Comments on: Kees Schilperoort http://www.veronicastory.nl/kees-schilperoort/ Vereniging Veronica Thu, 08 Dec 2011 18:15:04 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.1.2 By: Anjo van der Wal http://www.veronicastory.nl/kees-schilperoort/#comment-4717 Anjo van der Wal Fri, 14 May 2010 12:39:58 +0000 http://www.veronicastory.nl/?p=994#comment-4717 Kees Schilperoort prrééésentéééért.......(roffel).....Ráden maar!...soms werd dit laatste aangevuld met gelach in de studio, die op dat moment gevuld was met louter ouden van dagen. Iets anders kon je er niet van maken luisterend naar de beeldloze radio. "Raden maar" maakte deel uit van het toen vrij populaire KRO-radioprogramma "Van Twaalf tot Twee", waar ik als Veronicaluisteraar ook nog naar geluisterd heb, omdat op de gezinsradio vrij vaak dat programma aan stond. De deelnemers aan het spelletje waren zo te horen ook louter ouden van dagen, die blijkbaar alle tijd van de wereld hadden om zich op het programma te concentreren. De anderen waren op school of aan het werk. Het programma "Mik", waar Schilperoort ook nog letterlijk in beeld kwam als presentator, was het programma waar hij verkleed als Gait-Jan Kruutmoes in boezeroen en boerendracht te zien was. Het programma was vooral een muzikaal spektakel, waarin een zanger, genaamd Lubbert van Gortel (echte naam niet bekend) en zangeres Drika (Annie Palmen) het ene duet na de andere solo brachten, begeleid door het orkest van de Boertjes van Buuten, meer een blaaskapel, geloof ik. Ook hier toonde Kees zich een spelletjesdier, waarin twee echtparen uit de zaal het tegen elkaar op mochten nemen. Het programma ging meestal schouwburgen en theaterzalen in het land af om eens in de maand vertoond te worden voor de televisie. "Raden Maar" had als KRO-spelletje concurrentie van de VARA, waar Herman Stok en Letty Kosterman elke zaterdag in het ochtendprogramma ZO 135 het spelletje "Wie is Wie" presenteerden, een verre voorloper van "De Stemband". Het is duidelijk wat het concept was. Aangevuld met "Geen Ja en Geen Nee" van Elles Berger en Joop Smits was deze cyclus van radiospelletjes aanleiding voor Gerard Cox en Frans Halsema, toen een redelijk onafscheidelijk duo, een show op de planken te brengen, waarin al deze spelletjes op humoristische wijze gepersifleerd werden. De zoon van Kees heette ook Kees. Ik herinner me, dat in de toenmalige VARA-gids, het omroepblad van de VARA, een artikel stond met en over vaders en zonen omstreeks 1969. Blijkbaar om de toen al heersende generatiekloof te belichten. De toen 52-jarige Kees senior moest het opnemen tegen Kees junior, die op zijn jongenskamer harde muziek aan het draaien was. Kees senior verzuchtte dat hij soms tien keer op een dag de trap op en neer moest lopen om te vragen of het ook wat zachter kon. Waarop Kees junior laconiek antwoordde: "Trappen lopen is best goed voor hem." "Raden maar" is trouwens weer terug op de radio. Ik werk nu op een afdeling met oude dametjes, die het in mijn ogen vrij oubollige Radio 5 op de radio hebben ontdekt, dat in een middagprogramma een spelletje volgens het concept van vroeger weer onder die naam presenteert. Het gaat weer om stemmen, geloof ik. Voor sommige mensen staat de tijd gewoon stil. Kees Schilperoort prrééésentéééért…….(roffel)…..Ráden maar!…soms werd dit laatste aangevuld met gelach in de studio, die op dat moment gevuld was met louter ouden van dagen. Iets anders kon je er niet van maken luisterend naar de beeldloze radio. “Raden maar” maakte deel uit van het toen vrij populaire KRO-radioprogramma “Van Twaalf tot Twee”, waar ik als Veronicaluisteraar ook nog naar geluisterd heb, omdat op de gezinsradio vrij vaak dat programma aan stond. De deelnemers aan het spelletje waren zo te horen ook louter ouden van dagen, die blijkbaar alle tijd van de wereld hadden om zich op het programma te concentreren. De anderen waren op school of aan het werk. Het programma “Mik”, waar Schilperoort ook nog letterlijk in beeld kwam als presentator, was het programma waar hij verkleed als Gait-Jan Kruutmoes in boezeroen en boerendracht te zien was. Het programma was vooral een muzikaal spektakel, waarin een zanger, genaamd Lubbert van Gortel (echte naam niet bekend) en zangeres Drika (Annie Palmen) het ene duet na de andere solo brachten, begeleid door het orkest van de Boertjes van Buuten, meer een blaaskapel, geloof ik. Ook hier toonde Kees zich een spelletjesdier, waarin twee echtparen uit de zaal het tegen elkaar op mochten nemen. Het programma ging meestal schouwburgen en theaterzalen in het land af om eens in de maand vertoond te worden voor de televisie. “Raden Maar” had als KRO-spelletje concurrentie van de VARA, waar Herman Stok en Letty Kosterman elke zaterdag in het ochtendprogramma ZO 135 het spelletje “Wie is Wie” presenteerden, een verre voorloper van “De Stemband”. Het is duidelijk wat het concept was. Aangevuld met “Geen Ja en Geen Nee” van Elles Berger en Joop Smits was deze cyclus van radiospelletjes aanleiding voor Gerard Cox en Frans Halsema, toen een redelijk onafscheidelijk duo, een show op de planken te brengen, waarin al deze spelletjes op humoristische wijze gepersifleerd werden. De zoon van Kees heette ook Kees. Ik herinner me, dat in de toenmalige VARA-gids, het omroepblad van de VARA, een artikel stond met en over vaders en zonen omstreeks 1969. Blijkbaar om de toen al heersende generatiekloof te belichten. De toen 52-jarige Kees senior moest het opnemen tegen Kees junior, die op zijn jongenskamer harde muziek aan het draaien was. Kees senior verzuchtte dat hij soms tien keer op een dag de trap op en neer moest lopen om te vragen of het ook wat zachter kon. Waarop Kees junior laconiek antwoordde: “Trappen lopen is best goed voor hem.”

“Raden maar” is trouwens weer terug op de radio. Ik werk nu op een afdeling met oude dametjes, die het in mijn ogen vrij oubollige Radio 5 op de radio hebben ontdekt, dat in een middagprogramma een spelletje volgens het concept van vroeger weer onder die naam presenteert. Het gaat weer om stemmen, geloof ik. Voor sommige mensen staat de tijd gewoon stil.

]]>