Ger van Essen is één van die mensen die al vanaf het begin meeloopt bij Veronica. En in die tijd is Veronica niet bepaald populair bij het grootste deel van Nederland. Ook in de filmwereld, waar Ger werkt, staan ze niet te springen om een commerciële zender. Dat is Veronica op dat moment al, door de samenwerking met de Duitse kousenfabriek Nurdie. “Veronica was illegaal.” legt Ger uit.

Het is not done om, als medewerker van het filmbedrijf, iets voor Veronica te doen. Maar de nieuwsgierige Ger laat zich niet van de wijs brengen door deze behoudende norm. Hij besluit eens een kijkje te nemen bij het beruchte Veronica. En, hoe anti- Veronica de film ook is, de zender staat wel de hele dag aan in het filmgebouw! “Dus je bleef op de hoogte van wat ze allemaal uitspookten.” vertelt de gepensioneerde filmmedewerker.

Veronica is voor Ger ‘de perfecte commerciële zender’. “De eerste goede Nederlandse zender. Commercieel welteverstaan.” voegt hij eraan toe. Dan komt Ger in contact met Max Appelboom, die hem vertelt dat ze bij Veronica vreselijk omhoog zitten. Er is zelfs geen geld om banden te kopen en de investeerders beginnen te protesteren. Ze willen geld zien. Appelboom heeft zelf ook belegd in het risicovolle Veronica. “Max was een jodenman, hè?! Van ‘Wat moet dat kosten?’ legt Ger uit. “Kan jij niet aan wat oude geluidsbanden komen?”

Ger ziet de humor van deze ietwat rebelse actie wel in. Hij stapt op commentaaricoon Philip Bloemendal (zie afbeelding) af en hangt een verhaal op. “Ik heb van dat kleine salarisje hier een bandrecordertje gekocht. Daar wil ik ook wat op doen maar die banden zijn zo achterlijk duur.” fantaseert Ger. Philip geeft hem stapels banden mee, die Ger stiekem naar de Veronicastudio’s smokkelt en waar Veronica nog veel programma’s op heeft opgenomen.

Uiteindelijk vertelt Ger eerlijk aan Philip Bloemendal waar de banden naartoe zijn gegaan. Diens reactie is nogal typerend voor de heersende mening over Veronica op dat moment. (“Wat? Ik schaam me kapot, man!”) Veronica is echt nog de underdog. Ger krijgt door het smokkelen van de banden de bijnaam ‘de koppensneller’. De banden die hij leverde sleten de zogenaamde koppen in de apparatuur namelijk razendsnel af.

Langzaam maar zeker begint het imago van Veronica beter te worden. En dat gaat niet vanzelf. Veronica is heel bewust bezig steeds populairder worden. In Nederland staat het radiomaken nog in de kinderschoenen en Veronica spiekt in Luxemburg en bij de Amerikanen, en ziet daar hoe het ook kan. Zij draaien hits, iets onvoorstelbaars in het behoudende Nederland. Joost de Draaijer wil dat ook en sluit een deal met platenzaak de Roos in Hilversum. De Roos levert de platen die via de radio gepromoot worden. Er wordt een lijstje gemaakt van de beste platen en de Top 40, die al bestaat in Amerika, komt nu ook op de Nederlandse radio de huiskamers binnen.

De jeugd houdt van Veronica, maar de gevestigde orde ziet het schip liever zinken. Veronica reageert hierop met ledenwerf-acties in 1971, die Ger zich nog heel goed kan herinneren. Een promotieteam, gesponsord door sigarettenfabrikant Tivoli, gaat naar de mensen toe, compleet nieuw in die tijd.

Maar de veronicanen zijn nog lang niet klaar na één strandrace. Het ledenwerven wordt planmatig aangepakt. In het hele land worden rayons opgericht, en op dat moment komt Ger weer in het Veronicabeeld. Veronica belt Ger, ze komen langs bij hem, hij krijgt een certificaat en is aangenomen. “Zo ben ik in Veronica gerold.” aldus een bondige Ger. Ger gaat aan de slag bij rayon Utrecht maar belandt uiteindelijk bij rayon Dordrecht. “Dat rayon voelde veel meer aan wat ik bedoelde.”

Ger zet hele mooie tekeningen op papier en hij ontwerpt al het promotiemateriaal wat zijn rayon nodig heeft. Stickers, posters, gadgets als kladboekjes, flyers, logo’s enzovoorts. De promotie voor de grote acties werd door Jan Morriën georganiseerd. Maar voor kleine rayondingen wordt Ger ingeschakeld. “Ik was als kleine jongen al tevreden met een etentje of wijntje. Dan vroegen ze ‘Drink jij Ger?’ Nou, alles waar een kurk op zit, haha!” roept een vrolijke ontwerper.

Gers werk bevalt Veronica. Hij wordt gevraagd om het rayonbestuur in te gaan en even later mag hij in de verenigingsraad. “Ik hield me bezig met allerlei acties. Dat deden we dan ’s avonds.” Die acties doen heel wat stof opwaaien. Lex Harding, bijvoorbeeld, heeft op een gegeven moment precies uitgezocht hoeveel ruimte er over is op de radio. In eerste instantie wijst de overheid het verzoek om meer zendtijd alweer af. Maar ineens krijgt Veronica toch een beetje ruimte op Hilversum 4, een klassieke zender, onder de voorwaarde dat de naam Veronica niet gebruikt mag worden. “Toen heeft André van Duin Radio 4 nog geopend. “Hij verdraaide zijn stem en deed zich voor als programmaleider of iets in de trant.” herinnert Ger zich. “Dat was een stunt!” André zet de klassieke zender namelijk voor schut met zijn bekakte en bekrompen typetje.

“Dat was in de tijd van het échte Veronica. Dan worden ze wel kwaad hier en daar, maar wij oude jongens noemen het Veronica onder Rob Out Veronica Twee.” Die liefde voor ‘Veronica Eén’ hangt samen met Gers liefde voor de radio. “Ik vond die presentatoren veel leuker en beter.”

Dat neemt niet weg dat Ger met Rob Out heel veel lol heeft beleefd. “Buiten dat het leuk was om te doen, waren er ook nog de feesten.” vertelt de oud- designer. “Het ene feest was nog niet afgelopen of ze zaten bij Rob op zijn kamer al de volgende de plannen.” Eén van Gers favoriete uitjes waren de sportdagen. Tijdens een estafetteloop springt een jongen door een poortje waarbij zijn broek afzakt. “Hij kwam er met een blote kont weer uit. We hebben ons wezenloos gelachen!” Ger laat zijn kleinkinderen wel eens de video’s zien. “Die vonden het maar een zooitje bij ons! Haha!”

Intussen is Ger geen veronicaan meer. “Die muziek die ze nu draaien ligt me niet. Jaren ’80 en ’90 hits, dat is voor mij nieuw, haha!” roept hij met wat zelfspot. “Ik heb een hoop mensen ontmoet en wat zij mij vertelden over Veronica, daar raakte ik gewoon wildenthousiast van! Maar daar bleef het bij.” Maar ondanks dat Ger misschien nog weinig binding voelt met Veronica, paste hij wel in de organisatie. In het filmbedrijf noemde men hem ‘de eigenwijze vogel’. “Ik wist niks beter, maar proberen, hè? Ik probeerde mijn mening er doorheen te drukken.” En daarin sluiten Ger en Veronica op elkaar aan.

Ger heeft nog steeds veel contact met oud- collega’s en oom Bull.

Tags: Ger van Essen
Categories: Personen

This entry was posted on Friday, June 27th, 2008 at 5:30 pm and is filed under Personen. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.