Radio Veronica in niets lijkt op wat Veronica vroeger was. Dat soort eerlijkheid wordt binnen een club als Sky Radio, die dat Veronica radiomerk nu uitventen, meestal niet op prijs gesteld. Bart heeft het toch gezegd en laten staan. En dit soort en nog veel dapperder en eerlijker uitspraken, daar staat het boek vol mee.

Brengt me op het volgende punt. Als je weet dat je een boek vol nieuwswaardige feiten en meningen hebt gemaakt waarvan de betrokkenen, maar zeker de rest van de wereld stijl van achterover zal slaan als ze zien wat er allemaal gebeurd is binnen die club, dan verwacht je daar wel wat rumoer over. En tot nu toe bleef het behoorlijk stil. De meest gehoorde reactie op de uitnodiging om iets met dit boek te doen bij een blad / krant / programma is: ‘Maar er is toch al een boek over Veronica verschenen?’ of de variatie ‘Dat hebben we een half jaar geleden al gedaan.’ Ja, geacht journaille, in april kwam Auke Kok met een boek over de zeezendertijd. Nu weet ik dat veel babyboomers in de mediabranche warme herinneringen hebben bij de piraat Veronica maar deze periode was al vier maal eerder in boekvorm beschreven. Niet zo heel veel nieuws onder de zon dus. Ik heb er voor gekozen de veel nieuwswaardiger en invloedrijkere periode van Veronica te beschrijven, vanaf 1 september 1974 tot 2006. Dat is dus nieuw en iets anders. Daarnaast bevat dit boek veel nieuws over dubieuze processen in de publieke tijd van Veronica en veel onthullingen over de graaiers die Veronica begin deze eeuw bijna kapot maakten. Daarnaast wordt de rol van de Vereniging Veronica pijnlijk duidelijk, de club liefhebbers heeft bijna eigenhandig de omroep waar ze zo van hield ten gronde gericht. Voorwaar, er valt hier nogal wat nieuws te halen. Maar het is misschien wel té veelomvattend voor de journalisten die geen keuze kunnen maken uit die bijna 600 pagina’s? Treffend voorbeeldje: RTL Boulevard had al anderhalf jaar lopen bellen of ze als eerste over dit boek mochten berichten. Dus we maken afspraken dat ze het manuscript twee weken voor de release mogen ontvangen, zodat ze zich kunnen inlezen en voorbereiden. Wat blijkt? Twee dagen voor de release word ik gebeld door een redactrice met de vraag of er nog roddels over Caroline Tensen in het boek staan. Nou, nee. Adam Curry had me wel dat hilarische verhaal over naaktfoto’s van Caroline verteld maar de eindredactie had deze anekdote op de reservebank gezet. Adam vertelt nog tientallen soortgelijke en minstens zo onthullende verhalen. Dat ie kiekjes met een blote Tensen per ongeluk bij een fotopersbureau had ingeleverd is dus niet het allerbelangrijkste uit dit boek. Wel voor Boulevard, die alleen hier een itempje over wil maken. Dat zij alleen op seks en BN’ers selecteren wist ik natuurlijk ook wel en dat is er genoeg in dit boek.

Maar van een goede voorbereiding of een leuk idee is het dus niet gekomen. Gelukkig tref ik wel goed voorbereide presentatoren in Harmke Pijpers, Govert van Brakel & Tom van ‘t Hek op BNR Nieuwsradio en Radio 1. Ook op Het Gesprek kan ik iets langer uitweiden (hoewel het niet bepaald de gesuggereerde ‘hier is wel tijd om te praten’ insteek heeft). Bij andere programma’s gaat het vluchtiger en oppervlakkiger. Of ‘t komt er helemaal niet van. Zo weet Nieuwe Revu ook niet wat ze moet doen met het manuscript wat ze al twee weken bezat.

Lex Harding: “Bij het vluchtig doorbladeren van “Herinnert u zich deze nog?” ben ik al zo veel ongenuanceerde onzin over mezelf tegengekomen dat ik gestopt ben met lezen.”

Rob Stenders: “Het is een fantastisch boek. Geweldige foto’s ook. Ik heb indertijd Rob Out‘s ‘Eén jaar later’ helemaal verslonden. Heel bijzonder om nu zelf in deel 2 te staan. Wel jammer dat Lex Harding mij een lastige jongen noemt. Ik speelde spelletjes, zegt hij over mij. Daarna durfde ik niet meer verder te lezen. ”

Erik de Zwart: “Toch bijzonder, zo’n boek. Je gaat als eerste even op je naam zoeken. Doet me toch goed dat ik daar dan zoveel in sta. En wat is die Curry trouwens een gefrustreerde lul zeg! Wat hij allemaal over me roept in dat boek, over m’n auto en zo. Dat hij daar na al die jaren nóg mee zit, zeg!”

Bart van Leeuwen: “Dit is een mooi en eerlijk boek. Het schuwt de waarheid en de keerzijdes niet. Maar het beeld klopt wel zoals het hier is opgeschreven.”

Kees Baars: “Het is echt geweldig geworden! Ik vind het een perfecte mix tussen de hosannaverhalen en de waarheid. Het mooie is dat je je realiseert dat het één niet had kunnen bestaan zonder het ander.”

Het initiatief voor dit boek komt van de Vereniging Veronica? Dan zullen er wel niet veel kritische verhalen in staan?

Dat is niet waar. Sterker nog, juist het functioneren van die Vereniging komt uitgebreid aan bod. En de rol van de Vereniging in de geschiedenis van Veronica is soms behoorlijk dubieus geweest. Het siert diezelfde Vereniging en dan met name het bestuur met voorzitter Joris Hillebrand, dat ze het aangedurfd hebben een onafhankelijke mediajournalist in te huren om dit verhaal op te tekenen. De Vereniging Veronica wil graag de geschiedenis van Veronica voor zo veel mogelijk mensen ontsluiten, zoals dat zo mooi heet. Dat doet ze op een mooie manier. Als je vooral positieve verhalen en anekdotes wilt lezen, is daar de website VeronicaStory.nl. Als je ook de nuance wilt lezen, is er dit boek. Ik was overigens niet op zoek naar vuile verhalen. Toen ik aan dit verhaal begon, wist ik niet wat ik allemaal tegen zou komen. Natuurlijk kende ik als mediajournalist wel al veel verhalen maar wat ik gaandeweg allemaal tegenkwam heeft ook mij regelmatig zeer verbaasd! Sommige mythes worden zeker doorgeprikt in dit boek!

Benieuwd wie er allemaal in het boek worden genoemd? Lees hier het namenregister van het boek.
Alvast een hoofdstuk lezen uit het boek? Lees hier het hoofdstuk over Rob Out.