Bekijk hier een fragment van Countdown

Met ingang van het winterseizoen van 1979 het Veronica’s popprogramma COUNTDOWN elke veertien dagen op het scherm met een extra lange live-special. Met de nadruk op live want COUNTDOWN brengt alleen nog maar live concerten en geen playback meer. “In de praktijk blijkt dat levende muziek het beste over komt via televisie” aldus samensteller Lex Harding, die tevens aankondigt dat we specials van o.a. SOLUTION,STATUS QUO, THE COMMODORES, NINA HAGEN, IAN DURY, ABBA, TODD RUNDGREN, EDDIE MONEY, GARY WRIGHT, FRANKI VALLI, DIRE STRAITS, VAN HALEN, VITESSE, THE POLICE en vele anderen kunnen verwachten. Naast de special natuurlijk in elke COUNTDOWN ook een blik op de Top 40, het actuele popjournaal en zo af en toe een extra Gouwe Ouwe. Absolute klapper was het gezamenlijke concert van THE POLICE en VITESSE dat Veronica 7 september j.l. in de Vliegermolen te Voorburg opnam, waar we het nieuwe seizoen dan ook heel energiek mee zullen openen. Uitzending: THE POLICE: 3 oktober 1979, VITESSE: 24 oktober 1979.

Een georganiseerde chaos. Aan de ene kant van de ruimte een bar, aan de overkant een podium. En in de ruimte daartussen honderd trendy geklede en gekapte bezoekers. Glazen bier, wijn, melk, cola en camera’s. De aanwezigen drinken en praten. Over een nieuw café, vervelende leraren op school, die ene kanjer die net voorbij loopt. Plotseling vallen de gesprekken stil. Donna Summer komt op. “I wanna have dinner with Gershwin”. Het is gezellig op dinsdagavond. Countdown wordt opgenomen. In precies die sfeer die eindredacteur Lex Harding zich zo’n vier jaar geleden voorstelde bij de presentatie van “Countdown nieuwe stijl”. Het moet een kruising worden tussen een rommelige jongenskamer en een jeugdhonk”, liet hij toen weten. Jij lijkt geslaagd te zijn in die opzet. Tevreden dus? Ja. Toch ondergaat Countdown binnenkort weer een facelift. “We willen namelijk geen trends volgen, maar zelf trendsettend zijn”, aldus producent Rob de Boer. In het vervolg worden niet alleen podium en publiek in beeld gebracht, zoals tegenwoordig bij zoveel popprogramma’s, maar krijgen we ook de achterkant van Countdown, het backstage-gedeelte dus, te zien.

Het is de zoveelste verandering die het programma ondergaat sinds er vanaf 1978 popprogramma’s onder de naam Countdown worden uitgezonden. Daarvoor maakte popmuziek wel deel uit van het Veronica programma-aanbod, maar dat mag eigenlijk geen naam hebben. Letterlijk. In 1976 wordt de popmuziek op Veronica tv simpelweg aangeduid met Nederlandse Top 5 of Popjournaal. Het eerste programma dat de naam Countdown draagt, wordt in december ’76 uitgezonden en gaat over de luchtvaart. Het programma wordt geladeerd met nummers uit de Top 40, zogeheten “muzikale hoogvliegers”. Een en ander lijkt op die manier aardig bij elkaar te passen en de naam Countdown kiest men, omdat die term zowel op de luchtvaart als op de hitlijsten van toepassing is.

De naam is er dan dus al. Nu nog een popprogramma. Maar wat voor een? Want Toppop is het Popprogramma, “daar kon je niet aankomen, dat was een onaantastbaar bolwerk. En zij werkten al de hitlijsten af, dus wij moesten wat anders,” herinnert Harding zich. De ingrediënten van de eerste versie van Countdown: de alarmschijf, popnieuws en korte live specials. “Wij kozen daarmee indertijd bewust voor een tweede plaats na Toppop. Maar dat is wat anders uitgepakt.”

“Op een gegeven moment zijn we die specials zelf gaan opnemen, dat was uniek. Nu zou dat niet meer mogelijk zijn, maar toen kwamen die artiesten dolgraag. Wij huurden een zaal, lieten toen nog redelijk onbekende bands als The Police, Blondie, The Cure komen en registreerden het optreden. We hielden daar soms geld aan over, want het publiek betaalde toegang en de bands eisten geen hoge bedragen. Zij zagen het als promotie. Je was dan klaar voor 9.000 gulden. Tegenwoordig (1987) ben je voor zoiets 90.000 gulden kwijt. Wij hebben zo aan de wieg gestaan van vele groepen.” Een mooi voorbeeld is Meatloaf. Zijn plaat “Pradise by the Dashboardlight” is in 1978 al een half jaar uit. Maar omdat “Hivlersum” deze plaat toch als iets te heavy beschouwt, gebeurt er weinig mee. Maar op een woensdagavond – aan de andere kant is een voetbalwedstrijd – durven de Countdowners het aan een special rond hem uit te zenden. Per sot van rekening zal er toch bijna niemand kijken. “Maar net in de rust van die wedstrijd, juist toen iedereen omschakelde, zonden wij de bewuste single uit.” Het gevolg: geen schandaal, maar een mega-hit. Wat Lex Harding betreft kan die uitzending worden bijgeschreven in de annalen onder het hoofdstuk “Hoogtepunten”.

Dieptepunten zijn er ook; vertrekkende presentatoren (Erik de Zwart, Adam Curry) behoren bijvoorbeeld tot die categorie. “Aan de ene kant kun je het zien als een uitdaging om weer een ander te vinden, maar toch is het zonde. Je haalt iemand van de straat, gaat ermee werken en bouwt iets op in de loop der jaren. En iemand anders plukt daar de vruchten van. Ik vind dat je dat wel dieptepunten kunt noemen.”

Dat probleem kent men in de beginjaren niet. Er is dan geen presentator, maar er wordt gewerkt met een voice-over van Lex Harding. Totdat in 1983 “Countdown nieuwe stijl” wordt geïntroduceerd. Dat moest worden: “een popprogramma zoals dat hoort te zijn. Met de allerbeste muziek. En met een leuke jongen die het presenteert.” Lex Harding ziet zichzelf “na een paar schuchtere pogingen” niet als de aangewezen persoon. Maar Erik de Zwart denkt dat wel te zijn. Op 8 mei 1983 kondigt omroepster Leonie Sazias het programma als volgt aan: “ (…) Countdown dat in een nieuw jasje is gestoken en gepresenteerd wordt door Erik de Zwart”. Als hij een jaar later Veronica en dus ook Countdown verlaat, worden postzakken vol brieven van treurende fans bezorgd. Over zijn opvolger, inderdaad, Adam Curry, is men bepaald nog niet enthousiast. Curry ook niet echt, overigens. Navraag leert dat hij zijn debuut op 13 mei 1984 ziet als “veelbelovende troep”. Maar hij leert snel. Als hij het na ruim drie jaar voor gezien houdt, maakt de PTT weer overuren. Inmiddels verzorgt Erik de Zwart de internationale uitzendingen en neemt Simone Walraven de honneurs in Nederland waar. Het eerste meisje. Ze heeft er zin in: “meisjes en vrouwen gaan in de popmuziek een steeds belangrijker rol spelen. Madonna, Wendy & Lisa, Bananarama. Ik wil bewijzen dat het in de presentatie ook kan. En dat dat helemaal niet truttig hoeft te zijn. Of saai.”

In de loop der jaren volgen presentatoren elkaar op. Ook de formule wordt regelmatig bijgesteld en spelletjes als “Ratrace” en “Countdown komt naar je toe” komen en gaan. En geregeld wisselen de locaties. Eerst wordt Countdown opgenomen in de studio’s op het NOS-complex in Hilversum. Daarna in Studio B en nu in studio Concordia, beide in Bussum. Over het ovoredel van een eigen studio merkte producer Peter Adrichem al eens op: “Iedereen in dit gebouw heeft met Countdown te maken. Bij de NOS zit je in de foyer naast iemand met een afgezakt gezicht, omdat die al twee dagen gewerkt heeft. Of je zit naast iemand die bezig is met iets wat hij helemaal niet leuk vindt. Je hebt hier met 100% gemotiveerde mensen te maken. Dat merk je aan het programma. Eens brachten The Cure en Bananarama onafhankelijk van elkaar twee liedjes. Maar omdat de sfeer zo goed was, zijn die twee groepen samen het podium opgegaan. Dat is nog nooit voorgekomen. Dat gebeurt dus wel bij Countdown!” Wat er ook wordt bijgesteld aan Countdown, het idee erachter blijft hetzelfde: een popprogramma waarin je jezelf kunt herkennen. De kijkers “mogen” niet veel ouder zijn dan in de twintig. “Als mensen ouder zijn”, zo verkondigt Harding al jaren “en toch graag naar Countdown kijken, dan zijn we niet op de goede weg.”

Dan doet de mogelijkheid zich voor Countdown internationaal te gaan uitzenden. Zes dagen per week. Dat kan niet door Veronica worden gedaan, want alles wat Veronica verkoopt, moet volgens de Nederlandse mediawet eerst door de omroep zelf worden uitgezonden. Of Veronica moet van plan zijn het uit te zenden. Dan kan niet en daarom besluit Rob de Boer – hij is al vanaf het prille begin bij Countdown betrokken – in 1986 voor zichzelf te beginnen. Countdown wordt een Rob de Boer production. Het internationale werk brengt een aantal voordelen met zich mee. Zo wordt het voor artiesten aantrekkelijker om te komen, want wie Usuum bezoekt, bezoekt bij wijze van spreken in een klap de hele wereld. Met als gevolg dat het Countdownteam het afgelopen jaar (1986) Hot Shots als Mick Jagger, George Michael, Tina Turner en David Bowie mocht ontvangen. De hele wereld ziet Countdown. En dus ook de artiesten. Dat dat ook zo z’n voordelen heeft, illustreert opnameleider Frank Timmer met een voorbeeld: “Onlangs hadden we de Johnny Hates Jazz. Die kongesn kijken thuis dagelijks naar Countdown. Die kennen het programma dus. Weten wat zij doen en bemoeien zich daarom nergens mee. Zeuren niet over het licht en de camera’s. Gewoon omdat ze weten dat wat wij doen oke is.”

Lex Harding over de aanpassingen: “Je moet je dat als volgt voorstellen: In het begin vertelden we bijvoorbeeld dat Mick Jagger in het water was gevallen. Dat was het nieuws. En we brachten een foto met het hoofd van Mick Jagger in beeld. Dat zou nu absoluut niet meer kunnen. Je zou nu op z’n minst beelden moeten hebben van het moment waarop hij in het water valt. Het publiek is verwend. Door de clips en door de grote hoeveelheid popprogramma’s. Vroeger had je alleen Toppop op tv, nu heb je MTV, Toppop, Popformule en ga zo maar door.” Het antwoord op de vraag waarom er dan toch voornamelijk naar Countdown wordt gekeken, is afkomstig van Erik de Zwart, die behalve Countdown ook TROS Popformule heeft gedaan: “Andere programma’s worden gemaakt om de kijkcijfers en andere minder goede redenen. Terwijl Countdown wordt gemaakt door mensen die van popmuziek houden. En dat uit zich in het feit dat niet alleen de Top 10 wordt gedraaid. Ook minder bekende acts krijgen een kans.” Een en ander valt in de smaak. Countdown kan nog groter worden. Zo wordt de naam Countdown in licentie gegeven om de Countdown-feeling overal door te voeren. Inmiddels waren Countdown schoolspullen verkrijgbaar. Nu liggen Countdown jeans & casuals, cosmetica, magazine, cd’s, lp’s in de winkel. Met Countdown reizen kun je al op wintersport (meer Countdown goodies).

Waar ter wereld je ook bent, (bijna) overal kun je Countdown op tv zien. Naast Nederland, zijn dat Belgie, Denemarken, Finland, Frankrijk, Ierland, Israel, Italie, Japan, Luxemburg, Noorwegen, Oostenrijk, Portugal, Singapore, Spanje, Engeland, West-Duitsland, Ijsland, Zweden en Zwitserland. Het totaal aantal tv-aansluitingen in 1987 dat Countdown kan ontvangen is een slordige 15 miljoen.

Tags: Countdown
Categories: RTV Gids

This entry was posted on Thursday, June 26th, 2008 at 10:44 am and is filed under RTV Gids. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.