Radio Veronica stond op donderdagavond 25 februari in het teken van Hendrik “Bull” Verweij. Tussen 22.00 en 23.00 uur een was er een speciale memorial uitzending te horen, gepresenteerd door Bart van Leeuwen. Op de dag dat Ome Bull begraven werd, keek Radio Veronica terug op het bewogen leven van de radiopionier. Tijdens de uitzending zijn oude interviews, muziek en jingles te beluisteren.

Download de memorial uitzending van Hendrik “Bull” Verweij als podcast
Heb je deze memorabele uitzending gemist en wil je deze graag nog een keer horen? Je kunt ‘m nu downloaden als podcast bij je vrienden van Veronica.

Op de dag dat “Bull” begraven wordt, kijkt Radio Veronica terug op het bewogen leven van de radiopionier. Tijdens de uitzending zijn oude interviews, muziek en jingles te beluisteren. Deze speciale uitzending zal vanaf vrijdag 26 februari tevens te downloaden zijn als podcast van Radioveronica.nl.

Radio Veronica-dj Bart van Leeuwen: “Zonder oom Bull was er geen Veronica geweest. Dat strekt zich uit tot de dag van vandaag. Ik denk regelmatig terug aan deze aimabele zeezender pionier die ons in moeilijke tijden altijd wist te inspireren.”

Radio Veronica
Radio Veronica is het station met de beste 80’s & 90’s hits en dj’s als Rob van Someren, Ferry Maat, Erik de Zwart, Rick van Velthuysen, Bart van Leeuwen, Colin Banks, Patrick Kicken, Ben Liebrand, Erwin Peters, Peter Teekamp, DJ Silverius, Silvan Stoet, Luc van Rooij en DJ Sven. Radio Veronica is in heel Nederland via de ether, Digitenne, Astra satelliet, mobiele telefoon, Radioveronica.nl en kabel te ontvangen.

Terwijl ik zag hoe Ome Bull zijn glaasje naar binnen werkte, moest ik denken aan de vele keren dat ik hem ontmoette en hij vanwege zijn zeer slechte ogen een vinger in het jeneverglaasje stak om te controleren of het eb dan wel vloed in het glas was, als je vroeg of hij nog een borrel wilde. De aardige dame van de krant vroeg hoe Ome Bull was als baas.
-Geen idee-antwoordde ik.
-Maar hij was toch uw baas toen u bij Veronica werkte ….
-Klopt ,maar ik heb nooit het idee gehad dat Ome Bull mijn baas was.
Hij zal wel eens wat geregeld hebben als we iets niet goed deden, maar daar heb ik eigenlijk nooit wat van gemerkt.-
-Iemand die achter de schermen aanwezig was.?_
-Ik denk het wel…….Voor de schermen hebben we in ieder geval enorm veel lol met hem gehad..-
-Kunt u daar een voorbeeld van geven ?-
-Eh…….eh… dat schiet me even niet zo gauw te binnen. Als je dagelijks met iemand te maken hebt die aardig is, veel lacht en niet van zeuren houdt, leuke feestjes geeft, de hele club regelmatig thuis uitnodigt……Ja, dan heb je lol met hem gehad.-
-Ik begrijp het..Maar misschien een leuke anekdote.
Even nadenken ……dit is wel een aardige …tijdens een congres in Cannes besloten een paar jongens ’s avonds nog even flink door te halen in een chique nachtclub.
We namen een taxi omdat we weg niet wisten en toen we na een paar minuten bij de club aankwamen kroop Ome Bull uit de achterbak en riep -Ik kon niet slapen dus ik dacht dan rij ik maar mee.-
-En toen ?-
-Ja gewoon lol dus tot vroeg in de morgen.-
-Hoe zat dat eigenlijk met die bom?- vroeg de journaliste na een korte pauze.
-Hoe het precies zat weet ik niet want er doen een paar verschillende verhalen de ronde- antwoordde ik.
-Maar ik weet wel dat Ome Bull zei dat hij de verantwoordelijke man was en daar behoorlijk voor heeft moeten boeten.-
-Bent u wel eens bij hem geweest in de gevangenis?-
-Natuurlijk. We hebben er zelfs een drive -in show gehouden .’Flessen jenever verstopt in de loudspeaker boxen en via een theepot in de kopjes…-
-En toen Ome Bull terugkwam bij Veronica na de gevangenis .-
-Niks aan de hand .Toespraak van hem, sorry jongens en aan de slag.-
-U zei net dat Ome Bull slecht kon zien .-
-Klopt, maar daar trok hij zich niet zo veel van aan.
Hij reed op zeer hoge leeftijd nog altijd op zijn fiets langs de dijk in Loosdrecht en
had een lange stang met een vlaggetje op zijn voertuig laten monteren zodat het andere verkeer hem kon zien. Ome Bull was een sportief mannetje. Helemaal maf van schaatsen. Ik geloof dat hij zelfs de Elfstedentocht een keer heeft gereden.
En schapen, daar was hij ook gek op. Toen hij nog in Loosdrecht op zijn grote boerderij woonde was ie constant met die beesten bezig.
-En toen Veronica een omroep werd?-
Toen was het afgelopen voor Ome Bull. Na het schip hield Veronica voor hem op.
Hij deed nog wat in zaken en raakte potje los toen hij zich heeft laten bedonderen door een gladde jonge en een verkeerde marmermijn.
Hij moest zijn grote huis in Loosdrecht verkopen en woonde de laatste jaren in een bescheiden houten huisje.-
-Wat zielig….-
–Dat viel wel mee want hij bleef gewoon vrolijk doorgaan met van alles en nog wat.
Ome Bull had geen tijd en zin om zielig te zijn .Hij stapte liever op de fiets.-

Rij en honderd voorzichtig, denk aan mij Will

Van radio maken heeft Hendrik ‘Bull’ Verweij – de bijnaam stamt uit 1911, toen zijn oma hem als peuter met een stiertje vergeleek – “geen moer verstand”. Van zakendoen des te meer. Bull (Hilversum, 12 september 1909) is boekhouder van het familiebedrijf van de gebroeders Verweij.   Jaap, Dirk en Bull Verweij verhandelen alles wat los en vast zit. In 1960 – Verweij is dan vijftig jaar – besluiten de broers de zojuist door radiohandelaren opgerichte VRON (Vrije Radio Omroep Nederland) te kopen, inclusief zendschip de Borkum Riff. Na een naamsverandering (“VRON kun je met een kunstgebit niet uitspreken”) en de oprichting van reclamebureau N.V. Sonora, dat de reclamezaken voor Veronica moet gaan verzorgen, kan het zeezenderavontuur van de Verweij’s beginnen. Voor alles is Radio Veronica een commercieel project. Niet alleen zouden de toestromende adverteerders de broers miljoenen opleveren, ook zou de muziekzender de verkoop van radiotoestellen, waarin zij zojuist een winkel waren begonnen, moeten stimuleren.

Een combinatie van zakelijk talent en een aanstekelijke bevlogenheid zijn Bull Verweij, die veertien jaar lang de scepter zou zwaaien als Veronica-directeur, behulpzaam. Zo krijgt hij, als het radioplan een nieuwe kapitaalinjectie nodig heeft, een koffiejuffrouw, een portier en een kousenverkoper zo ver om vijfduizend gulden te investeren – later zouden zij hiervan een veelvoud terugverdienen. En wanneer de diskjockeys om meer geld vragen, luidt het antwoord stellig “kan niet”, waarna de dj gewoon terugkeert naar zijn felbegeerde draaitafel.

Maar oom Bull is de kwaadste niet. Regelmatig is hij bij zijn “mieterse mensen” te vinden in de opnamestudio aan de Hilversumse Zeedijk, die via de kousengroothandel bereikbaar is. Tineke de Nooij, die ongehuwd moeder was, mag van Bull haar baby meenemen naar de studio. Tijdens een Sinterklaasviering drinkt de verklede Bull, vanwege de aangeplakte baard, jenever met een rietje, waardoor hij zo dronken wordt dat het feest erbij inschiet. Met de programma’s bemoeit hij zich niet. “Als ik iemand er graag bij wilde hebben kon dat”, zegt ex-Veronicapresentator Henk van Dorp. En als de dj’s op een mooie dag liever in de zon zitten, laat Bull ze hun gang gaan. “Als je mensen verantwoordelijkheden geeft doen ze hun werk goed”, weet hij.

Hun piratenimago mogen de gebroeders Verweij graag corrigeren. Bull legt weliswaar contacten met piloten die op Amerika vliegen en wel wat vinyl willen meenemen, zodat ‘zijn’ Veronica een hitje net wat eerder heeft dan Hilversum. Maar de auteursrechten op de muziek draagt hij keurig af aan Buma/Stemra. De inkomsten worden bovendien altijd naar waarheid opgegeven bij de belasting. Ten slotte vaart het zendschip uit onder een (door Bull eigenhandig bemachtigde) Panamese vlag, waarmee het de Nederlandse wet ontduikt.

Toch kent Bulls geschiedenis een zwarte bladzijde. Het Veronica boegbeeld brengt een jaar door in de cel, wegens zijn verantwoordelijkheid voor de bomaanslag op Radio Noordzee in 1971. Maar ook deze zaak handelt hij fatsoenlijk af. Hoewel de aanslag niet zijn idee was, geeft hij de rechter gelijk: “Het is mijn stommiteit geweest. Er hadden doden kunnen vallen.” Veeleer dan zijn ondergang, vormt het voorval van de vaderlijke omroepdirecteur die een gevangenisstraf uitzit voor ‘zijn’ Veronica zodoende een bijdrage aan de mythevorming rond Bull Verweij.

“Wat ik in de gevangenis allemaal met Rob Out heb uitgevreten is ongelooflijk!”, glundert de vitale grijsaard naderhand. Diskjockey en kameraad Out organiseert een feest achter de tralies waarbij zelfs de bewakers dronken worden. Dankzij de schrijfmachine die hij Bull bezorgt hoeft deze niet stil te zitten. Zo regelt hij tijdens zijn gevangenschap de golflengtewisseling van 192 naar 538 meter .

Na 1974, als de anti-piratenwet in werking treedt, had Radio Veronica illegaal door kunnen gaan. Maar daar begint Bull niet aan. Broer Jaap heeft zich teruggetrokken en Dirk is al drie jaar eerder overleden. De regels en voorschriften waarin Rob Out zich met zijn ledenactie stort, zijn aan de 65-jarige Bull niet besteed. Wel geeft hij zijn ‘kwajongens’ bij zijn afscheid als directeur een mooie start mee: het Veronica Blad met duizenden leden.

De Veronica grondlegger bezit op dat moment een kapitaal, maar na een investering in een ‘veelbelovende’ marmermijn in Portugal blijft daar geen cent van over. Hij is opgelicht. Zijn villa moet Bull verkopen, waarna hij zijn intrek neemt in het tuinhuisje van één van zijn kinderen in Breukelerveen. Maar Bull blijft een onverbeterlijke optimist. Blijmoedig slijt hij zijn dagen in het houten huisje met uitzicht op de Loosdrechtse Plas. Af en toe verbaast hij zich over het huidige, grensverleggende Veronica. Als hij er iets over hoort, want kabeltelevisie heeft hij niet meer.

Na het overlijden van jongere broer Jaap Verweij in 2001 blijft Bull, de bekendste van het trio, als enige over. Hij blijft een graag geziene gast op feestelijkheden van de omroep die hij mede oprichtte. Zo geeft hij in september 2003 het startsein voor de reïncarnatie van Radio Veronica en luistert hij op zijn 96^e de launch party van Veronica Story op. Daar praat hij honderduit, en tegen een biertje zegt hij nog altijd geen nee.

Hendrik “Bull” Verweij, oprichter van de legendarische zeezender Radio Veronica, is op zijn 100ste verjaardag in Loosdrecht gehuldigd. Hij ontving uit handen van nieuwslezer Arend Langenberg en de CEO van Radio Veronica Ab Trik een Lifetime Achievement Award voor zijn bijdrage aan de commerciële radio in Nederland. Op 19 februari 2010 overlijdt Hendrik Verweij.

“2010 gaat nieuwe kansen bieden voor Vereniging Veronica, zowel op commercieel als op non-profit gebied, en we willen als organisatie goed voorbereid zijn om die kansen maximaal te verzilveren. Pioniers moeten zich namelijk fit opstellen om nieuwe kansen te benutten en met deze nieuwe organisatiestructuur doen we dat optimaal. Met V-Ventures kiezen we aan de ene kant voor onze relatie met Vereniging Veronica (door het behoud van de ‘V’). Aan de andere kant geven we onze eigen dochterondernemingen de ruimte om onder hun merknaam als ‘ventures’ (deelnemingen) naar buiten te treden”, aldus Guido van Nispen, algemeen directeur van V-Ventures

Vanuit het vooruitstrevende en uitdagende pionierskarakter waar Vereniging Veronica altijd voor heeft gestaan, blijft mediabedrijf V-Ventures zich richten op de innovatie van het Nederlandse medialandschap, onder andere door het ondersteunen van jonge, crossmediale talenten en ondernemers. Het belangrijkste doel is de verdere ontwikkeling van de organisatie als vooraanstaande, commerciële onderneming binnen het Nederlandse medialandschap, die zich met name onderscheidt door de ontwikkeling van innovatieve, crossmediale initiatieven en concepten en talent. Tot de activiteiten binnen V-Ventures behoren V-Academy, V-Radio, Kink FM en het Medialab alsook de participaties in het Dutch Creative Industry Fund (DCIF) en de Sky Radio Group. Algemeen directeur van V-Ventures is Guido van Nispen.

Veronica Story

Onder Vereniging Veronica valt naast V-Ventures dus ook Veronica Story Holding. Veronica Story Holding richt zich onder andere op het merk Veronica en de verdere ontwikkeling en geschiedschrijving van Veronica middels Veronica Story.

B
Babette Derboven, Bart de Graaff, Bart Meeusen, Bart Reterink, Bart Soepnel, Bart van Enden, Bart van Leeuwen, Barry Brand, Bas Bovenberg, Bas Hawinkels, Bastiaan Nagtegaal, basyl de Groot, Ben Liebrand, Bernadette v.d. Bijl, Bernard v.d. Kamp, Bert de Ruiter, Bert Kok, Bert Mulder, Bert Rasink, Bert v.d. Veer, Bert Voskuil, Birgit Buchner, Bob de Jong, Bob Rusche, Bob Smits, Bregje Peijs, Brenda Kloosterman, Brian Ruijg, Brian Wolfs, Bull Verweij

C
Carel van Leeuwen, Carina Mollerberg, Carla v.d. Berg, Caroline Bordewijk, Caroline Naarding, Caroline ten Berge, Caroline Tensen, Caroline v.d. Heuvel, Cato Margo Peekel, Cees Dijkhuis, Chiel Montagne,  Chiel van Praag, Chris Hagelen-Muller, Chris Pothast, Chris v.d. Heijden, Christa de Groot, Christine Vellekoop, Cilya v.d. Kooy, Cindy Scheffer, Claire Dollee, Claire Gielen, Claudia Kempers, Claudia Kuylenburg, Co Patist, Cobus Bosscha, Coen Crince le Roy, Colin Banks,  Connie de Jonge, Constance Huygens-v. Heusden, Constant Meijers, Corine Schaling, Corrie Kotten

D
Damaris Beems, Danette v.d. Maarel, Danielle Overgaag, Danny Rook, Daphne Jaeggi, David Polack, David Schaling, Dennis Hoebee, Dennis Ruyer,  Desiree Latenstein, Diana Timmers, Diederik van Staden, Diederik van Zessen, Dick Kloosterman, Dirk van Egmond, Dion Posdijk,

E
Eddy Becker, Eduard Huis in’t Veld, Edwin Diergaarde, Edwin Evers, Edwin Mooibroek, Edwin Oden, Edwin Ouwehand, Edwin Vellekoop, Egbert van Hees,  Elena v.d. Hoorn, Elise Mascini, Ellen Kiers, Ellen Smit, Ellen van Trigt,  Ellemieke Vermolen, Els Bovenlander, Elsemieke Havenga, Eric Buitenhuis, Eric Sloof, Eric Voigt, Erica Bouwman, Erik de Zwart, Erik Habraken, Erik Wijnholds, Erik Timmerman, Erik van Oort, Erol Elman, Erwin Peters, Erwin v.d. Bliek, Erwin Vogel, Esmeralda Bikkers, Esther Duller, Evert v.d. Horst

F
Femke Wells, Ferdinand Fransen, Ferry de Groot, Ferry Maat,  Fiona van Dinther, Flip van der Enden, Floortje Dessing, Floris Rommerts, Fons Pennings, Floris Rommerts, Fons Pennings, Frank in ‘t Veld, Frank Timmer, Frank van Egmond, Frank van ‘t Hof, Frans Cools, Frans Meijer, Frans Regtien

G
Gea v.d Pol, Geoffrey de Haan, George Mustert, Ger Koedam, Ger van Westing, Gerard Schuts, Gerard Stempher, Gerben Bakker, Gerda Veerman, Gerrit Gort, Gerro Vonk, Gert Berg, Gert Hulstein, Gert Jan Droge, Gert Rotman, Gert van Klaren, Gesela Mallent, Ghislaine van Putten, Gijs Staverman, Gijs Vervliet, Guido v.d. Kraan, Guido v.d. Walle, Guido van Nispen, Gwenny Sitters

H
Hanny Mooi, Hans de Herdt, Hans Emans, Hans Emmering, Hans Herbschleb, Hans Kema, Hans Koekoek, Hans Kraay, Hans Kroneman, Hans Mondt, Hans Ragas, Hans Rog, Hans Schutte, Hans Schwarz, Hans Sibbel, Hans v.d. Sluis,Hans Plakke, Hans v.d. Veen, Hans van Riet, Hans Verhoeff, Hans Weyel, Harm Breemer, Harmen Boerboem, Harmen Siezen, Harry Jansen, Harry Vermeegen, Hedy Bollen, Heleen Hartmans, Hendrik “Bull Verweij, Henk Blok, Henk Kanning, Henk Spaan, Henk van Drie, Henk van Dorp, Hennie Vleugel, Henri Hekert, Henri Remmers, Henriette de Smet, Herman Braakman, Hester v.d. Kuur, Hetty Birkhoff, Hilbert Elskamp, Hilde Feenstra, Honore van Gaver, Hugo v.d. Parre, Huub Stapel

i
Igor Vreeken, Ilari Hoevenaars, Ilona Hofstra, Ilonka Lauf, Ilse Pollen, Ilse Wessel, Ine Wijsbeek, Ineke Lommerse, Inge le Cointre, Inge van Rooij-Lubsen, Inge Lubsen, Ingeborg Teunizen-Visser, Ingrid Willemse, Irene Moors, Irene Uneputty, Iris Hospers

J
Jaap Hendriks, Jaap Hofman, Jaap Stalenburg, Jack van Gelder, Jacobine Mulckhuyse, Jacqueline Smelik, Jacqueline v.d. Kuur, Jacques de Krom, Jan Douwe Kroeske, Jan Dorrestein, Jan Herselman, Jan Hoogesteijn, Jan Lenferink, Jan Mom, Jan Morrien, Jan Pieter Stafleu, Jan van Doorn, Jan van Keller, Jan van Onzevoort Jan Paparazzi,  Jan van Veen, Jan van Zanten, Jan Douwe Kroeske, Jan-Mark Geusebroek, Jantien van Tol, Jasper Brusse, Jasper Faber, Jeroen Grueter,  Jeroen van Inkel, Jeroen Kamphoff,  Jeroen Kijk in de Vegte, Jeroen Latijnhouwers, Jeroen Marre,  Johnny de Mol, Jeroen van Baaren, Jeroen Wielaert, Jet Putter, Job Mastenbroek, Joeri van Breukelen, Johan Dibbets, Johan Vosmeijer, John Hendriks, John Wegink, Jolanda Gerritsen, Joop Daalmeijer,  Joop van der Reijden, Joost Bastmeijer, Joost Bouwmeester, Joost de Haas, Joost de Vries, Joost den Draayer, Joost Oranje, Joost v.d. Hoeven, Joris Bouman,  Jorinde Moll, Joris Kreugel, Joris v.d. Kerkhof, Joris Hillebrand, Jos Maathof, Jos v.d. Berg, Jos van Bergenhenegouwen, Jose v.d. Rood-Speck, Joyce ter Weijden, Judith de klijn, Julia Samuel, Jurgen Leurdijk, Juul Geleick

K
Karel Ornstein, Karen Crooijmans, Karin Bouwknegt, Karin Schagen, Karin Vlasblom, Karina ter Horst,Kas van Iersel, Karlein Nolet, Kees Gerritsen, Kees Oversier, Kees Weening, Khargi Rajendre, Kiki de Klok, Kim Koppenol,  Klaas Vaak, Koos Postema,

L
Lange Frans, Lars Jautze, Laurens Boeseman, Laurens Drillich, Leo de Ruiter, Leo Oldenburger, Leo van der Goot, Leo Verheul,Leon van Loon, Leon Verdonschot, Leonie Sazias, Leontine Borsato Ruiters, Lex Harding, Liesbeth de Wijs, Liesbeth Grootenhuis, Linda de Veer, Lizzy van Eck, Lody Crabbendam, Loes Leerman, Loes v.d. Schaft, Loes Visser, Loretta Schrijver, Lotte de Wit, Louse Rooyakkers, Luc van Os,  Luc van Rooij, Lyliane Kuit,

M

Maartje Glas, Mario de Pizzaman, Marja Savonije, Mark Frieswijk, Mark van der Molen, Marion Meilof, Marielle van der Berkt, Martijn Biemans, Martijn Lieffers, Martijn Oldehave, Metha de Vos, Mieke van Berlo, Monique Spronk,

N
Nando Kok, Natascha Emanuels, Natascha Maarschalkerweerd, Nathalie Katgert, Nathalie Menke, Nathalie Pieters, Nathalie Toisuta, Naut Bruns, Nelly van Helm, Nick Klinkert, Nico Dik, Nicole Rood, Nicole van Vlijmen, Niels Mos, Nienke v.d. Meijden, Nils de Kruijff, Nina Jurna,

O
Odette Lafere, Odette Vromans, Olav Mol, Olga Kroonenburg,

P
Patrick Kicken, Patty Brard, Paul Vasseur, Peter Biemans, Peter Hoogendoorn, Peter Meerveld, Peter Teekamp,

R

Ramon Klanke, Reinhard Lodewijk den Hengst, Rene Harks, Rick van Velthuijzen, Rob Out, Robert Jensen,  Rob Stenders, Rob van Someren, Ron Bisschop, Roy Avni,

S
Sacha de Boer, Sander Geerts, Samiro, Sander Ranke, Sander van Berkel, Sandra Scholten, Sanne de Koning, Sascha Struijk, Saskia Levering, Sharon Schoonewegen, Sieb Kroeske, Silvan Stoet, Silveer van Deinsen, Silvia Kock, Simone Herter-Wiegel, Simone v.d. Geest, Simone van Breugel, Simone Walraven, Sjoerd v.d. Broek, Sjoerd Marbus, Sonia Haagsma, Sophia de Boer,  Stan Haag, Stephan Geerling, Stephan Koot, Stephan van Leeuwen, Sue Francis, Superfred, Suzanne van Dedem,   Suzanne de Jong, Sven van Veen, Sylvia Marchand, Sylvia Scheffer,

T
Taco Zimmerman, Tessie Dorsteen, Terry Toner, Theo Meskers, Theo Mudde, Theo van Gogh, Thijmen Wabeke, Tijmen Koelewijn, Tim Daeleman, Tine Steenvoorden, Tineke Geessink, Tineke Hof, Tineke de Nooij, Titia Reijntjes, Tom Collins, Ton Lathouwers, Ton Okkerse, Ton Witbier, Tom Mulder, Tonneke Slokker, Tonnie Rietbroek, Truus Hillegehekken

V
Vincent de Lijser, Vincent de Winter, Vincent Steinmetz

W
Wessel van Diepen, Wib Nelissen, Wiebe Hartog, Will Luikinga, Willem Jansen, Willem Mouisse, Willem Stegeman, Willem Visser, Willem van Kooten, William Haarmans, William Valkenburg, Wim Meutstege, Wim ter Laak, Wim Schaffelaar, Wim van Ommen, Wouter van Amerongen, Wouter Bordewijk,

Y
Yvette Fluitman, Yvonne Belonje, Yvonne Koch

Een groot aantal landelijke en regionale radiozenders draait maandagmiddag 25 januari even na 15:00 uur de plaat ‘Tears Run Rings’ van Marc Almond. Het nummer was dé favoriete plaat van Arjen Grolleman. Als eerbetoon draait een aantal zenders de plaat van Marc Almond op het moment dat de crematieplechtigheid van Arjen Grolleman in Utrecht begint.

Het initiatief voor dit eerbetoon komt van Ton van Hoof van KXradio en Moerdijk FM.

Hilversum, 20 januari 2010 - Met verbijstering en ongeloof maken Kink FM, Vereniging Veronica en Veronica Holding bekend dat Arjen Grolleman op woensdag 20 januari jl. plotseling is overleden. Arjen voerde samen met Jantien van Tol het management van radiostation Kink FM, waar hij al sinds de start in september 1995 nauw bij betrokken was. Alle medewerkers van Kink FM en de andere onderdelen van Veronica Holding wensen familie en vrienden van Arjen veel sterkte toe met dit grote verlies.

Guido van Nispen, algemeen directeur Veronica Holding: “In Arjen verliezen we een inspirerende en bevlogen collega die een heel eigen stempel heeft gedrukt op de Nederlandse mediawereld. We zullen ons Arjen blijven herinneren als een fantastische collega en een uniek persoon die met zijn geheel eigen stijl door de jaren heen miljoenen luisteraars heeft weten te boeien.”

De jonge jaren van Arjen Grolleman (Deventer, 22 augustus 1972 - 20 januari 2010) vormen geen uitzondering op de standaard diskjockeyjeugd. Hij neemt ’s nachts stiekem radio-uitzendingen op, knutselt eens een zendertje in elkaar en vermaakt klasgenootjes met schoolradio. Na een studie Wijsbegeerte en de gebruikelijke oefening bij de ziekenomroep is het in 1995 zo ver. Arjen mag vaderlandse hits draaien op Holland FM, dat in handen komt van het dan nog publieke Veronica.

Daar worden juist plannen gesmeed om Kink FM op te richten en Rob Stenders vraagt Grolleman erbij. Sinds het allereerste moment, in oktober 1995, is hij te horen op het alternatieve popstation. Als het na een jaar wat minder gaat met de zender blijft hij vrijwillig programma’s maken en al snel is ‘Mr. Kink’ tevens programmaleider en muzieksamensteller. Sinds begin 2006 deelt hij, samen met Jantien van Tol, het directeurschap van Kink FM.

Vanaf 1995 is Grolleman behalve op Kink FM ook te horen op respectievelijk HitRadio Veronica (onder meer samen met Patty Brard in Radio Romantica) en dagelijks op Veronica FM. Daarnaast botviert de avant-gardespecialist zijn voorliefde voor alles wat nieuw en vernieuwend is – van minimal tot postrock, van laptopelektronica tot singer-songwriter – sinds 1997 op zijn programma Popart (in 2006 omgedoopt tot Il Futurismo) op de Concertzender.

Halverwege 1998 vertrekt Grolleman abrupt bij Veronica FM om zich volledig op radioliefde Kink FM te storten. Van hitradio wordt hij namelijk ‘ongelukkig’. Tussen de ‘mensen die elkaar opbellen als ze weer eens een goeie nieuwe plaat hebben ontdekt’ herstelt zijn muziekpassie volledig. “Bij Kink zit je niet voor het geld. Als je niet heel veel van muziek houdt loop je er gillend weg.”

Grolleman levert roemruchte bijdragen aan de Kink-programmering. Zo presenteert hij van 1995 tot 2004 de hitlijst Outlaw 41. Meer uitgesproken Arjen is Avondland, (naar het boek Untergang
des Abendlandes van Oswald Spengler): ‘entertainment voor dwarsliggenden’ met vaste sidekick Mark van der Molen. Zijn ware zonde ligt evenwel bij ‘griezelshow’ X-Rated, een hoogdrempelig programma waarin hij sinds 1995 zijn passie voor experimentele muziek, spoken word en andere obscure klanken als coldwave, ambient en goth kwijtkan: “Daar heb ik nog het gevoel dat ik mensenlevens kan veranderen.” Voicetracks zijn in deze programma’s nimmer te bekennen.

Sinds augustus 2002 is Grolleman ook weer betrokken bij het herrezen Radio Veronica, als muzieksamensteller en van 2003 tot 2006 in Concert Classics op de zondagavond.

Opschudding alom in medialand als ‘de Grol’ in juli 2005 bekendmaakt Kink te verruilen voor Talpa. Het blijkt een uit de hand gelopen grap, door hemzelf de wereld in geholpen. Na drie weken afwezigheid wegens vakantie is hij gewoon weer te horen op Kink FM en hij heeft nog altijd geen intentie de zender te verlaten.

Hoewel gespeend van al te zakelijke ambities is de mededirecteur tegenwoordig verantwoordelijk voor het marktaandeel van Kink FM. Sinds 2006 zijn de luistercijfers aanzienlijk gegroeid. Het beleid bestaat er voornamelijk uit ‘geen crap’ te hoeven draaien, wat aardig lukt: “Ik heb nu het gevoel dat ik programma’s kan maken zoals ik altijd heb gewild.”

In zijn programma’s ventileert Grolleman zijn uiteenlopende muzieksmaak. Van ‘Chiel Montagne-achtige dingen’ tot Franse chansons; als het maar ergens over gaat – bij voorkeur over dood, haat en eenzaamheid. Wat r&b overigens onmiddellijk uitsluit, aldus de zelfverklaarde ster in het luisteren naar muziek. Overigens laten ook de andere schone kunsten hem bepaald niet koud. Zijn huis puilt uit van de ‘occulte’ literatuur en poëzie, die hij ook nog leest. Daarnaast bezit de kunstliefhebber de complete videocollecties van Fawlty Towers en Blackadder,

Afgezien van de inhoud is Arjens stemgeluid al een streling voor het oor. Vier jaar lang is hij dan ook de stem van RTL4 (1999-2003) en sinds 2006 de stationvoice van RTL5. Behalve talloze voiceovers als de snoei- en timmertips in Eigen huis en tuin spreekt Grolleman regelmatig radio- en tv-reclames en jinglepakketten in. “Een prachtige hobby”, aldus ‘the hardest working voice in Hilversum’. Op 20 januari 2010 overlijdt Arjen onverwacht op 37-jarige leeftijd ten gevolge van een ongeval in zijn woning.

Het leukste aan zijn werk vond hij toch het samenstellen van muziekprogramma’s: “Er is niets mooier dan mensen overtuigen van jouw muzieksmaak. Het is een roeping.”

Zie ook dit filmpje met de Veronica Story van Arjen Grolleman!

Ik schreef jaren later, in 1967, een briefje naar Willem van Kooten of Joost den Draaier, werd uitgenodigd om een proefprogramma te maken, werd aangenomen en kreeg een keurige schriftelijke bevestiging. Toen ik na een paar weken verder niets hoorde, belde ik op en Willem/Joost vertelde me, dat ik nog iets te jong was en of ik over twee jaar weer terug wilde komen. Zo gezegd, zo gedaan. Op 16 mei 1969 werd mijn eerste radioprogramma bij Radio Veronica opgenomen. Een week later, op zaterdag 23 mei 1969, werd het vanaf de boot voor Scheveningen uitgezonden. Die opnamen werden gemaakt in de Veronica-studio’s in Hilversum. Ik was aangenomen door Jan van Veen en voorgesteld aan Oom Bull Verweij. Samen met zijn broer, (Oom) Jaap, zat Oom Bull in een kantoor in het Veronicapand. Hij zei: ‘Ik ben Oom Bull en wat wil je verdienen?’

Voordat we de tramrit door Amsterdam maakten, moesten we toch eerst op de foto. We zien v.l.n.r. eerste rij(de gastvrouwen zijn in het blauw gekleed) Simone, mijn vrouw, ondergetekende, Tineke (de Nooy), Ab Everaars (Museum Organisatie) Bovenste rij: Hans Wout (Museum Organisatie), Ad Bouman (ex-Radio Veronicacollega) Jeroen Soer Direkteur.

Daardoor vierde ik later bij Radio 10 (Gold) mijn 25, 30 en 35-jarig jubileum. Deze feestjes werden op verschillende heel leuke en gezellige manieren gevierd. En je raadt het al. Ook de tram, en in mindere mate de trein, waren onderdelen van deze feestjes. Want niet alleen de tram had mijn interesse maar ook de (Duitse) stoomtrein, dus de DB. In 1966 had ik nog korte tijd bij de Deutsche Bundesbahn gewerkt. Later bij mijn 25-jarig jubileum had Radio 10 Gold een twee-asser of echte Blauwe wagen geregeld waarmee we een feestelijke rit door de stad reden. Bij Station Sloterdijk stapten we tenslotte over in een speciale jubileumtrein waarmee al treinend het feestje verder werd gevierd en afgesloten en waar mijn ouders en Oom Bull aanwezig waren.

Toen ik 30 jaar lang mijn radioprogramma’s had gepresenteerd was dat opnieuw reden voor feestelijkheden. Het vond nu plaats in het sfeervolle Amstel Hotel, waar een receptie werd gegeven voor de radio-industrie en al mijn collega’s uit mijn begintijd en de tv waren aanwezig. Hoewel we met de tram van de Radio 10-studio’s aan de Vijzelgracht maar het Amstel Hotel hadden kunnen rijden, maakten we gewoon gebruik van de auto. Je ziet het al: de eenvoud vierde hoogtij. In mei 2004 was het opnieuw raak. Deze keer was de reden, dat ik 35 jaar lang tramde en treinde en radioprogramma‘s presenteerde.

Radio 10 Gold had nu geregeld, dat ik met de VSM (de Veluwse Stoomtrein Maatschappij) een stoomtreinrit kon maken, waarbij tijdens de rit ook nog werd uitgezonden op de radio. Zoals je misschien hebt gemerkt speelden de radio en het railvervoer een grote rol in mij leven. Maar ook bij andere radiomakers speelden de tram en trein zo’n speciale rol. Ik noem als voorbeeld Joop van Zijl, Erik de Zwart, Herman Emmink, Edvard Niessink, Paul van de Lugt, Lex Lammen, Kees Buurman (overleden), Wim van Putten en nog vele anderen uit de radiowereld. Die trein/radiocombinatie komt niet uitsluitend in Nederland voor maar bijvoorbeeld ook in Engeland. Je ziet het als er een radio en een trein in de buurt is, heb je echt geen last van die grote kleuters.

Bekijk hier meerdere colums van Tom Mulder

Ik zit tegenwoordig regelmatig met Paul Boots aan de koffie in een gezellige kroeg op het dorpsplein van Baarn. We zijn beiden woonachtig in die gemeente, hebben niet al te veel meer om handen en het is best interessant om tussen half elf en twaalf uur ’s morgens de wereld even door te nemen! Paul was een van de eerste regisseurs bij Veronica teevee, na een sollicitatiegesprek met Rob Out van wel tien minuten kreeg Paul een briefje toegeschoven met wat ideetjes en vanaf dat moment was hij lid van onze club. Zo ging dat vroeger nog. Wij hebben het tijdens ons koffie-uurtje niet vaak over Veronica want eigenlijk is alles al gezegd tijdens de bijeenkomsten van het personeel waar altijd behoorlijk veel drank en een tranen vloeiden en dan geen tranen van verdriet maar van de jongens die over je wangen rollen als je heel hard lacht. De anekdotes blijven komen en als je denkt, nou hebben we alles wel gehad komt er wel weer iemand die er nog een weet.

Van de week hadden Paul en ik het over de eerste dagen van de omroep Veronica omdat ik had gegeten in een etablissement in het centrum van Hilversum waar we met het Veronica kantoor een paar jaar boven hebben gebivakkeerd. Dat was achteraf misschien niet zo verstandig want we waren tenslotte piraten en die staan over het algemeen aan de leve de lol kant. Volgens mij waren we met een man of tien in dienst van de omroep Veronica en als het mooi weer was, zaten er negen personeelsleden op het terras en hield een pechvogel de wacht bij de telefoon aangezien er in die tijd nog geen mobieltjes of draadlozen waren, de taak van de telefonist was heel eenvoudig: het hoofd uit het raam steken, naar beneden roepen dat er telefoon was voor een met naam genoemde persoon, die dan ja of nee knikte. Nee betekende hij zit in vergadering, kan ik uw nummer noteren dan belt hij zo terug. Bij ja, liet de oppasser de telefoon aan een touwtje naar beneden zakken, wachtte tot het gesprek over was en trok het apparaat dan weer naar boven waar bij geduldig bleef zitten tot de volgende beller zich melde.

Het ging lange tijd goed totdat er echt een vergadering was in ons kantoor en iemand uit het raam hing en vroeg of er een stuk of tien biertjes naar boven gehesen konden worden. Voordat we wat konden zeggen hing het telefoontouwtje al op de goede hoogte en na kort overleg op het terras werd er een dienblad aan de takel bevestigd met veel plakband. De biertjes hebben nooit de plaats van bestemming bereikt want halverwege de tocht raakte de cellotape los en viel het blad met het bier op het terras.

Geen ongelukken, maar wel een boel gezeur van mensen die daar van het zonnetje genoten. En terecht. Het was meteen afgelopen met ons telefoonspelletje want het bleek dat we niet verzekerd waren voor de eventuele schade. We hebben daarna ter compensatie een bioscoopmiddag ingesteld. Als er een goeie film draaide gingen we daar met z’n allen naar toe en de telefoonoppasser hoefde alleen maar te zeggen, nee die zit in vergadering, ik zal vragen of hij u terug belt. Het centrum van Hilversum heeft trouwens wel vaker last van ons gehad. Zo zaten er twee personeelsleden op een mooie zomerse middag midden in de hoofdstraat aan een keukentafel te lunchen terwijl de auto’s links en rechts voorbij reden. Toen er een auto bleef staan en de bestuurder uitstapte om eens precies te kijken wat er aan de hand was, stond er in no time een file die na tien minuten groot genoeg was om opgenomen te worden in de verkeersinformatie. Waren we ook niet voor verzekerd…….

De personeelsleden en de besturen van de gevestigde omroepen vroegen zich tijdens vergaderingen regelmatig af wat we in het omroep bestel kwamen doen! Ze waren een beetje bang voor ons want Rob Out riep nog wel eens in een dolle bui dat zijn kluppie de bijl was aan de wortels van het omroep bestel.

Op de radio stonden we ons mannetje, maar televisie was heel andere kost. We deden in het begin dingen die helemaal niet konden en…. we maakten programma’s die nooit gedaan waren, maar waar de kijkers wel voor thuis bleven. Toen we na de aspirant-status C, omroep werden en een avond per week televisie mochten maken was het stil in de cafés als Veronica op de buis was.

Starskey en Hutch werden de helden van Nederland, reclame met mooie meiden want je bent jong en je wilt wat en af en toe gaven we een tikkie met de bijl op de bekende wortels……. Twee teeveekanalen, giga kijkcijfers en alle tijd om programma’s te maken, want er moest wel stevig geluncht worden.

Soms vraagt iemand die binnenkort zijn paspoort moet laten zien als -ie een pilsje wil kopen, of ik die tijd niet mis. Ik zeg dan steevast nee, want voor je het weet noemen ze je een oude chagrijn die niet met zijn tijd mee gaat, altijd wat te klagen heeft, stil is blijven staan, op alles moppert wat nieuw is, niet open staat voor vooruitstrevende ideeën, verhalen vertelt over vroeger die je al honderd keer hebt gehoord, nog steeds niet weet hoe het leven echt in elkaar zit, foute sokken draagt en naar de verkeerde teevee programma’s kijkt.

Ik zou kunnen zeggen dat ik mee liep in de ban de bom demonstratie, Ajax de Europacup heb zien winnen, Ard en Keesie ontmoette, een stickie rookte in het Vondelpark, vooraan stond in Blokker toen de Beatles optraden en midden in winter naar Kopenhagen liftte.

Of vertellen van Veronica komt naar je toe en dan na drie weken nog niet terug was……

Maar ik doe het niet, want ik heb alle verhalen voor vijf koffie en drie appelpunten exclusief verkocht aan Paul Boots.

Rij en verkoop voorzichtig, denk aan mij

Ik ging uitgebreid op vakantie, werkte een paar beurzen af, schreef wat liedjes waaronder Dinge Dong, produceerde de eerste elpee met Lee Towers en kwam uiteindelijk bij de Tros teevee terecht waar ik boter kaas en eieren een seizoen presenteerde. En… ik had heel veel heimwee naar de goeie ouwe trouwe radio! Gewoon in je spijkerbroek en T–shirt achter de microfoon, lekkere plaatjes draaien en een beetje keet trappen met de luisteraars. Bij de televisie was het allemaal zo’n gedoe. Kleren uitzoeken bij een winkel en daarna alles weer inleveren bij diezelfde winkel. Vroeg naar bed, haar laten föhnen en vooral niet te dik worden. Het ergste van televisie maken vond ik het contact dat je niet had met de regisseur die ergens boven in de studio zat in een kamer met veel lampjes, faders en beeldschermen en die verantwoordelijk was voor de uitzending. Als hij wat tegen je wilde zeggen, ging dat via een floormanager die via een hoofdtelefoon en een microfoontje met de baas in contact stond.

De regisseur riep dan bijvoorbeeld;

–Zeg even tegen Will dat hij die laatste zin op camera drie moet doen.-

Floormanager tegen Will:

-Will, je moet op verzoek van Paul die laatste zinnen op camera drie doen.-

Will tegen floormanager:

-Ja, maar dan kom ik zo raar uit als ik naar de kandidaten toe loop.-

Floormanager tot regisseur:

-Paul hij komt dan niet goed uit als hij naar de kandidaten toe loopt.-

Regisseur tegen floormanager:

-Dat los ik wel op met een tussenshot.-

Floormanager  tegen mij:

-Will, Paul lost dat op met een tussenshot.-

Ik tegen floormanager:

-Oké.-

Floormanager tegen regisseur:

-Oké Paul.-

Regisseur:

-Oké.-

En daar gingen we weer . Zo’n komische skets herhaalde zich regelmatig en ik was blij dat ik in de kantine van de NOS af en toe Paul de regisseur van dichtbij mocht bekijken en een gesprek van mens tot mens met hem kon hebben. Na boter kaas en eieren meldde de AVRO zich. Ze wilden daar bij de radio wat leven in de brouwerij en planden mij van twaalf tot twee en Hein Simons, u weet wel van Mamma en de springpaarden van twee tot drie uur. Twee knallers waar de luistervriendjes niet omheen konden… Uiteraard moest ik een spelletje doen en ik bedacht iets met de stem van een bekende Nederlander die op de door luisteraars gestelde vragen, alleen maar met ja of nee mocht antwoorden. Als een en ander niet binnen zestig seconden voor elkaar was kon de oplossing per briefkaart naar de AVRO worden gezonden alwaar een kaart werd getrokken uit de stapels goede inzendingen. Groot succes! Postzakken vol en een hele afdeling haalde opgelucht adem, want ze hadden weer werk en sorteerden de kaartjes die vervolgens in bundeltjes naar  de afdeling ledenwerf, abonnementen en het zilveren AVRO –theelepeltjes comité worden gebracht. Ondertussen begon de programmaleiding te zeuren dat mijn twee uurtjes wel heel veel op een Veronicaprogramma leken. Eerst dacht ik dat het en grap was, maar het werd steeds erger en op een mooie zonnige ochtend zei ik tegen mezelf -Kappen Luik!.-

En dat deed ik om tien voor twee in mijn uitzending. Ik heb de luistervriendjes uitgelegd dat volgens de heren van de AVRO mijn show teveel Veronica gehalte had, dat ik daar nog steeds trots op was en nam afscheid. Wat dachten die eikels wel met hun Veronica gezever! Later hoorde ik dat het even stil was in het AVRO-gebouw afdeling radio toen ik doei had gezegd en dat er daarna door de ene helft van het personeel werd gelachen (stiekem) en door de andere helft gevloekt (uiteraard heel beschaafd).

Toen ik naar huis reed, miste ik Veronica meer dan ooit.

Rij en AVRO voorzichtig, denk aan mij

Will