De Nekslag
Het gaat momenteel niet al te best met Digitale Radio (lees: DAB) in Nederland. Trouwens ook niet in de rest van de wereld. Nou kan ik hier een hele verhandeling gaan houden over de vraag of dat terecht is en wat de oorzaken van het geheel zijn, maar dat komt later nog wel eens een keer. Ik hou het er nu even op dat je er een leuke boom over op kunt zetten. In plaats daarvan ga ik de ruimte die de Veronica Radioschool mij biedt om met opiniërende bijdragen te komen misbruiken om de RIAA tot op de grond toe af te fikken. Wat dat met digitale radio te maken heeft? Lees even verder.
Volgens Tweakers.net wil de RIAA, de Amerikaanse muziekindustrie dus, beperkingen bewerkstelligen op het opnemen van digitale radio. Wat dat zoal behelst? Nou, een opname moet minimaal dertig minuten duren, opnamen moeten dusdanig beveiligt worden dat het niet mogelijk is om er specifieke delen uit vandaan te knippen, opnames mogen niet te kopiëren zijn en dan het ergste: opnames moeten altijd handmatig worden ingestart.
Ze zijn compleet van de pot gerukt.
De mogelijkheid om eenvoudig delen van radioprogramma’s op te nemen is nu juist één van de voordelen die digitale radio kan bieden. Er zijn DAB ontvangers te krijgen die de mogelijkheid tot time shifting in zich hebben; je kunt daarmee een live uitzending even terugspoelen. Bijvoorbeeld om de grappig bedoelde opmerking van een DJ nog eens te beluisteren of die geweldige plaat waar je geen genoeg van kunt krijgen nog een keertje of tien te beluisteren. Het zou zelfs mogelijk kunnen zijn om automatisch bepaalde radioprogramma’s op te nemen als je op dat moment bijvoorbeeld net naar een andere zender luistert of simpelweg de radio uit hebt staan. En ja, je kunt ook de mogelijkheid krijgen om muziek van de radio op te nemen en zo over te zetten naar je PC.
Dat laatste is dan ook waar de muziekindustrie het voor in zijn broek lijkt te doen. Want stel je eens voor dat radioluisteraars een plaat waarvan het intro vakkundig wordt volgezwamt en die middels edits compleet is vern**kt op gaan nemen! Het is natuurlijk nog veel erger dat consumenten vervolgens de opgenomen platen gaan kopiëren naar hun PC. Dat je via het gemiddelde P2P netwerk de muziek makkelijker, sneller, beter en in een veel hogere kwaliteit naar binnen kan trekken snappen ze bij de RIAA natuurlijk niet.
Want tja, waarom zou je ff je favoriete P2P programma aanzwengelen om een bepaalde plaat naar binnen te hengelen als je ook de mogelijkheid hebt om een plaat van de radio op te nemen? Als je die plaat opneemt, hoef je immers alleen maar te wachten tot hij voorbij komt en hopen dat de dienstdoende DJ zijn bek houdt in het intro en verzuimt een jingle precies over het intro van de plaat te planten. Vervolgens moet je het kopiëren naar je PC, daar bewerken, omzetten van het bestandsformaat dat het radiostation gebruikt naar een bruikbaar formaat, voorzien van tags zodat je ook weet welke plaat het is en als het even kan het gelul van de DJ vakkundig uit de opname slopen.
Daarbij zou je dan op de koop toe moeten nemen dat bij veel digitale radiotechnieken de exploitanten van de betreffende netwerken de neiging hebben de kwaliteit van de uitzendingen terug te schroeven om zodoende meer stations in de frequentieruimte te kunnen proppen. Maar ach, zoveel moeite doen voor een stukkie muziek in baggerkwaliteit is en blijft makkelijker dan het downloaden van hetzelfde nummer van een P2P netwerk, toch, RIAA?
Het kan natuurlijk ook zijn dat ze bij de RIAA nog steeds de illusie hebben dat ze P2P netwerken de nek om kunnen draaien en alvast vooruit denken. Da’s natuurlijk een gruwelijke misrekening, omdat er al projecten lopen die het mogelijk maken om bestanden uit te wisselen zonder dat eenvoudig te traceren valt wie precies wat uitwisselt. Tenzij je gruwelijk veel moeite doet. Maar dan zou je iedereen af moeten tappen en vervolgens al het dataverkeer nauwkeurig moeten analyseren.
Met deze stap dreigt de RIAA echter wel potentieel een kip met gouden eieren af te slachten. Door dit soort beperkingen te eisen, maken ze digitale radio (via welke techniek dan ook) minder aantrekkelijk voor consumenten. Dat is zeer dom, want digitale radio kan in potentie het radioaanbod aanzienlijk vergroten. Dat heeft voor de muziekindustrie een paar positieve gevolgen: een grotere diversiteit aan muziek via de radio – dus meer exposure voor hun producten – en ze kunnen middels uitzuigers als BUMA/STEMRA en Sena meer centjes incasseren voor de airplay van muziek.
Het belangrijkste is echter dat, indien de consument eenmaal gewend is aan digitale radio en de technische ontwikkelingen nog even doorgaan, allerhande kruisbestuivingen tussen radio en Internet een potentiële goudmijn zijn voor de muziekindustrie. Er zijn tientallen business modellen te bedenken waarmee de omzet van de muziekindustrie aanzienlijk kan stijgen. Even een paar voorbeelden: Heel veel themakanalen, wellicht vormen van sterk gepersonaliseerde radio, maar ook de mogelijkheid om playlistinformatie te koppelen aan een muziekdownloadsite. En die playlist kun je uiteraard ook koppelen aan een catalogus met ringtones, wallpapers en andere speeltjes voor mobiele telefoons en andere portable devices. En dan heb ik het nog niet over de mogelijkheid om impulsaankopen van de ‘gewone’ CD’s te stimuleren.
De muziekindustrie slaapt echter nog steeds. Ze proberen nog steeds hun oude methoden angstvallig te verdedigen en leggen de schuld van de zogenaamde malaise in de muziekindustrie bij anderen neer. De waarheid is echter dat ze krampachtig vast proberen te houden aan oude technieken en business modellen en alles wat nieuw is tegen proberen te houden. Ze zien de kansen niet liggen. Ze zien alleen maar bedreigingen. Ondertussen laten ze het aanbod verschralen door artiesten eruit te gooien en investeren ze minder in nieuw talent. En dat alles verdedigen ze met gelul over piraterij. Sorry hoor, maar ze hebben dit volledig aan zichzelf te danken.
Sterk gepersonaliseerde radio willen ze bijvoorbeeld liever niet. De RIAA houdt dat met alle macht tegen. Er wordt nauwelijks serieus geïnvesteerd in downloaddiensten – en als er dan al eens eentje succesvol is (iTunes) dan willen ze de prijzen daarvan verhogen. Gadgets en potentiële killer apps op het gebied dat digitale radio worden geblokkeerd. Kortom: de muziekindustrie kijkt veel te veel naar het verleden en slacht de ene potentiële kip met gouden eieren na de andere.
Zouden ze soms echt achterlijk zijn?
Tags: 2006, Columns, De Nekslag, Michiel van Diesen
Categories:
Nieuws