Han Landman luistert al vanaf het begin naar radio Veronica. Hij is 51 jaar en heeft op dit moment een schoenenzaak in Huizen. Door Veronica is hij geïnteresseerd geraakt in het medium radio. Als klein jongetje is hij met een bandrecorder en een pick-up aan de slag gegaan. Muziek opnemen van de radio en er dan iets leuks van zien te mixen op de bandrecorder. Het summum voor Han Landman was het eens mogen presenteren van een radio programma. Dat heeft hij ook regelmatig gedaan, ook is hij in de Veronica studio’s en op de Veronica boot geweest en heeft enkele gast programma’s gepresenteerd. Dit tezamen heeft geresulteerd in een besmetting met het Veronica ‘virus’, voor de rest van zijn leven.

Han is niet te spreken over de keuzes die door Veronica in het verleden zijn gemaakt. Commercieel gezien zijn deze keuzes, de verkeerde geweest. Landman ziet Veronica als een radio zender. Datgene dat Veronica tegenwoordig op televisie presenteert is niet datgene waarmee hij zich identificeert. Helaas is dat met de radio tegenwoordig ook het geval. Landman heeft het idee dat er een stel “oude” heren zit die zich alleen bezig houdt met de periode jaren tachtig en negentig. Wat jammer is volgens hem, aangezien muziek uit eerder periodes (60’s & 70’s) ook nog steeds heel goed past bij een Veronica Gold. Capitol Radio in Engeland heeft ook een echte ‘gouwe-ouwe’zender onder de naam Capitol-Gold. Landman zegt dat het meer de combinatie van de soort muziek is dat je neerzet, in plaats van een bepaalde tijdsperiode, daarmee creëer je een bepaalde sfeer, lees de Veronica sfeer. Daarmee kan het oude Veronica gevoel weer meer aangesproken worden. “Om dan te zien dat iets waar je mee opgegroeid bent op deze manier wordt ‘geparkeerd’, dat doet pijn”. Misschien een idee om op een doordeweekse avond op Radio Veronica een 60’s en/of 70’s muziekavond uit te zenden, compleet met de oude Veronica jingles.

Tijdens leden vergaderingen heeft Landman meerdere malen kritische opmerkingen gemaakt en zichzelf kandidaat gesteld, maar het leek erop dat je op deze manier eerder weg gestoten werd, in plaats dat er naar je geluisterd wordt en dat er wat met de kritiek wat wordt gedaan. Landman is zelf van mening dat je kritische mensen er juist bij moet hebben. Horen hoe andere mensen het zouden doen. “Kom maar op met je kritiek! Kritisch, maar wel positief opbouwend, niet afbrekend”.

De Rayon-besturen binnen Veronica hebben zichzelf overleefd. Landman vindt dat het een ingeslapen boeltje is geworden. Veronica was vroeger in handen van de Vereniging Veronica, de leden bepaalden wat er gebeurde of niet. Han heeft het idee dat met de rayon besturen, die de leden horen te vertegenwoordigen meer in de positie als klankkast en jaknikkers worden gemanoeuvreerd.

De mogelijkheden die tv, telefoon en internetradio tegenwoordig bieden zouden moeten worden benut, maar wat Landman op dit moment helaas niet ziet gebeuren bij Veronica. Landman ziet dit veel meer gebeuren bij de Sky-groep, RTL en bij Endemol. John de Mol geeft Landman het Rob Out gevoel. Twee heren, die volgens Han verguist en tevens vereerd worden.

Voor Han Landman was het inspirerend dat een aantal zeer commerciële mensen die normaal gesproken reclame maken voor hun eigen kousenmerk, aan de slag zijn gegaan met een radiostation, met als voorbeeld de Deense radiozender Mercur. Deze heren hebben dit idee naar Nederland gebracht, waardoor een koppeling met het het gevoel van de jeugd van toen is ontstaan. Onder andere Willem van Kooten, Tineke de Nooij, Lex Harding en Rob Out hebben dat opgepakt en vervolgens is dat gaan ‘vonken’. Zodanig dat in 1973 ongeveer honderdduizend mensen in Den Haag bij elkaar zijn gekomen voor het behoud van hun zender. Landman werd zodanig geboeid door dit gegeven dat hij zelf bij de Rano, de ziekenomroep in Utrecht is gaan werken, waar mensen als Bart van Leeuwen en Wout Verweij ook bij zaten. Langzaam verzamelde hij in die tijd ook zelf steeds meer platen en draait die nog wel eens op feestjes. Ook tegenwoordig komt dat een paar keer per jaar nog wel voor.

Han heeft in zijn leven verschillende evenementen georganiseerd als jazzfestivals, popfestivals, wielerwedstrijden, strand spektakels en andere gekke leuke dingen. Wat hij leuk vindt is het proberen mensen aan te slingeren om plezier te maken. Landman vertelt dat wanneer je op een vrijdagmiddag in het Veronica gebouw kwam, er altijd lol was met Harry, de muntjes kast van Will Luikinga, waarna het altijd feest was en uiteraard de drank op tafel kwam. In deze tijd is Landman ook met de film camera op het schip en in de studio’s geweest. Hij heeft alle gebeurtenissen omtrent Veronica ongeveer meegemaakt. “Dat was best bijzonder. Ik heb er, figuurlijk gesproken, aan mogen snuiven”.

Door de liefde voor de radio en muziek is Landman ook een tijdje als dj bezig geweest. Zoals op de zondagmiddag, waar hij draaide op de zondagmiddag matinee in het ‘Oude Tolhuys’ in Utrecht. Daar probeerden ze het sfeertje van het vroegere Veronica programma Sangria te creëren.

Toch zorgt Veronica voor een goed gevoel bij Han. Dat gevoel reikt ook verder dan de periode waarin Veronica begon. Ook zijn dochters kennen het Veronica-gevoel. Volgens Landman is het Veronica gevoel: je bent jong en je wilt wat, het hakken, het duwen. In de begin periode heeft Veronica een underdog gevoel neergezet, de kranten stonden vol over Veronica. De mensen die er werkten waren gedreven en wilden wat bereiken. Momenten als de ochtend in december, 1975, toen Veronica weer begon op Hilversum 4. Of de week dat er een actie werd gehouden om Veronica in de lucht te houden, “Veronica blijft omdat u dat wilt”, dat heeft Landman wel een goed gevoel gegeven. Dat is, wat hij het ‘knokgevoel’ noemt. Ergens voor gaan en dat vervolgens ook bereiken.

De manier om het Veronica gevoel weer een beetje terug te krijgen zou moeten gebeuren door iets nieuws te bedenken en opnieuw een underdog gevoel te creëren. Caz omvormen naar Hitradio Veronica en het huidige Radio Veronica, maken tot Veronica-Gold. Toch is de droom van Rob Out; twee tv zenders en vijf radio stations is wel verwezenlijkt met de ‘kinderen’: BNN, Radio 538, TMF, BNR en Sky Radio. Veronica moet het land weer ingaan, jongeren aanspreken en op deze manier gezonde onrust kweken. Met die onrust kan je nieuwe dingen opbouwen. Het ‘bijl’-gevoel moet terug komen. Voor Landman kan Veronica omschreven worden als boosheid, om de keuzes die zijn gemaakt, een lekker gevoel als je terug kijkt en hoop dat er toch nog een goed gevolg komt. “Dat zijn, denk ik de woorden: nostalgie, boosheid en hoop”.

Tags: Han Landman
Categories: Personen

This entry was posted on Sunday, June 29th, 2008 at 11:17 am and is filed under Personen. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.