Comments on: Lex Harding http://www.veronicastory.nl/lex-harding/ Vereniging Veronica Thu, 08 Dec 2011 18:15:04 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.1.2 By: Anjo van der Wal http://www.veronicastory.nl/lex-harding/#comment-6777 Anjo van der Wal Fri, 31 Dec 2010 12:37:43 +0000 http://story.veronica2.veronica.cyso.net/?p=72#comment-6777 Mijn eerste kennismaking met Lex Harding dateert van 1968. Op mijn kersvers voor mijn verjaardag gekregen transistorradiootje was zijn programma een van de eerste programma's waar ik de naam van kon onthouden: de Lex Harding Show. Ik was elf jaar. Tot dan toe was een programma, waarin het woord "show" in de naam voorkwam, meer iets dat op de televisie te zien was, zoals de Tom Jones Show en de Tommy Cooper Show. Lex presenteerde zijn programma van twee tot vier uur in de middag en startte steevast met "The Kid" van André Brasseur. Later kwam, in een serie van zes of zeven verschillende afleveringen elke week tussen 7 en 8 uur 's avonds de Lexjo er nog bij. Die had een heel andere tune: naast het aftellen en de lanceergeluiden, later teruggehaald in het T.V.-programma Countdown, was er een héél klein stukje "Over Under Sideways Down" van The Yardbirds te horen, aangevuld met wat lipgelepel van Lex met zijn naam er in. Hierna zette de echte tune in: alweer een nummer van The Yardbirds. Ditmaal "Jeff's Boogie", genoemd naar haar onvolprezen gitarist van het moment (1966) Jeff Beck. Leuk om het origineel nog eens op "Beckology", het driedubbele overzichtsalbum van Jeff Beck te mogen terughoren. Jeff Beck was onlangs in Utrecht voor een zeer geslaagd concert in een uitverkocht Vredenburg (13 oktober 2010). Als we het dan toch over de programmatunes van Lex hebben, kunnen we een overstapje maken naar een jingle, die vaak in het programma te horen was: dat was die van de rubriek Drrrrrie in éénéénéén...Drie platen, die alledrie iets met elkaar te maken hadden, werden achter elkaar gedraaid, alleen onderbroken door de Drie-in-één jingles: Instrumentale stukjes uit "Everydays" van Yes werden in elkaar geschoven met de tekst Drrrrie in éénéénéén...er tussen. Om het voor de luisteraar leuker en lucratiever te maken werd de Drie in één niet zelden omgebouwd tot een Prijs Drie In Één, waarin de luisteraar per briefkaart in kon zenden wat hij of zij dacht dat de overeenkomst was. Een verre voorloper van de Linke Jongens uit het latere radioprogramma Countdown Café, waarbij de overeenkomst tussen twéé achter elkaar gedraaide platen geraden moest worden. Hier was de hoofdprijs een Linke Jongens T-Shirt, maar zeg nou zelf, daar kun je je als kerel toch niet in vertonen, mannen! Bij de Drie In Één zal een elpee-bon wel de hoofdprijs geweest zijn. Let overigens op de schrijfwijze van het woord LP! Taalmodernisme van die tijd! Als presentator van de Top 40 heeft Lex ook naam gemaakt. Hier kon hij zijn in bovenstaande tekst aangehaald gevoel voor hitpotentie kwijt. Met zijn persoonlijke muzikale smaak zal het programma slechts bij vlagen te maken hebben gehad. Pink Floyd stond daar slechts zeer sporadisch in en Soft Machine kwam er al helemaal niet in voor. Bij Uriah Heep was het slechts wachten op de doorbraak van "Easy Livin'" in de Top 100 Aller Tijden. Op het moment dat Deep Purple en Alice Cooper doorbraken waren Lex Harding en Ad Bouman er als de eersten bij om de zaak via Veronica te promoten. Bij Alice Cooper leidde dat in maart 1974 zelfs tot een aan Alice Cooper in zijn geheel gewijde Lexjo, waarbij Alice Cooper ook nog geinterviewd werd. Het zal wel even slikken geweest zijn voor Lex om van Alice Cooper te vernemen, dat deze op dat moment van niets anders hield dan...Burt Bacharach. In de Lexjo was Lex in de gelegenheid een zelfde soort programma te presenteren als de Veronica Top 40: de LP Top 20. Later na het verdwijnen van de zeezender werd deze lijst steeds langer: Top 50, Top 75, Top 100. In de LP Top 20, die evenals de Top 40 tevens bestond uit platen van het genre Alle 13 Goed, Vader Abraham Had Zeven Zonen, Freddie Breck, Mieke Telkamp en noem maar op, was ook gelegenheid om "Close To The Edge" van Yes de eerste plaats te zien bestijgen, "The Dark Side Of The Moon" van Pink Floyd op 9 te zien binnenkomen en na luttele weken van 4 naar 12 te zien zakken en "Pictures At An Exhibition" van Emerson, Lake and Palmer de zaterdagLexjo te zien openen. Lex omzeilde in zijn uitzending het Vader Abraham-genre en dat van de verzamelelpee en richtte zich op de muziek van Deep Purple, ELP, Manassas en andere bands of zij nou stegen of daalden in de LP Top 20. Met gemak werden dan ook enkele nummers van één LP gedraaid, terwijl andere LP's werden overgeslagen. Iets wat in de zaterdagmiddaguitzending van de Top 40 niet zou kunnen. Daar werd elke plaat uit de Top 40 gewoon gedraaid. Geen geouwehoer! Verzoeken werden ook behandeld in de Lex Harding Show. Eén keer stelde Harding het behandelen van verzoeken uit tot ergens vlak voor oudejaar. Hij zou dan een aantal programma's in hun geheel aan de uitgestelde verzoeken wijden. Hij is er niet doorheen gekomen en moest op het laatst de zooi weggooien. Mijn eerste kennismaking met Lex Harding dateert van 1968. Op mijn kersvers voor mijn verjaardag gekregen transistorradiootje was zijn programma een van de eerste programma’s waar ik de naam van kon onthouden: de Lex Harding Show. Ik was elf jaar. Tot dan toe was een programma, waarin het woord “show” in de naam voorkwam, meer iets dat op de televisie te zien was, zoals de Tom Jones Show en de Tommy Cooper Show. Lex presenteerde zijn programma van twee tot vier uur in de middag en startte steevast met “The Kid” van André Brasseur. Later kwam, in een serie van zes of zeven verschillende afleveringen elke week tussen 7 en 8 uur ‘s avonds de Lexjo er nog bij. Die had een heel andere tune: naast het aftellen en de lanceergeluiden, later teruggehaald in het T.V.-programma Countdown, was er een héél klein stukje “Over Under Sideways Down” van The Yardbirds te horen, aangevuld met wat lipgelepel van Lex met zijn naam er in. Hierna zette de echte tune in: alweer een nummer van The Yardbirds. Ditmaal “Jeff’s Boogie”, genoemd naar haar onvolprezen gitarist van het moment (1966) Jeff Beck. Leuk om het origineel nog eens op “Beckology”, het driedubbele overzichtsalbum van Jeff Beck te mogen terughoren. Jeff Beck was onlangs in Utrecht voor een zeer geslaagd concert in een uitverkocht Vredenburg (13 oktober 2010).
Als we het dan toch over de programmatunes van Lex hebben, kunnen we een overstapje maken naar een jingle, die vaak in het programma te horen was: dat was die van de rubriek Drrrrrie in éénéénéén…Drie platen, die alledrie iets met elkaar te maken hadden, werden achter elkaar gedraaid, alleen onderbroken door de Drie-in-één jingles: Instrumentale stukjes uit “Everydays” van Yes werden in elkaar geschoven met de tekst Drrrrie in éénéénéén…er tussen. Om het voor de luisteraar leuker en lucratiever te maken werd de Drie in één niet zelden omgebouwd tot een Prijs Drie In Één, waarin de luisteraar per briefkaart in kon zenden wat hij of zij dacht dat de overeenkomst was. Een verre voorloper van de Linke Jongens uit het latere radioprogramma Countdown Café, waarbij de overeenkomst tussen twéé achter elkaar gedraaide platen geraden moest worden. Hier was de hoofdprijs een Linke Jongens T-Shirt, maar zeg nou zelf, daar kun je je als kerel toch niet in vertonen, mannen! Bij de Drie In Één zal een elpee-bon wel de hoofdprijs geweest zijn. Let overigens op de schrijfwijze van het woord LP! Taalmodernisme van die tijd!
Als presentator van de Top 40 heeft Lex ook naam gemaakt. Hier kon hij zijn in bovenstaande tekst aangehaald gevoel voor hitpotentie kwijt. Met zijn persoonlijke muzikale smaak zal het programma slechts bij vlagen te maken hebben gehad. Pink Floyd stond daar slechts zeer sporadisch in en Soft Machine kwam er al helemaal niet in voor. Bij Uriah Heep was het slechts wachten op de doorbraak van “Easy Livin’” in de Top 100 Aller Tijden. Op het moment dat Deep Purple en Alice Cooper doorbraken waren Lex Harding en Ad Bouman er als de eersten bij om de zaak via Veronica te promoten. Bij Alice Cooper leidde dat in maart 1974 zelfs tot een aan Alice Cooper in zijn geheel gewijde Lexjo, waarbij Alice Cooper ook nog geinterviewd werd. Het zal wel even slikken geweest zijn voor Lex om van Alice Cooper te vernemen, dat deze op dat moment van niets anders hield dan…Burt Bacharach.
In de Lexjo was Lex in de gelegenheid een zelfde soort programma te presenteren als de Veronica Top 40: de LP Top 20. Later na het verdwijnen van de zeezender werd deze lijst steeds langer: Top 50, Top 75, Top 100. In de LP Top 20, die evenals de Top 40 tevens bestond uit platen van het genre Alle 13 Goed, Vader Abraham Had Zeven Zonen, Freddie Breck, Mieke Telkamp en noem maar op, was ook gelegenheid om “Close To The Edge” van Yes de eerste plaats te zien bestijgen, “The Dark Side Of The Moon” van Pink Floyd op 9 te zien binnenkomen en na luttele weken van 4 naar 12 te zien zakken en “Pictures At An Exhibition” van Emerson, Lake and Palmer de zaterdagLexjo te zien openen. Lex omzeilde in zijn uitzending het Vader Abraham-genre en dat van de verzamelelpee en richtte zich op de muziek van Deep Purple, ELP, Manassas en andere bands of zij nou stegen of daalden in de LP Top 20. Met gemak werden dan ook enkele nummers van één LP gedraaid, terwijl andere LP’s werden overgeslagen. Iets wat in de zaterdagmiddaguitzending van de Top 40 niet zou kunnen. Daar werd elke plaat uit de Top 40 gewoon gedraaid. Geen geouwehoer!
Verzoeken werden ook behandeld in de Lex Harding Show. Eén keer stelde Harding het behandelen van verzoeken uit tot ergens vlak voor oudejaar. Hij zou dan een aantal programma’s in hun geheel aan de uitgestelde verzoeken wijden. Hij is er niet doorheen gekomen en moest op het laatst de zooi weggooien.

]]> By: Henk Veltkamp http://www.veronicastory.nl/lex-harding/#comment-4552 Henk Veltkamp Sat, 17 Apr 2010 18:48:09 +0000 http://story.veronica2.veronica.cyso.net/?p=72#comment-4552 heerlijk om die oude verhalen te lezen , t'is net of oude tijden herleven , ik weet nog als de dag van gisteren de laatste woorden van Rob Out op de zeezender , ik heb me daarvoor al aangemeld als lid van Veronica door een bezoek aan de studio met een vriend die net rijbewijs had( en nu nog steeds lid van het programmablad ), 2 dagen later was de 100.000 e lid van Veronica , de eerste uitzending op de publieke zender staat ook in m'n geheugen gegrift , Tineke op zondagmorgen op Radio 4 een uurtje zendtijd en het trok me koud over de rug , gewoon heerlijk !! Henk Veltkamp , een hartstochtelijk voorstander van liberale- ,vrije- en dus commerciele radio heerlijk om die oude verhalen te lezen , t’is net of oude tijden herleven , ik weet nog als de dag van gisteren de laatste woorden van Rob Out op de zeezender , ik heb me daarvoor al aangemeld als lid van Veronica door een bezoek aan de studio met een vriend die net rijbewijs had( en nu nog steeds lid van het programmablad ), 2 dagen later was de 100.000 e lid van Veronica , de eerste uitzending op de publieke zender staat ook in m’n geheugen gegrift , Tineke op zondagmorgen op Radio 4 een uurtje zendtijd en het trok me koud over de rug , gewoon heerlijk !!
Henk Veltkamp , een hartstochtelijk voorstander van liberale- ,vrije- en dus commerciele radio

]]> By: John http://www.veronicastory.nl/lex-harding/#comment-4252 John Wed, 24 Feb 2010 20:53:18 +0000 http://story.veronica2.veronica.cyso.net/?p=72#comment-4252 Hoi Ik vindt het super om deze verhalen te lezen. Tenslotte luisterde ik altijd naar veronica. De zeezender heb ik gehoordt en gezien op scheveningen(strand) En later op hilversum 3 vrijdags (weekend gevoel) en woensdag hilversum 2. top Groet John Hoi

Ik vindt het super om deze verhalen te lezen. Tenslotte luisterde ik altijd naar veronica. De zeezender heb ik gehoordt en gezien op scheveningen(strand) En later op hilversum 3 vrijdags (weekend gevoel) en woensdag hilversum 2. top

Groet John

]]>